ΔιοκΠρΑθ 1859/2014 : Προσωρινή Προστασία – Αφαίρεση άδειας ικανότητας οδήγησης – point system.
Προσωρινή Προστασία – Αφαίρεση άδειας ικανότητας οδήγησης – point system Με τη 1859/2014 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα 1Bο Τριμελές, σε Συμβούλιο), έγινε δεκτή αίτηση του αιτούντος και ανεστάλη η εκτέλεση της υπ’ αριθ. 7231/14-02-2014 πράξης αφαιρέσεως της άδειάς του ικανότητας οδηγήσεως για χρονικό διάστημα έξι μηνών, του Τμήματος Υπηρεσιών Πληροφορικής Τομέα Μεταφορών του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Η τελευταία είχε εκδοθεί με την αιτιολογία ότι ο αιτών είχε συμπληρώσει το όριο βαθμών ποινής (point system) και συγκεκριμένα σύνολο βαθμών ποινής 25, λόγω μη χρήσεως ζώνης ασφαλείας και λόγω κινήσεως, σε τέσσερεις περιπτώσεις, εντός λωρίδας αποκλειστικής κυκλοφορίας των μέσων οδικής μαζικής μεταφοράς προσώπων. Το Δικαστήριο σταθμίζοντας τους λόγους δημοσίου συμφέροντος, συνιστάμενους στην εξασφάλιση της ομαλής και ασφαλούς διεξαγωγής της οδικής κυκλοφορίας και αφού έλαβε υπόψη του ότι ο αιτών είναι επαγγελματίας αυτοκινητιστής (οδηγός ταξί), ότι η εκμετάλλευση του εν λόγω οχήματος αποτελεί μέσο βιοπορισμού για τον ίδιο και την οικογένεια του ενώ εξάλλου, δεν έχει άλλο πόρο εισοδήματος, έκρινε ότι η αφαίρεση για έξι μήνες της άδειας οδήγησης αυτού, θα του προκαλέσει βλάβη μη δυνάμενη να επανορθωθεί σε περίπτωση ευδοκίμησης της προσφυγής του, καθώς δε θα μπορεί να ασκήσει το ανωτέρω επάγγελμα του, αδυνατώντας κατά τούτο, να ανταποκριθεί στις ανειλημμένες αλλά και τρέχουσες οικονομικές του υποχρεώσεις. http://www.dprotodikeio-ath.gr/apofaseis.aspx?a=1727
Read moreΔιοικΠρΑθ 8858/2014 : Ακύρωση αποφάσεως του Δ.Σ. του Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Αθηνών με την οποία απορρίφθηκε αίτηση περί χορηγήσεως επιδόματος βρεφονηπιακού σταθμού – Προσφυγή Άνδρα Δικηγόρου – ισότητα φύλων.
Με την 8858/2014 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα 9ο Μονομελές) το Δικαστήριο έκανε εν μέρει δεκτή προσφυγή του προσφεύγοντος δικηγόρου, ασφαλισμένου του Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Αθηνών, κατά αποφάσεως του Δ.Σ. του ως άνω Ταμείου, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση του περί χορηγήσεως σε αυτόν του προβλεπόμενου στο άρθρο 15 του π.δ/τος 162/1998 (Φ.Ε.Κ. Α΄122) επιδόματος βρεφονηπιακού σταθμού για τα σχολικά έτη 2002 έως 2006. Κρίθηκε ότι, η ως άνω διάταξη, κατά το μέρος που ευνοεί μόνον τις γυναίκες δικηγόρους και ασκούμενες δικηγόρους που είναι ασφαλισμένες σε αυτό είναι αντισυνταγματική, ως αντικείμενη στην αρχή της ισότητας των δύο φύλων. Και τούτο διότι, εισάγει δυσμενή διάκριση σε βάρος των ανδρών δικηγόρων ασφαλισμένων του Ταμείου, χωρίς η διαφοροποίηση αυτή να εδράζεται στις βιολογικές διαφορές τους ή να εξηγείται από τη συνδορμή άλλων σοβαρών λόγων. Για την αποκατάσταση δε, της επιβαλλόμενης ίσης μεταχείρισης των δύο φύλων, η πιο πάνω διάταξη πρέπει να τύχει εφαρμογής και για τους άντρες δικηγόρους ασφαλισμένους του Ταμείου. Δοθέντος όμως, ότι, το Ταμείο απέρριψε το ως άνω αίτημα χωρίς να εξετάσει τη συνδρομή των λοιπών προϋποθέσεων του άρθρου 15 του Κανονισμού Περίθαλψης του Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Αθηνών και ειδικότερα αν, κατά τα κρίσιμα σχολικά έτη ο ίδιος ήταν άμεσα ασφαλισμένος στο Ταμείο δικηγόρος με ανήλικα τέκνα ηλικίας από 1 μέχρι 5 ετών, ασφαλισμένα στο Ταμείο, τα οποία δε δικαιούνταν σχετικού επιδόματος από άλλο ασφαλιστικό φορέα, το Δικαστήριο ανέπεμψε την υπόθεση στο ως άνω Ταμείο προκειμένου εκείνο να κρίνει αν συντρέχουν και οι λοιπές νόμιμες προϋποθέσεις για την ικανοποίηση του προκείμενου αιτήματος. Εξάλλου, η σωρευθείσα στο ως άνω δικόγραφο αγωγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη δεδομένου ότι, δεν ήταν δυνατή η καταψήφιση συγκεκριμένου ποσού στον προσφεύγοντα – ενάγοντα ως αποζημίωση ή χρηματική ικανοποίηση για την επικαλούμενη παρανομία του Ταμείου, ενόψει της αδυναμίας του Δικαστηρίου να διαμορφώσει στο στάδιο αυτό το ουσιαστικό περιεχόμενο της διαφοράς. http://www.dprotodikeio-ath.gr/D
Read moreΔιοικΠρΑθ 134/2016 : Προσωρινή Δικαστική Προστασία – Ταμειακή Βεβαίωση – Αναστολή Εκτέλεσης.
