ΕιρΑθ 1290/2015, Διόρθωση ληξιαρχικής πράξης γέννησης – Προσθήκη κυρίου ονόματος – Εκουσία δικαιοδοσία.
Διόρθωση είτε λόγω σφάλματος στην καταχώριση από προφανή παραδρομή, είτε βάσει του άρθρου 5 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, για λόγους ασφαλείας των συναλλαγών και ακριβή προσδιορισμό της ταυτότητας ενός προσώπου. Η αλλαγή κύριου ονόματος δεν προσκρούει σε απαγορευτική διάταξη νόμου, ούτε στο μυστήριο του βαπτίσματος, του οποίου συστατικό στοιχείο που ανάγεται στην ουσία του δόγματος δεν είναι η ονοματοδοσία. Προσθήκη εν τοις πράγμασι κυρίου ονόματος λόγω «τάματος» στην Παναγία και καθιέρωση του ονόματος αυτού στις συναλλαγές. ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΕΚΟΥΣΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Αριθμός Αποφάσεως 1290/2015 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Αποτελούμενο από τον Ειρηνοδίκη Φούρκα Βασίλειο που όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Ειρηνοδικείου και την γραμματέα Μαρία Οικονόμου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 21-5-2015 για να δικάσει την από 4-2-2015 με αριθμό ΓΑΚ 2076 και ΕΑΚ 258/4-2-2015 αίτηση των αιτούντων 1) … … του … και 2) … … του …, ως ασκούντων την γονική μέριμνα της ανήλικης κόρης τους ……, κατοίκων (… …), που παραστάθηκαν μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου Θεώνης Κάδρα. Προκειμένου να συζητηθεί η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα στη σειρά της από το σχετικό βιβλίο πινακίου ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την κρινόμενη αίτησή τους οι αιτούντες, όπως το δικόγραφο αυτής εκτιμάται από το Δικαστήριο, ως ασκούντες την γονική μέριμνα της παραπάνω ανήλικης κόρης τους αιτούνται να διορθωθεί η ληξιαρχική πράξη γέννησης, που συνέταξε ο Ληξίαρχος Αθηνών, ως προς το κύριο όνομα αυτής (της ανήλικης κόρης τους) και να προστεθεί και σαν δεύτερο κύριο όνομα προ (κατά κύριο αίτημα ή μετά κατά επικουρικό) του ήδη υπάρχοντος ονόματος «…» και το όνομα «…». Η κρινόμενη αίτηση με το παραπάνω περιεχόμενο αρμοδίως εισάγεται να συζητηθεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 739, 740 και 782 ΚΠολΔ) και για το παραδεκτό της συζήτησης αυτής έχει τηρηθεί η νόμιμη προδικασία με την επίδοση αντιγράφου αυτής (της κρινόμενης αίτησης) στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθμό 9998Ε/10-2-2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ……. Είναι δε νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθ. 782 του ΚΠολΔ και 9, 13 παρ 1, 14, 15, 22 και 25 του Ν 344/1976 «Περί ληξιαρχικών πράξεων» και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της. Σημειώνεται ότι είναι δυνατόν με απόφαση του Δικαστηρίου να διορθωθεί η ληξιαρχική πράξη γέννησης ή βάπτισης και ως προς το κύριο όνομα είτε α) αν η συγκεκριμένη καταχώριση οφείλεται σε σφάλμα από προφανή παραδρομή, είτε β) σε κάθε περίπτωση τούτο δικαιολογείται κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ 1 του ισχύοντος Συντάγματος, που κατοχυρώνει το δικαίωμα εκάστου για ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, εφόσον η μεταβολή επιβάλλεται λόγω της ασφαλείας των συναλλαγών και σχετίζεται με τον ακριβή προσδιορισμό της ταυτότητας ενός προσώπου ή αυτό (το όνομα) έχει δημιουργήσει δικαιολογημένα μη επιθυμητές συνέπειες για τον κάτοχο του, καθώς η αλλαγή κύριου ονόματος δεν προσκρούει σε απαγορευτική διάταξη νόμου, ούτε στο μυστήριο του βαπτίσματος (“Βάπτισμα και ονοματισμός” Μπαλής Θέμις ΞΔ/953, Τσάτσου Θέμις ΞΔ/657) του οποίου συστατικό στοιχείο που ανάγεται στην ουσία του δόγματος δεν είναι η ονοματοδοσία (βλ ΑΠ 573/1981 ΝοΒ 30/422, ΕφΑθ 3718/2008 ΕλΔ 2009/249, ΕφΑΘ 1905/2003 ΕλΔ 2004/247, ΜΠρΑθ 3646/2007, ΜΠρΚιλ 438/2009 δημ Νόμος, Καρακατσάνης […]
Read moreΑΠ 372/2014: Ακάλυπτη επιταγή- Έγκληση νομικού προσώπου – Προϋποθέσεις νόμιμης εκπροσώπησης.
