ΣτΕ 29/2014 Εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, δεν αποτελεί προσαύξηση μισθού και δεν υποβάλλεται σε φόρο εισοδήματος, έστω και αν από την παροχή αυτή ωφελείται έμμεσα ο μισθωτός
ΣτΕ 29/2014 Εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες. Κάθε παροχή που καταβάλλεται στο μισθωτό, με οποιαδήποτε ονομασία (επιχορήγηση, αποζημίωση, επίδομα κλπ.) που, κατά το νόμο ή από τη φύση της προορίζεται να καλύψει δαπάνες στις οποίες αυτός υποβάλλεται για την εκτέλεση της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί ή την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της δεν αποτελεί προσαύξηση μισθού και δεν υποβάλλεται σε φόρο εισοδήματος, έστω και αν από την παροχή αυτή ωφελείται έμμεσα ο μισθωτός Περίληψη Κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 78 του συντάγματος Συντάγματος και του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν.2238/1994), ως εισόδημα που υπόκειται σε φόρο θεωρείται το καθαρό εισόδημα δηλαδή, αυτό που απομένει μετά την αφαίρεση από το ακαθάριστο εισόδημα των δαπανών απόκτησής του, οι δε δαπάνες που μνημονεύονται στην παρ. 1 του άρθρου 78 του Συντάγματος λαμβάνονται υπόψη, όσον αφορά τη φορολογία εισοδήματος, για τον προσδιορισμό του φορολογητέου εισοδήματος ορισμένων κατηγοριών φορολογουμένων βάσει ενδείξεων (όπως είναι οι δαπάνες). Παρέπεται ότι, όταν πρόκειται για εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, κάθε παροχή που καταβάλλεται στο μισθωτό, με οποιαδήποτε ονομασία (επιχορήγηση, αποζημίωση, επίδομα κλπ.) που, κατά το νόμο ή από τη φύση της προορίζεται να καλύψει δαπάνες στις οποίες αυτός υποβάλλεται για την εκτέλεση της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί ή την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της δεν αποτελεί προσαύξηση μισθού και δεν υποβάλλεται σε φόρο εισοδήματος, έστω και αν από την παροχή αυτή ωφελείται έμμεσα ο μισθωτός (Σ.τ.Ε. 3150/1999 επταμ., 1324/2012 επταμ., 2972/2011, 670/2012 επταμ. – πρβλ. ΣτΕ 3544/2008, ΣτΕ 1432/2003, ΣτΕ 125/1995, ΣτΕ 746/1993, ΣτΕ 3396/1991, ΣτΕ 374/1983, ΣτΕ 4289/1980 Ολομ.). Εξάλλου, από 1.1.1997 με το άρθρο 1 περ. 15 του ν. 2459/1997 «Κατάργηση φορολογικών απαλλαγών και άλλες διατάξεις» (Α 17) καταργήθηκε το δεύτερο εδάφιο της περίπτωσης α΄ της παραγράφου 4 του άρθρου 45 του ν. 2238/1994 που όριζε ότι «Προκειμένου για αποζημιώσεις υπαλλήλων του Δημοσίου, που παρέχονται με διάταξη νόμου κατ’ αποκοπή για κάλυψη δαπανών ειδικής υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί, εξαιρείται της φορολογίας ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%), εκτός εάν ο δικαιούχος αποδεικνύει δαπάνες μεγαλύτερου ποσού με βάση στοιχεία του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων». Η κατάργηση όμως της ανωτέρω διάταξης δεν συνεπάγεται από μόνη της τη φορολόγηση όλων αδιακρίτως των παροχών που καταβάλλονται στους μισθωτούς, δηλαδή και εκείνων που κατά το νόμο ή από τη φύση τους δεν αποτελούν εισόδημα κατά την έννοια του άρθρου 78 παρ. 1 του Συντάγματος και του άρθρου 4 παρ. 1 