Με την 134/2016 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα 24ο Μονομελές, Α σύνθεση, σε Συμβούλιο) το Δικαστήριο έκανε δεκτή την υπό κρίση αίτηση αναστολής κατά της με αριθμό 7701/ 9-10-2015 πράξεως του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ψυχικού, με την οποία βεβαιώθηκε ταμειακώς σε βάρος του αιτούντος, ποσό 100.000 ευρώ, πλέον προσαυξήσεων 2.400 ευρώ, συνολικώς δε ποσό 102.400 ευρώ, προερχόμενο από πρόστιμο που επιβλήθηκε με την 7 / 447 / 2102007 απόφαση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς σε βάρος του, λόγω παραβάσεως του άρθρου 72 ν 1969/1991, διατάσσοντας, ως μέτρο πρόσφορο για τη διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος, τον αιτούντα να καταθέσει στο καθού η αίτηση Ελληνικό Δημόσιο, εντός προθεσμίας έξι μηνών από της εκδόσεως της παρούσης αποφάσεως, εγγυητική επιστολή αναγνωρισμένης τράπεζας για ποσό ύψους 10.000 ευρώ. Αφού έλαβε υπόψη, ότι α) ναι μεν, η ασκηθείσα ανακοπή δεν παρίσταται προδήλως βάσιμη, καθόσον οι προβαλλόμενοι με αυτή ισχυρισμοί χρήζουν περαιτέρω ενδελεχούς νομικής και ουσιαστικής έρευνας, β) ο αιτών, καθώς και η σύζυγός του, διαθέτουν αξιόλογα, για την τρέχουσα συγκυρία, φορολογητέα εισοδήματα, με βάση τα εκκαθαριστικά σημειώματα φόρου εισοδήματος των τελευταίων οικονομικών ετών, γ) η περιουσία του αιτούντος και της συζύγου του, όπως αυτή προκύπτει από την, κατ άρθρο 205 Κ.Δ.Δ., δήλωση περιουσιακής κατάστασης, είναι σημαντική (ανεξαρτήτως του ότι ορισμένα περιουσιακά στοιχεία βαρύνονται, κατά τα προδιαληφθέντα, με προσημείωση υποθήκης ή ενέχυρο), αποτελείται δε από δύο ακίνητα (το ένα αστικό ακίνητο μεγάλης αξίας στην Ανοιξη Αττικής), αξιόλογο χαρτοφυλάκιο μετοχών και συμμετοχές σε πέντε ιδιαίτερα κερδοφόρο TRUST στην Κύπρο, πλην όμως δ) ο αιτών βαρύνεται, πέρα από την υποχρέωση συντήρησης του ιδίου και της οικογένειάς του, με την εξυπηρέτηση υπερβολικά υψηλών, για την τρέχουσα οικονομική του κατάσταση, δανειακών υποχρεώσεων, συνολικού ύψους 612.715,96 ευρώ, ενώ η προαναφερόμενη κάθετη ιδιοκτησία στην Ανοιξη Αττικής αποτελεί την πρώτη και μόνη κατοικία του ίδιου και της οικογένειάς του, έκρινε ότι, ενόψει της διαφαινόμενης αδυναμίας του αιτούντος να καταβάλει αμέσως το ταμειακώς βεβαιωθέν ποσό προστίμου ύψους 100.000 ευρώ, πιθανολογείται η πρόκληση ανεπανόρθωτης βλάβης σε αυτόν από τη λήψη κάποιου από τα αναφερόμενα στο άρθρο 202 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ., αναγκαστικά μέτρα είσπραξης ή διοικητικά μέτρα για τον εξαναγκασμό ή τη διασφάλιση της είσπραξης του ως άνω ποσού και, επομένως, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή και να ανασταλεί η εκτέλεση της ένδικης πράξεως ταμειακής βεβαιώσεως, κατά το μέρος που συνεπάγεται τη λήψη ενός ή περισσότερων μέτρων είσπραξης ή διοικητικών μέτρων εξαναγκασμού ή διασφάλισης της είσπραξης της ένδικης οφειλής σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία του αιτούντος, μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της ανακοπής. http://www.dprotodikeio-ath.gr/