«Κατά το άρθρο 79 παρ. 5 του Ν. 5960/1933 “περί επιταγής”, όπως προστέθηκε με το άρθρο 4 παρ. 1 εδ. α’ του Ν. 2408/1996, η ποινική δίωξη για έκδοση ακάλυπτης επιταγής, ασκείται μόνο κατόπιν εγκλήσεως του κομιστή της επιταγής, ο οποίος δεν πληρώθηκε. Από την διάταξη αυτή προκύπτει, ότι δικαίωμα εγκλήσεως, για έκδοση ακάλυπτης επιταγής, έχει ο αμέσως από την αξιόποινη πράξη παθών.Τέτοιος δε, κατά τα άρθρα 19, 20, 40, 42, 44 και 46 του ν. 5960/33, είναι οποιοσδήποτε κομιστής της επιταγής, δηλαδή, όχι μόνον ο τελευταίος κομιστής, ο οποίος εμφάνισε στην πληρώτρια Τράπεζα τη μη πληρωθείσα επιταγή, αλλά και ο οπισθογράφος, ο οποίος κατέστη κομιστής, πληρώνων αναγωγικά την επιταγή μετά την εμφάνισή της (Ολ.ΑΠ 29/2007). Η ύπαρξη της εγκλήσεως του άρθρου 117 παρ. 1 ΠΚ συνιστά διαδικαστική προϋπόθεση για την έγκυρη γένεση της ποινικής δίκης και η υποβολή της ή μη, για τα εγκλήματα που διώκονται κατ’ έγκληση, εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο. Εάν προβάλλεται από τον κατηγορούμενο έλλειψη της απαιτούμενης κατά τη διάταξη του άρθρου 117 παρ. 1 ΠΚ τυπικής εγκλήσεως λόγω παύσης της εξουσίας εκπροσωπήσεως του υποβαλλόντος την έγκληση οργάνου του εγκαλούντος νομικού προσώπου εταιρείας, οφείλει το δικαστήριο να προχωρήσει σε έρευνα του σχετικού λόγου και σε θετική περίσταση να απορρίψει την τυχόν υπάρχουσα έγκληση ως απαράδεκτη και περαιτέρω να κηρύξει ως απαράδεκτη την ασκηθείσα ποινική δίωξη, ελλείψει εγκλήσεως, άλλως, εάν το δικαστήριο προχωρήσει στην κατ’ ουσία έρευνα της υποθέσεως και στην καταδίκη του κατηγορουμένου, τότε υποπίπτει στην εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η’ του ΚΠΔ πλημμέλεια της υπέρβασης εξουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης με αρ. 832/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καβάλας, ο νυν αναιρεσείων κατηγορούμενος, καταδικασθείς σε δεύτερο βαθμό για κατ’ έγκληση διωκόμενο έγκλημα εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής, κατά συρροή, διωχθείς συνεπεία της από 21-11-2007 εγκλήσεως της νομίμου κομίστριας των επιταγών εταιρείας “Μ. ΑΕ”, που υπέβαλε ο Κ. Δ., με εξουσιοδότηση, βάσει του με αρ. 422/10-10-2007 πρακτικού του ΔΣ της εγκαλούσας ως άνω εταιρείας στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Καβάλας στις 30-11-2007, πρότεινε το απαράδεκτο της ασκηθείσας εναντίον του ποινικής διώξεως, λόγω ανακλήσεως και καταργήσεως του παραπάνω πρακτικού με το νεότερο με αρ. 423/25-10-2007 πρακτικό του ΔΣ της ίδιας εταιρείας, που όρισε άλλα πρόσωπα για να την εκπροσωπούν και να υποβάλλουν για λογαριασμό της εγκλήσεις εναντίον τρίτων. Το παραπάνω δευτεροβάθμιο δικαστήριο, απέρριψε τον εν λόγω προβληθέντα αυτοτελή ισχυρισμό του κατηγορουμένου, με την εξής αιτιολογία: “Από τα με αρ. 422/10-10-2007 πρακτικά συνεδρίασης του ΔΣ της εγκαλούσας εταιρίας με την επωνυμία “Μ. ΑΕ” προκύπτει ότι το ΔΣ αυτής, βρισκόμενο σε νόμιμη απαρτία, αποφάσισε ομόφωνα και εξουσιοδότησε τον Κ. Δ. του Ε., Προϊστάμενο Λογιστηρίου της εγκαλούσας και μέλος του ΔΣ αυτής, να υποβάλει έγκληση για λογαριασμό της εγκαλούσας σε βάρος του κατηγορουμένου για το αδίκημα της κατ’ εξακολούθηση έκδοσης των αναφερόμενων στο κατηγορητήριο ακάλυπτων επιταγών. Ο Κ. Δ., δυνάμει της αναφερόμενης εξουσιοδότησης, κατέθεσε την 30-11-2007 ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Καβάλας, διά του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, την από 21-11-2007 έγκληση της εγκαλούσας εταιρίας, σε βάρος του κατηγορουμένου, για την προαναφερόμενη αξιόποινη πράξη. Εξάλλου, με το με αρ. 423/25-10-2007 πρακτικό συνεδρίασης του ΔΣ της εγκαλούσας εταιρίας, που καταχωρήθηκε στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιριών της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης […]
Read moreΜονΠρΧαλκίδας17/2013 : Aκυρώθηκε διαταγή πληρωμής, επειδή στηρίχθηκε σε συναλλαγματικές “ευκολίας”, οι οποίες είχαν εκδοθεί, χωρίς να υπάρχει νόμιμος λόγος για την έκδοσή τους.
Με την υπ’ αριθ. 17/2013 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας ακυρώθηκε διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, την έκδοση της οποίας είχε πετύχει ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, επειδή στηρίχθηκε σε συναλλαγματικές “ευκολίας”. Δηλαδή σε συναλλαγματικές, οι οποίες είχαν εκδοθεί χωρίς να υπάρχει νόμιμος λόγος για την έκδοσή τους, δηλαδή, χωρίς να υφίσταται οφειλή του αποδέκτη των συναλλαγματικών προς τον εκδότη τους.Για τον λόγο αυτό, ο αποδέκτης των συναλλαγματικών δεν μπορούσε να ευθύνεται για την πληρωμή των συναλλαγματικών, όπως σωστά κρίθηκε με τη δικαστική απόφαση. Ειδικότερα, με την απόφαση έγινε δεκτή η ανακοπήτου (φερόμενου σαν) οφειλέτη των συναλλαγματικών, ακυρώθηκε η διαταγή πληρωμής και απαλλάχθηκε ο αποδέκτης (οφειλέτης) των συναλλαγματικών από την υποχρέωση πληρωμής τους. Σύμφωνα με την απόφαση, ο ανακόπτων ζητά με την κρινόμενη ανακοπή ν’ ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, με την οποία υποχρεώθηκε να καταβάλει στην καθ’ ης η ανακοπή ανώνυμη τραπεζική εταιρεία το ποσό των 58.300 €, για απαίτηση που πηγάζει από συναλλαγματικές, που αποδέχτηκε ο ανακόπτων. Το σκεπτικό της απόφασης αναφέρει, ότι, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1, 3, 9, 11, 15, 17, 21 και 28 του ν. 5325/1932 “περί συναλλαγματικής και γραμματίου εις διαταγήν”,προκύπτει, ότι η ενοχή (δηλαδή η υποχρέωση και η ευθύνη) από συναλλαγματική είναι μεναναιτιώδης, αφού η αιτία της έκδοσής της δεν αποτελεί στοιχείο του κύρους της και συνεπώς ούτε της αγωγής προς πληρωμή της, όμως ο οφειλέτης από συναλλαγματική, όπως προπάντων είναι οαποδέκτης της, μπορεί να επικαλεσθεί και ν’ αποκαλύψει την εσωτερική (υποκείμενη ή βασική) σχέση που τον συνδέει με τον εκδότη ή και τον κομιστή (αυτόν που κατέχει τη συναλλαγματική) της συναλλαγματικής, εφ’ όσον διατελεί σε προσωπική σχέση με αυτόν ή αν αυτός, κατά την κτήση της συναλλαγματικής, ενήργησε εν γνώσει του (δηλαδή με δόλο) προς βλάβη του οφειλέτη, προβάλλοντας την ένσταση, ότι δεν υπάρχει αιτία για την έκδοση ή την οπισθογράφηση της συναλλαγματικής, είτε διότι αυτή ήταν εξ αρχής ανύπαρκτη, παράνομη, ανήθικη ή ελαττωματική (λ.