ΑΠ 827/2017 : Αποποίηση κληρονομίας. Αποδοχή της κληρονομίας που οφείλεται σε πλάνη.
– Κατά τα άρθρα 1847 παρ. 1 εδ. α και 1850 εδ. β ΑΚ ο κληρονόμος μπορεί να αποποιηθεί την κληρονομία μέσα σε προθεσμία τεσσάρων μηνών που αρχίζει από τότε που έμαθε την επαγωγή και το λόγο της. Αν περάσει η προθεσμία, η κληρονομία θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή. Επίσης, κατά το άρθρο 1857 εδ. β περ. α’ , γ’ και δ’ του ίδιου Κώδικα, η αποδοχή της κληρονομίας που οφείλεται σε πλάνη κρίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις για τις δικαιοπραξίες, η δε πλάνη σχετικά με το ενεργητικό ή το παθητικό της κληρονομίας δεν θεωρείται ουσιώδης, ενώ οι διατάξεις του άρθρου αυτού εφαρμόζονται και σε αποδοχή που συνεπάγεται από την παραμέληση της προθεσμίας για αποποίηση, κατά δε το άρθρο 1901 εδ. α ΑΚ ο κληρονόμος ευθύνεται και με τη δική του περιουσία για τα χρέη της κληρονομίας. – Κατά τα άρθρα 140 και 141 ΑΚ, αν κάποιος καταρτίζει δικαιοπραξία και η δήλωση του δεν συμφωνεί από ουσιώδη πλάνη με τη βούλησή του, έχει δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση όταν αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο για την όλη δικαιοπραξία, ώστε αν το πρόσωπο γνώριζε την πραγματική κατάσταση, δεν θα επιχειρούσε τη δικαιοπραξία. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η αποδοχή της κληρονομίας που συνάγεται από την παραμέληση της προθεσμίας αποποίησης, μπορεί να προσβληθεί από τον κληρονόμο λόγω πλάνης, όταν με τον τρόπο αυτό η συναγόμενη κατά πλάσμα του νόμου αποδοχή δεν συμφωνεί με τη βούλησή του, από ουσιώδη πλάνη, δηλαδή από άγνοια ή εσφαλμένη γνώση της κατάστασης που διαμόρφωσε τη βούλησή του, όταν αυτή αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο για την αποδοχή της κληρονομίας, ώστε αν ο κληρονόμος γνώριζε την αληθινή κατάσταση ως προς το σημείο αυτό, δε θα άφηνε να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία αποποίησης. Η εσφαλμένη δε γνώση ή άγνοια, που δημιουργεί τη μεταξύ βούλησης και δήλωσης διάσταση, η οποία όταν είναι ουσιώδης θεμελιώνει δικαίωμα προσβολής της δήλωσης λόγω πλάνης, μπορεί να οφείλεται και σε άγνοια ή εσφαλμένη γνώση των προαναφερομένων νομικών διατάξεων για την αποδοχή της κληρονομίας. Υπάρχει δε πλάνη περί το δίκαιο της αποδοχής της κληρονομίας και όταν ο κληρονόμος τελεί σε άγνοια που ανάγεται α) στο σύστημα της κτήσης της κληρονομίας κατά τον ΑΚ που επέρχεται αμέσως μετά το θάνατο του κληρονομουμένου, οπότε η προθεσμία του άρθρου 1847 ΑΚ δεν αρχίζει, γιατί η άγνοια αποκλείει την γνώση της επαγωγής της κληρονομίας και β) σε άγνοια μόνο της ύπαρξης της προθεσμίας του άρθρου 1847 ΑΚ προς αποποίηση ή της κατά το άρθρο 1850 ΑΚ νομικής σημασίας της παρόδου της προθεσμίας αυτής άπρακτης (ΟλΑΠ 3/1989, ΑΠ 951/2013). inlaw.gr
Read moreΑΠ 954/201 : Μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών. Ευθύνη διευθύνοντος συμβούλου ανώνυμης εταιρείας.
– Μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών. Ευθύνη διευθύνοντος συμβούλου ανώνυμης εταιρείας. – Κατά την παρ. 1 του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967 τιμωρείται με τις αναφερόμενες στη διάταξη αυτή ποινές όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών), ασχέτως ποσού, προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας πάσης φύσεως οργανισμούς κοινωνικής πολιτικής ή κοινωνικής ασφάλισης ή ειδικούς λογαριασμούς και δεν τις καταβάλλει στους οργανισμούς αυτούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές, κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου και νόμου τιμωρείται για υπεξαίρεση με τις αναφερόμενες στην εν λόγω διάταξη ποινές όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σ’ αυτόν (εργατικές) με σκοπό απόδοσής τους στους κατά την παράγραφο 1 οργανισμούς και δεν καταβάλλει ή δεν αποδίδει αυτές στους οργανισμούς αυτούς εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές. Περαιτέρω από τις διατάξεις του άρθρου 26 παρ. 1, 5 του ΑΝ 1846/1951, όπως έχει τροποποιηθεί, προκύπτει ότι για την καταβολή των εισφορών των ασφαλισμένων, επί παρεχόντων εξαρτημένη εργασία, ευθύνεται ο εργοδότης, ο οποίος υποχρεούται κατά την πληρωμή των μισθών να παρακρατεί τα τμήματα των εισφορών που βαρύνουν τους ασφαλισμένους. Ως εργοδότης κατά τις ως άνω διατάξεις και το άρθρο 8 παρ. 5 του ίδιου ΑΝ 1846/1951 νοείται ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα για λογαριασμό των οποίων προσφέρουν την εργασία τους τα υπαγόμενα στην ασφάλιση πρόσωπα. Κατά το άρθρο 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως ΙΚΑ ως χρόνος καταβολής των εισφορών ορίζεται το ημερολογιακό τέλος του μηνός εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή υπηρεσία, ενώ κατά το άρθρο 26 παρ. 3 του ΑΝ 1846/1951 ο υπόχρεος πρέπει να καταβάλει τις εισφορές στο ΙΚΑ μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από το χρόνο που έχει ορισθεί. Ομοίως κινείται και η ρύθμιση της παρ. 7 του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρο 25 παρ. 1 του Ν. 4075/2012, σύμφωνα με την οποία ως αυτουργοί του εγκλήματος της μη απόδοσης ασφαλιστικών εισφορών θεωρούνται στις ημεδαπές ανώνυμες εταιρείες: α) οι πρόεδροι των διοικητικών συμβουλίων, οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές ή διευθυντές και γενικά κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών και β) σε περίπτωση που ελλείπουν όλα τα παραπάνω πρόσωπα, ως αυτουργοί θεωρούνται τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των εταιρειών αυτών, εφόσον ασκούν πράγματι προσωρινά ή διαρκώς κάποιο από τα προαναφερόμενα καθήκοντα. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι για ασφαλιστικές εισφορές που οφείλουν ανώνυμες εταιρείες και έχουν γεννηθεί μέχρι τις 11-4-2012 υπόχρεος για την καταβολή τους είναι μόνο ο διευθύνων σύμβουλος αυτών. inlaw.gr
Read moreΜΠρΑθ 4673/2017 : Επιμέλεια – Διατροφή τέκνου – Οικογενειακή στέγη – η συμμετοχή της μητέρας στην οργάνωση ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ δεν προκαλεί αναστάτωση στα παιδιά και δεν συνιστά παράβαση των καθηκόντων της.