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, αλλά δίνονται για να καλύψουν δαπάνες για την εκτέλεση της υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί ή για την καλλίτερη διεξαγωγή της. Τέλος, η απαρίθμηση των περιπτώσεων παροχών, που αναφέρονται στα εδάφια α΄- ε΄ της παραγράφου 4 του άρθρου 45 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος και οι οποίες, κατά ρητή διάταξη του νόμου, δεν θεωρούνται εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες και δεν υπόκεινται σε φόρο, δεν είναι αποκλειστική, με την έννοια ότι η απαρίθμηση αυτή των μη θεωρουμένων ως εισόδημα παροχών δεν αποκλείει το νομοθέτη να θεσπίσει με τυπικό νόμο και άλλες απαλλαγές από το φόρο εισοδήματος από μισθωτές υπηρεσίες ούτε την κρίση της φορολογικής αρχής και των διοικητικών δικαστηρίων ότι ορισμένη παροχή που καταβάλλεται στους μισθωτούς δεν αποτελεί κατά το νόμο ή από τη φύση της προσαύξηση μισθού, δηλαδή φορολογητέο εισόδημα του μισθωτού, αλλά καταβάλλεται για την εκτέλεση της υπηρεσίας ή […]
Read moreΤριμ.Πλημ.Θεσ. 14813/2013: Αθώωση φορολογούμενου για μη καταβολή Φ.Π.Α. ελλείψει δόλου – Αντικειμενική αδυναμία καταβολής λόγω ανείσπρακτων τιμολογίων
Τριμ.Πλημ.Θεσ. 14813/2013: “Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 18 παρ. 1 β’ του Ν. 2523/1997 «1. Όποιος, προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή του φόρου προστιθέμενης αξίας, του φόρου κύκλου εργασιών και των παρακρατούμενων και επιρριπτόμενων φόρων, τελών ή εισφορών, δεν αποδίδει ή αποδίδει ανακριβώς ή συμψηφίζει αυτούς, καθώς και όποιος παραπλανά τη φορολογική αρχή με την παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή με την αθέμιτη παρασιώπηση ή απόκρυψη αληθινών γεγονότων και λαμβάνει επιστροφή, καθώς και όποιος διακρατεί τέτοιους φόρους, τέλη ή εισφορές, τιμωρείται: β) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον το προς απόδοση ποσό του κύριου φόρου, τέλους ή εισφοράς ή το ποσό του Φ.Π.Α. που συμψηφίσθηκε ή δεν αποδόθηκε ή αποδόθηκε ανακριβώς, ανέρχεται σε ετήσια βάση από το ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ μέχρι το ποσό των εβδομήντα πέντε χιλιάδων (75.000) ευρώ. Στην ως άνω διάταξη περιγράφεται με σαφήνεια, η αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος φοροδιαφυγής, που τελείται με τη μορφή της μη απόδοσης ή ανακριβούς απόδοσης στο Δημόσιο του φόρου προστιθέμενης αξίας κ.λ.π. Ειδικότερα, περιγράφεται η υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, κατά την οποία η μη απόδοση ή ανακριβής απόδοση στο Δημόσιο του φόρου προστιθέμενης αξίας κ.λ.π. στοιχειοθετείται μόνο, αν ο φορολογούμενος ενήργησε “προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρου προστιθέμενης αξίας ή να πληρώσει λιγότερο φόρο. Από τη χρήση της λέξης “προκειμένου” στο κείμενο του νόμου, συνάγεται ότι στην περίπτωση αυτή διαπλάθεται έγκλημα υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης (έγκλημα σκοπού) και ο φορολογούμενος πρέπει να ενεργεί με υπερχειλή δόλο (άρθρο 27 παρ. 2 ΠΚ) και συγκεκριμένα, θα πρέπει με την πράξη της μη