Read moreΔιοικΠρΑθ 379/2016 : Προσωρινή προστασία – Κατάσχεση ακινήτου για χρέη στο Δημόσιο – Χορήγηση Αναστολής Εκτέλεσης –
Με την 379/2016 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα 24Β΄ Μονομελές) το Δικαστήριο έκανε δεκτή την υπό κρίση αίτηση και ανέστειλε έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης Δικαστικής Επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία κατασχέθηκε ακίνητο του αιτούντος, για χρέη του προς το Δήμο Αθηναίων, ύψους 8.340,00 ευρώ. Αφού συνεκτιμήθηκε αφενός ότι, η οφειλή του αιτούντος προς τον καθού η αίτηση Δήμο δεν ελέγχεται ως ιδιαιτέρως υψηλή και αφετέρου η οικονομική κατάσταση του αιτούντος, ήτοι το γεγονός ότι εμφανίζει ζημίες κατά τα οικονομικά έτη 2013 και 2014, το κατασχεθέν ακίνητο αποτελεί την κατοικία του και περαιτέρω τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, το Δικαστήριο έκρινε ότι, από την άμεση εκτέλεση της προσβαλλομένης εκθέσεως αναγκαστικής κατάσχεσης, ο αιτών θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη σε περίπτωση ευδοκίμησης της ανακοπής του και συνεπώς συντρέχει λόγος χορήγησης της αιτούμενης αναστολής. http://www.dprotodikeio-ath.gr/
Read moreΑΠ 1273/2014 : Φύση και χαρακτήρας εγγυητικών επιστολών – Έννοια εγγυητικών επιστολών «σε πρώτη ζήτηση» – Εφαρμογή των διατάξεων περί εγγυητικών επιστολών και επί αντεγγυήσεως.
Η δημιουργούμενη με την έκδοση εγγυητικής επιστολής τριμερής σχέση μεταξύ του οφειλέτη, του εγγυητή και του δανειστή αποτελεί ιδιόμορφη σύμβαση, που καταρτίζεται στο πλαίσιο της ελευθερίας των συμβάσεων και διέπεται από τις διατάξεις περί εγγυήσεως, εφόσον οι διατάξεις αυτές συμβιβάζονται με την εν λόγω σχέση. Η εγγυητική επιστολή με ρήτρα πληρωμής «σε πρώτη ζήτηση», έχει την έννοια, ότι η τράπεζα εγγυάται προς τον δανειστή την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του πρωτοφειλέτου με την καταβολή του ποσού της εγγυητικής επιστολής, χωρίς δυνατότητα ελέγχου του υπαρκτού ή του εγκύρου οφειλής και του λόγου καταπτώσεως της εγγυήσεως, καθώς και της προβολής ενστάσεως διζήσεως. Οι ίδιες ως άνω διατάξεις εφαρμόζονται και επί αντεγγυήσεως. Ο αντεγγυητής δηλαδή είναι εγγυητής της αναγωγής του εγγυητή κατά του πρωτοφειλέτη. Μπορεί να συμφωνηθεί μεταξύ των ενδιαφερομένων ότι η παρέχουσα την εγγυητική επιστολή τράπεζα υποχρεούται να καταβάλει το αναγραφόμενο στην εγγυητική επιστολή ποσό χωρίς αντιρρήσεις και χωρίς το δικαίωμα προβολής της ενστάσεως διζήσεως καθώς και κάθε άλλης μη προσωποπαγούς ενστάσεως του πρωτοφειλέτου. Στην περίπτωση αυτή επέρχεται ευρεία αποσύνδεση της εγγυητικής επιστολής και της εξ αυτής υποχρεώσεως από τη βασική σχέση. Δεν καθίσταται όμως η εγγυητική επιστολή αφηρημένη υπόσχεση χρέους, ούτε αποβάλλει τον χαρακτήρα της ως συμβάσεως εξασφαλιστικής των δικαιωμάτων του δανειστού από τη βασική σχέση και με την έννοια αυτή η τράπεζα δεν υποχρεούται να καταβάλει στον δανειστή για αιτία, η οποία δεν καλύπτεται από την εγγυητική επιστολή. Κείμενο Απόφασης
Read moreΕφετείο Αθηνών 1415/2012 : Εγγυητική επιστολή – Κατάπτωση εγγυητικής επιστολής – Ένσταση ελευθερώσεως από την εγγύηση – Ερμηνεία δικαιοπραξιών.
