• 0
    18 Μαΐου, 2016

    ΑΠ 1304/2014: Ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος, προταθείσα το πρώτον σε μετ’ αναβολήν δίκη.

    Ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να προβάλλει την ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος στην πρωτοβάθμια δίκη μετά την έναρξη αυτής. Αν ο κατηγορούμενος εμφανισθεί ο ίδιος και ζητήσει αναβολή, χωρίς να προβάλει αντιρρήσεις ως προς τυχόν ακυρότητα της επίδοσης της κλήσεως ή του κλητηρίου θεσπίσματος, κατά παραδοχή δε του αιτήματός του αναβληθεί η δίκη σε ρητή δικάσιμο, η οποιαδήποτε ακυρότητα της επίδοσης δεν καλύπτεται. Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση που αναβληθεί η συζήτηση σε ρητή δικάσιμο λόγω απεργίας ή πέρατος του ωραρίου του γραμματέα της έδρας, ή για σημαντικό αίτιο που αναγγέλθηκε στο δικαστήριο από τον συνήγορο του κατηγορουμένου ή από άλλο πρόσωπο (άγγελο), για λογαριασμό του απόντος κατηγορουμένου, ή αν ζητηθεί αναβολή από συγκατηγορούμενο και αυτή δοθεί για όλους, οπότε η περί αναβολής απόφαση επέχει θέση κλητεύσεως του κατηγορουμένου. ΠοινΧρον 2016/2012

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    13 Μαΐου, 2016

    AΠ 181/2016 : "Το δικαστήριο οφείλει να ερευνήσει την κατ’ ουσίαν συνδρομή λόγου που εμποδίζει την αυτοπρόσωπη εµφάνιση του συνηγόρου της επιλογής του, διότι αν απορρίψει το αίτηµα του κατηγορουµένου να τον εκπροσωπήσει συγκεκριµένος δικηγόρος, παρ’ ότι δέχεται ότι συντρέχουν οι όροι του άρθρου 349 ΚΠοινΔ, επέρχεται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας κατά το άρθρο 171 αρ. 1 στοιχ. δ’ του ΚΠοινΔ.".

    AΠ 181/2016 : “Το δικαστήριο οφείλει να ερευνήσει την κατ’ ουσίαν συνδρομή λόγου που εμποδίζει την αυτοπρόσωπη εµφάνιση του συνηγόρου της επιλογής του, διότι αν απορρίψει το αίτηµα του κατηγορουµένου να τον εκπροσωπήσει συγκεκριµένος δικηγόρος, παρ’ ότι δέχεται ότι συντρέχουν οι όροι του άρθρου 349 ΚΠοινΔ, επέρχεται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας κατά το άρθρο 171 αρ. 1 στοιχ. δ’ του ΚΠοινΔ.” Αριθμός 181/2016 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Μπουρνάκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Βασίλειο Καπελούζο, Πάνο Πετρόπουλο – Εισηγητή και Δημήτριο Γεώργα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Ιανουαρίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Σπυροπούλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου Ν. Π. του Γ., κατοίκου … που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του ΒΠ, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 19397/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1)Ά. σύζυγο Γ. Μ., 2) Γ. Μ. του Δ., κάτοικοι …., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους ΚΣ, 3)Α. Μ. του Κ., 4)Α. Κ. του Ι., 5)Ε. Μ. του Ι. και 6)Μ. Μ. του Κ., κάτοικοι … που παραστάθηκαν με τον ίδιο ως άνω δικηγόρο.Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων – κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Αυγούστου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 932/2015.Αφού άκουσεΤους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τις διατάξεις του άρθρου 349 παρ. 1 και 2 του ΚΠοινΔ, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο εκδικάσεως της προκειμένης υποθέσεως (4-5-2015), προκύπτει ότι το δικαστήριο μετά από πρόταση του Εισαγγελέα ή και αυτεπάγγελτα μπορεί να διατάξει την αναβολή της δίκης για λόγους ανώτερης βίας, με αίτημα δε κάποιου από τους διαδίκους, μια μόνο φορά για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανωτέρας βίας. Η αναβολή χορηγείται με αίτημα του διαδίκου για λόγο που αφορά αυτόν ή το συνήγορό του, δεν μπορεί να υπερβεί τους τρεις μήνες, και διατάσσεται μόνο για σοβαρούς λόγους υγείας, οι οποίοι αποδεικνύονται με έγγραφο νοσηλευτικού ιδρύματος. Οι λόγοι αυτοί προσδιορίζονται στην απόφαση, η οποία πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη.Εξάλλου η κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, απαιτείται όχι μόνον για την απόφαση περί της ενοχής, δηλ. την καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξάρτητα αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε. Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει την αίτηση του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης λόγω σημαντικών αιτιών κατά το άρθρο 349 του ΚΠοινΔ, πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, παρά το ότι η παραδοχή ή απόρριψη τέτοιας αιτήσεως έχει […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    14 Απριλίου, 2016

    ΑΠ 1618/2010 – Τμ. Δ’ (Πολ.) : Οριζόντια ιδιοκτησία – Πυλωτή – Χώροι στάθμευσης.