χ. εικονική) είτε διότι έληξε ή δεν επακολούθησε, οπότε αν η ένστασή του αποδειχθεί, καθίσταται ανενεργός η αξίωση από τη συναλλαγματική και ο οφειλέτης ελευθερώνεται, αφού διαφορετικά η πληρωμή της συναλλαγματικής θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητο σε βάρος του πλουτισμό του κομιστή της συναλλαγματικής κατά τα άρθρα 904 επ. Α.Κ. (: του Αστικού Κώδικα). Ο οφειλέτης δεν είναι πάντως αναγκαίο για να ελευθερωθεί να επικαλεσθεί ρητά τον προκαλούμενο από την πληρωμή της συναλλαγματικής αδικαιολόγητο σε βάρος του πλουτισμό του κομιστή της, αλλά αρκεί να αναφερθεί στα στοιχεία που καθιστούν χωρίς νόμιμη αιτία την υποχρέωσή του και, συνεπώς, αχρεώστητη την πληρωμή της συναλλαγματικής, ο δε κομιστής αυτής ενεργεί προς βλάβη του οφειλέτη, όταν κατά τον χρόνο κτήσης της συναλλαγματικής γνώριζε την ανυπαρξία ή την ελαττωματικότητα της αιτίας έκδοσης ή οπισθογράφησής της και την απέκτησε για να τον εμποδίσει ν’ αντιτάξει ουσιώδεις ενστάσεις από τις προσωπικές του σχέσεις με τον εκδότη ή τον προηγούμενο κομιστή της συναλλαγματικής και να επιτευχθεί έτσι η πληρωμή της, η οποία, χωρίς τη μεταβίβασή της, δεν θα επιτυγχανόταν. Έτσι, μόνη η γνώση της ύπαρξης των ενστάσεων δεν αρκεί, αλλ’ απαιτείται ο κομιστής να ενεργεί προς τον σκοπό να πληρωθεί η συναλλαγματική (ή η επιταγή). Σε περίπτωση που ο κομιστής είναι νομικό πρόσωπο, η γνώση και ο σκοπός βλάβης του οφειλέτη κρίνονται κατ’ αρχήν από το πρόσωπο του καταστατικού εκπροσώπου του [άρθρο 70 ΚΠολΔ (: Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας) – ΑΠ 1847/2005, ΔΕΕ 2006/645]. Με τον πρώτο λόγο του δικογράφου της ανακοπής του ο ανακόπτων εκθέτει, […]
Read moreΜΠρΑθ (ΑσφΜ) 4828/2015 : Ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του Ν. 1607/1986 – Προσβολή αυτού λόγω κυκλοφορίας γενοσήμου φαρμακευτικού προϊόντος στην Ελλάδα.
ΜΠρΑθ (ΑσφΜ) 4828/2015 Ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του Ν. 1607/1986 – Προσβολή αυτού λόγω κυκλοφορίας γενοσήμου φαρμακευτικού προϊόντος στην Ελλάδα – Ασφαλιστικά μέτρα του Ν. 1733/1987 -. Αρθρο 7 παρ. 1 περ. β’ εδάφιο 3 του Ν. 1733/1987: ως «αξίωση» διπλώματος ευρεσιτεχνίας νοείται η έκταση και το περιεχόμενο της αιτούμενης προστασίας. ʼρθρα 69 παρ. 1 και 84 του Ν. 1607/1986: η έκταση της προστασίας που παρέχεται με το ευρωπαϊκό δίπλωμα καθορίζεται με βάση το περιεχόμενο των «αξιώσεων» και οι «αξιώσεις» καθορίζουν το αντικείμενο της αιτούμενης προστασίας. Κρίση του Δικαστηρίου ότι η μοναδική αξίωση του επίδικου ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας εμπεριέχει παραδείγματα, τα οποία επεξηγούν την ευρεσιτεχνία και είναι μη περιοριστικά, χωρίς να εξατομικεύουν ή οριοθετούν το αντικείμενο της κατοχυρωμένης εφεύρεσης. Δεκτή η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. Διατάσσεται ως ασφαλιστικό μέτρο, μεταξύ άλλων, η δημοσίευση περίληψης της απόφασης σε μία ημερήσια εφημερίδα των Αθηνών, με επιμέλεια των αιτουσών και δαπάνη της καθ’ ης. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ Αριθμός Απόφάσης 4828/2015 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (Ειδική Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) Αποτελούμενο από τη Δικαστή Αποστολία Παντελίδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, η οποία ορίστηκε με κλήρωση, σύμφωνα με τις διατάξεις του N.3.527/2p05, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, λόγω του κατεπείγοντος. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στην Αθήνα, τη 2α-2-2015, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ: I) εταιρίας με την επωνυμία «NOVARTlS AG» που εδρεύει στην Ελβετία και 2) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «NOVARTIS (HELLAS) Α.Ε.Β.Ε.» που εδρεύει στη Μεταμόρφωση Αττικής, και εκπροσωπούνται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Κωνσταντίνο Καλιμίρη και Εμμανουήλ Μεταξάκη η μεν πρώτη, τους Κωνσταντίνο Καλιμίρηκαι Ιωάννη Γιαννακάκη η δε δεύτερη, που κατέθεσαν τα υπ’ αρ. Π0049669 και Π0049683/2015 γραμμάτια προκαταβολής του Δ.Σ.Α., αντίστοιχα, πλην του Ιωάννη Γιαννακάκη, ο οποίος δεν κατέθεσε σχετικό γραμμάτιο και για τον λόγο αυτό θεωρείται απαράδεκτη η παράσταση του στο ακροατήριο [άρ. 61 παρ.4 του Κώδ.Δικ. (Ν.4194/2013)], και ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία SANOFI-AVENTIS ΑΕΒΕ» που εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Εμμανουήλ Μαρκάκη και Αγγελική Λιόνα, που κατέθεσαν τα υπ’ αρ. Π0049158 και Π 0049735/2015 γραμμάτια προκαταβολής του Δ. Σ. Α., αντίστοιχα. Οι αιτούντες ζητούν να γίνει δεκτή η υπ’ αρ. έκθεσης κατάθεσης 138.202/15.517/12-12-2014 αίτηση τους που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού, προσδιορίσθηκε για τη σημερινή δικάσιμο και γράφτηκε στο έκθεμα. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με το άρ. 11 παρ. 1 και 2 της υπουργικής απόφασης Δ.ΥΓ.3°/Γ.Π.32.221/29-4-2013(Φ.Ε.Κ. Β 1.049/29-4-2013) περί εναρμόνισης της ελληνικής νομοθεσίας προς την αντίστοιχη νομοθεσία της Ε.Ε. στον τομέα της παραγωγής και της κυκλοφορίας φαρμάκων που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, σε συμμόρφωση με την υπ’ αριθμ. 2001/83/ΕΚ Οδηγία «περί κοινοτικού κώδικα για τα φάρμακα που προορίζονται για. ανθρώπινη χρήση» (L 31 1/28.1 1.2001), όπως ισχύει και όπως τροποποιήθηκε με την Οδηγία 2011/62/ΕΕ, όσον αφορά την πρόληψη της εισόδου ψευδεπίγραφων φαρμάκων στη νόμιμη αλυσίδα εφοδιασμού (L 174/1.7.2011) «1. Γενόσημο φάρμακο για το οποίο έχει εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας, δυνάμει του προηγούμενου εδαφίου, δεν κυκλοφορεί στην αγορά πριν παρέλθουν δέκα έτη από την αρχική άδεια κυκλοφορίας του προϊόντος αναφοράς. 2.Για τους […]
Read moreΣτΕ 1501/2014: Ευθύνη του Δημοσίου σε αποζημίωση από πράξεις οργάνων της δικαστικής λειτουργίας, υφίσταται μόνο για πρόδηλο σφάλμα του δικαστικού λειτουργού.