Ανάθεση της επιμέλειας των τέκνων ηλικίας 13 και 11 ετών στη μητέρα, παρότι και ο πατέρας ενδιαφέρεται και ασχολείται με την ανατροφή τους. Κρίθηκε ότι η συμμετοχή της μητέρας στην οργάνωση ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ δεν προκαλεί αναστάτωση στα παιδιά και δεν συνιστά παράβαση των καθηκόντων της. Παραχώρηση της οικογενειακής στέγης αποκλειστικής κυριότητας του πατέρα στη σύζυγο, μαζί με τα έπιπλα και σκεύη. Επιδίκαση προσωρινής διατροφής για τα τέκνα και ρύθμιση της επικοινωνίας του πατέρα με αυτά. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 4673/2017 Αριθμός κατάθεσης αίτησης 522627/4018/31-3-2017 Αριθμός κατάθεσης αίτησης 523755/4162/4-4-2017 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Μαλαματή Πετκανά, Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίστηκε με κλήρωση. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 9 Μαΐου 2017, για να δικάσει την από 29-3-2017 αίτηση με αριθμό κατάθεσης …/31.3.2017, με αντικείμενο την ανάθεση της προσωρινής επιμέλειας ανηλίκων τέκνων, την προσωρινή επιδίκαση διατροφής των ανηλίκων τέκνων και την παραχώρηση της χρήσης της οικογενειακής οικίας και των κινητών αυτής και την από 4-4-2017 αίτηση με αριθμό κατάθεσης …/4-4-2017, με αντικείμενο την ανάθεση της προσωρινής επιμέλειας ανηλίκων τέκνων, την μετοίκηση της συζύγου από την οικογενειακή στέγη και την προσωρινή επιδίκαση διατροφής ανηλίκων τέκνων, άλλως την ρύθμιση της επικοινωνίας πατέρα – τέκνων, μεταξύ: ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ – ΚΑΘΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: …, ΑΦΜ …, κατοίκου Αυλώνα Αττικής, πάροδος οδού Παλαιοπαναγίτσας, υπό την ιδιότητά της και ως ασκούσα τη γονική μέριμνα και προσωρινά την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων της …, … και …, που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Χρήστου Καρακώστα (AM ΔΣΒόλου 368). ΤΟΥ ΚΑΘΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ – ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ: Ι…, ΑΦΜ …, κατοίκου Παλαιοπαναγίτσας Αυλώνα Αττικής, που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Παναγιώτη Νικολόπουλου (AM Δ ΣΑ 10436). Κατά τη συζήτηση της αίτησης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτοί οι ισχυρισμοί τους, που αναπτύχθηκαν προφορικά και ανέπτυξαν με το έγγραφο σημείωμά τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την αίτηση της η αιτούσα, επικαλούμενη κατεπείγουσα περίπτωση και αφού εξιστορεί ότι με τον καθού η αίτηση τέλεσε νόμιμο γάμο την 21-9-2002 στην Αυλώνα Αττικής, από τον οποίο απέκτησαν τρία ανήλικα τέκνα, τον …, που γεννήθηκε την 27-5-2004, τη …, που γεννήθηκε την 24-1-2006 και τον …, που γεννήθηκε την 8-9-2007 και ότι η έγγαμη σχέση της με τον καθού έχει διακοπεί οριστικά από τον Μάρτιο 2015, για λόγους που αφορούν τον ίδιο και οφείλονται στον καταπιεστικό και προσβλητικό χαρακτήρα του, αναφέροντας εν συνεχεία ότι τα ανήλικα τέκνα αδυνατούν να διατρέφουν τον εαυτό τους, δεν έχουν εισοδήματα και πόρους έχουν τις αναλυτικώς αναφερόμενες για καθένα μηνιαίες δαπάνες, η δε αιτούσα από την εργασία της έχει τα εισοδήματα που αναφέρει, ενώ ο καθού έχει τα αναλυτικώς αναφερόμενα στην αίτηση έσοδα, ζητεί, ως ασφαλιστικό μέτρο, να της ανατεθεί προσωρινά η επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων τους, να υποχρεωθεί ο καθού να της καταβάλλει ως προσωρινή διατροφή σε χρήμα για τα τέκνα τους, το συνολικό ποσό των 2.020 ευρώ και συγκεκριμένα ποσό 660 ευρώ για τον …, ποσό 710 ευρώ για την … και ποσό 650 ευρώ για τον …, το πρώτο τριήμερο κάθε μήνα, από την επίδοση της αίτησης και νομιμοτόκως σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής κάθε μηνιαίας δόσης, να υποχρεωθεί ο καθού να τους παραχωρήσει τη χρήση της […]
Read moreΠΠρΑθ 1990/2017 : Επικοινωνία γονέα-τέκνου – Πρακτικό συμβιβασμού – Ακυρότητα – Δικαστικό ένσημο.
