• 0
    13 Απριλίου, 2018

    ΣυμβΕφΘεσ 250/2018 : Απόρρητο επικοινωνίας. Ενδοοικογενειακή απειλή.

    ΣυμβΕφΘεσ 250/2018 Απόρρητο επικοινωνίας. Ενδοοικογενειακή απειλή. Προς το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης Αριθμ. 250/2018 ……………. Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΦΩΝΗ Εισάγω ενώπιον του Συμβουλίου σας σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 παρ. 1, 2, 4, 138 παρ. 1, 2, 270 παρ. 1, 308 παρ. 1, 4, 309 παρ. 1, 316 παρ. 2, 317 παρ. 1 α, 318 και 319 παρ. 1, 3 του ΚΠΔ όπως οι διατάξεις των άρθρων 316 και 317 αντικαταστάθηκαν με τις διατάξεις των άρθρων 22 και 23 του νόμου 3160/2003 την αριθ. 2/23/2/2018 έφεση της κατηγορουμένης … πρώην συζ. … κατοίκου Σερρών, την οποία άσκησε αυτοπροσώπως ενώπιον της γραμματέως Βουλευμάτων του Πλημμελειοδικείου Σερρών (άρθρο 474 του ΚΠΔ) κατά του αριθ. 232/2018 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Σερρών, διά του οποίου παραπέμπεται η ανωτέρω κατηγορουμένη να δικαστεί από το αρμόδιο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης για τις πράξεις της αθέμιτης αποτύπωσης σε υλικό φορέα ιδιωτικής συνομιλίας (άρθρο 370 α παρ. 2 εδαφ. β του ΠΚ όπως ισχύει σήμερα) και της ενδοοικογενειακής απειλής (άρθρα 1, 7 παρ. 2 του νόμου 3500/2006 σε συνδ. με άρθρο 333 του ΠΚ) Το προσβαλλόμενο βούλευμα επιδόθηκε νομότυπα στην κατηγορουμένη και τον πολιτικώς ενάγοντα και μετά την απολογία της κατηγορουμένης δεν επιβλήθηκε ουδείς σε βάρος της περιοριστικός όρος και κατόπιν αυτών εκθέτω τα παρακάτω. Από την διάταξη του άρθρου 478 του ΚΠΔ όπως έχει αντικατασταθεί με την διάταξη του άρθρου 24 παρ. 2 του νόμου 3904/2010 έφεση κατά βουλεύματος ασκείται μόνο για κακούργημα και στις περιπτώσεις που ρητά και περιοριστικά αναφέρονται σ` αυτήν α) για λόγους απόλυτης ακυρότητας και β) για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Στην περίπτωση που ασκηθεί το ένδικο μέσο της εφέσεως στηριζόμενο σε άλλους πλην των ανωτέρω λόγους (εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών) αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Από τις διατάξεις των άρθρων 462, 463 και 478 του ΚΠΔ συνάγεται πως το δικαίωμα άσκησης του ενδίκου μέσου της έφεσης κατά βουλευμάτων του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών παρέχεται στον κατηγορούμενο μόνον όταν αυτός παραπέμπεται για κακούργημα και στις περιοριστικά στον νόμο αναφερόμενες περιπτώσεις. Εξάλλου από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 παρ. 1 του ΚΠΔ προκύπτει πως οι δικαστικές αποφάσεις και τα βουλεύματα πρέπει να αιτιολογούνται ειδικά και εμπεριστατωμένα. Προς τούτο εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει μεταξύ άλλων και όταν το δικαστικό συμβούλιο προσδίδει σε ουσιαστική ποινική διάταξη διαφορετική έννοια από εκείνη που πράγματι έχει. Ενώ εσφαλμένη εφαρμογή ποινικού νόμου υπάρχει όταν το δικαστικό συμβούλιο υπήγαγε εσφαλμένα στον νόμο τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν ως αληθινά στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη. (Ολ.ΑΠ 2/2002 Ποιν. Χρον 2002 σελ 689, ΑΠ 510/2002 Ποιν. Χρον 2003 σελ. 24, ΑΠ 1/2010, ΑΠ 132/2010, ΑΠ 4/2010, ΑΠ 9/2010, ΑΠ 81/2010 ΑΠ 24/2010 Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών του ΔΣΑ) Εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει, όταν αποδίδει έννοια διαφορετική σε ουσιαστική ποινική διάταξη από εκείνη, που πράγματι έχει. Τέτοια εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν αποδίδει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών την έννοια, πως πραγματώνεται η παράβαση του άρθρου 370 α παρ. 2 εδαφ. β του ΠΚ, ενώ η πράξη κρίνεται ποινικά αδιάφορη (ΑΠ 1231/2011, ΑΠ 267/2013, ΑΠ 225/2015, ΑΠ 116/2017, ΑΠ 147/2017, ΑΠ 94/2017, ΑΠ 96/2017, ΑΠ 69/2017, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών του ΔΣΑ). Περαιτέρω κατά […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    25 Φεβρουαρίου, 2018

    Μ.Π.Πειρ. 74/2018 (διαδικασία ασφ.μέτρων) : ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ (περιεχομένου) ΘΥΡΙΔΑΣ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΡΙΤΟΥ (τραπέζης). ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΘΥΡΙΔΑΣ ΚΑΤΟΠΙΝ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΣ ( 93, 88 του Ν.Δ 17.7/13.8.1923, 982, 983, 988 Κ.Πολ.Δ).

    ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ (περιεχομένου) ΘΥΡΙΔΑΣ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΡΙΤΟΥ (τραπέζης). ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΘΥΡΙΔΑΣ ΚΑΤΟΠΙΝ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΣ ( 93, 88 του Ν.Δ 17.7/13.8.1923, 982, 983, 988 Κ.Πολ.Δ) – Εν προκειμένω συντρέχει νόμιμη περίπτωση να παρασχεθεί η άδεια για το άνοιγμα της επίδικης θυρίδας παρουσίας συμβ/φου, τη δικαστική κατάθεση του περιεχομένου της και την ανάληψη του ανωτέρω χρηματικού ποσού σε περίπτωση που αυτό βρεθεί μέσα στη θυρίδα. Τέλος να διορισθεί συμβ/φος κατ’αρ.988 ΚπολΔ για την περαιτέρω εκτελεστική διαδικασία. Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφισθούν (179 ΚΠολΔ). ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ Αποτελούμενο από τη Δικαστή Μαρία Σκουλάξινου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, η οποία ορίστηκε κατόπιν κληρώσεως. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 20.12.2017 χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Της αιτούσας: Κ.Α., κατοίκου ….. , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Πεγιάνοβιτς. Της καθ’ ης η αίτηση: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ALPHA BANK Α.Ε.» που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 14-11-2017 αίτηση που κατατέθηκε με αριθμό 12980/2344/ 2017 και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αιτούσας ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την κρινόμενη αίτηση η αιτούσα, εκθέτοντας ότι διατηρεί απαίτηση από την αναφερόμενη απόφαση του Εφετείου Πειραιά σε βάρος του Δ.Π., με το από 14.12.2016 κατασχετήριο εις χείρας τρίτου που επέδωσε στην καθ’ ης στις 14.12.16 και στον ως άνω οφειλέτη στις 19.12.16, κατέσχεσε το περιεχόμενο της θυρίδας που αυτός μισθώνει στο κατάστημα της καθ’ ής στην …….., ζητεί να διαρρηχθεί η εν λόγω θυρίδα παρουσία διορισθησόμενης συμβολαιογράφου, να διαταχθεί η απογραφή του περιεχομένου της, να του παραδοθεί το τυχόν ανευρεθησόμενο ποσό μέχρι αυτό των 55.611,16 € άλλως να του χορηγηθεί η άδεια να το αναλάβει από το ΤΠΔ όπου θα κατατεθεί και να διαταχθεί η δικαστική κατάθεση κάθε άλλου δεκτικού καταθέσεως αντικειμένου που θα βρεθεί στη θυρίδα άλλως αν δεν είναι δεκτικά κατάθεσης να παραμείνουν στα χέρια του μεσεγγυούχου. Τέλος να διορισθεί η αναφερόμενη συμβ/φος Ύδρας ως όργανο της εκτέλεσης που θα ενεργήσει η ίδια ή ο νόμιμος αναπληρωτής της επί τη ανευρεθησόμενου περιεχομένου της ως άνω θυρίδας. Η αίτηση εισάγεται αρμοδίως για να συζητηθεί ενώπιον αυτού του δικαστηρίου κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ. ΚΠολΔ) και είναι νόμιμη, στηριζόμενη σης διατάξεις των άρθρων 93, 88 του Ν.Δ 17.7/13.8.1923 και 982 επ. ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν, ερήμην της καθ’ ης, που κλήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα να παραστεί κατά τη συζήτηση (βλ. υπ’ αριθμ. 3645 Γ/4-12-17 έκθεση επίδοσης της δικ. επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Όλγας Αμαριανού). Από όλα τα μετ’ επικλήσεως προσκομιζόμενα από την αιτούσα έγγραφα, πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει της υπ’ αριθμ. 1088/2013 ήδη αμετάκλητης απόφασης του Εφετείου Πειραιώς, ο Δ.Π. υποχρεώθηκε να καταβάλει στην αιτούσα το ποσό των 7.500 € νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής της κατ’ αυτού και το ποσό των 1.200 € μηνιαία από την άσκηση της αγωγής και καθ’όλο το διάστημα αποκλειστικής χρήσης από αυτόν της συζυγικής οικίας ενώ τον καταδίκασε σε μέρος της δικαστικής δαπάνης […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    17 Φεβρουαρίου, 2018

    ΤρΕφΠατρών 12/2018 : Σύμβαση εργολαβίας – Κήρυξη έκπτωτου του εργολάβου – Έφεση -.

    Ανέγερση σε οικόπεδα κτιρίων ενιαίας οικοδομής με το σύστημα της αντιπαροχής. Παρέλευση του συμφωνηθέντος χρόνου αποπεράτωσης των επίδικων έργων, χωρίς αυτά να έχουν παραδοθεί. Κοινοποίηση εξώδικης δήλωσης στον εργολάβο. Παράταση της συμφωνηθείσας ημερομηνίας και ορισμός νέας καταληκτικής ημερομηνίας. Κήρυξη έκπτωτου του εργολάβου λόγω υπαίτιας εκ μέρους του καθυστέρησης στην εκτέλεση του έργου. Απόρριψη έφεσης και εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Αριθμός 12/2018 TO ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ Αποτελούμενο από τους Δικαστές Γεώργιο Αλεξόπουλο, Πρόεδρο Εφετών, Μαρία Γαϊτάνη, Αικατερίνη Ντόκα – Εισηγήτρια, Εφέτες, και από τη Γραμματέα Αφροδίτη Γεωργίου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 4 Μαΐου 2017, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Της εκκαλούσας: Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία «… Ο.Ε.» και υπό το διακριτικό τίτλο «… Ο.Ε.», που εδρεύει στη δημοτική κοινότητα Κ του Δήμου Ζακύνθου και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο Δικαστήριο, δυνάμει δήλωσης κατ’ αρθ. 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παντελή Κοκοτό. Των εφεσίβλητων : 1. … και 3…., κατοίκων Αμαρουσίου Αττικής, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν στο Δικαστήριο, δυνάμει δήλωσης κατ’ αρθ. 242 παρ.2 ΚΠολΔ, από τους πληρεξουσίους τους δικηγόρους Θωμά Παλαιογιάννη και Σπυρίδωνα Βισβάρδη. Η εκκαλούσα και πρωτοδίκως ενάγουσα, με την από 2.11.2010 με αριθμό κατάθεσης 211/2010 αγωγή της, την οποία άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου, στρεφόμενη κατά των εφεσίβλητων και πρωτοδίκως εναγομένων, ζήτησε να γίνει αυτή δεκτή. Εκδόθηκε η με αρ. 10/2014 οριστική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία η αγωγή απορρίφθηκε. Την απόφαση αυτή προσέβαλε προς το παρόν Δικαστήριο η ενάγουσα, με την από 26.3.2014 και με αριθ. κατ. 21/31.3.2014 έφεση της, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε με τη με αρ. 76/7.5.2014 πράξη της Γραμματέως του παρόντος Δικαστηρίου για τη δικάσιμο της 12ης.11.2015 και μετά από αναβολή για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης (4.5.2017) και γράφτηκε στο πινάκιο. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και κατά την εκφώνηση της από το πινάκιο, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων δεν εμφανίσθηκαν, αλλά παραστάθηκαν δυνάμει δηλώσεων, που έγιναν σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, έχοντας προκαταθέσει προτάσεις, με τις οποίες ζητούν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σε αυτές. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η κρινόμενη έφεση της ενάγουσας και ήδη εκκαλούσας κατά της υπ’ αριθμ. 10/2014 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, ασκήθηκε νομότυπα με την κατάθεση του δικογράφου στη γραμματεία του ανωτέρω Δικαστηρίου (άρθρο 495 παρ.1 ΚΠολΔ) και εμπροθέσμως (άρθρ. 511, 513 παρ. 1, 518 παρ.1 ΚΠολΔ), έχει δε καταβληθεί το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 495 παρ.4 ΚΠολΔ παράβολο. Επομένως, η έφεση, η οποία αρμοδίως φέρεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρο 19 ΚΠολΔ), πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 Κ.Πολ.Δ.), κατά την ίδια διαδικασία που εφάρμοσε και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Η ενάγουσα, με την από 2.11.2010 αγωγή της, ισχυρίσθηκε ότι δυνάμει των από 25.4.2007 συμβολαιογραφικών προσυμφώνων μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου και εργολαβικών συμβάσεων ανέλαβε την υποχρέωση να ανεγείρει με το σύστημα της αντιπαροχής σε δύο όμορα οικόπεδα, που βρίσκονταν στην περιοχή “Ράχη” του Δήμου Λαγανά Ζακύνθου και ανήκουν στους εναγομένους, τις περιγραφόμενες οριζόντιες […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    17 Φεβρουαρίου, 2018

    ΠΠρΑθ 255/2018 : Αρνητική αγωγή – Χώροι στάθμευσης – Πυλωτή -.