Ευθύνη του Δημοσίου σε αποζημίωση από πράξεις οργάνων της δικαστικής λειτουργίας, υφίσταται μόνο για πρόδηλο σφάλμα του δικαστικού λειτουργού. Κατά τη μειοψηφούσα γνώμη ζημία που προκλήθηκε από ποινική δίωξη δεν μπορεί να αποκατασταθεί με εφαρμογή του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ. Εσφαλμένα το διοικητικό εφετείο, μολονότι δέχθηκε ότι τα αστυνομικά όργανα έδρασαν κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας για παράβαση του ν. 1729/1987, έκρινε ότι η σφράγιση του καταστήματος και η κατάσχεση των εμπορευμάτων του αναιρεσιβλήτου-αναιρεσείοντος έπρεπε να αποδοθεί στα όργανα αυτά χωρίς να εκθέτει το περιεχόμενο της εισαγγελικής παραγγελίας και χωρίς να τη συσχετίζει με την άσκηση ποινικής διώξεως. Δεκτή η αναίρεση του Δημοσίου (αναιρεί την υπ΄αριθ. 42/2005 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας). Αριθμός 1501/2014 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 1η Μαρτίου 2013, με την εξής σύνθεση: Κ. Μενουδάκος, Πρόεδρος, Ν. Ρόζος, Μ. Βηλαράς, Αικ. Σακελλαροπούλου, Δ. Αλεξανδρής, Μ.-Ε. Κωνσταντινίδου, Α.-Γ. Βώρος, Π. Ευστρατίου, Ε. Νίκα, Ιω. Γράβαρης, Ε. Αντωνόπουλος, Σπ. Μαρκάτης, Α. Ντέμσιας, Σπ. Χρυσικοπούλου, Ηρ. Τσακόπουλος, Β. Καλαντζή, Μ. Σταματελάτου, Ε. Κουσιουρής, Ο. Ζύγουρα, Κ. Κουσούλης, Θ. Αραβάνης, Κ. Πισπιρίγκος, Α. Χλαμπέα, Δ. Μακρής, Μ. Πικραμένος, Τ. Κόμβου, Β. Αναγνωστοπούλου – Σαρρή, Σύμβουλοι, Σ. Βιτάλη, Ρ. Γιαννουλάτου, Δ. Βασιλειάδης, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι Θ. Αραβάνης και Μ. Πικραμένος καθώς και η Πάρεδρος Ρ. Γιαννουλάτου μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Μ. Παπασαράντη. Α. Για να δικάσει την από 18 Μαΐου 2005 αίτηση: του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο παρέστη με την Χρυσαφούλα Αυγερινού, Νομική Σύμβουλο του Κράτους, κατά του ***, ο οποίος δεν παρέστη, 2. Επειδή, με την πρώτη από τις υπό κρίση αιτήσεις, για την άσκηση της οποίας δεν απαιτείται, κατά τον νόμο, καταβολή παραβόλου, ζητείται η αναίρεση της 42/2005 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας. Με την απόφαση αυτή εξαφανίσθηκε, κατ’αποδοχή εφέσεως του αναιρεσιβλήτου, η 529/2002 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Λάρισας και, στην συνέχεια, κατά μερική αποδοχή αγωγής του αναιρεσιβλήτου, υποχρεώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο, κατά το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα, να του καταβάλει ποσό 14.673, 51 ευρώ προς αποκατάσταση ζημίας που είχε υποστεί από την σφράγιση καταστήματος πωλήσεως ειδών ενδύσεως και ατομικής χρήσεως από κάνναβη και την κατάσχεση των σχετικών εμπορευμάτων. Με την πρωτόδικη απόφαση η αγωγή του αναιρεσιβλήτου είχε απορριφθεί. 3. Επειδή, με την δεύτερη αίτηση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (υπ’αριθμούς 1629859 και 1629794-5, σειράς Α, ειδικά γραμμάτια παραβόλου), ζητείται η αναίρεση της ίδιας αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας, κατά το μέρος που η αγωγή του αναιρεσείοντος απορρίφθηκε. 4. Επειδή, με την 2852/2012 απόφαση του Α Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας οι αιτήσεις αυτές κρίθηκαν συνεκδικαστέες και παραδεκτώς εν γένει ασκηθείσες, παραπέμφθηκαν δε ενώπιον της Ολομελείας του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ. 2 περ. β του π.δ.18/1989, λόγω μείζονος σπουδαιότητας του ζητήματος της ευθύνης του Δημοσίου, κατά το άρθρο 105 Εισ.Ν.Α.Κ., από πράξεις οργάνων της δικαστικής λειτουργίας. 5. Επειδή, το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος, ορίζοντας ότι «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους» έχει αναγάγει σε συνταγματικό κανόνα την ισότητα ενώπιον των δημοσίων βαρών, συνιστά δε, παράλληλα, και διάταξη στην οποία θεμελιώνεται […]
Read moreΣτΕ Ολ 1741/2015: Η αρχή ne bis in idem κατά το δίκαιο της Ένωσης και κατά τη νομολογία του ΕΔΔΑ. Διοικητικός ή ποινικός χαρακτήρας της κύρωσης του πολλαπλού τέλους του ΤΚ.