Το δικαίωμα επικοινωνίας είναι αναφαίρετο και σε περίπτωση απειλής κινδύνου για το τέκνο λόγω ψυχοσωματικής ασθένειας του γονέα ή του χαρακτήρα του ή για άλλο λόγο δεν μπορεί να απαγορευτεί τελείως, αλλά να περιορισθεί ως προς τον το χρόνο, τον τόπο και τη συχνότητά της ή κατ’ άλλο τρόπο, όπως η παρουσία τρίτου προσώπου. Το δικαίωμα δεν είναι δεκτικό διαθέσεως από τους γονείς κι αν ο συμβιβασμός περιέχεται σε πρακτικό δημόσια συνεδριάζοντος δικαστηρίου, είναι άκυρος και η ακυρότητά του μπορεί να αναγνωρισθεί με αναγνωστική αγωγή του γονέα που έχει έννομο συμφέρον. Αντίθετη εκδοχή δεν μπορεί να θεμελιωθεί στο άρθρο 1441 ΑΚ, που προβλέπει συμφωνία των συζύγων για την επιμέλεια και επικοινωνία των τέκνων κατά την έκδοση συναινετικού διαζυγίου. Σε περίπτωση μεταβολής των συνθηκών η ρυθμισμένη με το πρακτικό συμβιβασμού επικοινωνία των τέκνων με τον γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια δεν μπορεί να μεταρρυθμισθεί με αίτημα του γονέα που ασκεί την επιμέλεια, διότι δεν νομιμοποιείται ενεργητικά, ούτε να ανακληθεί ή μεταρρυθμισθεί με βάση το άρθρο 696 § 3 ΚΠολΔ, αφού σε ανάκληση ή μεταρρύθμιση υπόκεινται μόνο δικαστικές αποφάσεις και όχι δικαστικός συμβιβασμός. Μπορεί να ανατραπεί μόνο με την έκδοση αναγνωριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, με την οποία θα αναγνωρισθεί η ακυρότητα του πρακτικού συμβιβασμού ή με ανακοπή κατά του κύρους της εκτέλεσής του, εφόσον αποτελεί εκτελεστό τίτλο. Το δικαστικό ένσημο καταργήθηκε στις αναγνωριστικές αγωγές με το άρθρο 33 του ν. 4446/2016, που καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς κατά τη δημοσίευση του νόμου αγωγές. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 1090/2017 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩN ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Μαγδαληνή Φαχουρίδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Ρηγίνα Αλεξίου, Πρωτοδίκη και Ελένη Καραγιάννη, Πρωτοδίκη – Εισηγήτρια, καθώς και από τη γραμματέα Αικατερίνη Αλεξοπούλου. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριο του, στις 02 Φεβρουαρίου 2017, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ: ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: …, κατοίκου Δροσιάς Αττικής, οδός …, με ΑΦΜ …, η οποία προκατέθεσε προτάσεις, δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της Έλενας Βασιλικού και την οποία δεν εκπροσώπησε, στο ακροατήριο, πληρεξούσιος δικηγόρος. ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: …, κατοίκου Νέας Χαλκηδόνας, οδός …, ΑΦΜ 04195197, ο οποίος, προκατέθεσε προτάσεις, δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Ανδρέα Τσώκου και τον οποίο δεν εκπροσώπησε, στο ακροατήριο, πληρεξούσιος δικηγόρος. Η συνεδρίαση έγινε δημόσια στο ακροατήριο. Η Πρόεδρος, που είχε τη διεύθυνση της συζήτησης, εκφώνησε από τη σειρά του πινακίου την από 18.07.2016 και με αριθμό κατάθεσης 42957/1052/2016, αγωγή, η οποία συζητείται και χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, εφόσον προκατέθεσαν προτάσεις. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή το άρθρο 1520 ΑΚ, όπως ισχύει μετά το Ν. 1329/1983, ορίζει ότι ο γονέας, μετά του οποίου δεν διαμένει το ανήλικο τέκνο, διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής μετ’ αυτού επικοινωνίας και ότι στην περίπτωση αυτή τα σχετικά με την επικοινωνία κανονίζονται ειδικότερα από το δικαστήριο. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη προς το όλο πλέγμα των διατάξεων του οικείου κεφαλαίου του ΑΚ και ιδία προς τα άρθρα 1510 παρ. 1, 1511, 1512, 1513, 1514, 1515 παρ. 2-3, 1518 και 1519 ΑΚ, προκύπτει ότι στις ρυθμιζόμενες αυτές προσωπικές σχέσεις γονέων και τέκνων, στις οποίες περιλαμβάνεται και το αναφαίρετο προσωπικό δικαίωμα του γονέως να διατηρεί μετά του ανηλίκου τέκνου του, που δεν […]
Read moreΜΠρΑθ 4809/2017 : Επιμέλεια – Επικοινωνία – Διατροφή – Ανάθεση παρά την ύπαρξη σοβαρής νόσου. .
