Τα δικαιώματα του επιβάτη, όταν ταξιδεύει με πλοίο – αεροπλάνο.
Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και ήδη οι περισσότεροι έχουν ξεκινήσει τις διακοπές τους. Το μέσο για να φτάσουν οι περισσότεροι στα νησιά είναι το πλοίο και συχνά τέτοια εποχή η ταλαιπωρία είναι αρκετά μεγάλη και δεν είναι λίγες οι φορές που το ταξίδι δεν ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς. Γι αυτό οι επιβάτες θα πρέπει να γνωρίζουν τα δικαιώματα τους, όπως υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή της η Ενωση Καταναλωτών Ποιότητα Ζωής (ΕΚΠΟΙΖΩ). 1. Ακύρωση του εισιτηρίου από τον επιβάτη Σε περίπτωση ακύρωσης του εισιτηρίου σας, δικαιούστε να σας επιστραφεί μέχρι και 100% το πόσο της αρχικής τιμής, ανάλογα με το χρόνο ακύρωσής του. Συγκεκριμένα, έως 12 ώρες το ποσό επιστροφής είναι 50%, έως 7 ημέρες 75%, έως 14 ημέρες 100% και σημειώνεται ότι ανεξάρτητα από τον χρόνο ειδοποίησης, το 100% του εισιτηρίου επιστρέφεται όταν υπάρχουν αποδεδειγμένοι λόγοι ανώτερης βίας. Ακόμη, στις παραπάνω περιπτώσεις ακύρωσης επιστρέφονται οι κρατήσεις υπέρ τρίτων και ο ΦΠΑ, και εάν δεν ταξιδέψετε λόγω δική σας ευθύνης, χάνετε το εισιτήριο. 2. Ακύρωση ταξιδιού Με υπαιτιότητα της εταιρείας ο επιβάτης δικαιούται να λάβει πλήρη αποζημίωση ή άλλες αντισταθμιστικές παροχές κατ’ επιλογή του εφόσον: Δεν ενημερώθηκε μία εβδομάδα πριν από την προγραμματισμένη αναχώρηση του ακυρωθέντος δρομολογίου ή δεν ενημερώθηκε τουλάχιστον 12 ώρες πριν από την προγραμματισμένη αναχώρηση και δεν προωθήθηκε με άλλο μέσο στον προορισμό του εντός 12 ωρών από την προγραμματισμένη αναχώρηση του ακυρωθέντος δρομολογίου. Λόγω βλάβης ή ζημίας του πλοίου ο επιβάτης δικαιούται: Να ενημερωθεί εγκαίρως και εφόσον συμφωνήσει να προωθηθεί στον προορισμό του με μέριμνα και δαπάνη της εταιρείας εντός 24 ωρών ή να υπαναχωρήσει και να του επιστραφεί το αντίτιμο του εισιτηρίου. Εφόσον δεν προωθηθεί στον προορισμό του ή δεν υπαναχωρήσει, δικαιούται να του χορηγηθεί από την εταιρεία τροφή και κατάλυμα στο πλοίο ή σε ξενοδοχείο, εφόσον είναι αναγκαία η διανυκτέρευση. Να λάβει χρηματική αποζημίωση διπλάσιας της τιμής εισιτηρίου επιβάτη, εφόσον με υπαιτιότητα της εταιρείας δεν προωθηθεί στον προορισμό του εντός 24 ωρών. 3. Καθυστέρηση του πλοίου Καθυστέρηση Αναχώρησης: Σε περίπτωση καθυστέρησης αναχώρησης του πλοίου για πάνω από 90 λεπτά από την προγραμματισμένη ώρα, λόγω υπαιτιότητας του μεταφορέα, ο επιβάτης δικαιούται: να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση και να του καταβληθεί ως αποζημίωση το αντίτιμο του εισιτηρίου επιβάτη και οχήματος (εάν υπάρχει) ή να του παρασχεθεί πλήρη κάλυψη των εξόδων διατροφής και διαμονής μέχρις ότου αναχωρήσει το πλοίο. Να λάβει αποζημίωση 25%-50% επί της τιμής του εισιτηρίου ανάλογα με το μέγεθος του χρόνου καθυστέρησης. Να λάβει αποζημίωση διπλάσια της τιμής εισιτηρίου επιβάτη καθώς και επιστροφή της τιμής εισιτηρίου του οχήματος, εφόσον με υπαιτιότητα της εταιρείας δεν προωθήθηκε στον προορισμό του εντός 24 ωρών από τον προγραμματισμένο απόπλου. Καθυστέρηση κατά τη διάρκεια του ταξιδιού: Σε περίπτωση καθυστέρησης του πλοίου λόγω βλάβης ή ζημιάς του ή υπαιτιότητας της εταιρείας δικαιούται: Να υπαναχωρήσει και να επιστραφεί η τιμή του εισιτηρίου που αναλογεί για το υπόλοιπο της διαδρομής ή να συνεχίσει το ταξίδι του και να λάβει αποζημίωση 25%-50% επί της τιμής του εισιτηρίου ανάλογα με το μέγεθος του χρόνου καθυστέρησης. Διακοπή του ταξιδίου: Σε περίπτωση που διακοπεί το ταξίδι σε ενδιάμεσο λιμάνι εξαιτίας βλάβης ή ζημιάς του πλοίου και εφόσον δεν προωθήθηκε στον προορισμό του και δεν άσκησε το […]
Read moreΟι τροποποιήσεις των διατάξεων για την αναγκαστική εκτέλεση σύμφωνα με το τελευταίο σχέδιο τροποποιήσεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας
Σύμφωνα με το πρόσφατο σχέδιο τροποποιήσεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚπολΔ), στο 8ο βιβλίο το οποίο περιλαμβάνει τις διατάξεις για την αναγκαστική εκτέλεση έχουν επέλθει σημαντικές τροποποιήσεις με σκοπό κατά τους συντάκτες του να επιταχυνθεί η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, να καταστούν οι διαδικασίες ευέλικτες και να δοθεί η δυνατότητα στους δανειστές να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις τους. Η διατύπωση της παραγράφου 2 του άρθρο 933 σύμφωνα με το τελευταίο σχέδιο τροποποιήσεων του ΚπολΔ έχει ως εξής: «2. Η συζήτηση της ανακοπής προσδιορίζεται υποχρεωτικά μέσα σε εξήντα ημέρες από την κατάθεσή της και γίνεται με τη διαδικασία των άρθρων 686 επ.. Κατά της απόφασης που εκδίδεται δεν επιτρέπεται η άσκηση ένδικων μέσων…». Σύμφωνα με την κρατούσα στη θεωρία και τη νομολογία εκδοχή, η απαγόρευση με νόμο της ασκήσεως ενός ενδίκου μέσου κατά μιας κατηγορίας αποφάσεων ή βουλευμάτων δεν αντιστρατεύεται στη διάταξη του άρθρου 20 § 1 Συντ. 1975. (ΣτΕ 3442/1978.