Η αρχή ne bis in idem κατά το δίκαιο της Ένωσης και κατά τη νομολογία του ΕΔΔΑ. Διοικητικός ή ποινικός χαρακτήρας της κύρωσης του πολλαπλού τέλους του ΤΚ (ΣτΕ Ολ 1741/2015) 1. Η απόφαση ΣτΕ Ολ 1741/2015 [ΣτΕ Ολ 1741.2015] της Ολομέλειας εντάσσεται στο πλαίσιο της απόφασης ΣτΕ 2067/2011 και της πάγιας σχετικής νομολογίας, αφού αντικείμενό της αποτελούν τα ίδια νομικά ζητήματα, τα οποία όμως εξετάζονται πρωτίστως υπό το πρίσμα του δικαίου της ΄Ενωσης. Είναι μάλιστα ενδιαφέρον ότι η απόφαση της Ολομέλειας δημοσιεύθηκε περίπου ένα μήνα μετά την απόφαση του ΕΔΔΑ Καπετάνιος κ.λπ. κατά Ελλάδας, της 30.4.205, από την οποία φαίνεται ότι αφίσταται ουσιωδώς (βλ. συναφώς, Σημείωμα Ι. Δημητρακόπουλου, Παρέδρου ΣτΕ, στην απόφαση ΣτΕ Ολομ. 1741/2015: Η σύντομη (;) ζωή της απόφασης Καπετάνιος σε http://www.humanrightscaselaw.gr). Με την ευκαιρία δικαστικής προσβολής της πράξης επιβολής πολλαπλού τέλους για λαθρεμπορική παράβαση ως προς την οποία έχει προηγηθεί αθωωτική απόφαση ποινικού δικαστηρίου, η Ολομέλεια επιλαμβάνεται εκ νέου περίπλοκων αλλά πολυσυζητημένων προβλημάτων, όπως είναι η φύση του πολλαπλού τέλους και γενικότερα των φορολογικών κυρώσεων, η σχέση της ποινικής δίκης και της διοικητικής διαδικασίας διαπίστωσης λαθρεμπορίας καθώς και της μετέπειτα διοικητικής δίκης και η εφαρμογή της αρχής ne bis in idem υπό το πρίσμα, πάντως, του ενωσιακού δικαίου. Τούτο διότι οι εφαρμοστέες σε περίπτωση παράβασης του κοινοτικού τελωνειακού δικαίου και των εθνικών διατάξεων περί μεταφοράς της Οδηγίας 92/12/ΕΟΚ διατάξεις του ισχύοντος κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο Τελωνειακού Κώδικα (άρθρα 89 επομ.) και του Ν. 2127/1993 περί επιβολής πολλαπλού τέλους και κίνησης της διαδικασίας ποινικής δίωξης συνιστούν εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 51 παρ. 1 του Χάρτη θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης, οπότε οι θεσπιζόμενες με τις εν λόγω διατάξεις ρυθμίσεις πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις που απορρέουν από τον Χάρτη όσον αφορά τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται σ’ αυτόν, επομένως και της αρχής ne bis in idem. Η απόφαση ΣτΕ Ολ 1741/2015 [ΣτΕ Ολ 1741.2015] προβάλλει τη σχέση μεταξύ των δικαιωμάτων του Χάρτη θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και αυτών της ΕΣΔΑ, την οποία ανέδειξαν η απόφαση C-489/10, Bonda και οι επ’αυτής διαφωτιστικές προτάσεις της γενικής εισαγγελέα J. Kokott [βλ. διεξοδική ανάλυση, αφενός, των κριτηρίων ελέγχου του τυχόν ποινικού χαρακτήρα των κυρώσεων (στον τομέα της γεωργίας) από το Δικαστήριο της Ένωσης και, αφετέρου, της επίδρασης της νομολογίας του ΕΔΔΑ στον χαρακτηρισμό μιας κύρωσης ως ποινικής, σημεία 37 επ.], κυρίως όμως η απόφαση C-617/10, Hans Åkerberg Fransson, στην οποία παραπέμπει η απόφαση της Ολομέλειας (σκέψεις 7, 10 και 12 της ΣτΕ Ολ 1741/2015). Η ενίσχυση της αυτονομίας του Χάρτη καθίσταται εμφανής ακριβώς στην απόφαση Hans Åkerberg Fransson, η οποία αναφέρεται στα τρία κριτήρια στα οποία στηρίζεται η εκτίμηση της ποινικής φύσης των φορολογικών κυρώσεων (δηλαδή στον νομικό χαρακτηρισμό της παράβασης κατά το εσωτερικό δίκαιο, στην ίδια τη φύση της παράβασης και στη φύση και τη σοβαρότητα της κύρωσης που ενδέχεται να επιβληθεί στον διαπράξαντα την παράβαση), πλην όμως παραπέμπει μόνο στην απόφαση του ΔΕΕ της 5ης Ιουνίου 2012, C 489/10, Bonda, και όχι και στη σχετική νομολογία του ΕΔΔΑ (σκέψη 35 της απόφασης Åkerberg Fransson). Το ΔΕΕ εκκινεί πλέον από τον Χάρτη, ο οποίος έχει αυτόνομο χαρακτήρα, χωρίς να παραγνωρίζει βεβαίως και την ΕΣΔΑ, η οποία εν προκειμένω απλώς επιβεβαιώνει ή εμπλουτίζει το περιεχόμενο του Χάρτη. Με […]
Read moreΑΠ 204/2014 : Άσκηση εκπρόθεσμης έφεσης από ανωτέρα βία – άρθρ. 518 παρ. 1, 151, 152 παρ. 1 και 155 του Κ.Πολ.Δ.