Ο γονέας στον οποίο ανατίθεται η επιμέλεια των ανηλίκων δεν νομιμοποιείται ενεργητικά να ζητήσει τη ρύθμιση της επικοινωνίας τους με τον άλλο γονέα. Ανάθεση της επιμέλειας κοριτσιού 15 ετών και αγοριού 10 ετών στη μητέρα, παρότι πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας και της έχει αναγνωρισθεί αναπηρίας 80% για ασφαλιστικούς λόγους, διότι κρίθηκε ότι διατηρεί ικανή σωματική λειτουργικότητα, ενώ η επιμέλεια απαιτεί πρωτίστως την ψυχική, συναισθηματική και πνευματική συμμετοχή των γονέων και ο πατέρας απουσιάζει αρκετές μέρες κάθε μήνα στο εξωτερικό. Ρύθμιση της επικοινωνίας του πατέρα με τα παιδιά επί μία συνεχή εβδομάδα το μήνα και ένα Παρασκευοσαββατοκύριακο, μία εβδομάδα εναλλάξ τα Χριστούγεννα και το Πάσχα και 20 μέρες το καλοκαίρι. Απόρριψη αιτήματος διατροφής της πρώην συζύγου, διότι δεν συντρέχει στο πρόσωπό της η προϋπόθεση της απορίας, αφού έχει εισόδημα 1.700 ευρώ το μήνα και δεν κρίνεται απαραίτητη η καθημερινή απασχόληση οικιακής βοηθού. Επιδίκαση διατροφής για τα τέκνα με συνυπολογισμό των διδάκτρων ξενόγλωσσου ιδιωτικού σχολείου. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ Αριθμός απόφασης 4809/2017 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Αποτελούμενο από τη Δικαστή Εύα Πετρίδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, η οποία ορίστηκε με κλήρωση. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 3.5.2017, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση: Α. ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ: …, κατοίκου Πεντέλης Αττικής, που ενεργεί για τον εαυτό της καθώς και για λογαριασμό των ανήλικων τέκνων της, … και …, η οποία παραστάθηκε μετά των πληρεξουσίων δικηγόρων Κωνσταντίνου Ιωαννίδη και Παναγιώτη Νικολόπουλου. ΤΟΥ ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ: …, κατοίκου Εκάλης Αττικής, ο οποίος παραστάθηκε μετά των πληρεξουσίων δικηγόρων Κωνσταντίνου Χριστοδούλου και Παυλίνας Γαλάτη. Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 14.2.2017 αίτηση της, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου με αριθ. 15921/1992/14.2.2017 και προσδιορίστηκε να συζητηθεί κατά την παραπάνω δικάσιμο. Β. ΤΗΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΩΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ: …, κατοίκου Πεντέλης Αττικής, που ενεργεί για τον εαυτό της καθώς και για λογαριασμό των ανήλικων τέκνων της, … και …, η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Κωνσταντίνου Ιωαννίδη. ΤΟΥ ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ: …, κατοίκου Εκάλης Αττικής, ο οποίος παραστάθηκε μετά των πληρεξουσίων δικηγόρων Κωνσταντίνου Χριστοδούλου και Παυλίνας Γαλάτη. Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 27.4.2017 αίτηση της, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου με αριθ. 531200/5058/28.4.2017 και προσδιορίστηκε να συζητηθεί κατά την παραπάνω δικάσιμο. Γ. ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ: …, κατοίκου Εκάλης Αττικής, ο οποίος παραστάθηκε μετά των πληρεξουσίων δικηγόρων Κωνσταντίνου Χριστοδούλου και Παυλίνας Γαλάτη. ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: …, κατοίκου Πεντέλης Αττικής, που ενεργεί για τον εαυτό της καθώς και για λογαριασμό των ανήλικων τέκνων της, … και …, η οποία παραστάθηκε μετά των πληρεξουσίων δικηγόρων Κωνσταντίνου Ιωαννίδη και Παναγιώτη Νικολόπουλου. Ο αιτών ζητεί να γίνει δεκτή η από 18.4.2017 αίτηση του, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου με αριθ. 528008/4674/19.4.2017 και προσδιορίστηκε να συζητηθεί κατά την παραπάνω δικάσιμο. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους. Επίσης, εντός της σχετικής προθεσμίας που χορηγήθηκε από τη Δικαστή, κατέθεσαν έγγραφα σημειώματα. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Α. Με την υπ’ αριθ. κατάθεσης 15921/1992/14.2.2017 αίτηση, η αιτούσα, … εκθέτει ότι με τον καθ’ ου, …, ήταν σύζυγοι και ο γάμος τους λύθηκε με συναινετικό διαζύγιο, ζητεί δε, επικαλούμενη επείγουσα περίπτωση, να […]
Read moreολΑΠ 8/2017 : Η διαταγή πληρωμής δεν αποκτά ισχύ δεδικασμένου, αν η ανακοπή του άρθρου 632 παρ. 1 ΚΠολΔ απορριφθεί ως εκπρόθεσμη ή για τυπικούς λόγους.