Εγγυητική επιστολή – Κατάπτωση εγγυητικής επιστολής. Περίληψη: Σύμβαση εγγύησης – Πώληση εμπορευμάτων – Υπερημερία οφειλέτη-αγοραστή – Εγγυητική επιστολή – Κατάπτωση εγγυητικής επιστολής – Ένσταση ελευθερώσεως από την εγγύηση – Ερμηνεία δικαιοπραξιών. Η δημιουργούμενη με την έκδοση εγγυητικής επιστολής τριμερής σχέση μεταξύ του οφειλέτη, του εγγυητή και του δανειστή, αποτελεί ιδιόμορφη σύμβαση, που καταρτίζεται στο πλαίσιο της ελευθερίας των συμβάσεων και διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 847επ. ΑΚ, εφόσον οι διατάξεις για την εγγύηση συμβιβάζονται με την εν λόγω σχέση. Λόγω του ενδοτικού χαρακτήρα των περί εγγυήσεως διατάξεων δεν αποκλείεται να περιληφθεί στη σύμβαση ρήτρα, κατά την οποία ο εγγυητής θα καταβάλει το ποσό της εγγυήσεως, σε πρώτη ζήτηση ή με άλλη ειδοποίηση ή δήλωση, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να ελέγξει το υπαρκτό και το νόμιμο του χρέους και να προβάλλει την ένσταση διζήσεως. Εγγύηση για ορισμένο χρόνο υπάρχει όταν, κατά τη συμφωνία δανειστή και εγγυητή, η υποχρέωση του εγγυητή θα αποσβεσθεί κατά ορισμένο χρονικό σημείο, το οποίο προσδιορίζεται είτε ημερολογιακώς, είτε κατ’ άλλο τρόπο. Αγωγή εταιρείας κατά τράπεζας για την αναγνώριση της απαίτησης της από την κατάπτωση των εγγυητικών επιστολών που εξέδωσε η τελευταία. Ένσταση της τράπεζας περί ελευθερώσεως από την εγγύηση με τον ισχυρισμό ότι, δεδομένου ότι οι εγγυητικές επιστολές ήταν ορισμένου χρόνου, η εφεσίβλητη δεν επεδίωξε την απαίτηση της εντός της νομίμου προθεσμίας, ήτοι εντός μηνός από την πάροδο του χρόνου τους. Απόρριψη αυτής ως αβάσιμης διότι κρίθηκε ότι οι εγγυητικές επιστολές ερμηνευόμενες όπως απαιτεί η καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη είναι αόριστης διαρκείας. Επικύρωση εκκαλούμενης απόφασης που δέχθηκε την αγωγή και αναγνώρισε την υποχρέωση της τράπεζας να καταβάλει το ποσό των εγγυητικών επιστολών με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. […] Η κρινόμενη έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 3841/2010 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, έχει ασκηθεί νομότυπα (αρθρ. 495 παρ. 1 και 2, 511, 513 παρ. 1 περ. β, 516 παρ. 1 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα (αρθρ. 518 παρ. 1 ΚΠολΔ), δεδομένου ότι η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε στην εκκαλούσα την 1-12-2010 (βλ. την υπ’ αριθμ. ……../1-12-2010 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Η.Μ.) και η κρινόμενη έφεση ασκήθηκε την 27-12-2010. Επομένως πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και – βάσιμο των λόγων της (αρθρ. 533 παρ. 1 ΚΠολΔ) κατά την ίδια, πιο πάνω, διαδικασία. Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη με την από 30-4-2006 αγωγή της ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εξιστορούσε ότι κατόπιν σχετικών συμβάσεων πωλήσεως που καταρτίστηκαν την 26-3-2003 και 20-5-2003 μεταξύ της ίδιας και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «……….. ΑΕ – Εμπορική Ανώνυμη Εταιρεία Ενδύσεως Υποδήσεως» που εδρεύει στον Πειραιά, αυτή (ενάγουσα) πώλησε και παρέδωσε στην ως άνω εταιρεία τα ειδικότερα αναφερόμενα για κάθε ημερομηνία εμπορεύματα, αντί συμφωνηθέντος τιμήματος 35.550 και 7.800 ευρώ αντίστοιχα. Ότι η εναγομένη και ήδη εκκαλούσα τραπεζική εταιρεία εξέδωσε την 2-6-2003 κατ’ εντολή της ως άνω αγοράστριας εταιρείας και για την καλή εκτέλεση των συμβατικών υποχρεώσεων αυτής, τις υπ’ αριθ. …/…./2-6-2003 και …/…./2-6-2003 ισόποσες με το τίμημα εγγυητικές επιστολές σε πρώτη ζήτηση τις οποίες παρέδωσε στη Γαλλική Τράπεζα «…… …», η οποία ενεργούσε κατ’ εντολή και για […]
Read moreΜΠρ (Ασφ.Μ.) Πειρ 501/2016 : "Στην περίπτωση εκδίκασης αίτησης ασφαλιστικών μέτρων, όταν συντρέχει εκ των πραγμάτων επικείμενος κίνδυνος, δικαιολογείται η αυτοπρόσωπη παράσταση του αιτούντος".