ΝοΒ 27 , Ολ ΑΠ 168/1984, ΝοΒ 32.536, όπου και αγορ. Φαφούτη, ΑΠ 594/1983, ΠοινΧρ ΛΓ 887, ΑΠ 131/1979, ΝοΒ 27.1095, ΑΠ 622/1981, Δ. 643, ΣτΕ 3442/1978, ΝοΒ 27. 624.- Ομοια, Κ. Κεραμεύς, ό. § 5, σ. 20, § 33, σ. 139, Π. Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό δίκαιο, τ. γ/1, 1981, σ. 43, Π. Γέσιου-Φαλτσή, Δ. 13.611, Α. Μπλατσίου, Δ. 13.653). Σύμφωνη με την εκδοχή αυτή είναι και η υπ` αριθ. 48/1982 απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου, που δέχεται, ότι: “…… το κατά μεν την πρώτην των ανωτέρω διατάξεων (δηλ. άρθρον 20 § 1 Συντ.) δικαίωμα παροχής εννόμου προστασίας δεν περιλαμβάνει και το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων…”. Τέλος, σύμφωνη με την παραπάνω εκδοχή είναι και η παγία νομολογία του Γερμανικού Ομοσπ. Συνταγματικού Δικαστηρίου, κατά την ερμηνεία του άρθρου 19, IV γερμ. Συντ. που ήταν και πηγή του αντίστοιχου άρθρου 20 § 1 του δικού μας Συντ. 1975 (BVerfGE 4, 74, 4, 387, 6, 7, 8, 174 11, 233 40, 272, 41, 23, 41,323 44,302 45,363 49,329 54,143), όπως και η κρατούσα εκεί εκδοχή (Duric, στο Maunz-Duric-Herzog, Kommentar zum Gr und-Gesetz, τ. 2, 1983, άρθρο 19W, αριθ. 45, 46). Υπέρ της αντίθετης εκδοχής, δηλαδή της αντισυνταγματικότητας του νόμου που απαγορεύει την άσκηση ενός ενδίκου μέσου, βλ. Κ. Μπέη, Δ. 13.646, Δ. 12.643, Γνωμοδ. Γ.Α. Μαγκάκη-Κ.Μπέη, Δ. 11.322, Ν. Κλαμαρή, Δ. 13.621, P. Gilles, Rechts-Mittel im Zivlprozess, 1972, σ. 3 επ. (και η από 17.10.1984 διάλεξή του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αδημοσίευτη ακόμα στο νομικό τύπο, και οι παραπέρα σ` αυτή παραπομπές). Η ως άνω άποψη αντιμετωπίζει την κριτική έγκριτων νομικών επιστημόνων, που με αφετηρία το σκεπτικό ότι σε καμία Συνταγματική διάταξη δεν προβλέπεται ρητά το δικαίωμα άσκησης ενδίκων μέσων δεν σημαίνει ταυτόχρονα ότι τα ένδικα μέσα δεν κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα. Τα κυριότερα επιχειρήματα υπέρ αυτής της θέσης έχουν ως ακολούθως: α) Το άρθρο 20 παρ 1 του Ελληνικού Συντάγματος με το να κατοχυρώνει πέρα από το δημόσιο δικαίωμα για δικαστική ακρόαση και το επιπρόσθετο δικαίωμα για δικαστική προστασία, καθιερώνει και αντίστοιχη υποχρέωση των δικαστηρίων, ως οργάνων του κράτους να εκδίδουν ορθές αποφάσεις. Αν η εκδιδόμενη δικαστική απόφαση είναι λαθεμένη, τότε προσβάλλεται το δημόσιο δικαίωμα του ηττημένου διάδικου για παροχή δικαστικής προστασίας. Έχει λοιπόν ο ηττημένος διάδικος κατοχυρωμένο δικαίωμα για εναντίωση του στη λαθεμένη δικαστική απόφαση και επιδίωξη δικαστικής προστασίας έναντι αυτής (Διαλεκτική Δικονομικού Δικαίου- Τα συνταγματικά θεμέλια Δικαστικής Προστασίας. Εκδόσεις ΕΥΝΟΜΙΑ-VERLAG Αθήνα 1998, σελ. […]
Read moreΠΟΛ.1106/14.4.2014 Προϋποθέσεις δικαιολόγησης εισοδήματος από μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών
ΠΟΛ.1106/14.4.2014 Προϋποθέσεις δικαιολόγησης εισοδήματος από μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών Αθήνα, 14 Απριλίου 2014 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΓΕΝ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ 1. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΤΜΗΜΑΤΑ: Α΄ , Β΄ , Γ ΄ 2. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΛΕΓΧΩΝ ΤΜΗΜΑ: Α Ταχ. Δ/νση : Καρ. Σερβίας 10 Τ.Κ. : 101 84 Αθήνα Πληροφορίες : Θανάσης Σαφαρής Τηλέφωνο : 210.3375314 FAX : 210. 3375001 ΠΟΛ 1106/2014 ΘΕΜΑ: Προϋποθέσεις δικαιολόγησης εισοδήματος από μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών. Με αφορμή προφορικά και γραπτά ερωτήματα που υποβλήθηκαν στην υπηρεσία μας, αναφορικά με το παραπάνω θέμα, σας γνωρίζουμε τα εξής: Α. Με τις διατάξεις του άρθρου 44 του ν.4141/2013 (ΦΕΚ Α’ 81/05-04-2013), ορίστηκαν τα κατωτέρω: 1.Για τη δικαιολόγηση της συνολικής ετήσιας δαπάνης των άρθρων 16 και 17 του ν.2238/1994, οι φορολογούμενοι κάτοικοι Ελλάδος που αποκτούν μερίσματα που καταβάλλονται από ελληνικές ή αλλοδαπές πλοιοκτήτριες εταιρείες πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία ή εταιρείες χαρτοφυλακίου (holding companies) που κατέχουν άμεσα ή έμμεσα τις μετοχές ή μερίδια των πλοιοκτητριών εταιρειών κατά τα οριζόμενα στοάρθρο 26 του ν. 27/1975, όπως ισχύει, υποβάλλουν είτε με τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος είτε κατά τους διενεργούμενους ελέγχους για σκοπούς της φορολογίας εισοδήματος μόνο τα παρακάτω δικαιολογητικά: – (α) Βεβαίωση είτε της ελληνικής ή αλλοδαπής πλοιοκτήτριας εταιρείας πλοίου υπό ελληνική ή ξένη σημαία είτε της εταιρείας χαρτοφυλακίου (holding company) που