    Υποχρέωση εναγομένων να παύσουν να σταθμεύουν τα οχήματά τους στις θέσεις στάθμευσης της πυλωτής και να παραλείπουν τη στάθμευση αυτών στο μέλλον. Χρηματική ποινή χιλίων (1.000) ευρώ και προσωπική κράτηση ενός (1) μηνός για κάθε παράβαση της απόφασης. Η απόφαση κηρύσσεται προσωρινώς εκτελεστή. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 255/2018 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Βασιλική Μπάστα, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Ευτυχία Κατσά, Πρωτοδίκη – Εισηγήτρια, Αλεξάνδρα Καζάρα, Πρωτοδίκη και από τη Γραμματέα Κατσουρού Βασιλική. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του, στην Αθήνα, στις 6 Ιουνίου 2017, για να δικάσει την αγωγή: ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: …, κατοίκου Παλαιού Ψυχικού, η οποία κατέθεσε προτάσεις διά του πληρεξουσίου δικηγόρου Δημήτρη Αβραάμ (A.M. Δ.Σ.Α. 013597) δυνάμει του από 20.04.2017 δικαστικού πληρεξουσίου και δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) …, κατοίκου Παλαιού Ψυχικού, 2) …, κατοίκου Αθηνών, 3) …, κατοίκου Αθηνών και 4) …, κατοίκου Αθηνών, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις, οι μεν πρώτος και τέταρτη εξ αυτών δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Δημητρίου Κωνσταντίνου Ρήγα (Α.Μ. Δ.Ε.Α. 027730), οι δε δεύτερος και τρίτη δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γεωργίου Σταμαδιάνου (A.M. ΔΕΑ 031354), και δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. Η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 16.01.2017 αγωγή της που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με Γενικό Αριθμό Κατάθεσης 502353/2017 και Αριθμό Κατάθεσης Δικογράφου 240/2017, η οποία προσδιορίσθηκε για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας και εγγράφηκε στο πινάκιο. Η συζήτηση της υπόθεσης έγινε χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους (άρθρο 237§4 προτελ. εδ. ΚΠολΔ, ως ισχύει μετά την τροποποίηση του με το Ν. 4335/2015). ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ I. Κατά το άρθρο 1108 ΑΚ αν η κυριότητα προσβάλλεται με άλλον τρόπο εκτός από αφαίρεση ή κατακράτηση του πράγματος, ο κύριος δικαιούται να απαιτήσει από εκείνον που πρόσβαλε την κυριότητα του, να άρει την προσβολή και να την παραλείπει στο μέλλον. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η αρνητική αγωγή ασκείται στην περίπτωση μερικής και όχι ολικής προσβολής της κυριότητας, όταν δηλαδή ο κύριος διαταράσσεται στη νομή του, που ασκεί επί του πράγματος και όχι όταν προσβάλλεται με άλλον τρόπο, όπως με την αφαίρεση ή κατακράτηση του πράγματος οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση προστατεύεται με τη διεκδικητική αγωγή κατ’ αυτού που κατέχει το πράγμα. Βάση της αρνητικής αγωγής είναι η κυριότητα ή συγκυριότητα του ενάγοντος επί του πράγματος και η προσβολή αυτής με πράξεις διαταράξεως. Διατάραξη της κυριότητας αποτελεί κάθε έμπρακτη εναντίωση στο θετικό ή αποθετικό της κυριότητας περιεχόμενο όταν δηλαδή ο τρίτος ενεργεί στο πράγμα πράξεις, τις οποίες μόνον ο κύριος δικαιούται να ενεργήσει ή όταν εμποδίζει τον κύριο να ενεργήσει στο δικό του πράγμα. Γενικώς δε κάθε πράξη που αποτελεί διατάραξη της νομής, αποτελεί επέμβαση στην κυριότητα, η οποία δικαιολογεί έγερση της αρνητικής αγωγής ΑΠ 901/2015 Α Δημ. ΝΟΜΟΣ). Για το ορισμένο και την πληρότητα της πιο πάνα) αρνητικής της κυριότητας αγωγής απαιτείται να εκτίθενται συνοπτικά τα εξής στοιχεία: α) η κυριότητα του ενάγοντος πάνω στο πράγμα, β) η διατάραξη της κυριότητας του από τον εναγόμενο, γ) το παράνομο της διατάραξης, δ) αίτημα για άρση της προσβολής και παράλειψης της στο μέλλον. Ειδικότερα, πρέπει να εκτίθενται, μεταξύ άλλων, τα περιστατικά […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    17 Φεβρουαρίου, 2018

    ΤρΔΠρΑθ 1252/2018 : Καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος (ταβέρνα) – Προσωρινή αφαίρεση άδειας λειτουργίας και σφράγιση – Παραβάσεις – Προσβαλλόμενη πράξη -.