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ – ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Αριθμός 501/2016 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ Αποτελούμενο από τη Δικαστή Αλεξάνδρα Κ. Μητσοπούλου Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίστηκε με κλήρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3327/2005 και χωρίς τη σύμπραξη γραμματέως. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 22 Ιουνίου 2016, για να δικάσει την αίτηση: Ι. Της αιτούσας: ……, κατοίκου ……., η οποία παραστάθηκε στο ακροατήριο αυτοπροσώπως ΙΙ. Του καθʼ ου η αίτηση: ….. κατοίκου ……, ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου του ………. Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή: α) Η από 18-4-2016 αίτησή της που κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ……., εγγράφηκε στο έκθεμα και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της …… οπότε και συζητήθηκε (με αριθμό εκθέματος …), β) η από 25-4-2016 αίτησή της που … Τέλος ζητεί τη διαβίβαση αντιγράφων της δικογραφίας στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πειραιώς διότι συντρέχει περίπτωση τέλεσης εκ μέρους του καθʼ ου σωρείας αξιόποινων πράξεων που διώκονται αυτεπαγγέλτως. Με τέτοιο περιεχόμενο και αίτημα η κρινομένη αίτηση παραδεκτώς και αρμοδίως εισάγεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ως εκ του ότι από το δικαστήριο αυτό εκδόθηκε η υπό ανάκληση απόφαση (683, 735 ΚΠολΔ). Είναι νόμιμη ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1510, 1511, 1518, 735 ΑΚ 106, 696, 947, 176 ΚΠολΔ. Καθ΄ ό όμως μέρος με την ένδικη αίτηση επιζητείται η ανάκληση της ανωτέρω υπʼ αριθμόν 928/2015 αποφάσεως του παρόντος δικαστηρίου για το λόγο ότι παραβιάσθηκε το δεδικασμένο που αναδύεται από την υπʼ αριθμόν 1013/2010 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών άλλως από την υπʼ αριθμόν 125/2011 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, τούτη παρίσταται μη νόμιμη και ως εκ τούτου απορριπτέα ενόψει της διάταξης του άρθρου 1536 ΑΚ, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην υπʼ αριθμό 2 νομική σκέψη, που εισάγει τη δυνατότητα απόκλισης από την κατʼ αρχήν δεσμευτική ενέργεια του δεδικασμένου που απορρέει από τις δικαστικές αποφάσεις κατ΄άρθρο 321 ΚΠολΔ, εφόσον συντρέχουν νέες συνθήκες οι οποίες πρέπει να είναι μεταγενέστερες της τελεσιδικίας της απόφασης που έκρινε επί των σχέσεων γονέων – τέκνου και δικαιολογούν διαφορετική κρίση, με γνώμονα πάντα το συμφέρον του ανηλίκου, ενώ σε επείγουσες περιπτώσεις, δεν αποκλείεται ακόμη και η λήψη ασφαλιστικών μέτρων σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 735 ΚΠολΔ. Έτσι λοιπόν καθʼ ό μέρος η αιτούσα διατείνεται ότι παραβιάσθηκε το απορρέον από τις ανωτέρω αποφάσεις δεδικασμένο με την έκδοση της υπʼ αριθμόν 928/2015 απόφασης που της αφαίρεσε την ήδη δικαστικώς κατά το παρελθόν απονεμηθείσα επιμέλεια η αίτηση αξιολογείται ως μη νόμιμη. Πρέπει, επομένως κατά τα λοιπά και υπό τις διακρίσεις που προεκτέθηκαν να ερευνηθεί περαιτέρω κατʼ ουσία. Ο καθʼ ου αρνείται την αίτηση περαιτέρω διατείνεται ότι η αιτούσα θα πρέπει να θεωρηθεί δικονομικώς απούσαστην δίκη αυτή ως εκ του ότι παραστάθηκε αυτοπροσώπως, χωρίς τη σύμπραξη πληρεξουσίου δικηγόρου ενώ τοιαύτη παράσταση δεν επιτρέπεται πλέον υπό την ισχύ της νέας διατάξεως του άρθρου 94 ΚΠολΔ που απάλειψε την περίπτωση β της παρ. 2. Επί του ισχυρισμού αυτού λεκτέα τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 94, ως ίσχυε μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 7 παρ. 1 του ν. 3994/2011 ΚΑΙ με το άρθρο 6 παρ. 7 του Ν.4055/2012: «1. Στα πολιτικά δικαστήρια και για την κατάρτιση της έγγραφης συμφωνίας του […]
Read moreΜΕφΚρήτης 19/2016 : Εμπράγματη αγωγή – Πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ – Παραδεκτό συζήτησης.