κατέχει άμεσα ή έμμεσα τις μετοχές της πλοιοκτήτριας και διανέμει το μέρισμα από την οποία θα προκύπτουν τα στοιχεία του φορολογούμενου ως μετόχου της εταιρείας, το καταβληθέν σε αυτόν μέρισμα και το όνομα του πλοίου (αριθμός και λιμένας νηολόγησης, αριθμ. ΙΜΟ) από την εκμετάλλευση του οποίου προκύπτει το σχετικό μέρισμα. – (β) Στην περίπτωση που το μέρισμα καταβάλλεται από αλλοδαπή πλοιοκτήτρια πλοίου με ξένη σημαία, αντίγραφο της σχετικής άδειας εγκατάστασης στην Ελλάδα της διαχειρίστριας εταιρείας που, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 25 του ν. 27/1975, ασχολείται αποκλειστικά με τη διαχείριση, εκμετάλλευση ή ναύλωση πλοίων και βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου ότι έχει δηλωθεί και αναληφθεί από αυτήν η διαχείριση του συγκεκριμένου πλοίου. – (γ) Αντίγραφο της μοναδικής βεβαίωσης εισαγωγής συναλλάγματος (ΒΑΣ) των αντιστοίχων ποσών ή βεβαίωση εκχώρησης συναλλάγματος. Τα σχετικά πρωτότυπα αναζητούνται από την αρμόδια αρχή. – Επισημαίνεται ότι τα παραπάνω ισχύουν και για την δικαιολόγηση των αντικειμενικών δαπανών και υπηρεσιών και των δαπανών απόκτησης περιουσιακών στοιχείων των άρθρων 31 και 32 του ν.4172/2013 (ΦΕΚ 167/Α΄23.7.2013), που πραγματοποιούνται από την 1.1.2014 και μετά. 2. Η καταβολή του μερίσματος μπορεί να γίνεται και μέσω της διαχειρίστριας εταιρείας, η οποία μπορεί να βεβαιώνει και τη λήψη του μερίσματος. Στην περίπτωση αυτή η διαχειρίστρια δεν υποχρεούται σε εγγραφή του ποσού του μερίσματος στα βιβλία τα οποία τηρεί. Τα εκ της εισαγωγής του συναλλάγματος ποσά επιτρέπεται να καταβάλλονται σε νομικά πρόσωπα συμφερόντων του δικαιούχου του ποσού που εισάγεται. 3. Οι ανωτέρω προϋποθέσεις εφαρμόζονται και επί των εκκρεμών υποθέσεων ελέγχου. 4. Τα δικαιολογητικά της παραγράφου 1, με την εξαίρεση του δικαιολογητικού υπό το στοιχείο γ΄, υποβάλλονται και σε κάθε άλλη περίπτωση που ελέγχεται κατά νόμο η προέλευση του εισοδήματος που αναφέρεται σε μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών ή εταιρειών χαρτοφυλακίου. Β. Για την ορθή εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων, δίδονται οι εξής διευκρινίσεις: 1. Σε κάθε περίπτωση, στις βεβαιώσεις μερισμάτων που καταβάλλονται από ελληνικές ή αλλοδαπές πλοιοκτήτριες εταιρείες πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία ή εταιρείες χαρτοφυλακίου […]
Read moreΦορολογία κατοίκων εξωτερικού
Φορολογία κατοίκων εξωτερικού Tο ζήτημα της φορολόγησης των κατοίκων του εξωτερικού έχει αρχίσει να μας απασχολεί ιδιαίτερα, όχι εξαιτίας της ήδη και από χρόνια υπάρχουσας ομογένειας, αλλά κυρίως εξαιτίας της τάσης μετανάστευσης που διακρίνει την Ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της ολοένα αυξανόμενης ανεργίας. Βέβαια η φυγή ενός Έλληνα πολίτη δεν τον κατατάσσει αυτόματα και ως κάτοικο εξωτερικού, καθώς τις περισσότερες φορές είναι σύντομη και αφορά πρόσκαιρους βιοποριστικούς λόγους. Το ζήτημα της φορολόγησης των κατοίκων του εξωτερικού σύμφωνα με το moneyguru.gr για ευνόητους λόγους απασχόλησε και τη φορολογική διοίκηση της χώρας από το 2011 και έπειτα. Η πρώτη ουσιώδης αλλαγή έγινε το Μάρτιο του 2011 με το νόμο 3943/2011 όπου με το άρθρο 12 τροποποιήθηκαν πολλές έννοιες και προβλέψεις του κώδικα φορολογίας εισοδήματος αναφορικά με τους κατοίκους εξωτερικού. Το βασικό που πρέπει να ξέρουμε είναι ότι: «Σε φόρο για το παγκόσμιο εισόδημά του υπόκειται κάθε φυσικό πρόσωπο, το οποίο έχει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του στην Ελλάδα. Σε φόρο για το εισόδημα που προκύπτει στην Ελλάδα υπόκειται κάθε φυσικό πρόσωπο, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του». Αυτό λοιπόν σημαίνει ότι ως Έλληνες φορολογούμαστε στην Ελλάδα, για το παγκόσμιο εισόδημα μας, εκτός αν αποδείξουμε ότι είμαστε κάτοικοι εξωτερικού. Πως ορίζεται όμως ο κάτοικος εξωτερικού; Ο νόμος όπως ισχύει θεωρεί ως κάτοικο εξωτερικού όποιον η διαμονή του «…η οποία υπερβαίνει τις εκατόν ογδόντα τρεις ημέρες συνολικά μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος». Άρα λοιπόν πρέπει να έχουμε υπόψη μας το βασικό κανόνα, ότι διαμονή στην Ελλάδα άνω των 183 ημερών το έτος τεκμαίρεται η Ελλάδα ως φορολογική κατοικία ενώ διαμονή άνω των 183 ημερών ανά έτος στο εξωτερικό τεκμαίρεται το εξωτερικό ως φορολογική κατοικία. Γιατί όμως έχει σημασία η εξακρίβωση ή όχι της φορολογικής κατοικίας; Για τον τρόπο φορολόγησης. Αυτό συμβαίνει διότι με το άρθρο 8 του Ν.4110/2013, ο νομοθέτης υποχρέωσε όλους τους κατοίκους εξωτερικού σε υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος ακόμη και αν δεν έχουν πραγματικό εισόδημα στην Ελλάδα, αλλά τεκμαρτό, δηλαδή αν έχουν κάποιο περιουσιακό στοιχείο. Ταυτόχρονα λοιπόν ο αποδειγμένα κάτοικος εξωτερικού απαλλάσσεται από τα τεκμήρια διαβίωσης για την υποβολή της δήλωσης αυτής. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Τι συμβαίνει με όσους έχουν περιουσία στην Ελλάδα Προφανώς εφόσον δουλεύει στο εξωτερικό, σαφώς θα έχει υποχρέωση δήλωσης στο κράτος διαμονής του. Όμως εφόσον έχει ένα σπίτι στην Ελλάδα άρα έχει τεκμαρτά εισοδήματα, οπότε πρέπει να κάνει δήλωση στην Ελλάδα. Πριν το κάνει αυτό πρέπει να αποδείξει ότι κατοικούσε στο εξωτερικό περισσότερες από 183 ημέρες μέσα στο 2013. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να λάβει από τη χώρα διαμονής του ένα πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας και να το καταθέσει στις Ελληνικές φορολογικές αρχές ορίζοντας επίσης υποχρεωτικά αντίκλητο στην Ελλάδα και μεταφέροντας τις φορολογικές του υποχρεώσεις στην ΔΟΥ κατοίκων εξωτερικού. Τα βασικά δικαιολογητικά για την απόδειξη περιγράφονται στην ΠΟΛ 1136/2013 και εν συντομία περιλαμβάνουν: “(α) βεβαίωση από την αρμόδια φορολογική αρχή του κράτους όπου δηλώνουν κάτοικοι, από την οποία να προκύπτει ότι είναι φορολογικοί κάτοικοι αυτού του κράτους ή (β) Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η προσκόμιση κάποιων από τα ανωτέρω δικαιολογητικά από την αρμόδια φορολογική αρχή, […]
Read moreΜΕΘΟΔΟΙ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ
ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ ΣΤΟ ΕΒΕΑ 1997 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 2. ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΣΕ ΚΑΘΕΤΕΣ & ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ 3. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΜΕ ΓΕΝΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ & ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ 4. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ 5. ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ & ΑΛΛΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΠΩΛΗΣΗ 6. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ 7. ΣΥΜΦΩΝΙΑ FRANCHISE (ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΙ ΟΡΟΙ) 8. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών στην προσπάθεια του να διευκολύνει τα μέλη του κατήρτισε σχέδια συμβάσεων για το εξωτερικό εμπόριο που αποσκοπούν στην νομική κατοχύρωση των συμβαλλομένων και γενικότερα στην διευκόλυνση των διαπραγματεύσεων και τη σύνταξη των τελικών κειμένων των συμβάσεων. Είναι προφανές ότι στις συμβάσεις αυτές περιέχονται όροι που είναι τυποποιημένοι στα συγκεκριμένα είδη συμβάσεων, πλην όμως οι συμβαλλόμενοι ανάλογα με τις ανάγκες τους και το είδος της συνεργασίας τους μπορούν κατά περίπτωση να προσθέτουν, να αφαιρούν ή να τροποποιούν όρους της σύμβασης. Υπάρχει όμως ο κίνδυνος οι πρόσθετοι ή τροποποιημένοι όροι των συμβάσεων να προσκρούουν μεταξύ άλλων στις διατάξεις “περί αθεμίτου ανταγωνισμού” ν. 146/1914 και στις διατάξεις “περί προστασίας του ανταγωνισμού” είτε εθνικές ν. 703/1977 είτε κοινοτικές άρθρα 85 & 86 της Συνθήκης της ΕΟΚ. Η νομοθεσία για την προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού αποβλέπει στη ομαλή λειτουργία της αγοράς και καλύπτει το κενό που αφήνει η βαθμιαία κατάργηση του αγορονομικού ελέγχου των τιμών. Η υποκατάσταση αυτή αποτελεί τον πυρήνα του θεσμικού εκσυγχρονισμού της αγοράς. Απαγορεύονται γενικά στις εμπορικές συναλλαγές οι πράξεις που γίνονται με σκοπό τον ανταγωνισμό και είναι αντίθετες με τα χρηστά ήθη κατ’ άρθρον 1 ν. 146/1914. Οι συμβάσεις δεν θα πρέπει να εμπεριέχουν συμφωνίες που δημιουργούν περιορισμούς στον ανταγωνισμό και να κατατείνουν στην παρακώλυση τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού. Επίσης απαγορεύεται η καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσης επιχείρησης στην αγορά. Οι συμφωνίες αυτές απαγορεύονται και είναι απολύτως άκυρες σύμφωνα με τα άρθρα 1 & 2 του ν. 703/1977, εκτός αν εξαιρεθούν ρητώς της εφαρμογής των ως άνω διατάξεων. Πέραν της ακυρότητας τα αρμόδια όργανα μπορούν να επιβάλλουν και πρόστιμα, μη αποκλειομένων και των ποινικών κυρώσεων κατά των υπευθύνων εκπροσώπων των επιχειρήσεων κατ’ άρθρον 12 και 29 του ν. 703/1977. Η εθνική και η κοινοτική νομοθεσία βαίνουν παράλληλα, εφόσον βεβαίως επηρεάζεται το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Εάν ο κύκλος των εργασιών είναι περιορισμένος και δεν υπάρχει επίδραση στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, εφαρμόζονται μόνο οι εθνικές διατάξεις του ν. 703/1977. Αρμόδιο όργανο είναι η Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού (ΕΠΑ). Προκειμένου να υπάρχει εξαίρεση της εφαρμογής του γενικού απαγορευτικού κανόνα άρθρα 85 & 86 ΕΟΚ και 1, 2 ν. 703/1977 θα πρέπει να συντρέχουν οι κάτωθι προϋποθέσεις σωρευτικά: 1. Η συμφωνία να συμβάλλει στην βελτίωση της παραγωγής ή της διανομής ή στην οικονομική πρόοδο. 