    Προσωρινή αφαίρεση άδειας λειτουργίας και σφράγιση για χρονικό διάστημα δέκα ημερών καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος. Προσφυγή με την οποία ζητείται η ακύρωση της σχετικής απόφασης του Αντιδημάρχου. Απαράδεκτη η προσφυγή με την οποία προσβάλλεται προπαρασκευαστική πράξη που στερείται εκτελεστού χαρακτήρα (έγγραφο του Αντιδημάρχου με το οποίο η προσφεύγουσα ενημερώθηκε για τις βεβαιωθείσες σε βάρος της παραβάσεις και κλήθηκε να εκθέσει τις απόψεις της). Παραβάσεις που αφορούν τη λειτουργία μουσικής σε ταβέρνα χωρίς την έκδοση σχετικής άδειας και την υπέρβαση της μέγιστης επιτροπής ηχοστάθμης της εκπεμπόμενης μουσικής. Δεν λαμβάνεται υπόψη υπόμνημα υπογεγραμμένο από πληρεξούσιο δικηγόρο το οποίο δεν προκύπτει ότι κατατέθηκε στη γραμματεία του δικαστηρίου. Απόρριψη λόγων ακύρωσης. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 1252/2018 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ 31ο ΤΡΙΜΕΛΕΣ συνεδρίασε δημοσίως στο ακροατήριό του, στις 24 Απριλίου 2017, με δικαστές τις: Ελένη Μαργαρίτη, Πρόεδρο Πρωτοδικών Δ.Δ., Τσαμπίκα Μαριά και Σπυριδούλα Παπαγεωργίου (εισηγήτρια), Πρωτοδίκες Δ.Δ., και γραμματέα την Ειρήνη Χατζηλία, δικαστική υπάλληλο, γ ι α να δικάσει την προσφυγή με χρονολογία κατάθεσης 8-1-2013, της …, κατοίκου Αθηνών (οδός …), η οποία παραστάθηκε με τον δικηγόρο Αθηνών, Γεώργιο Στειρόπουλο, ο οποίος νομιμοποιήθηκε εντός της χορηγηθείσης προς τούτο προθεσμίας δέκα πέντε (15) ημερών, κατά του Δήμου Αθηναίων, που εκπροσωπήθηκε από τον Δήμαρχό του, ο οποίος παραστάθηκε με την από 28-3-2017 δήλωση του πληρεξουσίου του δικηγόρου Αθηνών, Γεωργίου Κωνσταντόπουλου (άρθρο 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, όπως συμπληρώθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 29 του ν. 2915/2001). Κατά την συζήτηση, ο διάδικος που παραστάθηκε στο ακροατήριο, ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε όσα αναφέρονται στα πρακτικά. Μετά την συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη. Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα Σκέφθηκε κατά τον νόμο 1. Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή, για την οποία έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (βλ. το προσκομισθέν 1426714 σειράς Α’ ειδικό έντυπο παραβόλου), η προσφεύγουσα ζητεί, παραδεκτώς, να ακυρωθεί η 253792/18-12-2012 απόφαση του Αντιδημάρχου Αθηναίων, με την οποία διατάχθηκε η προσωρινή αφαίρεση της άδειας λειτουργίας και η σφράγιση για χρονικό διάστημα δέκα (10) ημερών του καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος (ταβέρνα), που διατηρεί στην Αθήνα, επί της οδού …, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 2 του π.δ. 180/1979. Η προσφυγή όμως στρέφεται απαραδέκτως, κατ’ άρθρο 63 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, κατά του 224195/2-11-2012 εγγράφου του ως άνω Αντιδημάρχου, με το οποίο η προσφεύγουσα ενημερώθηκε για τις βεβαιωθείσες σε βάρος της παραβάσεις και κλήθηκε να εκθέσει τις απόψεις της, διότι το έγγραφο αυτό αποτελεί προπαρασκευαστική πράξη, η οποία στερείται εκτελεστού χαρακτήρα (πρβλ. ΣτΕ 807/2011, 2690/2005, 327/2005 κ.ά.). 2. Επειδή, στο άρθρο 2 του π.δ. 180/1979 «Περί των όρων λειτουργίας καταστημάτων πωλήσεως οινοπνευματωδών ποτών και κέντρων διασκεδάσεως» (Α’ 46), όπως αντικαταστάθηκε με τα άρθρα 1 παρ. 2 του π.δ. 457/1990 (Α’ 175) και 3 του π.δ. 257/2001 (Α’ 184), το οποίο εξακολουθεί να ισχύει και μετά την περιέλευση στις οικείες δημοτικές και κοινοτικές αρχές της αρμοδιότητας για θέματα χορήγησης, ανάκλησης, αφαίρεσης αδειών ή σφράγισης των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος [άρθρα 41 παρ. 1 εδ. ιθ’ του ν. 2218/1994 (Α ’90) και 11 παρ. 2 του ν. 2307/1995 (Α’ 113), τα οποία περιελήφθησαν στο άρθρο 25 του π.δ. 410/1995 (Α’ 231), καθώς και άρθρο 80 παρ. 1-7 του ισχύοντος Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (που κυρώθηκε με το […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    17 Φεβρουαρίου, 2018

    ΤρΕφΠατρών 8/2018 : Άτυπη σύμβαση δανείου – Μη εκπλήρωση σύμβασης -.

    Αποδείχθηκε η σύναψη σύμβασης άτοκου δανείου ανάμεσα στους διαδίκους, το ποσό του οποίου δεν επεστράφη από τον εναγόμενο κατά τα συμφωνηθέντα. Αριθμός απόφασης 8/2018 ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Εμμανουήλ Καλεντάκη, Πρόεδρο Εφετών, Ελένη Κατσούλη, Αγγελική Δέτση – Εισηγήτρια, Εφέτες και από τη γραμματέα Ευγενία Κεπενού. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του στις 6 Απριλίου 2017, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ – ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΚΛΗΣΗ: …, κατοίκου Λακκόπετρας Αχαΐας ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του ΔΣ Πατρών Γεωργίου Λαμπρόπουλου. ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ – ΚΑΛΟΥΣΑΣ: …, κατοίκου Πατρών (…), η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της ΔΣ Αθηνών Χριστόφορου Ρήγου. Η ήδη εφεσίβλητη άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών την από 26-6-2007 και με αριθ. κατάθ. 2995/26-6-2007 αγωγή της, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 798/2009 οριστική απόφαση του ανωτέρω Δικαστηρίου, που δέχτηκε αυτήν. Την παραπάνω απόφαση προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ο εναγόμενος ήδη εκκαλών, με την από 13-3-2010 και με αριθ. κατάθ. 190/18-3-2010 έφεση του, για τη συζήτηση της οποίας δικάσιμος ορίστηκε αρχικά η 151-3-2012, κατά την οποία αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 31ης-4-2014 οπότε και ματαιώθηκε. Με την από 8-4-2014 και αρ. κατάθ. 34/8-4-2014 κλήση της εφεσίβλητης προσδιορίστηκε δικάσιμος για τη συζήτηση της άνω έφεσης η 81-10-2015 και κατόπιν αναβολής αυτή που αναφέρεται στην αρχή τη παρούσας απόφασης. Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν προφορικά τους ισχυρισμούς τους και αναφέρθηκαν οτις γραπτές προτάσεις που κατέθεσαν. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Νόμιμα φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου με την από 8-4-2014 και αρ. κατάθ. 34/2014 κλήση της εφεσίβλητης η από 13-3-2010 και αρ. κατάθ. 190/2010 έφεση, μετά τη ματαίωση αυτής στη δικάσιμο της 3-4-2014. Η υπό κρίση έφεση του ηττηθέντος εναγομένου κατά της υπ’ αριθμ. 798/2009 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία ερήμην του εναγομένου, έχει ασκηθεί σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις και εμπρόθεσμα, καθόσον η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε στις 9-3-2010 (βλ. επισημείωση της δικαστικής επιμελήτριας Πρωτοδικείου Πατρών … επί του επίσημου αντιγράφου της εκκαλουμένης) και η έφεση ασκήθηκε με κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου στις 18-3-2010 (άρθρα 495, 499, 511, 513 § 1β, 516, 517, 518 § 1 ΚΠολΔ – ως αυτό ίσχυε πριν τον Ν. 4335/2015), αρμοδίως δε φέρεται προς εκδίκαση στο Δικαστήριο αυτό, κατ’ άρθρο 19 ΚΠολΔ, ως ίσχυε πριν τον Ν. 3994/2011. Επομένως, η έφεση, για το παραδεκτό της οποίας δεν υπάρχει υποχρέωση κατάθεσης παραβόλου, ως εκ του χρόνου κατάθεσης της ενόψει της ερημοδικίας του εναγομένου στον πρώτο βαθμό και εφόσον αυτός προβάλλει άρνηση της ιστορικής βάσης της αγωγής και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, πρέπει να γίνει τυπικά και κατ’ ουσίαν δεκτή, ανεξάρτητα από τη βασιμότητα των λόγων της, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση ως προς όλες τις διατάξεις της και, αφού κρατηθεί η υπόθεση από το παρόν Δικαστήριο, να χωρήσει σε αναδίκαση αυτής κατά την ίδια διαδικασία (άρθρα 528, 535 § 1 ΚΠολΔ). Η ενάγουσα με την υπό κρίση αγωγή της ισχυρίζεται ότι δυνάμει […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    17 Φεβρουαρίου, 2018

    ΔΠρΑθ 128/2018 (Αναστ) : Ατομική ειδοποίηση οφειλών ΚΕΑΟ. Ασφαλιστικές εισφορές ΤΕΒΕ (ΕΦΚΑ). Αίτηση αναστολής. Ανακοπή. Ανεπανόρθωτη βλάβη. Αναγκαστική εκτέλεση. Αναστολή μέχρι έκδοσης οριστικής απόφασης επί της ασκηθείσας ανακοπής.