απόδοσης ή ανακριβούς απόδοσης φόρου προστιθέμενης αξίας, να αποκρύπτει καθαρά εισοδήματα, γνωρίζοντας και επιδιώκοντας να αποφύγει την πληρωμή του φόρου προστιθέμενης αξίας. Αν δεν υπάρχει ο ανωτέρω εγκληματικός σκοπός στο πρόσωπο του φορολογουμένου, δεν πληρούται η υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα του άρθρου 18 του ανωτέρω νόμου. Επομένως, θα πρέπει στην καταδικαστική απόφαση για την ανωτέρω πράξη να περιέχεται πλήρης και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφενός της αντικειμενικής υπόστασης που θεμελιώνει το άνω αδίκημα, κυρίως όμως, να αιτιολογείται ο συγκεκριμένος σκοπός (αποφυγής πληρωμής φόρου προστιθέμενης αξίας), ο οποίος πρέπει να αναφέρεται και να εξειδικεύετε και με σαφήνεια, αφού πρόκειται για στοιχείο της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος του άρθρου 18 του ως άνω ν. 2523/1997 (Α.Π. 267/2013 και ΑΠ 1231/2011 δημ στη ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Στην προκειμένη περίπτωση από την κύρια αποδεικτική διαδικασία γενικά, τα έγγραφα που διαβάστηκαν δημόσια στο ακροατήριο, την κατάθεση του μάρτυρα υπερασπίσεως που εξετάσθηκε ένορκα στο ακροατήριο, σε συνδυασμό και με την απολογία του παρόντα κατηγορουμένου, καθώς και τις εξηγήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης του κατηγορουμένου, αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος το χρονικό διάστημα από 1-1-2011 έως 30-4-2011 και 1-5-2011 έως 31-12-2011, δεν απέδωσε Φ.Π.Α. που υπερβαίνει το ποσό των 3.000 ευρώ. Ειδικότερα, ως ομόρρυθμο μέλος και διαχειριστής της εταιρίας ……………. με έδρα στη …….. , δεν απέδωσε στη Δ.Ο.Υ. Ιωνίας θεσσαλονίκης κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1- 1-2011 έως 30-4-2011 φόρο προστιθέμενης αξίας ανερχόμενο στο ποσό των 35.408,83 ευρώ και κατά τη διαχειριστική περίοδο από 1-5-2011 έως 31-12-2011 φόρο προστιθέμενης αξίας ανερχόμενο στο ποσό των 37.684,86 ευρώ. Περαιτέρω προέκυψε από τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία ότι ο κατηγορούμενος […]
Read moreΑΠ 1512/2006 : Διαταγή πληρωμής από μεταχρονολογημένη επιταγή.
Διαταγή πληρωμής από μεταχρονολογημένη επιταγή 13 ΦΕΒΡΟΥΆΡΙΟΣ 2013 Διαταγή πληρωμής από μεταχρονολογημένη επιταγή. Η μεταχρονολογημένη επιταγή είναι έγκυρη και μπορεί να εμφανισθεί προς πληρωμή και πριν από την ημερομηνία, που αναγράφεται σε αυτήν ότι εκδόθηκε, αφού είναι πάντοτε πληρωτέα «εν όψει». Δεν απαιτείται στην αίτηση για την έκδοση διαταγής να αναγράφεται ότι πρόκειται για μεταχρονολογημένη επιταγή και ο χρόνος της πραγματικής έκδοσης της επιταγής, αφού η εμφάνιση της επιταγής από την πραγματική ημερομηνία της έκδοσής της έως τη λήξη της οκταήμερης προθεσμίας προς εμφάνισή της από την πλασματική ημερομηνία έκδοσής της, αρκεί για τη θεμελίωση της αίτησης για έκδοση διαταγής πληρωμής και για το κύρος της τελευταίας (ΑΠ 1512/2006 – ΔΕΕ 2/2007 (έτος 13ο) αρ. τεύχους 134, σελ. 215).
Read moreΕιρΕλευσ 3/2013 : "Αποδοχή και αποποίηση κληρονομίας – Κληρονομητήριο – Πλαγιαστική άσκηση αίτησης – Δανειστής κληρονομίας Ελληνικό Δημόσιο".