    Η pilotis (πυλωτή), δηλαδή ο ελεύθερος ημιυπαίθριος χώρος του ισογείου τμήματος του κτηρίου, μπορεί να μην καταλαμβάνει ολόκληρο το ισόγειο, αλλά το 50% αυτού τουλάχιστον, εφόσον προβλέπεται από την οικοδομική άδεια, στο οποίο όμως δεν περιλαμβάνονται οι χώροι κλιμακοστασίων, ανελκυστήρων και εισόδων που βρίσκονται στο υπόγειο. Το υπόλοιπο τμήμα και μέχρι το 50% μπορεί να είναι, σύμφωνα με την οικοδομική άδεια, πανταχόθεν περίκλειστο, οπότε δεν περιλαμβάνεται στην πυλωτή και δεν είναι κοινόκτητος και κοινόχρηστος χώρος. Ο χώρος της πυλωτής δεν προσμετράται στο συντελεστή δόμησης, ο δε λοιπός περίκλειστος χώρος του ισογείου προσμετράται, εκτός εάν αποτελεί χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων. Το περίκλειστο μέρος του ισογείου του κτηρίου, αφού δεν αποτελεί κοινόχρηστο και κοινόκτητο μέρος της οικοδομής, μπορεί να αποτελεί αυτοτελή διαιρεμένη ιδιοκτησία ή να ανήκει ως παρακολούθημα σε κάποια ιδιοκτησία ή της οικοδομής (βλ. ΑΠ 1131/2003, ΑΠ 1441/2006). Όμως, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 13 § 1 και 3, 4 § 1 του Ν. 3741/1929, συνάγεται ότι, παρόλο που δεν μπορεί στην πυλωτή να αποκτηθεί δικαίωμα κυριότητας, εντούτοις, με την πράξη σύστασης των οριζόντιων ιδιοκτησιών ή με μεταγενέστερη συμφωνία μεταξύ όλων των συνιδιοκτητών, η οποία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και υποβάλλεται σε μεταγραφή, μπορεί εγκύρως να ρυθμισθεί η χρήση του ακαλύπτου αυτού χώρου της πυλωτής μέσω παραχώρησης δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης ορισμένου από τα εν λόγω κοινόχρηστα και κοινόκτητα πράγματα-τμήματα της πυλωτής σε ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων της ίδιας οικοδομής, δεδομένου ότι με την συμφωνία αυτή δεν αναιρείται η συγκυριότητα των οροφοκτητών επί της πυλωτής, αλλά η χρήση. Οι συγκεκριμένοι χώροι της πυλωτής είναι δηλαδή κοινόκτητοι και κοινόχρηστοι επί των οποίων έχει παραχωρηθεί δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως σε συγκεκριμένους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων της ίδιας οικοδομής και έχουν χαρακτήρα παρακολουθηματικό της οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμερίσματος ή ορόφου) και συνεπώς δεν είναι δυνατή ούτε η αυτοτελής διάθεση αυτών, ούτε η παραχώρηση της αποκλειστικής χρήσης αυτών σε τρίτο, μη ιδιοκτήτη (βλ. ΑΠ 2174/2009). Στην προκείμενη υπόθεση η επίδικη θέση σταθμεύσεως που ανήκει στον αναιρεσίβλητο, εφόσον είναι περίκλειστη σύμφωνα με την οικοδομική άδεια και εφόσον ο ελεύθερος ημιυπαίθριος χώρος καταλαμβάνει τουλάχιστον το 50%, δεν είναι κοινόκτητο και κοινόχρηστο μέρος. Αυτός ο λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος, επειδή το Εφετείο δεν υπέπεσε σε λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση των προσκομισθέντων μετ’ επικλήσεως εγγράφων από τους αναιρεσείοντες, αλλά αφού τα ανέγνωσε σωστά, τα συνεκτίμησε ορθά μαζί με τα άλλα αποδεικτικά μέσα και κατέληξε σε διαφορετικό πόρισμα από αυτό που οι αναιρεσείοντες θεωρούν ορθό. Απορρίπτει την από 20 Δεκεμβρίου 2007 αίτηση των Χ1, κ.λπ. για αναίρεση της 796/2007 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς. areiospagos.gr

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    27 Μαρτίου, 2016

    ΕιρΡοδ ΔιατΠληρ 300/2015 : Έκδοση Διαταγής Πληρωμής κατά ΝΠΔΔ (Δήμου) από τα πολιτικά δικαστήρια, λόγω σύμβασης απευθείας ανάθεσης παροχής υπηρεσιών.

    Το Δικαστήριο κρίνει ότι η παραπάνω σύμβαση συνάφθηκε εξ αρχής ως ιδιωτικού δικαίου, δεδομένου ότι συνάφθηκε με απευθείας ανάθεση και δεν προηγήθηκε κανονιστική πράξη κατάρτισης όρων διαγωνισμού, η οποία θα προσέδιδε υπερέχουσα θέση στο αντισυμβαλλόμενο μέρος και υποχρεωτική προσχώρηση στους όρους του διαγωνισμού από την αιτούσα ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Αντίθετα, δηλαδή η σύμβαση καταρτίσθηκε σε ισοτιμία των συμβαλλομένων μερών, χωρίς υπερκείμενη εξουσία βούλησης του καθ’ ου, σε κάθε δε περίπτωση η δημιουργία ιστοσελίδας του δικτυακού τόπου προβολής και διαφήμισης, που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης, αφορά όχι δημόσια κτήση ή περιουσία αλλά ιδιωτική περιουσία του Δήμου, ώστε κατόπιν αυτού να διέπεται από τους κανόνες του ιδιωτικού δικαίου. Επίσης ο μη δημόσιος περιουσιακός χαρακτήρας της σύμβασης αυτής προκύπτει και από το σύμφωνα με τη σύμβαση γεγονός πως η εν λόγω παροχή-διαφήμιση με την κατάρτιση-δημιουργία της ιστοσελίδας δεν αφορά την προβολή περιουσιακών στοιχείων και οργάνων διάρθρωσης του ΝΠΔΔ Δήμου Καρπάθου, όπως π.χ. οι υπηρεσίες του, τα διοικητικά όργανα κ.λπ., αλλά των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής ολόκληρου του νησιού, ως δηλαδή ταξιδιωτικός προορισμός που δραστηριοποιούνται πλήθος ιδιωτικών επιχειρήσεων. Κρίνοντες δε την αίτηση αυτή ως παραδεκτώς ασκηθείσα ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 14 παρ. 1 εδ. α’ και 33 ΚΠολΔ που είναι ως καθ’ ύλη και κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο, επειδή στη Ρόδο εκπληρώθηκε η συμφωνηθείσα παροχή και ως νόμιμη και βάσιμο κατ’ ουσία, δοθέντος ότι ο τόπος παροχής είναι στη Ρόδο και οι περί ων αυτές απαιτήσεις αποδεικνύονται εκ των προσαγομένων εγγράφων: 1) της αρ. πρωτ. …/18.6.2015 βεβαίωσης του καθ’ ου Δήμου Καρπάθου, για απευθείας ανάθεση παροχής υπηρεσιών με τόπο εκπλήρωσης τα γραφεία της εταιρείας στη Ρόδο, με αριθ. πρωτ.…/6.2.2015, 2) της υπ’ αριθ. πρωτ. …/6.2.2015 Σύμβασης ανάθεσης έργου δημιουργίας ιστοσελίδας και δικτυακού τόπου για την προβολή και προώθηση της Νήσου Καρπάθου, 3) (…) Δέχεται την Αίτηση της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «(…)», με έδρα την Δημοτική Κοινότητα Ρόδου του Δήμου Ρόδου, οδός (…). Εκδίδει την αιτηθείσα Διαταγή Πληρωμής κατά του ΝΠΔΔ Δήμου Καρπάθου Νομού Δωδεκανήσου. Νομικές διατάξεις: άρθρα 14 § 1 εδ. α’, 33, 623 επ. ΚΠολΔ, εδ. α’ § 4 του άρθρου 3 του Π.Δ. 171/1987, § 8 του άρθρου 5 του Ν. 1418/1984, άρθρο 40 του Π.Δ. 609/1985, β΄ εδάφιο § 2 του άρθρου 104 του Π.Δ. 6/1974, άρθρο 12 του Π.Δ. 194/1979, § 2 του άρθρου 3 του Ν. 2842/2000, άρθρο 28 § 1 του Συντάγματος, άρθρα 2 § 3 και 14 § 1 εδ. α’ του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα που μαζί με το Προαιρετικό Πρωτόκολλο κυρώθηκε με τον Ν. 2462/1997, ως και του άρθρου 6 § 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που κυρώθηκε με το Ν.Δ. 53/1974, ως και του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς επίσης και του άρθρου 20 § 1 του Συντάγματος. ΕφημΔΔ – 3/2015.