    Αριθμός απόφασης: 128/2018 ΑΝ 1946/2017 Προσωρινή Δικαστική Προστασία Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ του 27ου ΤΜΗΜΑΤΟΣ του ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΑΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΛΩΜΕΝΟΥ π ρ ο σ ή λ θ ε στις 5 Ιανουαρίου 2018 στο κατάστημα του Δικαστηρίου, με γραμματέα την Αικατερίνη Μπίμπα, δικαστική υπάλληλο, γ ι α να κρίνει την αίτηση αναστολής με ημερομηνία κατάθεσης 8.12.2017, τ η ς …, κατοίκου Αθήνας (οδός …), κ α τ ά τ ο υ ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» (Ε.Φ.Κ.Α.), που εκπροσωπείται από τον Διοικητή του και εν προκειμένω από τον Διευθυντή του Β΄ Περιφερειακού Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο.) Αθήνας. Η κ ρ ί σ η τ η ς ε ί ν α ι η ε ξ ή ς: 1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο [(βλ. το με κωδικό πληρωμής 178038134958 0205 0035 ηλεκτρονικό παράβολο της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (e-παράβολο)], ζητείται, παραδεκτώς, η αναστολή εκτέλεσης α) της υπ’ αριθμ. 693084/9.10.2017 ατομικής ειδοποίησης ληξιπρόθεσμων οφειλών του Β΄ Περιφερειακού Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο.) Αθήνας, με την οποία κλήθηκε η αιτούσα να καταβάλει το συνολικό ποσό των 51.908,78 ευρώ, που αφορά σε χρέη από ασφαλιστικές οφειλές της τελευταίας προς τον Οργανισμό Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.), που είχαν βεβαιωθεί με τους υπ’ αριθμ. ΟΑΕΕ/Κ/…, ΟΑΕΕ/Π1/…, ΟΑΕΕ/Π2/… (χρονικής περιόδου από 10/1991 έως 10/2001) και ΟΑΕΕ/Τ/… (χρονικής περιόδου από 6/1996 έως 8/1998) νόμιμους τίτλους, β) της υπ’ αριθμ. 1…/26.9.2017 ταμειακής βεβαίωσης του εν λόγω ποσού και γ) των ως άνω νόμιμων τίτλων. Η αναστολή ζητείται μέχρι τη δημοσίευση οριστικής απόφασης επί της οικείας ανακοπής (αρ. εισαγωγής ΑΚ …/16.11.2017) που άσκησε η αιτούσα κατά των ως άνω πράξεων, η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση στο παρόν Δικαστήριο. 2. Επειδή, στο άρθρο 217 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999 (ΦΕΚ Α’ 97) Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ορίζεται ότι «1. Ανακοπή χωρεί κατά κάθε πράξης που εκδίδεται στα πλαίσια της διαδικασίας της διοικητικής εκτέλεσης και, ιδίως, κατά: α) της πράξης της ταμειακής βεβαίωσης του εσόδου, β)…», στο άρθρο 224 ότι «1. Το δικαστήριο ελέγχει την προσβαλλόμενη πράξη κατά το νόμο και την ουσία, στα όρια της ανακοπής, τα οποία προσδιορίζονται από τους λόγους και το αίτημά της. … 3. Κατά τον έλεγχο του κύρους των προσβαλλόμενων με την ανακοπή πράξεων της εκτέλεσης, δεν επιτρέπεται ο παρεμπίπτων έλεγχος της νομιμότητας προηγούμενων πράξεων της εκτέλεσης. 4. Στην περίπτωση της ανακοπής κατά της ταμειακής βεβαίωσης, επιτρέπεται ο παρεμπίπτων έλεγχος, κατά το νόμο και τα πράγματα, του τίτλου βάσει του οποίου έγινε η βεβαίωση, εφόσον δεν προβλέπεται κατ’ αυτού ένδικο βοήθημα που επιτρέπει τον έλεγχό του κατά το νόμο και την ουσία ή δεν υφίσταται σχετικώς δεδικασμένο. 5. …», στο άρθρο 225 ότι «Το δικαστήριο, αν διαπιστώσει παράβαση νόμου ή ουσιαστικές πλημμέλειες της προσβαλλόμενης πράξης, προβαίνει στην ολική ή μερική ακύρωση ή στην τροποποίησή της. Σε διαφορετική περίπτωση προβαίνει στην απόρριψη της ανακοπής» και στο άρθρο 228, όπως η παρ. 1 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 67 παρ. 2 του ν. 3900/2010 (ΦΕΚ Α’ 213) και 326 παρ. 8 του ν. 4072/2012 (ΦΕΚ Α’ 86), ότι «1. Η προθεσμία άσκησης, καθώς και η άσκηση ανακοπής δεν αναστέλλουν την εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης … […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    17 Φεβρουαρίου, 2018

    ΜονΕφΠατρ 43/2018 : Ζημίες σε ακίνητο από υγρασία – Προσβολή απόφασης ως προς την ουσία και ως προς τα δικαστικά έξοδα – Συμπληρωματικές αποδείξεις – Ιδιάζουσες γνώσεις – Διορισμός πραγματογνώμονα -.