ΑΠ 204/2014 : Άσκηση εκπρόθεσμης έφεσης από ανωτέρα βία – Απαραδέκτως προβάλλεται το πρώτον ενώπιον του Αρείου Πάγου ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι κατά τον χρόνο της προς αυτήν επιδόσεως της εκκαλουμένης πρωτόδικης απόφασης η ιδία δεν διέμενε στη διεύθυνση στην οποία έγινε η επίδοση και συνεπώς αυτή δεν ήταν νόμιμη και ως τέτοια δεν έθεσε σε κίνηση την προθεσμία άσκησης της έφεσης. «Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 518 παρ. 1, 151, 152 παρ. 1 και 155 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι η παρέλευση απράκτου της νομίμου προθεσμίας ασκήσεως του ενδίκου μέσου της εφέσεως συνεπάγεται έκπτωση από του δικαιώματος ασκήσεως αυτής, η οποία τυχόν ασκουμένη απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Ωστόσο ο διάδικος που δεν μπόρεσε να ασκήσει εμπροθέσμως έφεση δύναται, αν η εκπρόθεσμη άσκηση αυτής οφείλεται σε ανωτέρα βία ή σε δόλο του αντιδίκου του, να ζητήσει την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγουμένη κατάσταση, με την έννοια της προσδόσεως με δικαστική απόφαση στην εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου τούτου μέσου της εννόμου ενεργείας που θα είχε σε περίπτωση εμπροθέσμου ασκήσεώς του. Η αίτηση επαναφοράς, απευθυνομένη στο κατά νόμον αρμόδιο δικαστήριο, ασκείται είτε με το δικόγραφο της εφέσεως είτε με τις προτάσεις, είτε με αυτοτελές δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου και επιδίδεται στον αντίδικο και πρέπει να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους δεν ήταν δυνατόν να τηρηθεί η προθεσμία, το χρόνο της άρσεως του εμποδίου που συνιστούσε την ανωτέρα βία ή της γνώσεως του δόλου του αντιδίκου και τα προς απόδειξη αυτών αποδεικτικά στοιχεία. Κατά την εξειδίκευση της αορίστου νομικής εννοίας της ανωτέρας βίας στο χώρο του δικονομικού δικαίου και ειδικότερα στην προδιαληφθείσα διάταξη του άρθρου 152 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. , αυτή (ανωτέρα βία) εκλαμβάνεται όπως στο ουσιαστικό δίκαιο. Έτσι στην έννοιά της περιλαμβάνεται οποιοδήποτε ανυπαίτιο εξαιρετικής φύσεως γεγονός που ήταν απρόβλεπτο και δεν μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να αποτραπεί από το διάδικο που άσκησε εκπρόθεσμη έφεση ούτε με την επίδειξη άκρας επιμελείας και συνέσεως (Ολ. Α.Π. 29/1992, Α.Π.366/2010, 178/2011)… Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ` άρθρο 561 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων και της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση της δευτέρας εκκαλούσης και ήδη δευτέρας αναιρεσειούσης, η οποία είχε σωρευθεί στο ίδιο δικόγραφο με την κριθείσα παραδεκτή έφεση του πρώτου εκκαλούντος και ήδη πρώτου αναιρεσείοντος, για το λόγο ότι η έφεση αυτή ασκήθηκε εκπροθέσμως, ήτοι μετά την παρέλευση της οριζομένης στη διάταξη του άρθρου 518 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. προθεσμίας των τριάντα ημερών, καθόσον η εκκαλουμένη απόφαση επεδόθη νομίμως στην ως άνω εκκαλούσα την 29-12- 2008 και η έφεσή της ασκήθηκε την 6-2-2009. Η εν λόγω αναιρεσείουσα συνομολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της εφέσεώς της, μέμφεται ωστόσο την προσβαλλομένη απόφαση για την απόρριψη ως απαραδέκτου της εφέσεώς της, προσάπτοντας σ` αυτήν με τον πέμπτο λόγο, της κρινομένης, κοινής μετά του πρώτου εκκαλούντος, αναιρέσεώς της, την εκ της διατάξεως του άρθρου 559 αριθμ. 14 του Κ.Πολ.Δ. αναιρετική πλημμέλεια, διότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, κατά τον χρόνο της προς αυτήν επιδόσεως της εκκαλουμένης πρωτοδίκου αποφάσεως η ιδία δεν διέμενε στη διεύθυνση στην οποία έγινε η εν λόγω επίδοση και συνεπώς αυτή δεν ήταν νόμιμη και ως τοιαύτη δεν έθεσε σε κίνηση την […]
Read moreΠΠρΑθ 453/2015 : Αποζημίωση από εξ αμελείας πρόκληση σωματικής βλάβης σε ασθενή από ιατρό – Σχέση πρόστησης με την εναγομένη κλινική .
ΠΠρΑθ 453/2015 Αποζημίωση από εξ αμελείας πρόκληση σωματικής βλάβης σε ασθενή από ιατρό – Σχέση πρόστησης με την εναγομένη κλινική -. Πρόστηση μπορεί να υπάρχει και σε περίπτωση σύμβασης παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών. Διεκδίκηση από τον ενάγοντα του ποσού της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, καίτοι ακόμα δεν έχει καταβληθεί από αυτόν στην εναγομένη κλινική. Παρά τη μη καταβολή, η αξίωσή της εναγομένης υφίσταται και συνεπώς βάσιμα ο ενάγων την εντάσσει στην περιουσιακή του ζημία, βάσει της διάταξης του άρθρου 929 ΑΚ (νοσήλια), και αξιώνει ισόποση αποζημίωση. Ένσταση συμψηφισμού από την εναγομένη κλινική για το ποσό αυτό που δεν της έχει καταβληθεί. Αξίωση καταβολής νοσηλίων που καταβλήθηκαν από τον ενάγοντα σε άλλη κλινική, πλην της εναγομένης, για την προσπάθεια αποκατάστασης της υγείας του. Επιδίκαση αυτής, παρά την κάλυψη μέρους αυτών από ασφαλιστικό φορέα. Αποζημίωση για απασχόληση αποκλειστικών. Αυτή θα δινόταν και στην περίπτωση μη πρόσληψης βοηθητικού προσωπικού, αφού, βάσει του άρθρου 930 παρ. 3 ΑΚ, η οικειοθελής εκ μέρους των συγγενικών προσώπων προσφορά των υπηρεσιών τους δεν δύναται να αποβαίνει προς όφελος του υπόχρεου αποζημίωσης. Επιδίκαση ποσού διατροφής και λόγω απώλειας μελλοντικής εργασίας. Μέρος της αποζημίωσης προσωρινώς εκτελεστό διότι έχουν παρέλθει πέντε και πλέον έτη από την ένδικη αδικοπραξία και οι εναγόμενοι δεν έχουν επιχειρήσει να άρουν τις συνέπειές της, κατά το μέτρο του δυνατού, με την ανάληψη, έστω κατά μέρος, των υπέρογκων δαπανών στις οποίες υποβάλλεται μηνιαίως ο συμπαραστατούμενος για την αντιμετώπιση των συνεπειών της βλάβης της υγείας του. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΜΗΜΑ ΕΝΟΧΙΚΟ Αριθμός Απόφασης 453/2015 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Συγκροτούμενο από τους Δικαστές, Παναγιώτα Μιχαήλ, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Κωνσταντίνο Σωτηρόπουλο, Πρωτοδίκη-Εισηγητή και Εμμανουήλ Γιαμπουρά, Πρωτοδίκη, και τη Γραμματέα Ηλέκτρα Καλοφώνου. Συνεδρίασε δημόσια, στο ακροατήριο του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2014, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: I. Των εναγόντων: 1) … … του …, 2) … … του …, συζύγου … …, που ενεργεί ατομικώς και ως δικαστική συμπαραστάτης του υιού της … … του …, δυνάμει της υπ’ αριθ. 919/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατοίκων Κηφισιάς Αττικής, οι οποίοι παραστάθηκαν μετά των πληρεξούσιων δικηγόρου τους Ευγενίας Φωτοπούλου και Αναστασίου Τσιρώνη, και Των εναγομένων: 1) …. … του …, κατοίκου … Αττικής, και 2) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «….» και το διακριτικό τίτλο «…», που εδρεύει στο … Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι παραστάθηκαν ο πρώτος δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Δημητρίου Βούτσινου και η δεύτερη δια των πληρεξουσίων δικηγόρων της Γεωργίας Σίτου και Φωτίου Κωτσή. II. Του προσεπικαλούντος-παρεμπιπτόντως ενάγοντος: Δημητρίου … … του …, κατοίκου … Αττικής, ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Δημητρίου Βούτσινου, και Των προσεπικληθέντων-παρεμπιπτόντως εναγομένων: 1) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρία με την επωνυμία «…», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, και 2) της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρία με την επωνυμία «…», που εδρεύει στο … Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες παραστάθηκαν δια των πληρεξουσίων δικηγόρων τους Πάνου Κάψια και ΘεμιστοκλήΤσιακανίκα αντίστοιχα. ΙΙΙ. Της προσθέτως παρεμβαίνουσας: ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρία με την επωνυμία «…», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε, δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της Πάνου Κάψια. Του υπέρ ου η πρόσθετη παρέμβαση: … … του …, κατοίκου Αμαρουσίου Αττικής, ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Δημητρίου Βούτσινου. IV. Της προσθέτως παρεμβαίνουσας: […]
Read moreΕιρΑλεξανδρούπολης 69/2015 : Ασφαλιστικά μέτρα – Παροχή νομικών υπηρεσιών μόνο από δικηγόρους – Αντιποίηση άσκησης δικηγορίας – Σφράγιση γραφείου ή καταστήματος – Απαγόρευση προβολής και διαφήμισης -.
ΕιρΑλεξανδρούπολης 69/2015 Ασφαλιστικά μέτρα – Ρύθμιση κατάστασης – Παροχή νομικών υπηρεσιών μόνο από δικηγόρους – Αντιποίηση άσκησης δικηγορίας – Δικηγορικός Σύλλογος Αλεξανδρούπολης – Σφράγιση γραφείου ή καταστήματος – Απαγόρευση προβολής και διαφήμισης -. Αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του Δικηγορικού Συλλόγου Αλεξανδρούπολης κατά ομόρρυθμης εταιρίας, με καταστατικό σκοπό τη συλλογή και διαχείριση κτηματολογικών δεδομένων ή άλλων χωρικών δεδομένων. Προέκυψε ότι η καθ’ ης αντιποιείται την ιδιότητα του δικηγόρου, διαφημίζοντας ότι παρέχει νομική υποστήριξη, συγκεντρώνοντας πελατεία, δεχόμενη πελάτες για παροχή τέτοιων υπηρεσιών στο γραφείο της στην Αλεξανδρούπολη, κατά τρόπο όμως ο οποίος παραπλανά το κοινό που επιζητά αποτελεσματική πρόσβαση στη Δικαιοσύνη και παροχή υπηρεσιών ικανών να διασφαλίσουν την αποτελεσματική προστασία των συμφερόντων του. Η δε συμμετοχή δικηγόρων στην εταιρία αυτή, δεν αποτελεί αποδεκτή μορφή παροχής νομικών υπηρεσιών, όπως αυτή προβλέπεται στον Κώδικα περί Δικηγόρων και συνιστά στην πραγματικότητα άμεση συνδρομή τους προς την καθ’ ης για την αντιποίηση της άσκησης δικηγορίας, καθώς η μόνη αποδεκτή μορφή παροχής νομικών υπηρεσιών από νομικό πρόσωπο είναι αυτή της Αστικής Επαγγελματικής Δικηγορικής Εταιρίας. Με τις ενέργειες της αυτές, η καθ’ ής καταλήγει να υποβιβάζει την παροχή νομικών υπηρεσιών σε εμπορική πράξη, η οποία είναι πλήρως ασυμβίβαστη προς το δικηγορικό λειτούργημα. Άλλωστε, η επιμέλεια των υποθέσεων των πολιτών όχι μόνον ενώπιον των δικαστηρίων αλλά και ενώπιον των διοικητικών αρχών, αποτελεί έργο που ανήκει αποκλειστικά στους δικηγόρους, δεδομένου ότι αυτοί λόγω της ειδικής επιστημονικής και επαγγελματικής τους κατάρτισης, είναι ικανοί και κατάλληλοι προς πληρέστερη κατανόηση και ευστοχότερη διεξαγωγή των υποθέσεων ενώπιον των αρχών. Πράγματι, οι ενέργειες της καθ’ ης δημιουργούν ζήτημα παραπλάνησης του κοινού και εντέλει ορθής και αποτελεσματικής λειτουργίας του ίδιου του συστήματος απονομής της Δικαιοσύνης καθώς μέρος της ύλης που μετέρχεται η τελευταία, προϋποθέτει την εκπροσώπηση του πολίτη ενώπιον δικαστηρίων και διοικητικών αρχών μέσω δικηγόρου, η παρουσία και παρέμβαση του οποίου γίνεται αντιληπτή διαχρονικά από τον ιστορικό νομοθέτη ως εχέγγυο αποτελεσματικής και σύμφωνης με το νόμο διεκπεραίωσης των εν λόγω υποθέσεων. Κρίθηκε ότι η αιτούμενη