Κληρονομητήριο δημοσίου. Πλαγιαστική αίτηση. Παρέλευση τετράμηνης αποσβεστικής προθεσμίας προς αποποίηση της κληρονομίας. Πλασματική αποδοχή της κληρονομίας. Πλαγιαστική άσκηση έκδοσης κληρονομητηρίου από το Ελληνικό Δημόσιο ως δανειστή της κληρονομίας του οφειλέτη του κληρονόμου. Ο δανειστής πρέπει να επικαλεστεί και να αποδείξει εκτός των λοιπών στοιχείων και την αποδοχή της κληρονομίας από τον κληρονόμο. Ο δανειστής της κληρονομίας δεν δικαιούται να προβεί πλαγιαστικά στη δήλωση αποδοχής κληρονομίας για λογαριασμό του κληρονόμου. ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΤΜΗΜΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ Αριθμός 3/2013 Διάταξη της Ειρηνοδίκη Ελευσίνας, Τμήμα εκουσίας δικαιοδοσίας. Η Ειρηνοδίκης του Ειρηνοδικείου Ελευσίνας Χριστοφίλη Ασημάκου, έχοντας υπόψη της την από 18-11-2013 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, οδός Νίκης αριθμός 5-7, ως ασκούντος πλαγιαστικώς την αίτηση υπό την ιδιότητά του ως δανειστή του κληρονόμου…, η οποία υπογράφεται από τις Δικαστικές Πληρεξούσιες του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους …..και κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης 7/21-11-2013. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του αρθ. 1847 § 1 εδ. α` ΑΚ ο κληρονόμος μπορεί να αποποιηθεί την κληρονομιά μέσα σε προθεσμία τεσσάρων μηνών, που αρχίζει από τότε που έμαθε την επαγωγή και το λόγο της. Κατά δε τη διάταξη του αρθ. 1850 του ιδίου Κωδικός, η αποποίηση είναι άκυρη, αν γίνει μετά την πάροδο της προθεσμίας για την αποποίηση. Αν περάσει η προθεσμία, η κληρονομιά θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι το δικαίωμα αποποίησης της κληρονομιάς είναι διαπλαστικό και υπόκειται σε τετράμηνη αποσβεστική προθεσμία, μετά την άπρακτη πάροδο της οποίας η άσκηση του δικαιώματος αποποιήσεως είναι άκυρη (Απ. Γεωργιάδη, ΚληρΔ, εκδ. 2010, §39, αριθ. 23, σελ. 668-669, Γεωργιάδη – Σταθόπουλο, ΑΚ 1849-1851, αριθ. 19, σελ. 549), η ακυρότητα δε επέρχεται αυτοδικαίως και είναι οριστική και αθεράπευτη και, ως εκ τούτου, δεν απαιτείται, ούτε είναι λογικώς νοητή άσκηση αγωγής για την κήρυξη της ακυρότητας (βλ. Γεωργιάδη – Σταθόπουλο, ΑΚ 180 αριθ. 2 και 3, σελ. 280-281, Βαθρακοκοίλη, ΕρνομΑΚ 180 αριθ. 2, σελ. 769 και τις εκεί παραπομπές στη νομολογία). Ωστόσο, προς άρση της αβεβαιότητας για την τύχη της προς τον κληρονόμο επαγωγής μετά την πάροδο απράκτου της 4μηνης αποσβεστικής προθεσμίας προς αποποίηση της κληρονομιάς η διάταξη του αρθ. 1850 εδ. β` καθιερώνει υπό μορφή νομίμου αμάχητου τεκμηρίου το πλάσμα δήλωσης του κατά τη διάρκεια της προθεσμίας αυτής απρακτήσαντος κληρονόμου για αποδοχή της κληρονομιάς. Για το λόγο αυτό η εν λόγω αποδοχή χαρακτηρίζεται ως πλασματική αποδοχή κληρονομιάς και ως μία από τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η σιωπή επέχει θέση δηλώσεως βουλήσεως ( Απ. Γεωργιάδη, ό.π., §38, αριθ. 17, σελ.644-645, Βαθρακοκοίλη, ΕρνομΑΚ 1850, αριθ. 2, σελ. 605, Εφ Λαρ549/2011 ΝΟΜΟΣ).