Απόφαση 8 / 2017 (ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 8/2017 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΕ Β’ ΤΑΚΤΙΚΗ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές της Β’ Σύνθεσης: Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου, Πρόεδρο Αρείου Πάγου, Μαρία Γαλάνη – Λεοναρδοπούλου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό, Αριστείδη Πελεκάνο, Γεώργιο Λέκκα, Αρτεμισία Παναγιώτου, Σοφία Ντάντου, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Ιωάννη Μαγγίνα – Εισηγητή, Δήμητρα Κοκοτίνη, Γεώργιο Χοϊμέ, Νικήτα Χριστόπουλο, Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Γεώργιο Μιχολιά, Παρασκευή Καλαϊτζή, Νικόλαο Τσάκο, Θωμά Γκατζογιάννη, Μαρία Γκανιάτσου, Μαρία Τζανακάκη και Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αρεοπαγίτες (κωλυομένων των λοιπών Δικαστών της σύνθεσης). Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (κωλυομένης της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Aγγελικής Ανυφαντή για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ: Του αναιρεσείοντος – καθού η κλήση: Χ. Γ. του Γ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ειρήνη Σπεντζοπούλου, που δεν κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου – καλούντος: Ν. Δ. του Α., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαρίλαο Κοψαχείλη, που κατέθεσε προτάσεις. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20 Φεβρουαρίου 2003 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Mονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 72/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 173/2007 του Εφετείου Λάρισας. Κατά της τελευταίας αποφάσεως ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 1710/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία την αναίρεσε και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο αυτό δικαστήριο. Κατόπιν αυτής το Εφετείο Λάρισας εξέδωσε την 125/2010 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζήτησε ο αναιρεσείων με την 9 Ιουνίου 2010 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1357/2013 απόφαση του Α’ 1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία παρέπεμψε στη Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου την από 9/6/2010 αίτηση του Χ. Γ., κατά τον ένατο λόγο της αιτήσεως από το άρθρο 559 αριθ. 14 του Κ.Πολ.Δ. για αναίρεση της 125/2010 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. Mε την από 29 Σεπτεμβρίου 2015 κλήση του αναιρεσιβλήτου – καλούντος η προκείμενη υπόθεση φέρεται στην Τακτική Ολομέλεια του Δικαστηρίου τούτου. Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι των διαδίκων, αφού έλαβαν, κατά σειρά, το λόγο από την Πρόεδρο, ανέπτυξαν προφορικά τους σχετικούς ισχυρισμούς τους, η μεν του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο δε του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος αναφέρθηκε και στις προτάσεις τους, την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. Ο Εισαγγελέας, αφού έλαβε τον λόγο από την Πρόεδρο, πρότεινε να απορριφθεί ο από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. ένατος λόγος της από 9-6-2010 αίτησης του Χ. Γ. κατά του Ν. Δ. για αναίρεση της υπ’ αριθμό 125/2010 απόφασης του Εφετείου Λάρισας και να αναπεμφθεί η υπόθεση στο Α’ 1 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου προς έρευνα των λοιπών λόγων αναίρεσης (Κ.Πολ.Δ. 580 παρ. 5). Κατόπιν αυτών η Πρόεδρος έδωσε εκ νέου το λόγο στους πιο πάνω πληρεξουσίους, οι οποίοι αναφέρθηκαν σε όσα προηγουμένως είχαν αναπτύξει. Κατά την 27η Απριλίου 2017, ημέρα που συγκροτήθηκε το Δικαστήριο αυτό προκειμένου να διασκεφθεί για την ανωτέρω υπόθεση, ήταν απών ο Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τσάκος, ο οποίος είχε δηλώσει κώλυμα αρμοδίως. Παρά ταύτα, παρισταμένων, […]
Read moreMον.Πρωτ.Θηβών 1/2017: Η μονομερής εγκατάλειψη του μισθίου χωρίς καταγγελία και παράδοση των κλειδιών δεν επιφέρει λύση της μίσθωσης. Υποχρέωση καταβολής των μισθωμάτων έστω κι αν δεν γίνεται χρήση του μισθίου.
Κρίθηκε ότι εφόσον η επίδικη μίσθωση ετράπη νομίμως σε μίσθωση αορίστου χρόνου, συνεπάγεται ότι για τη λύση της έπρεπε να προηγηθεί καταγγελία αυτής από τους συμβαλλομένους ή εκούσια παράδοση του μισθίου ακινήτου από την μισθώτρια και αποδοχή της παράδοσης του από την εκμισθώτρια. Ωστόσο, τόσο η εναγόμενη όσο και η δικαιοπάροχος της – αρχικώς μισθώτρια ουδέποτε παρέδωσαν το μίσθιο (π.