2. Θα πρέπει να εξασφαλίζεται στους καταναλωτές δίκαιο τμήμα από το όφελος που προκύπτει για παράδειγμα με τη μορφή χαμηλότερων τιμών ή της βελτιώσεως της ποιότητας των συγκεκριμένων προϊόντων ή υπηρεσιών. 3. Ο ανταγωνισμός να περιορίζεται μόνο μέχρι του σημείου που αυτό είναι απαραίτητο για την επίτευξη του πιο πάνω οφέλους. 4. Ο ανταγωνισμός δεν μπορεί να καταργηθεί σε σημαντικό τμήμα των σχετικών προϊόντων ή υπηρεσιών. Όταν συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις η Επιτροπή του Ανταγωνισμού μπορεί να χορηγήσει απαλλαγή […]
Read moreΔίκη Διαζυγίου και αμετάκλητη απόφαση επί αυτής
Το διαζύγιο απαγγέλλεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση. Όταν πρόκειται για συναινετικό διαζύγιο η διαδικασία που ακολουθείται είναι αυτή της εκούσιας δικαιοδοσίας στο αρμόδιο τοπικά Μονομελές Πρωτοδικείο ενώ με την ειδική διαδικασία των άρθρων 592 έως 613 ΚΠολΔ εκδικάζεται το διαζύγιο κατ’ αντιδικία στο αρμόδιο τοπικά Πολυμελές Πρωτοδικείο. Πολλά δικαιώματα που πηγάζουν από τις γαμικές διαφορές καθιστούν απαραίτητο να γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία που επέρχεται το αμετάκλητο σε δίκη διαζυγίου, όπως ενδεικτικά η διατροφή μεταξύ των συζύγων κατά την διακοπή της συμβίωσης ( 1391 ΑΚ) σε αντιδιαστολή με την διατροφή μετά την έκδοση του διαζυγίου (1442 ΑΚ), η αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα (1400 ΑΚ). Α. Για να καταστεί αμετάκλητη απόφαση Πρωτοδικείου που εκδόθηκε ερήμην (οριστική), πρέπει πρώτα να γίνει τελεσίδικη δηλαδή να παρέλθει η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης. Επομένως από την επίδοση της απόφασης η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δεκαπέντε μέρες (503 ΚΠολΔ), ενώ η προθεσμία της έφεσης είναι τριάντα μέρες (518 ΚΠολΔ). Με δεδομένο ότι προθεσμία ανακοπής ερημοδικίας και έφεσης συμπίπτουν {εφόσον επιδοθεί η απόφαση} τότε η απόφαση του πρωτοδικείου καθίσταται τελεσίδικη μετά την προθεσμία 30 ημερών από επίδοση. Τα παραπάνω ισχύουν σε περίπτωση γνωστής διαμονής στην Ελλάδα, ενώ σε περίπτωση άγνωστης διαμονής ή διαμονής στο εξωτερικό οι προθεσμίες τροποποιούνται ανάλογα. Μετά το πέρας των 30 ημερών, η απόφαση είναι πλέον τελεσίδικη και έτσι αρχίζει η προθεσμία της αναίρεσης και της αναψηλάφησης, οι οποίες και πάλι συμπίπτουν. Η προθεσμία αναψηλάφησης ειδικά στις γαμικές διαφορές είναι έξι μήνες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 605 του ΚΠολΔ, ενώ η ενώ η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα μέρες (564 ΚΠολΔ), σε περίπτωση επίδοσης της απόφασης και εφόσον πρόκειται για γνωστή διαμονή στην Ελλάδα, αλλιώς οι προθεσμίες τροποποιούνται ανάλογα. Άρα αμετάκλητη καθίσταται η απόφαση πρωτοδικείου μετά την επίδοση της ως εξής: 30 ημέρες ( ανακοπή ερημοδικίας και έφεση) και 6 μήνες ( αναίρεση και αναψηλάφηση) Τα παραπάνω ισχύουν εφόσον η απόφαση που έχει εκδοθεί ερήμην κοινοποιηθεί διότι επί ερήμην απόφασης η προθεσμία αρχίζει από την επίδοση και η έφεση συντρέχει με προθεσμία ανακοπής ακόμα και σε δίκη διαζυγίου. Είναι γνωστό ότι η προθεσμία της έφεσης διακρίνεται σε γνήσια που αρχίζει από την επίδοση και σε καταχρηστική που αρχίζει από την δημοσίευση και είναι τρία χρόνια. Συχνά γίνεται το λάθος και θεωρείται ότι μέσα στην τριετία, ακόμα και αν δεν επιδοθεί η απόφαση, καθίσταται τελεσίδικη. Έχω την άποψη ότι μετά το πέρας τριετίας από την δημοσίευση, παρέρχεται μόνον η προθεσμία της έφεσης και σε καμιά περίπτωση της ανακοπής ερημοδικίας διότι το άρθρο 503 ΚΠολΔ, ορίζει ρητά ότι η προθεσμία της ανακοπής αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. Η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας δεν διακρίνεται σε γνήσια (από επίδοση) και σε καταχρηστική (από δημοσίευση), όπως στα υπόλοιπα ένδικα μέσα. Σύμφωνα με το 503 ΚΠολΔ, δεν αρχίζει η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας αν η απόφαση δεν επιδοθεί εγκύρως. Επομένως πιστεύω ότι στην ερήμην αποφάσεις δεν επέρχεται αμετάκλητο χωρίς επίδοση. Αντίθετα αμετάκλητη καθίσταται η απόφαση πρωτοδικείου που έχει εκδοθεί κατά αντιμωλία, χωρίς να απαιτείται κοινοποίηση ως εξής: τρία χρόνια (έφεση) και τρία χρόνια (αναίρεση και αναψηλάφηση). Β. Για να καταστεί αμετάκλητη απόφαση Εφετείου που εκδόθηκε ερήμην, πρέπει να επιδοθεί σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν […]
Read more24 Χρυσοί Κανόνες για έναν Επιτυχημένο Μαχόμενο Δικηγόρο