Επίσης κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1956 έως 1961 ΑΚ, όπως αντικαταστάθηκαν από τις διατάξεις του άρθρου 5 του Ν 4055/2012, τις διατάξεις των άρθρων 819 και 820 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκαν από τις διατάξεις του άρθρου 17 του Ν 4055/2012, το δικαστήριο της κληρονοµίας, ύστερα από αίτηση του κληρονόµου του παρέχει πιστοποιητικό για το κληρονοµικό του δικαίωµα και για την µερίδα που του αναλογεί (κληρονοµητήριο) υπό την προϋπόθεση της αποδεδειγµένης συνδροµής των προϋποθέσεων που ορίζονται προς τούτο στις διατάξεις που προαναφέρθηκαν. Στις διατάξεις αυτές ο όρος «κληρονόµος» κείται υπό την αυστηρή […]
Read moreΑΠ 158/2013 : Απαγόρευση προσωπικής κράτησης κατά εμπόρων για ενοχικές οφειλές, όταν η μη εξόφληση των συμβατικών υποχρεώσεών τους οφείλεται αποκλειστικά σε αδυναμία προς εκπλήρωση.
ΑΠ 158/2013 : Απαγόρευση προσωπικής κράτησης κατά εμπόρων για ενοχικές οφειλές, όταν η μη εξόφληση των συμβατικών υποχρεώσεών τους οφείλεται αποκλειστικά σε αδυναμία προς εκπλήρωση. «…Περαιτέρω, κατά την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1047 παρ. 1 ΚΠολΔ η προσωπική κράτηση διατάσσεται, εκτός από τις περιπτώσεις που ορίζει ρητά ο νόμος και “κατά εμπόρων για εμπορικές απαιτήσεις”. Εξάλλου, με το ν. 2462/1997 κυρώθηκε το “Διεθνές Σύμφωνο για τα πολιτικά και ατομικά δικαιώματα” που συνάφθηκε μεταξύ των κρατών μελών του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη στις 16-12-1966 και από την επικύρωσή του αποτελεί διάταξη κανόνα υπέρτερης νομικής βαθμίδας, κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος. Στο άρθρο 11 του Συμφώνου αυτού ορίζεται ότι “κανείς δεν φυλακίζεται αποκλειστικά λόγω της αδυναμίας του να εκπληρώσει συμβατική υποχρέωση”. Η ίδια η διατύπωση του κανόνα τούτου, δηλώνει λεκτικά και νοητικά ότι δεν υπήρξε επιθυμία των Συντακτών του Συμφώνου να καταργήσουν την προσωπική κράτηση, αλλά μόνο να ορίσουν, ως εξαίρεση, πως σε περίπτωση αδυναμίας δεν πρέπει ο οφειλέτης να προσωποκρατείται για χρέη. Συνεπώς, το μεν άρθρο 1047 παρ.1 ΚΠολΔ εξακολουθεί να προβλέπει την προσωπική κράτηση ως μέσο αναγκαστικής εκτελέσεως επί εμπόρων για ενοχικές απαιτήσεις, το δε άρθρο 11 του ανωτέρω Συμφώνου εισάγει δικαιοκωλυτικό κανόνα που αποκλείει την απαγγελία προσωπικής κράτησης κατ’ εμπόρων για ενοχικές οφειλές, όταν η μη εξόφληση των συμβατικών υποχρεώσεών του οφείλεται αποκλειστικά σε αδυναμία αυτού προς εκπλήρωση. Από τις ανωτέρω διατάξεις, συνδυαζόμενες με αυτές του άρθρου 216 στοιχ. α’ και 338 ΚΠολΔ που ορίζουν αντίστοιχα ότι κάθε διάδικος βαρύνεται με την επίκληση και απόδειξη εκείνων των γεγονότων που δικαιολογούν σύμφωνα με το νόμο την αξιούμενη απ’ αυτόν δικαστική προστασία, συνάγεται ότι για να είναι ορισμένη η αγωγή, με την οποία διώκεται η προσωπική κράτηση εμπόρου για εμπορικές απαιτήσεις, δεν είναι αναγκαίο να διαλαμβάνεται στο δικόγραφό της ότι ο εναγόμενος, παρόλο που έχει τη