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    27 Μαρτίου, 2016

    ΜΔΕφΑθ 1/2015 : Διαταγή πληρωμής. Προϋποθέσεις έκδοσης διαταγής πληρωμής για αξιώσεις από διοικητική σύμβαση.

    Με την κρινόμενη από 17.9.2015 αίτηση, για την οποία κατατέθηκε το ανάλογο δικαστικό ένσημο ζητείται, για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν, να εκδοθεί διαταγή πληρωμής, της αναφερόμενης σ’ αυτήν χρηματικής αξίωσης, η οποία πηγάζει από διοικητική σύμβαση. Οι διατάξεις των άρθρων 272Α επ. ΚΔΔικ που αφορούν στην «Έκδοση διαταγής πληρωμής για αξιώσεις από διοικητική σύμβαση που έχει συναφθεί στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής και άλλες διατάξεις», ορίζουν, μεταξύ άλλων, ότι η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές αξιώσεις μη αμφισβητούμενες μπορεί να ζητηθεί και να χορηγηθεί από τον Δικαστή του Μονομελούς Διοικητικού Εφετείου της έδρας του αντισυμβαλλόμενου οφειλέτη εφόσον: α) πηγάζουν από διοικητική σύμβαση που έχει συναφθεί στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής και β) έχει ολοκληρωθεί ο προληπτικός έλεγχος της σχετικής δαπάνης και έχει αποβεί θετικός για την πληρωμή της. Εν όψει αυτών και δεδομένου ότι η ανάδοχος εταιρεία […] εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις στο ακέραιο, προσκόμισε στην Υπηρεσία τα απαραίτητα δικαιολογητικά πληρωμής ανά μήνα, ως όφειλε, όπως προβλέπεται από τον Νόμο και τις σχετικές συμβάσεις (Συμβάσεις παροχής υπηρεσιών φύλαξης-ασφάλειας του ΟΠΑΔ που είναι διοικητικές συμβάσεις), και όπως το καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο (ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων του Δημοσίου) αναγνώρισε με την 4685/9.9.2015 «Βεβαίωσης Αναγνώρισης Οφειλής» προς αυτήν, μη καταλειπομένης ως εκ τούτου αμφισβητήσεως ως προς το οφειλόμενο ποσό και δεδομένου ότι δεν απαιτείται εν προκειμένω η διενέργεια προληπτικού δημοσιονομικού ελέγχου, σύμφωνα με το Π.Δ. 136/2011, όπως ισχύει, το καθ’ ου αδικαιολόγητα αρνείται να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό, πρέπει δε να υποχρεωθεί προς τούτο. Παρ’ ότι η αιτούσα ανάδοχος εταιρεία […] δεν αποδεικνύει την ακριβή ημερομηνία παραλαβής από το καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο (ΟΠΑΔ) εκάστου ΤΠΥ, προκειμένου, με την πάροδο των 60 ημερών από την παραλαβή, να αρχίσει η τοκοφορία, παρήλθε όμως αντικειμενικώς η προθεσμία των 60 ημερών από την παροχή των υπηρεσιών, το καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο (ΟΠΑΔ) πρέπει να υποχρεωθεί να καταβάλει στην αιτούσα εταιρεία το ποσό των 31.857,75 € με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας (αρχή της τοκοδοσίας), όπως ορίζεται στον Νόμο, από 10.9.2015 (δηλ. από την επόμενη της χορήγησης της με αριθμό 4685/9.9.2015 «Βεβαίωσης Αναγνώρισης Οφειλής»), κατά το σχετικό αίτημα, έως την πλήρη εξόφληση και να καταδικαστεί το καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο (ΟΠΑΔ) στη δικαστική δαπάνη της αιτούσας εταιρείας […]. Δέχεται εν μέρει την αίτηση. Διατάσσει το καθ’ ου η αίτηση Ελληνικό Δημόσιο (δηλ. τον Οργανισμό Περίθαλψης Ασφαλισμένων του Δημοσίου) να καταβάλει στην αιτούσα ανάδοχο εταιρεία […] ποσό 31.857,75 € με τον νόμιμο τόκο από 10.9.2015. ΔιΔικ 5/2015.

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    27 Μαρτίου, 2016

    ΑΠ 1109/2015 (Πολ.) : Προϋποθέσεις αναψηλάφησης λόγω χρήσης ψευδών αποδεικτικών μέσων.