    Προσβολή με ένδικο μέσο της απόφασης ως προς την ουσία της υπόθεσης και ως προς τη διάταξή της σχετικά με τα δικαστικά έξοδα. Για το ορισμένο του σχετικού λόγου πρέπει να αναφέρεται στο δικόγραφο της έφεσης το αποδιδόμενο στην πληττόμενη απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και την εφαρμογή των διατάξεων περί δικαστικής δαπάνης και δη αν ο καθορισμό του σε βάρος του εκκαλούντος ποσού για δικαστικά έξοδα οφείλεται σε μη νόμιμο υπολογισμό ή σε κάποια άλλη αιτία. Το Εφετείο δικαιούται να διατάξει επανάληψη της συζήτησης και να διατάξει νέες ή συμπληρωματικές αποδείξεις χωρίς να εξαφανίσει την εκκαλουμένη. Συμπλήρωση των αποδείξεων με τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης. Αίτημα για διορισμό πραγματογνώμονα. Αν το δικαστήριο κρίνει ότι χρειάζονται ιδιάζουσες γνώσεις επιστήμης ή τέχνης τότε οφείλει να διορίσει πραγματογνώμονα ή πραγματογνώμονες, άλλως η απόρριψη ρητώς ή σιωπηρώς του σχετικού αιτήματος δημιουργεί λόγο αναίρεσης της απόφασης. Αριθμός 43/2018 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή, Ελένη Τοπούζη, Εφέτη και από την Γραμματέα Αφροδίτη Γεωργίου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 2 Νοεμβρίου 2017 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των: ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: …, κατοίκου Πατρών (οδός …) με ΑΦΜ …, ως διαχειριστή της ένωσης συνιδιοκτητών της ευρισκόμενης στην Πάτρα και επί της οδού … πολυκατοικίας, που παραστάθηκε με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, του πληρεξουσίου δικηγόρου του, Παναγιώτη Αναστασόπουλου (του Δ.Σ Πατρών) που κατέθεσε προτάσεις. ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ-ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: …, κατοίκου Πατρών (οδός …) με ΑΦΜ …, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του, Γεωργίου Χαλκιόπουλου (του Δ.Σ Πατρών), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Ο εφεσίβλητος άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών σε βάρος του εκκαλούντος την από 2.5.2013 και με αριθ. εκθ. καταθ. 1430/10.5.2013 αγωγή του με την οποία ζητούσε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σ αυτή. Ο εκκαλών δε άσκησε ενώπιον του ίδιου ως άνω Δικαστηρίου την από 30.9.2013 και με αριθμό καταθέσεως 2875/30.9.2013 αγωγή του με την οποία ζητούσε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σ αυτήν. Επί των ως άνω αγωγών, που συνεκδικάσθηκαν αντιμωλία των διαδίκων, εκδόθηκε η με αριθμό 648/2015 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που απέρριψε την ως άνω ασκηθείσα αγωγή του εκκαλούντος σε βάρος του εφεσιβλήτου-ενάγοντος και δέχτηκε εν μέρει την αγωγή του τελευταίου. Την απόφαση αυτή και μόνο κατά το ως άνω μέρος της, κατά το οποίο έγινε εν μέρει δεκτή η προαναφερόμενη αγωγή του εφεσιβλήτου-ενάγοντος, προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ο ως άνω εναγόμενος και ήδη εκκαλών με την από 5.7.2016 και με αριθμό καταθέσεως 162/12.7.2016 έφεση του, της οποίας ορίσθηκε δικάσιμος με την με αριθμό 202/19.7.2016 πράξη της Γραμματέως του Δικαστηρίου αυτού η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, κατά την οποία η υπόθεση, αφού εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, συζητήθηκε. Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν, όπως προαναφέρθηκε, αναφέρθηκαν στις προτάσεις τους, που κατέθεσαν εμπρόθεσμα. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η από 5.7.2016 έφεση κατά της υπ. αριθμ. 648/2015 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 648-657 ΚΠολΔ, ως οι διατάξεις αυτές ίσχυαν πριν τη σιωπηρή κατάργηση τους με το άρθρο τέταρτο του άρθρου 1 Ν.4335/2015.ΦΕΚ Α 87 (δεδομένου ότι με αυτό ορίζεται ότι αντικαθίσταται το ΒΙΒΛΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ- άρθρα […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    17 Φεβρουαρίου, 2018

    ΕιρΑθ 135/2018 (Ασφ.Μ.): Ασφαλιστικά Μέτρα Νομής – Εκπομπή συνεχών και υπερβολικών θορύβων ζώου συντροφιάς -.

    Διατάραξη της νομής του αιτούντος δια την εκπομπή συνεχών και υπερβολικών θορύβων ζώου συντροφιάς, γαβγισμάτων, κλαμάτων, ακόμα και σε ώρες κοινής ησυχίας, έντονης δυσοσμίας, λόγω περιττωμάτων και σκουπιδιών και διαπληκτισμών/ύβρεων με το γειτονικό διαμέρισμα. Δεκτή η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων (Η απόφαση εισήχθη στη ΤΝΠ-ΔΣΑ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ με επιμέλεια του κου Ιωάννη Παπαδόπουλου, Δικηγόρου Αθηνών). Αριθμός 135/2018 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Αικατερίνη Γεωργίου, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοικήσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών, με την παρουσία της Γραμματέως Ειρήνης Κόττα. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 8-1-2018 για να δικάσει την παρακάτω υπόθεση μεταξύ των διαδίκων : Του αιτούντος: …, κατοίκου Αγίας Βαρβάρας Αιγάλεω Αττικής, με ΑΦΜ.: …, που παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του Ιωάννη Παπαδόπουλου. Των καθ’ ων η αίτηση : 1) …, κατοίκου Αγίας Βαρβάρας Αιγάλεω και 2) …, κατοίκου ομοίως ως άνω εκ των οποίων η πρώτη παραστάθηκε δια και ο δεύτερος μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γρηγορίου Βυτινίδη. Ο αιτών με την από 18-1-2018 αίτησή του, διαδικασίας Ασφαλιστικών Μέτρων, που κατατέθηκε με αύξοντα αριθμό 2358/2017 ζήτησε όσα αναφέρονται σε αυτήν. Για τη συζήτηση της αίτησης ορίστηκε δικάσιμος, αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Ακολούθησε συζήτηση, η οποία έγινε, όπως σημειώνεται στα πρακτικά. ΑΚΟΥΣΕ ΟΣΑ ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με το άρθρο 989 ΑΚ, ο νομέας που διαταράχθηκε παράνομα, έχει δικαίωμα να αξιώσει την παύση της διατάραξης, καθώς και την παράλειψή της στο μέλλον. Διατάραξη είναι κάθε παρεμπόδιση ή παρακώλυση της φυσική εξουσίας πάνω στο πράγμα, με διαρκή ή παροδικό χαρακτήρα, που δεν φτάνει μέχρι την αποβολή και με την οποία ανατρέπεται η ήσυχη και ειρηνική απόλαυση της νομής, συνιστά δε μερική προσβολή, γιατί ο νομέας δεν στερείται πλήρως τη φυσική εξουσία, αλλά παρακωλύεται σε κάποια από τις εκδηλώσεις της. Θετικά εκδηλώνεται η διατάραξη, είτε με πράξη του προσβολέα στο πράγμα, είτε με παρεμπόδιση πράξεως του νομέα, ενώ αρνητικά, με παράλειψη όταν ο προσβολέας δεν προβαίνει στην επιβαλλόμενη ενέργεια προς αποτροπή ή παύση της διαταράξεως. Με την υπό κρίση αίτηση ο αιτών εκθέτει, ότι είναι κύριος, νομέας και κάτοχος ενός διαμερίσματος κειμένου επί πολυκατοικίας ευρισκόμενης επί της οδού … στην Αγία Βαρβάρα Αιγάλεω Αττικής. Ότι οι καθ’ ων διατηρούν επί διαμερίσματος όμορης πολυκατοικίας κειμένης επί της οδού …, ένα κατοικίδιο ζώο συντροφιάς και συγκεκριμένα ένα σκύλο, ο οποίος καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας βρίσκεται στο μπαλκόνι τους που είναι απέναντι και σε μικρή απόσταση από το μπαλκόνι του διαμερίσματός του. Ότι από την εκπομπή συνεχών και υπερβολικών θορύβων, γαυγισμάτων, κλαμάτων του ζώου ακόμα και σε ώρες κοινής ησυχίας καθώς και της έντονης δυσοσμίας λόγω περιττωμάτων και σκουπιδιών διαταράσσεται η άσκηση της νομής επί του διαμερίσματός του, ενώ οι καθ’ ων δημιουργούν επεισόδια υβρίζοντάς τον χωρίς λόγο κατά τα ειδικώς εκτιθέμενα στην αίτηση. Με βάση τα παραπάνω ζητεί κατ’ εκτίμηση, επικαλούμενος επείγουσα περίπτωση, καθώς και κίνδυνο ερίδων και διαπληκτισμών μεταξύ των διαδίκων, να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα δια την προστασία του εμπράγματου δικαιώματος της νομής επί του ακινήτου του και συγκεκριμένα να διαταχθεί η άρση της προσβολής δια της απομακρύνσεως του σκύλου από την κατοχή τους εντός τριών ημερών από την επίδοση της απόφασης […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    15 Φεβρουαρίου, 2018

    Άρειος Πάγος 1425/2017 : "Η ευθύνη για τα σχόλια των χρηστών δεν ανήκει στον διαχειριστή της ιστοσελίδας".