Εμπράγματη αγωγή – Πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ – Παραδεκτό συζήτησης. Δεν θα μπορούσε μια καθαρά φορολογικού χαρακτήρα διάταξη, όπως αυτή του ΕΝΦΙΑ, που δεν αφορά στην προστασία των συναλλασσομένων σε σχέση με τα ακίνητα ή δεν επιδιώκει την παροχή δικαστικής προστασίας, να αποτελεί ειδική διαδικαστική προϋπόθεση μιας εμπράγματης αγωγής και προαπαιτούμενο προκειμένου να εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας. Αντισυνταγματική η θέσπιση υποχρέωσης προσκόμισης πιστοποιητικού ΕΝΦΙΑ, ως όρου παραδεκτού της συζήτησης. Απορρίπτει την έφεση. ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΑΡΙΘΜΟΣ 19/2016 Δικαστής: Ε. Ψαράκη, Εφέτης (…) Με το ν. 4223/2013 προβλέφθηκε η επιβολή του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) και δη στο άρθρο 1 αυτού ορίζεται «1. Από το έτος 2014 και για κάθε επόμενο έτος επιβάλλεται Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) στα δικαιώματα της § 2 του παρόντος, σε ακίνητα που βρίσκονται στην Ελλάδα και ανήκουν σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή κάθε είδους νομικές οντότητες την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους. 2. Ο ΕΝΦΙΑ επιβάλλεται στα εμπράγματα δικαιώματα της πλήρους κυριότητας, της ψιλής κυριότητας, της επικαρπίας, της οίκησης και της επιφάνειας επί του ακινήτου. Εξαιρετικά, επιβάλλεται και στο δικαίωμα της νομής ή οιονεί νομής, της κατοχής», στο άρθρο 2 αυτού «1. Υποκείμενο του ΕΝΦΙΑ είναι κάθε πρόσωπο ή οντότητα του άρθρου 1, ανάλογα με το δικαίωμα και το ποσοστό του, και ειδικότερα: α) Αυτός που αποκτά δικαίωμα σε ακίνητο από οποιαδήποτε αιτία, από την ημερομηνία σύνταξης του οριστικού συμβολαίου κτήσης ή από την ημερομηνία τελεσιδικίας της δικαστικής απόφασης με την οποία αναγνωρίζεται δικαίωμα ή καταδικάζεται ο δικαιοπάροχος σε δήλωση βουλήσεως …. γ) Ο κληρονόμος και ειδικότερα: αα) …. β β) Ο εξ αδιαθέτου κληρονόμος, εφόσον δεν έχει δημοσιευθεί διαθήκη μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου του προηγούμενου της φορολογίας έτους …. ζ) Ο νομέας επίδικου ακινήτου. Αν το ακίνητο εκνικηθεί με τελεσίδικη απόφαση, ο ΕΝΦΙΑ, που καταβλήθηκε, δεν επιστρέφεται 3. Ο πλήρης κύριος υποχρεούται στην καταβολή του συνολικού ΕΝΦΙΑ που βαρύνει το ακίνητο κατά το ποσοστό συνιδιοκτησίας του …. 8. Για την εφαρμογή του ΕΝΦΙΑ ακίνητα που δεν ιδιοχρησιμοποιούνται από το υποκείμενο του ΕΝΦΙΑ θεωρούνται αυτά τα οποία εκμισθώνονται ή παραχωρούνται καθ’ οιονδήποτε τρόπο σε τρίτο. Στα ακίνητα που δεν εμπίπτουν στο προηγούμενο εδάφιο θεωρούνται ιδιοχρησιμοποιούμενα …», κατά δε τη διάταξη του άρθρου 9 § 2 του ν. 4223/2013, όπως αυτή ήδη τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 § γ αριθ. 5 του ν. 4254/2014: «Μετά το άρθρο 54 του ν. 4174/2013 προστίθεται νέο άρθρο 54Α που έχει ως εξής: «Άρθρο 54Α. Υποχρεώσεις τρίτων για τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων. 1. Είναι αυτοδικαίως άκυρη κάθε υποσχετική ή εκποιητική δικαιοπραξία με την οποία συστήνονται, μεταβάλλονται, αλλοιώνονται ή μεταβιβάζονται, από οποιαδήποτε αιτία, δικαιώματα επί ακινήτου ή παρέχεται δικαίωμα προσημείωσης ή υποθήκης σε αυτό, αν δεν μνημονεύεται και δεν επισυνάπτεται από το συμβολαιογράφο στο συμβόλαιο που συντάσσει, πιστοποιητικό της Φορολογικής Διοίκησης, με το οποίο πιστοποιείται ότι το ίδιο ακίνητο, με τα ίδια στοιχεία, περιλαμβάνεται στη δήλωση Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων, καθώς και ότι ο φορολογούμενος έχει καταβάλει, ή νόμιμα απαλλαγεί από τον ΕΝΦΙΑ για το συγκεκριμένο ακίνητο και έχει καταβάλει τις ληξιπρόθεσμες δόσεις, έχει ρυθμίσει ή έχει νόμιμα απαλλαγεί από τον ΕΝΦΙΑ για τα υπόλοιπα ακίνητα, για τα οποία είναι υπόχρεος για τα πέντε (5) προηγούμενα έτη. Αυτοδικαίως άκυρος […]
Read moreΟρισμένα ζητήματα της αγωγής απόδοσης μισθίου λόγω καθυστέρησης του μισθώματος: ΑΚ 597 – ΕισΝ ΚΠολΔ 66 και σχέση μεταξύ τους.