    Κατά το άρθρο 544 αρ. 6 ΚΠολΔ, αναψηλάφηση επιτρέπεται, εκτός άλλων, αν η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε ψευδή κατάθεση μάρτυρα ή διαδίκου, σε ψευδή έκθεση ή κατάθεση πραγματογνώμονα, σε ψευδή όρκο διαδίκου ή σε πλαστά έγγραφα, εφόσον το ψεύδος ή η πλαστότητα αναγνωρίστηκαν με αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου και, αν πρόκειται για κατάθεση διαδίκου, και με δικαστική ομολογία του. Η αναγνώριση του ψεύδους δεν είναι ανάγκη να αφορά ολόκληρο το περιεχόμενο της μαρτυρικής κατάθεσης, ο λόγος δε της ψευδούς κατάθεσης είναι αδιάφορος •το επιλαμβανόμενο της ψευδορκίας δικαστήριο περιορίζεται στην αναγνώριση του ψεύδους της μαρτυρικής κατάθεσης και δεν επεκτείνει την έρευνά του στην επίδραση που είχε η ψευδής κατάθεση στην έκβαση της δίκης. Για τη θεμελίωση, όμως, κατά νόμο, του προπαρατεθέντος λόγου αναψηλαφήσεως, πρέπει να προκύπτει από την προσβαλλόμενη με την αναψηλάφηση απόφαση ότι η ψευδής κατάθεση του μάρτυρα είχε αποφασιστική επίδραση στον σχηματισμό της κρίσης του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση αυτή, δηλαδή το διατακτικό της προσβαλλομένης με την αναψηλάφηση αποφάσεως να στηρίχθηκε αποκλειστικά στην εν λόγω κατάθεση. Επειδή, σε αναψηλάφηση υπόκεινται οι οριστικές αποφάσεις των δικαστηρίων, οι μη υποκείμενες σε ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, συμπεριλαμβανομένων και των αποφάσεων του Αρείου Πάγου, εφόσον δίκασε κατ’ ουσίαν. Η αναψηλάφηση ασκείται εντός ορισμένης προθεσμίας, με δικόγραφο περιέχον τους λόγους αυτής, οι οποίοι πρέπει να είναι μεταξύ των περιοριστικώς καθοριζομένων από τον νόμο. Εξ άλλου, εάν κριθεί ότι η αναψηλάφηση είναι παραδεκτή και έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως, το δικαστήριο προβαίνει στην εξέταση των λόγων της και, αν θεωρήσει οποιονδήποτε από αυτούς παραδεκτό και βάσιμο, δέχεται την αίτηση, εξαφανίζει την προσβαλλόμενη απόφαση και εξετάζει πλέον την ουσία της υποθέσεως εντός των διαγραφομένων με την αναψηλάφηση ορίων, τότε δε κρίνεται και το παραδεκτό των ισχυρισμών, της επαναφοράς τους, των αποδεικτικών μέσων κ.λπ. . Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση όλων των διαδικαστικών εγγράφων και της προσβαλλομένης 2618/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, προκύπτει […] ότι προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τις […] καταδικαστικές αποφάσεις του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, που είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει ο αιτών την αναψηλάφηση, ως ενάγων και τότε εφεσίβλητος. Ο εξεταζόμενος λόγος είναι αβάσιμος, διότι από το όλο περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, όπως παρατίθεται παραπάνω (βλ. σκέψη αρ.2), δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα λήφθηκαν υπόψη. Επειδή, […] σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθούν οι αναιρεσείουσες, λόγω της ήττας τους, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, σύμφωνα με το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής. Απορρίπτει την από 18-3-2014 αίτηση για αναίρεση της 2618/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. areiospagos.gr

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    27 Μαρτίου, 2016

    ΜονΠρωτΛαρ 523 /2015 : Ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών. Παραβίαση του απορρήτου επικοινωνίας της εν διαστάσει συζύγου.

    Το απόρρητο της επικοινωνίας αποτελεί τμήμα του ιδιωτικού βίου του προσώπου. Στην ιδιωτική σφαίρα κάθε πολίτη εντάσσονται και οι διαπροσωπικές σχέσεις, στοιχείο των οποίων είναι φυσικά και η επικοινωνία ανάμεσα στα πρόσωπα είτε με την αποστολή επιστολών είτε μέσω τηλεφωνικών συνδιαλέξεων είτε μέσω αποστολής ηλεκτρονικού γράμματος (e-mail) κ.ά. Ειδικότερα, το απόρρητο της με οποιονδήποτε τρόπο επικοινωνίας προστατεύεται από το άρθρο 19 § 1 εδ. α΄ του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι «το απόρρητο των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας με οποιονδήποτε άλλο τρόπο είναι απόλυτα απαραβίαστο». Σχετική είναι και η διάταξη της ΕΣΔΑ 8 § 1, η οποία προβλέπει ότι «παν πρόσωπο δικαιούται εις τον σεβασμόν […] της αλληλογραφίας του» (για το ότι τα ηλεκτρονικά μηνύματα περιλαμβάνονται στην προστασία της ΕΣΔΑ βλ. Καραβία σε Σισιλιάνου Ερμηνεία ΕΣΔΑ, εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη, 2013 άρθρο 8 αρ. 47). Οι εν λόγω υπερνομοθετικές διατάξεις συνοδεύονται και από αντίστοιχες νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες εξειδικεύουν και πραγματώνουν τους στόχους που θέτουν οι ως άνω διατάξεις. Έτσι, για την προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα θεσπίστηκε ο Ν. 2472/1997, ενώ ειδικά για την εν λόγω προστασία στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών υφίσταται ο Ν. 3471/2006, ο οποίος διεκδικεί την αποκλειστικότητα της ρύθμισης ζητημάτων σχετικά με την παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (βλ. άρθρο 3 § 2). Ζητήματα αστικής ευθύνης από την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών ρυθμίζονται σύμφωνα με το άρθρο 14 § 1 εδ. α΄ του Ν. 3471/2006. Όσον αφορά στην αποζημίωση για περιουσιακή βλάβη, καθιερώνεται γνήσια αντικειμενική ευθύνη (από αδικοπραξία), οπότε ο δράστης δεν απαλλάσσεται αν αποδείξει ότι δεν συνέτρεχε στο πρόσωπό του οποιοσδήποτε βαθμός υπαιτιότητας. Όσον αφορά όμως στη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, η οποία μάλιστα κατά το άρθρο 14§ 2 εδ. β΄ του Ν. 3471/2006 επιδικάζεται ανεξάρτητα από την αιτούμενη αποζημίωση για περιουσιακή βλάβη, εφαρμόζεται η ΑΚ 932, πράγμα που σημαίνει ότι όχι μόνο προϋποτίθεται υπαιτιότητα στο πρόσωπο του δράστη αλλά και ότι την προϋπόθεση αυτή οφείλει να αποδείξει αυτός που την επικαλείται, δηλαδή ο παθών χρήστης των υπηρεσιών ηλεκτρονικής επικοινωνίας. Κατά τα άλλα, το ποσό που επιδικάζεται ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης δεν μπορεί να είναι μικρότερο από τις 10.000 ευρώ, εκτός αν ζητηθεί από τον ενάγοντα μικρότερο ποσό (άρθρο 14 § 2 εδ. α΄ του Ν. 3471/2006). Με την υπό κρίση αγωγή η ενάγουσα ιστορεί ότι ο εναγόμενος, εν διαστάσει σύζυγός της, αφενός παραβίασε το απόρρητο ηλεκτρονικών της μηνυμάτων (e-mails) που ήταν μυστικά και αφορούσαν σχέση του στενά ιδιωτικού της βίου αφετέρου προσήγαγε εκτυπωμένο το περιεχόμενό τους σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων με αντικείμενο την ανάθεση της επιμέλειας και τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους με σκοπό να βλάψει την τιμή και την υπόληψή της. Ζητεί δε να υποχρεωθεί […]. Δηλαδή, ο ενάγων-σύζυγος με τη χρήση αυτή δεν προάσπισε κατά τρόπο λυσιτελή κάποιο δικό του δικαίωμα, αλλά έβλαψε κατά τρόπο δυσανάλογο την προσωπικότητα της ενάγουσας, όχι μόνο γιατί αποκαλύφθηκε με τον τρόπο αυτό ο ερωτικός δεσμός που είχε με τον προϊστάμενο της δημοσίας υπηρεσίας της που επιθυμούσε να κρατήσει μυστικό, αλλά κυρίως διότι δημοσιοποιήθηκαν εντελώς προσωπικοί και εμπιστευτικοί διάλογοι που άπτονται του πυρήνα του ιδιωτικού της βίου και οι οποίοι από τη […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    27 Μαρτίου, 2016