    “Με ιδιαίτερη υπερηφάνεια παρουσιάζω σήμερα την απόφαση του Αρείου Πάγου, ο οποίος ανέτρεψε την αντίθετη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το οποίο ο διαχειριστής ιστοσελίδας έχει αντικειμενική ευθύνη για τα σχόλια που αναρτούν οι αναγνώστες. Το Εφετείο είχε ακολουθήσει την θέση που είχε λάβει πιο πριν στην ίδια υπόθεση το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, καθώς και το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (στα ασφαλιστικά μέτρα). Από τον πρώτο βαθμό, ως δικηγόρος υποστήριζα επίμονα ότι ο διαχειριστής της ιστοσελίδας δεν νοείται να έχει προληπτική ευθύνη για τα σχόλια των χρηστών, καθώς ως προς το πεδίο φιλοξενίας σχολιασμού είναι “φορέας παροχής υπηρεσίας Κοινωνίας της Πληροφορίας” και όχι ιδιοκτήτης μέσου ενημέρωσης ώστε να ευθύνεται αντικειμενικά για όλο το περιεχόμενο που φιλοξενεί σαν να το είχε επιλέξει. Τα κατώτερα δικαστήρια απέρριψαν αυτό τον ισχυρισμό και υποχρέωσαν τον διαχειριστή της ιστοσελίδας να πληρώσει αποζημιώσεις για τα σχόλια των χρηστών. Τελικά όμως ο Άρειος Πάγος έκρινε δεκτούς τους δύο λόγους αναίρεσης, ότι δηλαδή δεν εφαρμόζεται ο Νόμος Περί Τύπου ως προς την φιλοξενία σχολίων ώστε να ευθύνεται γι΄αυτά ο ιδιοκτήτης του ιστοτόπου, καθώς και ότι ο ιδιοκτήτης του ιστοτόπου είναι “φορέας παροχής υπηρεσίας κοινωνίας της πληροφορίας”, ο οποίος σύμφωνα με το π.δ. 131/2003 δεν ευθύνεται προληπτικά για τις πληροφορίες που αναρτούν οι ενδιαφερόμενοι αλλά μόνο εφόσον του επισημανθεί ότι υπάρχουν παράνομες πληροφορίες και δεν τις αποσύρει ταχέως. Παρατίθεται όλη η απόφαση 1425/2017, όπως έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου”. Απόφαση 1425 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1425/2017 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α2’ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Του αναιρεσείοντος – καλούντος: Σ. Κ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Σωτηρόπουλο, που ανακάλεσε την από 10-11-2016 δήλωσή του για παράσταση με το άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο. Των αναιρεσιβλήτων – καθών η κλήση: 1) Δ. Κ. του Ι., κατοίκου …), 2) Κ. Λ. του Α., κατοίκου …) και 3) Μ. Μ. του Μ., κατοίκου …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ν Γ. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-3-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 201/2012 του ίδιου Δικαστηρίου και 3289/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-6-2014 αίτησή του, η οποία κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών με αριθμό κατάθεσης 404/2014 και στο Πρωτοδικείο Αθηνών με αριθμό κατάθεσης …2014. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός ανέγνωσε την από 2-1-2015 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου, τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ευφημίας Λαμπροπούλου, με την οποία εισηγήθηκε: α) την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως κατά το μέρος που στρέφεται κατά της συμπροσβαλλόμενης 201/2012 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και β) την αναίρεση της προσβαλλόμενης 3289/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών κατά παραδοχή των πρώτου και […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    4 Φεβρουαρίου, 2018

    ΕιρΑθ 5286/17 : Πώληση αυτοκινήτου – Έλλειψη συνομολογημένης ιδιότητας – Εκπομπή ρύπων. Αδικοπραξία – Αποζημίωση.

    ΕιρΑθ 5286/17 : Πώληση αυτοκινήτου – Έλλειψη συνομολογημένης ιδιότητας – Εκπομπή ρύπων. Αδικοπραξία – Αποζημίωση. Ευθύνη της κατασκευάστριας αυτοκινητοβιομηχανίας αναφορικά με την εκπομπή ρύπων αυτοκινήτων. Προστασία καταναλωτή. Εξαπάτηση της ενάγουσας αγοράστριας του επίδικου αυτοκινήτου – Αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη βάσει των διατάξεων του Ν.2251/94 , καθότι έλειπε από το όχημα η συνομολογημένη ιδιότητα, ενώ πρέπει να αποκατασταθεί και η ηθική βλάβη που υπέστη από την αδικοπρακτική συμπεριφορά της πρώτης εναγομένης. Δέχεται εν μέρει την αγωγή. [Δες και την υπ’ αρ. 5285/17 ΕιρΑθ.] ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ 5286/2017 Πρόεδρος: Β. Δελλαπόρτα, Ειρηνοδίκης Αθηνών Α. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 147 και 149 ΑΚ προκύπτει, ότι όποιος παρασύρθηκε με απάτη σε δήλωση βουλήσεως, έχει δικαίωμα είτε να ζητήσει την ακύρωση της δικαιοπραξίας και παράλληλα την ανόρθωση κάθε άλλης ζημίας του, σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες (άρθρο 914 και επ. ΑΚ), εφόσον η απάτη περιέχει και τους όρους της αδικοπραξίας, είτε να αποδεχθεί τη δικαιοπραξία και να ζητήσει μόνο την ανόρθωση της ζημίας του, θετικής και αποθετικής. Απάτη, κατά την έννοια του άρθρου 147 ΑΚ, αποτελεί κάθε συμπεριφορά από πρόθεση που τείνει να παραγάγει, ενισχύσει ή διατηρήσει πεπλανημένη αντίληψη ή εντύπωση, είτε η συμπεριφορά αυτή συνίσταται σε παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών είτε σε απόκρυψη ή αποσιώπηση ή ατελή ανακοίνωση των αληθινών γεγονότων, των οποίων η αποκάλυψη στο συμβαλλόμενο που τα αγνοούσε ήταν επιβεβλημένη από την καλή πίστη ή από την υπάρχουσα ιδιαίτερη σχέση μεταξύ του δηλούντος και εκείνου προς τον οποίο απευθύνεται η δήλωση, η συμπεριφορά δε αυτή αποσκοπεί στην πρόκληση δηλώσεως βουλήσεως του απατηθέντος, η οποία και πρέπει να προξενείται από την απάτη (ΑΠ 325/2009, 491/2008). Σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις συνεπώς η απάτη αντιμετωπίζεται με το δίκαιο του Αστικού Κώδικα υπό δύο έννοιες, ήτοι: α) ως λόγος που καθιστά ελαττωματική τη βούληση του απατηθέντος, εξ αιτίας της οποίας ελαττωματικότητας δικαιούται να ζητήσει την ακύρωση της δήλωσής του, και β) ως αδικοπρακτική συμπεριφορά του απατήσαντος, η οποία δημιουργεί υποχρέωση του προς αποζημίωση του απατηθέντος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 914 του ΑΚ., ανεξαρτήτως αν η απάτη αυτή αποτελεί και ποινικό αδίκημα. Δεν ενδιαφέρει, αν τα παραπλανητικά γεγονότα αναφέρονται στο παρελθόν, το παρόν ή το μέλλον ούτε αν η πλάνη που δημιουργήθηκε συνεπεία της απάτης είναι συγγνωστή ή ασύγγνωστη, ουσιώδης ή επουσιώδης ή αναφέρεται αποκλειστικά στα παραγωγικά της βουλήσεως αίτια, αλλά αρκεί αυτή να υφίσταται κατά το χρόνο της δηλώσεως βουλήσεως του απατηθέντος (ΑΠ 282/2010, 373/2008, 441/2004, 898/2000). Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 361 και 914 του ΑΚ συνάγεται ότι η υπαίτια ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη, με την οποία παραβιάζεται σύμβαση, μπορεί πέραν της αξιώσεως από τη σύμβαση να θεμελιώσει και αξίωση από αδικοπραξία, όταν και χωρίς τη συμβατική σχέση διαπραττόμενη, θα ήταν παράνομη, ως αντικείμενη στο κατά το άρθρο 914 ΑΚ επιβαλλόμενο γενικό καθήκον να μη ζημιώνει κάποιος τον άλλον υπαιτίως (ΑΠ Ολ 967/1973). Προϋπόθεση της ευθύνης προς αποζημίωση για τη ζημία που προήλθε από παράνομη και υπαίτια πράξη ή παράλειψη του υπόχρεου προς αποζημίωση, είναι η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ του ζημιογόνου γεγονότος και του επιζήμιου αποτελέσματος. Υπάρχει δε η αιτιώδης αυτή συνάφεια, όταν κατά τα διδάγματα της κοινή πείρας (αρθρ. 336 […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    27 Ιανουαρίου, 2018