24 Χρυσοί Κανόνες για έναν Επιτυχημένο Μαχόμενο Δικηγόρο Σοφία Θ. Σταυροπούλου Αγαπητέ/ή συνάδελφε, Συμπληρώνοντας φέτος 7 χρόνια της επαγγελματικής μου ενασχόλησης με τη δικηγορία (2 χρόνια άσκησης και 5 χρόνια μάχιμης δικηγορίας), έχω πλέον μία σαφή εικόνα αφενός για τα προβλήματα και τις δυσκολίες του επαγγέλματός μας, αφετέρου δε για τις ομορφιές και τη γοητεία της επιστήμης μας. Ξεκίνησα δύσκολα, συνεργάστηκα με πολλούς συναδέλφους, γνώρισα ποικίλες πρακτικές, άκουσα και έζησα πολλές απόψεις και από όλα αυτά, ένα είναι σίγουρο: Η ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΜΕ ΔΙΔΑΣΚΕΙ. Επιθυμώντας να μεταδώσω τη λιγοστή μου πείρα στους ακόμα πιο νέους (από εμένα) συναδέλφους, που κάνουν τα πρώτα τους μόλις βήματα στη μάχιμη δικηγορία, σκέφτηκα ότι θα ήταν χρήσιμο βοήθημα γιʼ αυτούς, ορισμένες συμβουλές τις οποίες και εγώ διδάχτηκα από παλαιότερους συναδέλφους ή μου δίδαξαν οι αποτυχίες μου, οι επιτυχίες μου και η καθημερινή πρακτική της δικηγορίας. Επίσης σκέφτηκα ότι η καταγραφή τους με θέμα μία λέξη κλειδί κατά αλφαβητική σειρά, ενδεχομένως θα είναι βοηθητικό στοιχείο στην απομνημόνευσή τους. Ταυτόχρονα διατηρώ την ελπίδα και την αισιοδοξία ότι την παρούσα προσπάθειά μου, θα μιμηθούν και άλλοι συνάδελφοί μου με τεράστια εμπειρία, από τους οποίους θα συνεχίζω να διδάσκομαι και στο μέλλον και τους οποίους ευχαριστώ. Με εκτίμηση προς τους νέους συναδέλφους μουΣοφία Θ. Σταυροπούλου Δικηγόρος Παρ. Εφέταις 1. ΑΝΑΒΟΛΗ: Όταν μία υπόθεσή σου αναβάλλεται ΣΗΜΕΙΩΝΕΙΣ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΒΟΛΗΣ ΣΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ, ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΩΣΤΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ. Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση που κάποιος άλλος συνάδελφος ή συνεργάτης σου σε εξυπηρετήσει και παρασταθεί εκείνος για την αναβολή. Αμέσως μόλις σε ενημερώσει, σημειώνεις την ημερομηνία στο ημερολόγιο. Σε αντίθετη περίπτωση, διατρέχεις τον κίνδυνο να ξεχάσεις να το σημειώσεις αργότερα ή να μην θυμάσαι τη σωστή ημερομηνία που προφορικά είπε ο δικαστής. 2. ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ: Όλες οι απαντήσεις σε οποιοδήποτε ζήτημα τύχει να εμφανιστεί και οποιαδήποτε υπόθεση αφορά, υπάρχουν στα νομικά βιβλία. Η βιβλιογραφία της επιστήμης μας (της νομικής) είναι πολύ πλούσια και συνεχώς εμπλουτίζεται από την επιτυχημένη προσπάθεια πολλών συναδέλφων που είτε με την έρευνα και την ερμηνεία των νόμων, βοηθούν στην κατανόηση και επίλυση πολλών νομικών ζητημάτων, είτε με την οργάνωση και την ταξινόμηση της πρόσφατης νομολογίας όλων των δικαστηρίων της χώρας, προσφέρουν τη δυνατότητα σε όλους τους δικηγόρους να εξεύρουν τεκμηριωμένα και εμπεριστατωμένα νομική βοήθεια σε κάθε υπόθεση. 3. ΓΡΑΜΜΑΤΙΟ ΠΡΟΕΙΣΠΡΑΞΗΣ: Σε κάθε δικαστική υπόθεση που συζητείται, κόβουμε το εκ του νόμου προβλεπόμενο γραμμάτιο προείσπραξης και το προσκομίζουμε στο φάκελο δικογραφίας του δικαστηρίου. Είναι χρήσιμο και ασφαλές, προς αποφυγή τυχόν περίπτωσης απώλειας του γραμματίου προείσπραξης κατά την μεταφορά του φακέλου, είτε από τον γραμματέα, είτε από το δικαστή εκ παραδρομής, να γίνεται ρητή σημείωση στις προτάσεις μας (συνήθως στο τελευταίο «Επειδή»..) του αριθμού και της ημερομηνίας του γραμματίου προείσπραξης. 4. ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ: Εκτός από όλες τις άλλες περιπτώσεις για τις οποίες ορίζεται ρητά στον ΚΠολΔ η δυνατότητα έκδοσης διαταγής πληρωμής, η ίδια δυνατότητα υπάρχει και στην περίπτωση που έχεις στα χέρια σου μία δικαστική απόφαση η οποία ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ την υποχρέωση του αντιδίκου να καταβάλλει συγκεκριμένο χρηματικό ποσό στον πελάτη σου. Στην περίπτωση αυτή είναι περισσότερο χρονοβόρο (αν και έχεις πάντοτε τη δικονομική δυνατότητα) να προβείς σε νέα ίδια αγωγή με καταψηφιστικό αίτημα υποχρέωσης […]
Read moreΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ
ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ***************** Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο νέος νόμος 4242/2014, ο οποίος, στο άρθρο 13 περιέχει τις νέες διατάξεις για τις εμπορικές μισθώσεις, οι οποίες τελικώς διατηρούν τη 12ετή χρονική προστασία στις παλαιές μισθώσεις, χωρίς όμως να συμβαίνει το ίδιο για τις νέες. Oι βασικές αλλαγές στις διατάξεις του νόμου για τις νέες μισθώσεις της επαγγελματικής στέγης, είναι οι ακόλουθες: • Η διάρκεια των νέων μισθώσεων καθορίζεται πλέον ελεύθερα από τους συμβαλλόμενους. Ως ελάχιστο χρονικό διάστημα προστασίας της μίσθωσης τίθεται η 3ετία, όπως και στις μισθώσεις κατοικιών. Αυτό το ελάχιστο χρονικό διάστημα της 3ετίας δεσμεύει τόσο τον εκμισθωτή όσο και τον μισθωτή. • Η καταγγελία από τον εκμισθωτή ή το μισθωτή, μετά τη