    ΑΠ 76/2015(ποιν.) : Επίδοση ως άγνωστης διαμονής. Το δικαστήριο πρέπει να συνεκτιμήσει τα προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα και να μην βασιστεί μόνο στο αποδεικτικό επίδοσης.

    Απόφαση Αρείου Πάγου 76/2015 (ποιν.) Περίληψη: Απόφαση, με την οποία απορρίφθηκαν οι εφέσεις των κατηγορουμένων ως απαράδεκτες λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεως. Επίδοση της εκκαλουμένης ως άγνωστης διαμονής. Πότε είναι άκυρη η επίδοση. Ο κατηγορούμενος, αν έχει γνωστή διαμονή σε τρίτους, θεωρείται γνωστής διαμονής, έστω και αν η διαμονή του ήταν άγνωστη στην Εισαγγελική Αρχή που εξέδωσε το προς επίδοση έγγραφο. Το δικαστήριο, για τη σχετική κρίση του, πρέπει να συνεκτιμήσει και τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισε ο κατηγορούμενος και να μη βασιστεί μόνο στο αποδεικτικό επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως. Διαφορετικά, παραβιάζεται το δικαίωμά του σε δίκαιη δίκη (άρ. 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ) και η απόφαση είναι αναιρετέα για έλλειψη αιτιολογίας, απόλυτη ακυρότητα και αρνητική υπέρβαση εξουσίας (ΟλΑΠ 2/2014). Αναίρεση, γιατί δεν αναφέρεται αν, από έγγραφα που είχαν προσκομίσει οι αναιρεσείοντες, προέκυπτε αν αυτοί είχαν γνωστή, σε οποιαδήποτε Αρχή, διαμονή, και παραπομπή. «Κατά τη διάταξη του άρθρου 156 του ίδιου Κώδικα, αν το πρόσωπο, στο οποίο πρόκειται να γίνει η επίδοση, απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του και είναι άγνωστη η διαμονή του, η επίδοση γίνεται, μετά την άκαρπη αναζήτηση των αναφερομένων στη διάταξη αυτή προσώπων, στο δήμαρχο της τελευταίας γνωστής κατοικίας ή διαμονής του ή στο δημοτικό υπάλληλο που ορίζει ο δήμαρχος γι`’ αυτό το σκοπό. Η μη τήρηση των διατυπώσεων αυτών συνεπάγεται, κατά το άρθρο 154 παρ. 2 του ΚΠοινΔ, την ακυρότητα της επιδόσεως και δεν αρχίζει η ανωτέρω προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 171 παρ. 1 περ. δ του ΚΠοινΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 11 παρ. 2 του ν. 3904/2010, απόλυτη ακυρότητα, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, προκαλείται και αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν “την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων του που του παρέχονται από το νόμο, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα”. Από δε τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, το οποίο καθιερώνει την αρχή της δίκαιης δίκης, συνάγεται ότι το Δικαστήριο, στο οποίο φέρεται η υπόθεση, που αφορά έφεση που ασκήθηκε μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας, έχει υποχρέωση να μη βασιστεί μόνο στο αποδεικτικό επιδόσεως στον κατηγορούμενο της εκκαλουμένης αποφάσεως ως άγνωστης διαμονής, αλλά να συνεκτιμήσει και άλλα αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες, έγγραφα) που προσκομίζει ο τελευταίος, όπως έχει αποφανθεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σύμφωνα με τη νομολογία του οποίου [βλ. υπόθεση Popovitsi κατά Ελλάδας (αριθ. προσφυγής 53451/2007 – απόφαση από 14.1.2010), υπόθεση Elyasin κατά Ελλάδας (αριθ. προσφυγής 46929/2006 – απόφαση από 28.5.2009)], αν το Εφετείο, το οποίο απέρριψε έφεση του κατηγορουμένου ως εκπρόθεσμη, βασίστηκε μόνο στο αποδεικτικό επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως ως άγνωστης διαμονής, χωρίς να συνεκτιμήσει τα προσκομιζόμενα ενώπιόν του στοιχεία, από τα οποία προκύπτει η κατά τον κρίσιμο χρόνο διεύθυνσή του, παραβιάζεται η διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, τοσούτω μάλλον, καθόσον, όταν οι πολίτες δεν έχουν καμιά γνώση των σε βάρος τους κατηγοριών, δεν συντρέχει λόγος, για τον οποίο πρέπει να ενημερώνουν από μόνοι τους την εισαγγελία για κάθε αλλαγή διευθύνσεως. […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    26 Μαρτίου, 2016

    ΕφΑθ 350/2015 : Προϋποθέσεις αποκλήρωσης συζύγου. Έννοια και φύση συγγνώμης.