σφράγιση, δεν είναι αποτελεσματικό μέτρο και άρα είναι μη αναγκαίο, ιδίως καθώς η καθ’ ής, έχει την δυνατότητα να στεγαστεί επαγγελματικά σε άλλα γραφεία. Περαιτέρω, κρίθηκε ότι η απαγόρευση διαφήμισης από την καθ’ ής νομικών υπηρεσιών, μέσω της ιστοσελίδας που διατηρεί η τελευταία και χρησιμοποιείται για την προβολή των εμπορικών δραστηριοτήτων αυτής, τελώντας σε αναπόσπαστη σχέση με την ύπαρξη της, επιβάλλεται να διαταχθεί, ιδίως καθώς είναι αυταπόδεικτος ο άμεσος και επικείμενος κίνδυνος επέλευσης ζημίας σε βάρος του αιτούντος, αλλά και των δυνητικών εντολέων προς τους οποίους απευθύνεται η καθ’ ής, παραπλανώντας τους. Τέλος, κρίθηκε ότι η χρήση από την καθ’ ής διαφημιστικών πινακίδων αναφορικά με τη δραστηριότητα της που αφορά στην παροχή νομικών υπηρεσιών, καθώς και η προβολή διαφημιστικών μηνυμάτων περί παροχής ανάλογων υπηρεσιών, συνιστά αθέμιτη διαφήμιση υπηρεσιών που προσιδιάζουν μόνο στο δικηγορικό λειτούργημα, ενώ παράλληλα δημιουργούν παραπλάνηση στο κοινό καλλιεργώντας την προσδοκία μιας αποτελεσματικής αντιμετώπισης νομικών προβλημάτων (βλ. ΕιρΑλεξ 74/2015). ΑΡΙΘΜΟΣ: 69/2015 TO ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ: Ασφαλιστικών μέτρων (Η παρούσα διορθώνεται με την υπ’ αρ. 74/2015 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου) ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Ειρηνοδίκη Αλεξανδρούπολης Ευαγγελία Koντογεώργου που ορίστηκε με πράξη της Προέδρου Πρωτοδικών και το γραμματέα Σταύρο Κανελλακη. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του την 24η Απριλίου 2015 για να δικάσει την παρακάτω υπόθεση μεταξύ: […]
Read moreΜΠρΑθ 4524/2015 : Προσωρινή ρύθμιση κατάστασης μέχρι την έκδοση της οριστικής ή τελεσίδικης απόφασης για τη μείωση του καταβαλλομένου μισθώματος .
Το Δικαστήριο μπορεί σύμφωνα με τα άρθρα 731 και 732 ΚΠολΔ να διατάξει τον εκμισθωτή να παραλείπει προσωρινά την καταγγελία της μίσθωσης για το λόγο της καθυστέρησης καταβολής του μισθώματος αμείωτου. Ασφαλιστέο και προσωρινώς ρυθμιστέο δικαίωμα είναι η εκ του άρθρου 574 ΑΚ διαρκής ενοχική αξίωση του μισθωτή κατά του εκμισθωτή για παραχώρηση σε αυτόν της (κατοχής και) συμφωνημένης χρήσης του μισθίου αντί μισθώματος μειωμένου. Η λήψη των ως άνω ασφαλιστικών μέτρων δεν οδηγεί στην ολοκληρωτική ικανοποίηση της προαναφερόμενης ασφαλιστέας και προσωρινώς ρυθμιστέας αξίωσης του μισθωτή. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ Αριθμός απόφασης 4524/2015 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Αποτελούμενο από την Δικαστή Ιωάννα Μάμαλη, Πρόεδρο Πρωτοδικών, η οποία ορίσθηκε με κλήρωση σύμφωνα με το νόμο 3327/2005. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 21.04.2015, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Του αιτούντος: … … του …, κατοίκου Καλλιθέας Αττικής, οδός … αρ. … και …, ο οποίος εμφανίσθηκε στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Γραμμένο. Της καθ’ ης η αίτηση: της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «… ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ – ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» που εδρεύει στο Ρέθυμνο, οδός ….. αρ. … και εκπροσωπείται νόμιμα, της οποίας η νόμιμη εκπρόσωπος … … εμφανίσθηκε στο ακροατήριο με την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευγενία Φωτοπούλου. Ο αιτών ζητεί να γίνει δεκτή η από 02.03.2015 αίτησή του, που κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης γενικό 24734/2015 και ειδικό 2649/2015 και προσδιορίστηκε να συζητηθεί για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 388 παρ. 1, 288 ΑΚ, 682 παρ. 1 εδ. α’, 731 και 732 ΚΠολΔ, το Δικαστήριο μπορεί, ώσπου να εκδώσει στο πλαίσιο της κύριας δίκης την τελεσίδικη ή οριστική (διαπλαστική) δικαστική απόφαση του για τη μείωση ή όχι της παροχής «στο μέτρο που αρμόζει» στην περίπτωση του άρ. 388 παρ. 1 ΑΚ ή στο μέτρο που απαιτείται για την άρση του ουσιώδους της διαφοράς μεταξύ παροχής και αντιπαροχής και για την αποκατάσταση της διαταραχθείσας καλής πίστης στην περίπτωση του άρθρου 288 ΑΚ, να διατάξει την προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης και συγκεκριμένα της απορρέουσας από τη σύμβαση έννομης σχέσης, επιλέγοντας το κατά την κρίση του προσφορότερο ασφαλιστικό μέτρο σύμφωνα με τα άρθρα 731 και (ιδίως) 732 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, ώσπου να εκδοθεί στο πλαίσιο της κύριας δίκης η τελεσίδικη ή οριστική (διαπλαστική) δικαστική απόφαση για τη μείωση ή όχι του (αρχικά συμφωνημένου ή κατ’ αναπροσαρμογή διαμορφούμενου) καταβαλλομένου μισθώματος (της παροχής) «στο μέτρο που αρμόζει» στην περίπτωση του άρθρου 388 παρ. 1 ΑΚ ή στο μέτρο που απαιτείται για την άρση του ουσιώδους της διαφοράς μεταξύ του καταβαλλόμενου μισθώματος (της παροχής) και της αληθούς αξίας της παραχωρούμενης χρήσης του μισθίου (της αντιπαροχής) και για την αποκατάσταση της διαταραχθείσας καλής πίστης στην περίπτωση του άρθρου 288 ΑΚ, το Δικαστήριο μπορεί σύμφωνα μετά άρθρα 731 και 732 ΚΠολΔ να διατάξει την προσωρινή ρύθμιση της απορρέουσας από τη σύμβαση μίσθωσης διαρκούς μισθωτικής ενοχικής σχέσης και συγκεκριμένα μπορεί να διατάξει τον εκμισθωτή να παραλείπει προσωρινά (μέχρι τελεσίδικης ή οριστικής απόφασης για μείωση […]
Read more