λήξη του συμβατικού τους χρόνου, ή της νόμιμης τριετίας αν έχει συμφωνηθεί για μικρότερο χρονικό διάστημα, γίνεται εγγράφως και η μίσθωση λύνεται τρεις (3) μήνες από την κοινοποίησή της. • Γενικώς, οι νέες μισθώσεις θα διέπονται από τις γενικές διατάξεις του Αστικού Κώδικα, και από ό, τι έχει συμφωνηθεί με το μισθωτήριο. Στις νέες μισθώσεις δεν έχουν εφαρμογή οι παλαιές διατάξεις περί διάρκειας, ιδιόχρησης, ανοικοδόμησης, αποζημίωσης άυλης εμπορικής αξίας του π. δ. 34/95. Δεδομένου ότι μετά την εισαγωγή των νέων διατάξεων τα πάντα κρίνονται από το μισθωτήριο και το περιεχόμενό του, δεν επιτρέπονται λάθη ή παραλείψεις, διότι ένα ατελές, ασαφές ή ελλιπές μισθωτήριο μπορεί να τινάξει τόσο μια επένδυση όσο και την ίδια την επιχείρηση στον αέρα. Συνιστάται στους εμπόρους οι νέες μισθώσεις να έχουν τουλάχιστον εννεαετή συμβατική διάρκεια για τρεις σοβαρούς λόγους: 1) Για να υπάρχει δικαίωμα επιστροφής του ΦΠΑ των εργασιών και υλικών ανακαίνισης και διαμόρφωσης μισθωμένων χώρων. Βάσει του άρθρου 30 παρ. 1 ν. 2859/2000, όπως ισχύει, η επιστροφή του ΦΠΑ σύμφωνα με τον Κώδικα για τις συγκεκριμένες δαπάνες προϋποθέτει χρήση του ακινήτου για χρονικό διάστημα τουλάχιστον 9 χρόνων. 2) Για να αποσβεστεί φορολογικά μία επένδυση με το προβλεπόμενο 20% ετησίως, απαιτούνται τουλάχιστον 5 χρόνια, τα οποία δεν καλύπτονται χρονικά από την τριετία. 3) Για να μπορεί να χρηματοδοτηθεί η σχετική επένδυση από το ΕΣΠΑ. Σύμφωνα με τον Οδηγό Προγράμματος για την Ενίσχυση ΜμΕ που δραστηριοποιούνται στους τομείς Μεταποίησης – Τουρισμού – Εμπορίου – Υπηρεσιών στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2007-2013 και συγκεκριμένα στο παράρτημα vii (σελίδα 18 – Κατηγορία Δαπανών: Εξοπλισμός και εγκαταστάσεις προστασίας περιβάλλοντος και εξοικονόμησης ενέργειας) αναφέρεται ρητά ότι «οι δαπάνες για κτιριακά είναι επιλέξιμες εφόσον υπάρχει ιδιοκτησία ή παραχώρηση χρήσης ή μίσθωση ή νόμιμη σύσταση επικαρπίας επί του ακινήτου για χρονικό διάστημα τουλάχιστον οκτώ (8) ετών. Η περίοδος της οκταετίας υπολογίζεται από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης ένταξης της επένδυσης». Για τις υφιστάμενες μισθώσεις παραμένει σε ισχύ η 12ετής προστασία της μίσθωσης, αλλά καταργήθηκε το δικαίωμα της μονομερούς τετραετούς παράτασης στη 16ετία. Παράλληλα, καταργήθηκε η άυλη εμπορική αξία όπως την ξέραμε και εισήχθη μία μεταβατική διάταξη για καταβολή αποζημίωσης 6 ενοικίων στον μισθωτή, εάν ο εκμισθωτής καταγγείλει μέχρι 31 Αυγούστου 2014 τη μίσθωση που έχει λήξει. Επίσης, γίνεται σύντμηση των προθεσμιών για καταγγελία λόγω ιδιόχρησης/ανοικοδόμησης σε 9 έως 18 μήνες, αντί 18 έως 30 που ίσχυε ως σήμερα. Οι αποζημιώσεις του μισθωτή ορίζονται σε 8-15 μισθώματα για την ιδιόχρηση, σε 15-20 μισθώματα για την εγκατάσταση στον ίδιο χώρο όμοιας επιχείρησης και σε 6-9 […]
Read moreΣτΠ : Διαγραφή προστίμου από παράνομη στάθμευση οχήματος αν το περιεχόμενο της κλήσεως είναι εσφαλμένο ή ελλιπές
Πολίτες προσέφυγαν στον Συνήγορο, αµφισβητώντας πρόστιµα παράνοµης στάθµευσης που τους επιβλήθηκαν, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να αποδείξουν το βάσιµο των ισχυρισµών τους, καθώς η παράβαση φέρεται να είχε πραγµατοποιηθεί πριν από πολλά έτη. Ο Συνήγορος του Πολίτη υπέδειξε στους πολίτες να ζητήσουν από τις υπηρεσίες των ∆ήµων αντίγραφα των κλήσεων-πράξεων βεβαίωσης παράβασης οχήµατος- προκειµένου να ελέγξουν το περιεχόµενο αυτών. Συγκεκριµένα, τους προέτρεψε να συγκρίνουν τα στοιχεία του οχήµατος ιδιοκτησίας τους, όπως αναγράφονται στην άδεια κυκλοφορίας, µε τα στοιχεία αυτού όπως αναγράφονται στις κλήσεις. Επίσης, πληροφόρησε τους πρoσφεύγοντες να ελέγξουν το περιεχόµενο της κλήσης και κυρίως εάν ήταν όλα τα πεδία αυτής πλήρως συµπληρωµένα. Από τον έλεγχο στο περιεχόµενο των κλήσεων που διενήργησαν οι πολίτες διαπιστώθηκε ότι: (α) είτε ότι οι κλήσεις, βάσει των οποίων τους είχε επιβληθεί το πρόστιµο, δεν περιείχαν σωστά τα στοιχεία του οχήµατός τους (π.χ. αριθµός κυκλοφορίας, µάρκα, χρώµα), (β) είτε ότι δεν είχε προσδιοριστεί επακριβώς η θέση του οχήµατος σε σχέση µε τη περιοχή ισχύος της σήµανσης (π.χ. µη αναγραφή του αριθµού της οδού), ή/και (γ) ότι οι κλήσεις δεν περιείχαν άλλα στοιχεία της παράβασης (π.χ. ποινή). Στη συνέχεια, ο Συνήγορος του Πολίτη επεσήµανε στις αρµόδιες υπηρεσίες των ∆ήµων ότι µε βάση το ισχύον νοµικό πλαίσιο (υπ΄ αριθµ. 2515/64/2007/11-7-2007 ΚΥΑ, και άρθρα 4, 10 & 104 του ΚΟΚ), στην κλήση θα πρέπει να αναγράφονται ορθά όλα τα στοιχεία που αφορούν στον ακριβή προσδιορισµό του οχήµατος του παραβάτη και της παράβασης που διαπράχθηκε. Επιπλέον, διευκρίνισε ότι στις περιπτώσεις εκείνες που το αρµόδιο διοικητικό όργανο, το οποίο έχει την ευθύνη της ορθής αναγραφής στην κλήση όλων των στοιχείων που προβλέπει ο νόµος, αναγράφει εσφαλµένα ή ελλιπή στοιχεία, η εν λόγω πράξη καθίσταται ακυρωτέα. Συνεπώς, τόνισε ότι, όταν συντρέχει κάποια από τις παραπάνω περιπτώσεις, η αρµόδια για την είσπραξη αρχή οφείλει να µην προβαίνει στην είσπραξη του προστίµου, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας είσπραξης γίνεται αυτό αντιληπτό. Κατόπιν των ανωτέρω οι οικονοµικές υπηρεσίες των ∆ήµων (Αθηναίων, Βάρης- Βούλας-Βουλιαγµένης, Σιντικής, Βέροιας) αποδέχθηκαν τις προτάσεις της Αρχής και προέβησαν στη διαγραφή οφειλών από πρόστιµα παράνοµης στάθµευσης. http://curia.gr/