χ. προσφέροντας τα κλειδιά αυτού), ούτε κατήγγειλαν την αορίστου αυτή σύμβαση μισθώσεως. Η αυτόβουλη αυτή εγκατάλειψη του μισθίου από την δικαιοπάροχο της εναγομένης χωρίς προηγούμενη έγγραφη ή προφορική καταγγελία της ένδικης μίσθωσης και χωρίς παράδοση των κλειδιών του μισθίου δεν επέφερε τη λύση της μίσθωσης. Συνεπώς, η εναγόμενη εφόσον η σύμβαση μίσθωσης δεν έχει με οποιονδήποτε τρόπο λυθεί (μέχρι τον χρόνο άσκησης της αγωγής) είναι υποχρεωμένη να καταβάλει στην ενάγουσα το συμφωνημένο μίσθωμα για το αιτούμενο χρονικό διάστημα. «Κατά τη διάταξη του άρθ. 608 § 1ΑΚ, μόλις περάσει ο συμφωνημένος ορισμένος χρόνος η μίσθωση λήγει «χωρίς να απαιτείται τίποτε άλλο», επομένως η μίσθωση εδώ λήγει αυτοδικαίως χωρίς να απαιτείται καταγγελία από μέρους του εκμισθωτή ή οποιαδήποτε άλλη όχληση του μισθωτή (ΑΠ 479/2001 ΕλΔ 43, σελ. 437, βλ. και Χ. Παπαδάκη, Αγωγές Απόδοσης Μισθίου εκδ. δεύτερη, σημ. 2052, 2074). Εξάλλου η μίσθωση ορισμένου χρόνου λήγει με την πάροδο του συμβατικού χρόνου, εφόσον δεν επακολουθήσει παράταση με συμφωνία εκμισθωτή και μισθωτή πριν από τη λήξη της διάρκειας της ή ανανέωση ή έστω σιωπηρή αναμίσθωση (άρθ. 611 ΑΚ) οπότε, στην τελευταία αυτή περίπτωση η σύμβαση γίνεται αορίστου χρόνου και η λήξη της επέρχεται με καταγγελία. Οι προϋποθέσεις για τη σιωπηρή ανανέωση είναι ότι α) ο μισθωτής πρέπει να εξακολουθήσει τη χρήση του μισθίου μετά τη λήξη της μίσθωσης όπως ρητά ορίζει η ΑΚ 611, β) η γνώση του εκμισθωτή τόσο για τη λήξη της μίσθωσης όσο και για τη συνέχιση της χρήσης από το μισθωτή και γ) η μη εναντίωση του εκμισθωτή στην αναμίσθωση. Περαιτέρω, η σύμβαση μισθώσεως μπορεί να καταργηθεί με αντίθετη σύμβαση των συμβαλλομένων. Η αντίθετη αυτή συμφωνία (καταργητική) μπορεί να είναι ρητή ή σιωπηρά, να συνάγεται δηλαδή από ορισμένη συμπεριφορά των συμβαλλομένων. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, έχουμε σιωπηρή κατάργηση της μισθωτικής σύμβασης, αν η συμπεριφορά αυτή αποσκοπεί και επιφέρει τη λύση της σύμβασης. Τέτοια λύση της σύμβασης μισθώσεως επέρχεται και στην περίπτωση κατά την οποία ο μισθωτής αποδώσει τη χρήση του μισθίου στον εκμισθωτή. Συντρέχει δε οικειοθελής ή εκούσια απόδοση του μισθίου από το μισθωτή στον εκμισθωτή, όταν αυτή πραγματοποιείται κατόπιν ρητής ή σιωπηρής μεταξύ τους συμφωνίας, έστω και με την παράδοση των κλειδιών στα χέρια του εκμισθωτή συνοδευόμενη από επιφύλαξη του τελευταίου ως προς τυχόν αξίωση είσπραξης οφειλόμενων μισθωμάτων και όχι με μονομερή από την πλευρά του μισθωτή εγκατάλειψη του μισθίου, η οποία ούτε λύση της μίσθωσης επιφέρει, ούτε παύση πληρωμής του μισθώματος (βλ. ΕφΑΘ 198/1985 ΑρχΝομ 36.356, ΕφΑΘ 3407/1985 ΕΔΠ 1985). Ωστόσο, η μονομερής εγκατάλειψη του μισθίου από το μισθωτή χωρίς να το αποδώσει στον εκμισθωτή δεν αποτελεί παράδοση τούτου, ούτε επιφέρει τη λύση της μισθώσεως αφού δεν εμποδίζεται αυτός (μισθωτής) να επανέλθει και να ανακαταλάβει το μίσθιο (βλ. Χ. Παπαδάκη: Αγωγαί αποδόσεως μισθίου, έκδ. 1990, αριθ. 709 σ. 259, ίδιου Δνη 24.502, Α.Ν. 36.89, σχετ. ΑΠ 757/84 Α.Ν. […]
Read moreΜονΠρωτΠατρών 303/2017 : Απαγόρευση λειτουργίας κεραίας εταιρίας κινητής τηλεφωνίας σε κατοικημένη περιοχή. Τριτενέργεια του δικαιώματος στο περιβάλλον.
Δεκτή έκανε το Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών (απόφαση 303/2017) την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων δύο συλλόγων γονέων και κηδεμόνων και περισσότερων από 200 κατοίκων κατά εταιρίας κινητής τηλεφωνίας με την οποία ζητούσαν να απαγορευθεί η λειτουργία του σταθμού βάσης και των κεραιών της εταιρίας που βρίσκεται σε περιοχή της πόλης των Πατρών. “Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν ενώπιον του ακροατηρίου του Δικαστηρίου … και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν, πιθανολογούνται τα εξής: Η καθ’ ής δραστηριοποιείται στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και στο πλαίσιο ανάπτυξης της δραστηριότητας της εγκατέστησε και έθεσε σε λειτουργία σταθμό βάσης και κεραία κινητής τηλεφωνίας στην ταράτσα τριώροφης οικοδομής επί της οδού … της περιοχής Ζαρουχλέικα Πατρών, ήτοι σε απόσταση μικρότερη των τριακοσίων (300) μέτρων από … Δημοτικό Σχολείο Πατρών, από το .. Νηπιαγωγείο, καθώς και των κατοικιών των λοιπών αιτούντων. Πρόκειται δε για πυκνοκατοικημένη περιοχή. Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία δημιουργεί στο ανθρώπινο σώμα δύο είδη πεδίων, ήτοι το ηλεκτρικό και το μαγνητικό και παράγει δύο είδη επιδράσεων και δη τις θερμικές, οι οποίες συνίστανται στην αύξηση της θερμοκρασίας του ανθρώπινου σώματος από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που διέρχεται μέσα του και στις μη θερμικές, οι οποίες είναι και οι πλέον ύπουλες και περισσότερο έντονες, καθότι συνίστανται σε αλλοιώσεις των κυτταρικών λειτουργιών, όπως γλοιώματα και άλλες πιθανές μορφές καρκίνου, ανικανότητα τεκνοποίησης κ.α. Με τα δεδομένα αυτά και ενόψει της υφιστάμενης επιστημονικής αβεβαιότητας τόσο ως προς τα όρια ασφαλείας και τον βαθμό κινδύνου από την έκθεση στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπουν οι σταθμοί κινητής τηλεφωνίας όσο και ως προς τις συνέπειες που ενδέχεται αυτή να προκαλεί στο περιβάλλον και στον ανθρώπινο οργανισμό, δεν προκύπτει στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι διασφαλίζεται η υγεία των προσώπων στην ευρύτερη περιοχή γύρω από τον επίδικο σταθμό και ιδίως εκείνων που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες πληθυσμού, ήτοι μαθητών, ασθενών. Επιπλέον, οι επιπτώσεις στην υγεία από τις κεραίες βάσης κινητής τηλεφωνίας εξαρτώνται από την απόσταση (σε οριζόντιο σχετικά επίπεδο) του χώρου διαβίωσης από την κεραία, από τον προσανατολισμό της κεραίας, δηλαδή αν εκπέμπει προς την κατεύθυνση του χώρου διαβίωσης, από την ένταση της