    ΕφΑθ 350/2015 Προϋποθέσεις αποκλήρωσης συζύγου. Έννοια και φύση συγγνώμης Αποκλήρωση (υπό στενή έννοια) καλείται η στέρηση του μεριδούχου από τη νόμιμη μοίρα του για ορισμένους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στο νόμο (άρθρο 1839 ΑΚ). Η αποκλήρωση μπορεί να είναι ολική (αποκλεισμός από όλη την νόμιμη μοίρα) ή μερική (αποκλεισμός από μέρος αυτής). Εξ άλλου, ο διαθέτης μπορεί να αποκληρώσει τον σύζυγό του, αν κατά το χρόνο του θανάτου είχε δικαίωμα να ασκήσει αγωγή διαζυγίου για βάσιμο λόγο, αναγόμενο σε υπαιτιότητα του συζύγου του. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι ο διαθέτης για να έχει λόγο αποκλήρωσης του συζύγου του, πρέπει, κατά το χρόνο του θανάτου του, να είχε βάσιμο και ενεργό λόγο διαζυγίoυ που να ανάγεται σε υπαιτιότητα του τελευταίου, άσχετα αν είχε ασκήσει και σχετική αγωγή. Ως λόγος διαζυγίου που δικαιολογεί ήδη την αποκλήρωση κατά τα πιο πάνω, είναι μόνο ο ισχυρός κλονισμός του γάμου «από λόγο που αφορά το πρόσωπο του εναγομένου» κατά το άρθρο 1439 § 1 ΑΚ, όπως οι περιπτώσεις που ο κλονισμός του γάμου τεκμαίρεται κατά την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου. Μετά την συγχώνευση με την πιο πάνω διάταξη όλων των υπαίτιων λόγων διαζυγίου που προέβλεπε το προγενέστερο δίκαιο στο γενικό λόγο του ισχυρού κλονισμού, δεν επαναλήφθηκε διότι κρίθηκε ως περιττή, η διάταξη του άρθρου 1447 ΑΚ, όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή του, που καθιέρωνε ως αυτοτελή αποσβεστικό λόγο του δικαιώματος προς διάζευξη την παροχή συγγνώμης από τον αναίτιο σύζυγο, την εξωτερίκευση δηλαδή, της βούλησής του, ότι, παρά τον κλονισμό που δημιουργήθηκε από υπαιτιότητα του άλλου συζύγου, επιθυμεί την εξακολούθηση την έγγαμης σχέσης. Έτσι, η παροχή συγγνώμης δεν αποτελεί πλέον αυτοτελή λόγο αποσβεστικό του δικαιώματος προς διάζευξη. Αν, όμως, έχει δοθεί συγγνώμη, αίρεται το στοιχείο του κλονισμού της έγγαμης σχέσης, που είναι αναγκαίο για την ύπαρξη δικαιώματος προς διάζευξη και έτσι η αγωγή θα απορριφθεί (ΑΠ 345/2010). Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 1843 ΑΚ, ο λόγος της αποκλήρωσης πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο που συντάσσεται η διαθήκη [χωρίς να είναι αναγκαίο να συνεχίζεται και μετά τη σύνταξη της διαθήκης μέχρι το θάνατο του διαθέτη] και να αναφέρεται σ’ αυτή, χωρίς ο νόμος ν’ αξιώνει την λεπτομερή αναγραφή των γεγονότων, αλλά αρκεί η έκθεση περιστατικών που μπορούν να υπαχθούν σε συγκεκριμένο λόγο αποκλήρωσης, ενώ εκείνος που επικαλείται την αποκλήρωση οφείλει να αποδείξει το λόγο της (ΑΠ 865/2006, ΑΠ 1292/1998). Έτσι, σε περίπτωση που ο αποκληρωθείς (σύζυγος, γονέας ή κατιών) εγείρει αγωγή, επικαλούμενος την ανυπαρξία ή την αναλήθεια του λόγου της αποκλήρωσής του, ο εναγόμενος, δηλαδή εκείνος που ωφελείται από τη διαθήκη που περιέχει τη διάταξη για την αποκλήρωση, οφείλει να αποδείξει την ύπαρξη ή την αλήθεια του λόγου της αποκλήρωσης. Απόσβεση του δικαιώματος για αποκλήρωση μεριδούχου επιφέρει η συγγνώμη του δικαιούχου, σύμφωνα με τη ρητή διάταξη του άρθρου 1844 ΑΚ. Συγγνώμη είναι η δήλωση της βούλησης του διαθέτη, σύμφωνα με την οποία ο τελευταίος θεωρεί ως μη κλονισθέντα πλέον και αποκατασταθέντα τον οικογενειακό δεσμό που είχε διαταραχθεί από τη συμπεριφορά του μεριδούχου και επιθυμεί το παράπτωμά του μην έχει επιζήμιες για αυτόν συνέπειες. Η συγγνώμη μπορεί να δοθεί ρητά ή σιωπηρά, αρκεί να προκύπτει η πρόθεση του να συγχωρήσει τα παραπτώματα του μεριδούχου […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    26 Μαρτίου, 2016

    ΜΠρΤρικάλων 29/2016 : Ακάλυπτος – Θέσεις στάθμευσης αυτοκίνητων – Παράνομη η αποκλειστική χρήση ανοικτής θέσεως στάθμευσης στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας όταν το σχετικό δικαίωμα δεν αποκτάται με συμβόλαιο.