Read moreΜΠρΧαλκ 712/2013 [Απόλυση για οικονομοτεχνικούς λόγους]
Απόλυση για οικονομοτεχνικούς λόγους 25/02/2014 10:23 am ΜΠρΧαλκ 712/2013 [Απόλυση για οικονομοτεχνικούς λόγους] (σημ. Ι.-Χ. Αργυράκη) Διατάξεις: άρθρα 656 ΑΚ, 732Α ΚΠολΔ Στις απολύσεις που οφείλονται σε οικονομοτεχνικούς λόγους, όπως είναι και η αναδιοργάνωση της επιχείρησης και η μείωση του προσωπικού που γίνονται για να αντεπεξέλθει η επιχείρηση στη διαφαινόμενη οικονομική κρίση της, η σχετική απόφαση του εργοδότη δεν ελέγχεται από τα δικαστήρια. Ελέγχεται όμως ο αιτιώδης σύνδεσμος της επιλογής αυτής και της καταγγελίας συγκεκριμένου εργαζομένου, ως έσχατου μέσου αντιμετώπισης των προβλημάτων της επιχείρησης, καθώς και ο τρόπος επιλογής αυτού ως απολυτέου, που πρέπει να πραγματοποιείται με αντικειμενικά κριτήρια, ώστε να μην παραβιάζεται η ρήτρα του άρθρου 281 ΑΚ. Εργοδότης αρνούμενος να αποδεχθεί την προσηκόντως προσφερόμενη εργασία του εργαζόμενου, γίνεται υπερήμερος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 656 ΑΚ. Επιπτώσεις από την τροποποίηση του άρθρου αυτού με το άρθρο 61 Ν 4139/2013 και την κατάργηση του άρθρου 732Α ΚΠολΔ. Από τις παρεμβάσεις αυτές συνάγεται ότι βούληση του νομοθέτη είναι να μην επιτρέψει με αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένης και της προσωρινής διαταγής, τη δυνατότητα δικαστικής υποχρέωσης του εργοδότη για πραγματική απασχόληση του εργαζομένου, θεωρώντας ότι τα μεγαλύτερα εχέγγυα για την αυθεντική διάγνωση του σχετικού δικαιώματος του εργαζομένου παρέχει μόνο η εκδίκαση της κύριας αγωγής και η έκδοση οριστικής απόφασης. Επί απολύσεων που οφείλονται σε οικονομοτεχνικούς λόγους, όπως, μεταξύ άλλων, είναι η αναδιοργάνωση των υπηρεσιών ή τμημάτων της επιχειρήσεως και η μείωση του προσωπικού για λόγους οικονομιών που επιβάλλονται από συγκεκριμένες συνθήκες τις οποίες αντιμετωπίζει η επιχείρηση, η απόφαση του εργοδότη να αντεπεξέλθει στη διαφαινόμενη οικονομική κρίση της επιχειρήσεως δεν ελέγχεται από τα δικαστήρια (ΑΠ 573/2007, ΑΠ 397/2004, ΑΠ 351/2004 ΕΕργΔ 2004,1476, ΕφΘεσ 186/2003 Αρμ 2003,816, ΕφΑθ 5913/2003 ΕλλΔνη 2006,860). Ελέγχεται όμως αφενός ο αιτιώδης σύνδεσμος της επιλογής αυτής και της καταγγελίας συγκεκριμένου εργαζομένου, ως εσχάτου μέσου αντιμετωπίσεως των προβλημάτων της επιχείρησης και αφετέρου ο τρόπος επιλογής του ενλόγω εργαζομένου ως απολυτέου, η οποία (επιλογή) πρέπει να πραγματοποιείται με αντικειμενικά κριτήρια, όπως δηλαδή επιβάλλουν η καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη (άρθρο 281 του ΑΚ, ΑΠ 573/2007, ΑΠ 397/2004 και ΑΠ 351/2004). Ειδικότερα, στην πρώτη περίπτωση (των ηπιότερων μέσων) ελέγχεται από το δικαστήριο, αν το δικαίωμα της καταγγελίας ασκείται καταχρηστικά, δηλαδή αν η καταγγελία ήταν αναπόφευκτη ή θα ήταν δυνατή για τον εργοδότη η επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού της αναδιάρθρωσης των υπηρεσιών της επιχειρήσεως με τη λήψη ηπιότερων μέσων, όπως απασχόληση του μισθωτού σε άλλη θέση ή μερική απασχόληση, ακόμη και με τη χρήση της λεγόμενης τροποποιητικής καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας (ΑΠ 397/2004 και ΑΠ 351/2004 ΕΕργΔ 2004,1279 και 1477, αντίστοιχα, ΑΠ 597/2002 ΕΕργΔ 2003,1499, ΑΠ 1364/1999 ΕΕργΔ 2000,919, ΕφΑθ 454/2003 ΕλλΔνη 2004,230, ΕφΘεσ 186/2003 Αρμ 2003,816). Στη δεύτερη περίπτωση (της επιλογής), ο εργοδότης οφείλει κατά την επιλογή του απολυτέου μεταξύ των εργαζομένων που ανήκουν στην ίδια κατηγορία και ειδικότητα και είναι του ίδιου επιπέδου από άποψη ικανότητας προσόντων και υπηρεσιακής αποδόσεως, να λάβει υπόψη του και να συνεκτιμήσει τα κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια της αρχαιότητας, την ηλικία, την οικογενειακή κατάσταση κάθε μισθωτού, την αποδοτικότητα και τη δυνατότητα εξεύρεσης απ’ αυτόν άλλης εργασίας (ΑΠ 573/2007 ό.π., ΑΠ 351/2004 ό.π., ΑΠ 279/1996 Αρμ 1996,1099, ΕφΘεσ 186/2003 ό.π., ΕφΘεσ 540/2008 Αρμ 2008,1865). Τα ανωτέρω πρέπει να ισχύσουν, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, και […]
Read more