ακτινοβολίας, όπως μπορεί να μετρηθεί ως μέση τιμή, από την ηλικία του εκτιθέμενου και την κατάσταση της υγείας του και από τη διάρκεια έκθεσης, δηλαδή τις ώρες διαβίωσης ανά ημέρα στο συγκεκριμένο χώρο. Περαιτέρω, είναι χαρακτηριστικό ότι και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σε Δελτίο Τύπου του Διεθνούς Γραφείου για την Καρκινική έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, κατέταξε την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία της κινητής τηλεφωνίας στην κατηγορία 2Β των πιθανών καρκινογόνων παραγόντων για τον άνθρωπο, ένεκα ενδείξεων για συσχέτιση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με μορφές κακοήθους καρκίνου, η οποία αναπτύσσεται ραγδαία και πλήττει συνήθως τον εγκέφαλο. Σημειωτέον, ότι τα υφιστάμενα στη χώρα μας όρια ασφαλείας ακόμη και αν είναι μειωμένα κατά 30-40% των διεθνών ορίων δεν συνεκτιμούν την υπερισχύουσα του ελληνικού δικαίου Ευρωπαϊκή Αρχή της Προφύλαξης. Σύμφωνα με την αρχή αυτή όπου ανακύπτουν κίνδυνοι σοβαρής ή μη αναστρέψιμης βλάβης, η μη διαθεσιμότητα πλήρους επιστημονικής αβεβαιότητας δεν μπορεί να χρησιμοποιείται σαν λόγος για την αναβολή της λήψης αποδοτικών μέτρων για την πρόληψη της υποβάθμισης του περιβάλλοντος. Με την ουσία αυτής της αρχής συμβαδίζει και υπερβαίνει την υφιστάμενη νομοθεσία για τα όρια η συνταγματική […]
Read moreΑΠ 1001/20017 (πολ.) : Αναίρεση απόφασης λόγω μη λήψης υπόψη της ένορκης βεβαίωσης.
Άρειος Πάγος, αρ. απόφασης 1001/2017 (πολ.): Αναίρεση απόφασης λόγω μη λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου: Πρέπει να γίνεται μνεία στην απόφαση ότι λήφθηκε υπόψη και το ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο της ένορκης βεβαιώσεως, άλλως θεμελιώνεται λόγος αναιρέσεως. “Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ’ Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως παρέχεται, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Αποδεικτικό δε μέσο ιδιαίτερο από τους μάρτυρες και τα έγγραφα αποτελούν και οι ένορκες βεβαιώσεις τρίτων προσώπων ενώπιον ειρηνοδίκου ή συμβολαιογράφου, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη ενώπιον όλων των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων, κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών μόνον αν έχουν δοθεί ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες, και στην τακτική διαδικασία το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνον αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή, (άρθρα 671 παρ.1, 270 παρ.2 του Κ.Πολ.Δικ., όπως ίσχυαν μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 του ν.2915/2001, των οποίων η ισχύς άρχισε από 1-1-2002 δυνάμει του άρθρου 15 του ν.2943/2001 και διήρκεσε μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν.4335/23-7-2015). Συνεπώς, εφόσον κατά τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340, 341 και 346 ΚΠολΔ το δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τη βασιμότητα πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, πρέπει να γίνεται μνεία στην απόφαση ότι λήφθηκε υπόψη και το ιδιαίτερο αυτό αποδεικτικό μέσο της ένορκης βεβαιώσεως, άλλως θεμελιώνεται ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως (ΑΠ 24/2011, 702/1999, 462/2007). Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία προς υποστήριξη του κατ’ ουσίαν αβασίμου της ένδικης από 9-7-2010 αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατ’αυτής επικαλέστηκε την προσκομιζόμενη με τις προτάσεις της, που υπέβαλε κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, όπως από τις προτάσεις αυτές προκύπτει, και συγχρόνως προσκόμισε (εφόσον δεν γίνεται μνεία περί του αντιθέτου στην εν λόγω απόφαση), εκτός των άλλων, και την υπ’ αριθ. … ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Β. Μ. ενώπιον της συμβολαιογράφου … Ε. Δ. με τις … και … εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Σ. Ρ. για την απόδειξη της προηγούμενης νόμιμης και εμπρόθεσμης κλητεύσεως του αναιρεσίβλητου για παράσταση κατά τη λήψη της αμέσως πιο πάνω ένορκης βεβαίωσης. Το Εφετείο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι, για το σχηματισμό της κρίσεώς του ως προς το κατ’ ουσίαν βάσιμο της ένδικης από 9-7-2010 αγωγής του αναιρεσίβλητου κατά της αναιρεσείουσας, έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων, των οποίων την εξέταση επιμελήθηκαν οι διάδικοι και όλα εν γένει τα έγγραφα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν τα διάδικα μέρη. Από τη βεβαίωση αυτή του Εφετείου, τις αιτιολογίες και το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η οποία δεν μνημονεύει ειδικώς, όπως θα έπρεπε, ότι έλαβε υπόψη και την πιο πάνω με αριθ. …. ένορκη βεβαίωση του μάρτυρα Β. Μ. ενώπιον της συμβολαιογράφου … Ε. Δ., η οποία αποτελεί ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, διακρινόμενο από τους μάρτυρες και τα έγγραφα, δεν καθίσταται χωρίς οποιαδήποτε αμφιβολία βέβαιο, ενόψει της αντίθετης ουσιαστικής κρίσεως στην οποία κατέληξε, […]
Read moreΜονΠρωτΠατρών 719/2017 (εκ.) : Αυτοδίκαιη λύση Ομόρρυθμης Εταιρίας με εκούσια έξοδο του εταίρου.