Για την περίπτωση υπαίτιας καθυστέρησης στην κατα- βολή του μισθώματος, στον εκμισθωτή παρέχονται ποι- κίλες δυνατότητες έννομης προστασίας. Εκτός από τη διαταγή απόδοσης της χρήσης του μισθίου (ειδική διαδι- κασία των άρθρων ΚΠολΔ 662 Β’ έως 662 Η’) σε συνδυα- σμό με διαταγή πληρωμής για την καταβολή των μισθωμάτων, ο εκμισθωτής μπορεί να αιτηθεί την απόδοση του μισθίου με αγωγή, η οποία ως νομική βάση μπορεί να έχει είτε το άρθρο 597 ΑΚ είτε το άρθρο 66 ΕισΝ ΚΠολΔ. Η επιλογή της εκάστοτε νομικής βάσης, που κρίνεται κατά περίπτωση κατάλληλη, συνεπάγεται μια σειρά από πρα- κτικές και διαδικαστικές συνέπειες.Δυνατή είναι μάλιστα, όπως θα δούμε παρακάτω, και η σώρευση των δύο βά- σεων, υπό προποθέσεις. Αγωγή απόδοσης μισθίου λόγω καταγγελίας (ΑΚ 597) Προπόθεση εφαρμογής της διάταξης του άρ- θρου 597 ΑΚ είναι η υπερημερία του μισθωτή, δηλαδή η υπαίτια καθυστέρηση καταβολής του μι- σθώματος. Προκειμένου να περιέλθει σε υπερημε- ρία ο μισθωτής απαιτείται προγενέστερη συμφωνία συγκεκριμένη ημέρα. Εφόσον δεν έχει προβλεφθεί δήλη ημέρα στο μισθωτήριο, η υπερημερία επέρχεται μετά από όχλησή του εκ μέρους του εκμισθωτή. Η διάταξη του 597 ΑΚ δίνει στον εκμισθωτή το δικαίωμα να κα- ταγγείλει τη μίσθωση, τηρώντας τις εκεί προβλεπό- μενες προθεσμίες, δηλαδή προθεσμία ενός μήνα για μισθώσεις με διάρκεια τουλάχιστον ενός έτους και προθεσμία δέκα ημερών στις υπόλοιπες περιπτώ- σεις. Η έννοια της διάταξης είναι ότι η καταγγελία τελεί υπό τη διαλυτική αίρεση της καταβολής των οφειλομένων μέσα στην προαναφερόμενη προθε- σμία από την κοινοποίησή της (κατ’ άλλη άποψη δεν πρόκειται για διαλυτική αίρεση αλλά για αρνητική προ- πόθεση) και τα αποτελέσματά της επέρχονται μόνο μετά τη παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας. Η αγωγή από- δοσης σε αυτή την περίπτωση στηρίζεται στο γεγονός ότι η μισθωτική σχέση μετά την πάροδο της προθεσμίας λύνε- ται αυτοδικαίως για το μέλλον και ζητούνται τα μισθώματα που οφείλονται για το διάστημα μέχρι την ενεργοποίηση της καταγγελίας. Οποιοδήποτε ποσό αφορά το χρονικό διάστημα μετά τη λύση της μίσθωσης, θεωρείται ότι αξιώ- νεται ως αποζημίωση χρήσης για την περαιτέρω παραμονή του μισθωτή στο μίσθιο (31/2008 ΕφΠειρ ΠειρΝομ 2009.310). Επιπλέον δεν αποκλείεται αξίωση του εκμι- σθωτή για αποζημίωση εξαιτίας της πρόωρης λύσης της σύμβασης (ΑΚ 597 παρ. 1 εδ. β’). Η καταγγελία του άρθρου 597 ΑΚ δεν υπόκειται σε ορισμένο τύπο, ενώ μπορεί να ασκηθεί και με το δικό- γραφο της αγωγής απόδοσης. Άλλωστε ακόμα και αν δεν μνημονεύεται ρητά σε αυτό, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 662 ΚΠολΔ, «η άσκηση αγωγής απόδοσης της χρή- σης μισθίου ισχύει ως καταγγελία, τηρουμένων των διατά- ξεων του ουσιαστικού δικαίου». Στην περίπτωση αυτή, στην οποία η καταγγελία ασκείται με την επίδοση του δι- κογράφου της αγωγής απόδοσης μισθίου, είτε ρητά είτε πλασματικά κατ’ άρθρο 662 ΚΠολΔ, πρέπει να κοινοποι- ηθεί στο μισθωτή τουλάχιστον ένα μήνα (ή δέκα ημέρες αντίστοιχα – ΑΚ 597) πριν από τη συζήτηση της αγωγής, έτσι ώστε τα αποτελέσματά της να επέλθουν το αργότερο κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο και το αίτημα απόδοσης να στηρίζεται πλέον στο γεγονός ότι η μίσθωση είναι ήδη λυμένη (ΑΚ 599) (Γεωργιάδη/Στα- θόπουλου ΕρμΑΚ 597). Ωστόσο, κατά το άρθρο 69 ΚΠολΔ, δικαστική προστασία επι- τρέπεται να ζητηθεί και «α) αν η παροχή, που δεν εξαρτάται από αντιπαροχή, […]
Read moreΑΠ (Ε’ Ποινικό Τμήμα) 454/2016 : Μετατρέπεται σε χρηματική ποινή και η πενταετής κάθειρξη.