    ΜΠρΤρικάλων 29/2016 Ακάλυπτος – Θέσεις στάθμευσης αυτοκίνητων -. Παράνομη η αποκλειστική χρήση ανοικτής θέσεως στάθμευσης στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας όταν το σχετικό δικαίωμα δεν αποκτάται με συμβόλαιο. Αναγνώριση της εν λόγω θέσεως ως κοινοχρήστου χώρου ελευθέρας συγχρήσεως. Απαγόρευση στους εναγομένους να χρησιμοποιούν αποκλειστικά την ανωτέρω θέση. Προσωρινώς εκτελεστή η απόφαση και απειλή χρηματικής ποινής 200 ευρώ για κάθε παραβίαση της. Αριθμός Απόφασης 29/2016 Αριθμός Κατάθεσης Αγωγής ΕιΜ192/13.05.2014 TO ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΙΣΘΩΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Θεοδώρα Τέτσιου, Πρωτοδίκη, που ορίσθηκε από την Πρόεδρο της Διοίκησης του Πρωτοδικείου Τρικάλων, και από τη Γραμματέα Θεοδώρα Ζαλαβρά. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριο του, την 21η Οκτωβρίου 2016, για να δικάσει την με αριθμό καταθέσεως ΕιΜ192/13.05.2014 αγωγή, μεταξύ: ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ: 1) … και 2) …, κατοίκων Τρικάλων, οι οποίοι παραστάθηκαν στο Δικαστήριο μετά της πληρεξουσίου δικηγόρου τους Χρυσάνθης Ντέμου – Παππά του Δ. Σ. Αθηνών. ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) …, και 10) …, για λογαριασμό του ανηλίκου υιού τους …, ως συνασκούντων τη γονική μέριμνα αυτού, κατοίκων Τρικάλων, οι οποίοι παραστάθηκαν στο Δικαστήριο διά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κωνσταντίνου Τσιάρα του Δ. Σ. Τρικάλων, εκτός από τη δέκατη, η οποία ήταν απούσα. ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υποθέσεως οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται παραπάνω και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Οι ενάγοντες, πριν την προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, με προφορική δήλωση της πληρεξουσίου δικηγόρου τους, που καταχωρίστηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης, παραιτήθηκαν του δικογράφου της αγωγής ως προς τη δέκατη των εναγόμενων. Ενόψει των ανωτέρω, πρέπει κατ’ εφαρμογή των άρθρων 294, 295 παρ.1, 297 ΚΠολΔ, να θεωρηθεί ότι δεν ασκήθηκε η αγωγή κατά της δέκατης εναγομένης. I). Κατά τη διάταξη του άρθρου 17 παρ. 2 του ΚΠολΔ, στην υλική (εξαιρετική) αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου, χωρίς διάκριση του αντικειμένου της διαφοράς, υπάγονται οι διαφορές μεταξύ ιδιοκτητών ορόφων ή διαμερισμάτων από τη σχέση της κατ’ όροφο ιδιοκτησίας, κατά δε το άρθρο 647 παρ. 2 του ιδίου Κώδικα, οι ως άνω διαφορές δικάζονται κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 648 έως 657 αυτού. Από τη διατύπωση της πιο πάνω διάταξης είναι φανερό ότι δύο είναι τα στοιχεία που καθορίζουν την υλική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου αυτού: α) η διαφορά μεταξύ οροφοκτητών και β) η διαφορά αυτή να προέρχεται από τη σχέση της οροφοκτησίας, μεταξύ αυτών (οροφοκτητών), ανεξάρτητα εάν αφορά τις διαιρετές ιδιοκτησίες τους ή τα κοινά μέρη της οικοδομής. Σαν τέτοιες διαφορές πρέπει να νοηθούν, μεταξύ άλλων, εκείνες που αναφέρονται: αα) στην ερμηνεία και εφαρμογή του Ν. 3741/1929, των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ και του Ν. 1024/1971, ββ) στην ερμηνεία και εφαρμογή των συστατικών της οροφοκτησίας πράξεων και κατά τα άρθρα 4 παρ. 1 και 13 του Ν. 3741/1929 ειδικών συμφωνιών και του κανονισμού της οροφοκτησίας και γγ) στις διενέξεις γενικά μεταξύ των οροφοκτητών και της ίδιας οροφοκτησίας ως άνω προς τα εκατέρωθεν δικαιώματα και υποχρεώσεις τους. Επομένως, το κριτήριο για να χαρακτηρισθεί μια διαφορά μεταξύ οροφοκτητών ως προερχόμενη από τη σχέση της οροφοκτησίας είναι το εάν πραγματικά η συγκεκριμένη διαφορά ή διένεξη προκύπτει απ’ αυτή την ίδια τη σχέση […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    26 Μαρτίου, 2016

    ΜΠρ (Ασφ.Μ.) Βόλου 28/2016 : Συνεκδίκαση αιτήσεων προσωρινής διατροφής ανηλίκου τέκνου της μητέρας έχουσας την επιμέλεια του ανηλίκου, εκ των οποίων η μεν πρώτη στρέφεται κατά του πρώην συζύγου και η δεύτερη κατά των γονέων του πρώην συζύγου.

    ΜΠρ (Ασφ.Μ.) Βόλου 28/2016 Ασφαλιστικά μέτρα – Προσωρινή διατροφή ανήλικου τέκνου – Συνεκδίκαση αιτήσεων -. Συνεκδίκαση αιτήσεων προσωρινής διατροφής ανηλίκου τέκνου της μητέρας έχουσας την επιμέλεια του ανηλίκου, εκ των οποίων η μεν πρώτη στρέφεται κατά του πρώην συζύγου και η δεύτερη κατά των γονέων του πρώην συζύγου. Παθητική νομιμοποίηση των γονέων του πρώην συζύγου. Το άρθρο 1490 ΑΚ καθιερώνει την ευθύνη για διατροφή υπό μορφή διαδοχική και εφόσον είναι βέβαιο ότι ο κατά πρώτο λόγο υπόχρεος δεν έχει οικονομική δυνατότητα είναι επιτρεπτό να εγερθεί απευθείας αγωγή κατά των σε δεύτερο βαθμό ευθυνομένων, αφού κατά την εκδίκαση της αγωγής θα κριθεί ότι ο αρχικός υπόχρεος δεν μπορεί να καταβάλει διατροφή. Δεκτή η πρώτη αίτηση. Προσδιορισμός του ποσού της μηνιαίας διατροφής. Απόρριψη της δεύτερης αίτησης επειδή ο πατέρας είναι σε θέση να καταβάλει διατροφή. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΒΟΛΟΥ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ Αριθμός 28/2016 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΒΟΛΟΥ Αποτελούμενο από τον Δικαστή … Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίστηκε κατόπιν κληρώσεως σύμφωνα με το Νόμο. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του την 3η Δεκεμβρίου 2015, χωρίς τη σύμπραξη γραμματέα, για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ: -Α- ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ …, κατοίκου Βόλου, ως ασκούσας οριστικώς, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 165/2012 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, την επιμέλεια της ανήλικης κόρης της …, που παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου της Χριστίνας Γιαννακίδου. ΤΟΥ ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ: … κατοίκου Βόλου, που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του …. -Β- ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ: …, κατοίκου Βόλου, ως ασκούσας οριστικώς, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 165/2012 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, την επιμέλεια της ανήλικης κόρης της … που παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου της Χριστίνας Γιαννακίδου. ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ: 1)… κατοίκου Βόλου και 2)… κατοίκου Βόλου, που παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους…. Η άνω αιτούσα ζητεί να γίνουν δεκτές οι από 14.9.2015 αιτήσεις της, που κατατέθηκαν στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου με αριθμούς κατάθεσης 693/2015 και 694/2015 αντίστοιχα και προσδιορίστηκαν για να συζητηθούν για την 22.10.2015, οπότε αναβλήθηκαν για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Κατά τη συζήτηση των ανωτέρω υποθέσεων, τα δικόγραφα των οποίων συνεκφωνήθηκαν κατά την προβλεπόμενη σειρά του οικείου εκθέματος, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ I.- Η αιτούσα, με την κρινόμενη από 14.9.2015 και με αριθμό κατάθεσης 693/2015 αίτηση της, εκθέτει ότι από τον γάμο της με τον καθ’ ου, ο οποίος ήδη λύθηκε αμετάκλητα με διαζύγιο, απέκτησε ένα τέκνο, η ίδια δε ασκεί την επιμέλεια της ανήλικης, ως γεννηθείσας την 7.3.2005, θυγατέρας τους … που στερείται εισοδημάτων ή άλλης ατομικής προσοδοφόρας περιουσίας και αδυνατεί να καλύψει εξ ιδίων τα έξοδα διαβιώσεως της. Με βάση τα πραγματικά αυτά περιστατικά και με την επίκληση της συνδρομής επείγουσας περιπτώσεως, η αιτούσα ζητεί να ληφθούν από το Δικαστήριο ασφαλιστικά μέτρα, ώστε να υποχρεωθεί προσωρινά ο καθ’ ου σε καταβολή προς αυτήν χρηματικού ποσού 300 ευρώ μηνιαίως, ως συμμετοχή του στα έξοδα διατροφής της άνω ανήλικης, καταβλητέου από την επίδοση της αίτησης και εντός του πρώτου πενθημέρου εκάστου μηνός, με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση καταβολής κάθε δόσης μέχρις εξοφλήσεως. Η αίτηση εισάγεται παραδεκτώς και αρμοδίως προς εκδίκαση ενώπιον του […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    26 Μαρτίου, 2016