    AΠ 586/2017 (πολ.) :Ένσταση εξώδικου συμβιβασμού: Παρά το νόμο απόρριψη ως απαράδεκτου του σχετικού λόγου έφεσης – Απόδειξη με έγγραφο.

    AΠ 586/2017 (πολ.): Ο συμβιβασμός που έγινε εκτός του πλαισίου της εκκρεμούς δίκης ή στο πλαίσιο μεν της δίκης, αλλά χωρίς τις διατυπώσεις της παρ. 1 του άρθρου 293 Κ.Πολ.Δ, φέρει τον χαρακτήρα εξώδικου συμβιβασμού και μπορεί να θεμελιώσει ανατρεπτική ένσταση, η οποία, αν προταθεί και αποδειχθεί, υποχρεώνει το δικαστήριο της ουσίας να ρυθμίσει το διατακτικό της απόφασής του σύμφωνα με το περιεχόμενο του συμβιβασμού. Είναι παραδεκτή η προβολή στην κατ’ έφεση δίκη πραγματικών ισχυρισμών που δεν προτάθηκαν, ή προτάθηκαν απαράδεκτα στην πρωτόδικη δίκη, εκτός άλλων περιπτώσεων και όταν αυτοί αποδεικνύονται εγγράφως. Το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτο τον λόγο της έφεσης του αναιρεσείοντος με τον οποίον επανέφερε την ένστασή του περί εξώδικου συμβιβασμού, και ζήτησε να εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με αυτόν, χωρίς να ερευνήσει ότι συνέτρεχε η συνδρομή της προϋπόθεσης του εδ. γ της παρ. 2 του άρθρου 269 προϊσχύσαντος ΚΠολΔ, της απόδειξής του δηλαδή με έγγραφο, η οποία σε κάθε περίπτωση τον καθιστούσε παραδεκτό και επέβαλε την ουσιαστική διερεύνησή του από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ακόμη και αν είχε υποβληθεί απαραδέκτως ενώπιον του πρωτοβαθμίου, λόγω μόνο της μη επιγραμματικής καταχώρησής του στα οικεία πρακτικά, δοθέντος ότι σχετικό αίτημα υπήρχε. “Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 293 ΚΠολΔ,οι διάδικοι μπορούν σε κάθε στάση της δίκης να συμβιβάζονται, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του ουσιαστικού δικαίου. Ο συμβιβασμός γίνεται με δήλωση ενώπιον του δικαστηρίου ή του εντεταλμένου δικαστή ή συμβολαιογράφου και επιφέρει αυτοδίκαιη κατάργηση της δίκης. Συμβιβασμός που έγινε με άλλο τρόπο δεν επιφέρει κατάργηση της δίκης και κρίνεται κατά τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 361 και 871 του ΑΚ, προκύπτει, ότι ο συμβιβασμός που έγινε εκτός του πλαισίου της εκκρεμούς δίκης ή στο πλαίσιο μεν της δίκης, αλλά χωρίς τις διατυπώσεις της παρ. 1 του άρθρου 293 Κ.Πολ.Δ, φέρει τον χαρακτήρα εξώδικου συμβιβασμού και κρίνεται ως σύμβαση κατά τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου. Ο εξώδικος συμβιβασμός, κρινόμενος, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις, κατά το ουσιαστικό δίκαιο, δεν καταργεί τη δίκη, αλλά μπορεί να θεμελιώσει ανατρεπτική ένσταση, η οποία, αν προταθεί και αποδειχθεί, υποχρεώνει το δικαστήριο της ουσίας να ρυθμίσει το διατακτικό της απόφασής του σύμφωνα με το περιεχόμενο του συμβιβασμού και να αποφανθεί περαιτέρω ότι δεν υφίσταται αντικείμενο της δίκης (ΑΠ 1800/2005). Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 269 παρ. 2 περ. γ και 527 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως η πρώτη ίσχυε μετά την αντικατάστασή της με το άρθρ. 21 παρ. 2 του Ν. 3911/2011 από 21-7-2011 (και εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση που η συζήτηση της υπόθεσης στον πρώτο βαθμό έγινε υπό την ισχύ της), προκύπτει, ότι είναι παραδεκτή η προβολή στην κατ’ έφεση δίκη πραγματικών ισχυρισμών που δεν προτάθηκαν, ή προτάθηκαν απαράδεκτα στην πρωτόδικη δίκη, εκτός άλλων περιπτώσεων και όταν αυτοί αποδεικνύονται εγγράφως (ΑΠ 1143/2015). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 14 του Κ.Πολ.Δ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο. Υπό τον όρο “απαράδεκτο” νοείται το δικονομικό, αυτό δηλαδή που δημιουργείται από την παραβίαση δικονομικής διάταξης, με αποτέλεσμα η δικονομική ενέργεια να στερείται των αναγκαίων προϋποθέσεων κύρους της (Ολ.ΑΠ 12/2000). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, κατ’ επίκληση […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