Ως βαρύνον κριτήριο για τη μετατροπή της στερητικής της ελευθερίας ποινής σε χρηματική ποινή δεν τάσσεται ο κακουργηματικός ή πλημμεληματικός χαρακτήρας της πράξης αλλά η φύση και η χρονική διάρκεια της στερητικής της ελευθερίας ποινής Με την υπ’ αριθμ. 454/2016 απόφαση το Ε’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου έκρινε ότι υπόκειται σε μετατροπή σε χρηματική ποινή και η ποινή κάθειρξης πέντε ετών, καθώς και η συνολική ποινή κάθειρξης, όταν η ποινή βάση αυτής είναι ποινή κάθειρξης πέντε ετών. Σύμφωνα με το δικαστήριο, στο άρθρο 82 παρ. 1 και 3 ΠΚ, όπως αντικαταστάθηκε από τις περ. 1 και 2 της υποπαραγράφου ΙΓ’ του πρώτου άρθρου ν. 4093/2012 ορίζονται τα εξής : “1. … Η περιοριστική της ελευθερίας ποινή που είναι μεγαλύτερη από δύο έτη και δεν υπερβαίνει τα πέντε μετατρέπεται σε χρηματική ποινή, εκτός αν το δικαστήριο με απόφαση του ειδικά αιτιολογημένη κρίνει ότι απαιτείται η μη μετατροπή της για να αποτραπεί ο δράστης από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων…3. Κάθε ημέρα φυλάκισης υπολογίζεται σε ποσό από πέντε (5) ευρώ έως εκατό (100) ευρώ … Με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Οικονομικών μπορεί να αυξομειώνονται τα προβλεπόμενα ποσά μετατροπής των περιοριστικών της ελευθερίας ποινών”. Το δικαστήριο επεσήμανε ότι, κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης, ως περιοριστική της ελευθερίας ποινή, που είναι ανώτερη από δύο έτη και δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη, η οποία μετατρέπεται σε χρηματική, εκτός αν το δικαστήριο με ειδικά αιτιολογημένη απόφασή του κρίνει ότι απαιτείται η μετατροπή της για να αποτραπεί ο δράστης από την τέλεση άλλων αξιοποίνων πράξεων, νοείται τόσο η ποινή φυλάκισης όσο και η ποινή κάθειρξης. Η ερμηνευτική εκδοχή αυτή συμπορεύεται με το γράμμα του νόμου, όπου προκρίνεται η διατύπωση “περιοριστική της ελευθερίας ποινή”, και όχι ο όρος “φυλάκιση”, αλλά και με τον σκοπό του νόμου, ο οποίος συνίσταται στην αποσυμφόρηση των φυλακών με πνεύμα σύγχρονης σωφρονιστικής αντίληψης (βλ. σχετική αιτιολογική έκθεση ν. 4093/2012) Εξάλλου, όπως αναφέρει η απόφαση, ως βαρύνον κριτήριο για τη μετατροπή της στερητικής της ελευθερίας ποινής σε χρηματική ποινή δεν τάσσεται ο κακουργηματικός ή πλημμεληματικός χαρακτήρας της πράξης αλλά η φύση και η χρονική διάρκεια της στερητικής της ελευθερίας ποινής, η οποία και σε κακουργήματα, όταν συντρέχουν ελαφρυντικές περιστάσεις ή άλλοι γενικοί λόγοι μείωσης της ποινής, έχει ως ελάχιστα όρια φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών ή ενός έτους (άρθρο 83 στοιχ. β’ -γ’ ΠΚ). https://www.lawspot.gr/sites/default/files/images/nea/misc/ap-poin.454.2016.pdf
Read more