    Διοικ. Πρωτ. Λάρισας 153/4.3.2016 : Ακύρωση πράξης επιβολής προστίμου Σ.ΕΠ.Ε. για αδήλωτο εργαζόμενο.

    ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ (Γ’ ΤΜΗΜΑ-ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ) ΑΠΟΦΑΣΗ 153/2016 Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Μαΐου 2015, με δικαστή τον Στυλιανό Παπαδόπουλο, Πρωτόδικη Δ.Δ. και γραμματέα τη Χρυσάνθη Κατσιούλα, δικαστική υπάλληλο, για να δικάσει την προσφυγή με αριθμό κατάθεσης 52/28.1.2014, της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «…………….», που εδρεύει στη Λάρισα (οδός …………) και εκπροσωπείται από τον διαχειριστή …………, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Λάρισας Χρήστου Τσιαμπαλή, κατά του Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται στην προκειμένη περίπτωση, κατ’ άρθρο 326 παρ. 4 του ν. 4072/2012 (ΦΕΚ Α’ 86), από τον Προϊστάμενο του Περιφερειακού Κέντρου Πρόληψης Επαγγελματικού Κινδύνου (ΚΕ.Π.Ε.Κ.) Κεντρικής Ελλάδας και ήδη της Περιφερειακής Διεύθυνσης Επιθεώρησης Ασφαλείας και Υγείας στην Εργασία Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, για τον οποίο παραστάθηκε η εξουσιοδοτημένη υπάλληλος της ίδιας υπηρεσίας ……………. Κατά τη συζήτηση οι διάδικοι ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν όσα αναφέρονται στα πρακτικά. Το Δικαστήριο αφού μελέτησε τη δικογραφία. Σκέφθηκε σύμφωνα με το νόμο. 1. Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (σχετ. το με αριθμό ………….., σειράς ……………. διπλότυπο είσπραξης τύπου – Α της …. Δ.Ο.Υ. ………….), επιδιώκεται η ακύρωση, άλλως η μεταρρύθμιση, της ……………….. πράξης επιβολής προστίμου των αρμόδιων Επιθεωρητών Εργασίας του Τμήματος Τεχνικής και Υγειονομικής Επιθεώρησης Λάρισας του Περιφερειακού ΚΕ.Π.Ε.Κ. Κεντρικής Ελλάδας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, με την οποία επιβλήθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας πρόστιμο ύψους 10.549,44 ευρώ, για την αποδιδόμενη σ’ αυτήν παράβαση της εργατικής νομοθεσίας και, ειδικότερα, του άρθρου 16 παρ. 5 εδ. α’ του ν. 2874/2000, όπως ισχύει (διαπιστώθηκε η απασχόληση και η μη αναγραφή σε Πίνακα Απασχολούμενου Προσωπικού και Ωρών Εργασίας της εργαζόμενης …………. Με τέτοιο αντικείμενο, η προσφυγή αυτή αρμοδίως φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, για το λόγο δε ότι ασκήθηκε εμπρόθεσμα και σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί στην ουσία της. 2. Επειδή, στο άρθρο 16 του ν. 2874/2000 (ΦΕΚ Α’ 286) ορίζεται ότι: «1. Κάθε εργοδότης υπαγόμενος στις διατάξεις του παρόντος υποχρεούται όπως μια φορά το χρόνο και κατά το χρονικό διάστημα από 15 Σεπτεμβρίου έως 15 Νοεμβρίου καταθέτει, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, στην αρμόδια υπηρεσία του Σ.ΕΠ.Ε. – Τμήμα Κοινωνικής Επιθεώρησης, εις διπλούν, πίνακα με την επωνυμία, το είδος, τον τόπο λειτουργίας και το Α.Φ.Μ. της επιχείρησης ο οποίος θα περιλαμβάνει τα παρακάτω στοιχεία ενός εκάστου των απασχολούμενων σε αυτή μισθωτών… 2. ……. 4. Με μέριμνα του εργοδότη το ένα αντίτυπο του ανωτέρω πίνακα παραλαμβάνεται από την υπηρεσία κατάθεσης σφραγισμένο και αναρτάται σε εμφανές σημείο του τόπου εργασίας χωρίς τη στήλη των καταβαλλόμενων αποδοχών προφυλασσόμενο κατάλληλα από τυχόν φθορές….. 5. (όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο πρώτο υποπαρ. ΙΑ. 13 εδ. 1 του ν. 4093/2012, ΦΕΚ Α’ 222) Ο εργοδότης υποχρεούται να καταθέσει συμπληρωματικούς πίνακες προσωπικού ως προς τα μεταβληθέντα στοιχεία: α) για την πρόσληψη νέου εργαζομένου, το αργότερο την ίδια ημέρα της πρόσληψης και πάντως πριν την ανάληψη υπηρεσίας από τον εργαζόμενο, β) … Η κατάθεση συμπληρωματικών στοιχείων μπορεί γίνει γραπτά ή ηλεκτρονικά». 3. Επειδή, εξάλλου, στο άρθρο 24 του ν. 3996/2011 «Αναμόρφωση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, ρυθμίσεις θεμάτων Κοινωνικής Ασφάλισης και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ Α’ 170) ορίζεται ότι: […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