«Από τη ρύθμιση του άρθρου 259 Ν. 4072/2012 προκύπτει ότι η ομόρρυθμη εταιρεία λύνεται, μεταξύ άλλων περιπτώσεων, μέσω δικαστικής αποφάσεως κατόπιν αιτήσεως εταίρου, εφόσον συντρέχει σπουδαίος λόγος. Η δικαστική λύση της εταιρείας ένεκα σπουδαίου λόγου αφορά τόσο την ορισμένου όσο και την αορίστου χρόνου εταιρεία. Ο προμνημoνευθείς σπουδαίος λόγος κρίνεται επί τη βάσει των περιστάσεων της εκάστοτε περιπτώσεως και σε συνάρτηση με την οργάνωση της συγκεκριμένης εταιρείας. Η ύπαρξή του πρέπει να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία της εταιρείας, οι οποίες απαιτείται να εμφανίζουν το στοιχείο της μονιμότητας. Περιστατικά, τα οποία συνιστούν σπουδαίους λόγους δικαστικής λύσεως των προσωπικών εμπορικών εταιρειών, άρα και της ομόρρυθμης εταιρείας, αποτελούν ενδεικτικώς η κακή πορεία των εταιρικών υποθέσεων και η εντεύθεν έλλειψη κερδών, η αθέτηση των εταιρικών υποχρεώσεων, η κακή διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων (βλ. ΜΠρΘεσ 4842/2013, Αρμ. 2013, 1270), όπως επίσης η σοβαρή διατάραξη των προσωπικών και εταιρικών σχέσεων των εταίρων, οι συνεχείς διαφωνίες και διενέξεις τους, οι οποίες συνεπάγονται την αδυναμία συνεργασίας τους ως προς την επίτευξη του εταιρικού σκοπού, δίχως πάντως να προϋποτίθεται η έλλειψη υπαιτιότητας του αιτούντος εταίρου ή/και η ύπαρξη υπαιτιότητας των καθ’ ων εταίρων (βλ. συναφώς ΕφΑΘ 2406/2011, ΔΕΕ 2011,1148, ΕφΠατρ 228/2007, ΑχΝ 2008,497, αναφορικά με την έχουσα εκ του νόμου, πέραν των κεφαλαιουχικών, προσωπικά στοιχεία Ε.Π.Ε.). Εφόσον κατ’ επέκταση οι εταίροι δεν έχουν συμφωνήσει διαφορετικά, τη λύση της ομόρρυθμης εταιρείας ακολουθεί αυτοδικαίως η εκκαθάριση αυτής (ά. 268 Ν. 4072/2012 σε συνδ. προς τα ά. 249 του ίδιου νόμου, 72 και 777 επ. ΑΚ). Δυνάμει εξάλλου του άρθρου 261 Ν. 4072/2012, ο εταίρος μπορεί, διά δηλώσεώς του προς την εταιρεία και τους λοιπούς εταίρους, να εξέλθει εκουσίως από την ομόρρυθμη εταιρεία, εκτός αν προβλέπεται κάτι διαφορετικό από την εταιρική σύμβαση. Ειδικότερα, παρέχεται στον εταίρο, ο οποίος δεν επιθυμεί να συνεχίσει τη συμμετοχή του στην εταιρεία, η δυνατότητα να εξέλθει εκουσίως απ’ αυτή μέσω μονομερούς δηλώσεώς απευθυντέας προς τους υπόλοιπους εταίρους και την εταιρεία. Έχει εν άλλοις λόγοις το δικαίωμα να καταγγείλει την εταιρική του συμμετοχή, χωρίς να πρέπει να αναμένει την κρίση του δικαστηρίου, όπως όμως γινόταν στο προγενέστερο δίκαιο, όπου η καταγγελία της εταιρείας επέφερε τη λύση της και ως εκ τούτου την έξοδο του εταίρου απ’ αυτήν. Η εν θέματι καταγγελία της εταιρικής του συμμετοχής, η οποία λαμβάνει χώρα διά της προειρημένης μονομερούς δηλώσεώς βουλήσεως, συνιστά δικαιοπραξία, διαθέτει διαπλαστικό χαρακτήρα και δεν απαιτείται να επικυρωθεί από το δικαστήριο, διότι επιφέρει αμέσως τα αποτελέσματα αυτής, ήτοι την έξοδο από την εταιρεία και τη συνέχιση της λειτουργίας της τελευταίας με τους λοιπούς εταίρους, αφότου η προδιαληφθείσα δήλωση περιέλθει στην εταιρεία και τους εταίρους. Ο εξερχόμενος εταίρος έχει μάλιστα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 264§2εδ.α Ν. 4072/2012, αξίωση εναντίον της εταιρείας για την καταβολή της πλήρους αξίας της συμμετοχής του. Σε περίπτωση διαφωνίας ως προς το ύψος της περί ης ο λόγος συμμετοχής, αυτό καθορίζεται από το μονομελές πρωτοδικείο της έδρας της εταιρείας, το οποίο δικάζει κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (ά. 259§2 και 264§2εδ.β Ν. 4072/2012). Η συνδρομή σπουδαίου λόγου για την αποχώρηση του εξερχόμενου εταίρου είναι αδιάφορη στις εταιρείες αορίστου χρόνου. Η συνδρομή του τυγχάνει ουσιώδης στις εταιρείες ορισμένου χρόνου, δεδομένου ότι η καταβολή ή […]
Read more