δυνατότητα, δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του, αλλά απόκειται στον εναγόμενο να ισχυρισθεί και να αποδείξει ότι η μη εκπλήρωση οφείλεται αποκλειστικά σε αδυναμία του. Αντίστοιχα δε, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου από το άρθρο 559 αρ.1 και 19 ΚΠολΔ, η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας, με την οποία διατάσσεται η προσωπική κράτηση εμπόρου για εμπορική οφειλή, δεν είναι αναγκαίο να διαλαμβάνει τις πραγματικές παραδοχές της και ότι ο εναγόμενος, παρόλο που έχει τη δυνατότητα, από κακοπιστία δεν εκπληρώνει την υποχρέωσή του (Ολ. ΑΠ 23/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, με την ενσωματωθείσα στην αναιρεσιβαλλομένη εφετειακή απόφαση υπ’ αριθ. 544/2000 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, απορρίφθηκε ως μη νόμιμο το παρεπόμενο αίτημα της αγωγής του αναιρεσείοντος για απαγγελία κατά της αναιρεσίβλητης προσωπικής κράτησης, λόγω της εμπορικής της ιδιότητας, ως μέσου εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης, με την οποία κατά τα λοιπά έγινε δεκτή η ίδια αγωγή, για το λόγο ότι “με το άρθρο 11 του Ν. 2462/1997 καταργήθηκε η διάταξη του άρθρου 1047 παρ. 1 του ΚΠολΔ”. Με την κρίση του αυτή το Μονομελές Πρωτοδικείο (που ενσωματώθηκε και στην αναιρεσιβαλλομένη εφετειακή απόφαση, μετά την απόρριψη ως ανυποστήρικτης της έφεσης του αναιρεσείοντος), παραβίασε ευθέως την προαναφερόμενη ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1047 παρ. 1 του ΚΠολΔ, όπως βάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων με το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρού 559 […]
Read moreΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ 681Α ΚΠολΔ) 3151/2013 : ευθύνη Επικουρικού Κεφαλαίου, συνταγματικότητα ρυθμίσεων, ενστάσεις
ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ 681Α ΚΠολΔ) ΑΡΙΘΜΟΣ 3151/2013 Αποτελούμενο από τον Δικαστή Κωνσταντίνο Ρόκο, Πρόεδρο Πρωτοδικών, τον οποίο όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοικήσεως του Πρωτοδικείου και από τη Γραμματέα Μαρία Ανδρώνη. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου 2013 για να δικάσει τις επόμενες υποθέσεις μεταξύ: -Α- Του ενάγοντος: …………………………………………, ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Ελευθερίου Κιούκη. Των εναγομένων: 1) ……………………… 2) …………………, 3) ………………………., 4) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία «……………………………………….», η οποία εδρεύει στην ………………………… και εκπροσωπείται νόμιμα, 5) Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία «ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ» ως ειδικού διαδόχου της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία «……………………………» της οποίας η άδεια ανακλήθηκε οριστικά, με απόφαση της Επιτροπής Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης (ΕΠ.Ε.Ι.Α.), και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων ο τρίτος δεν παραστάθηκε, ο πρώτος, δεύτερος και τέταρτη παραστάθηκαν δια της πληρεξούσιας τους δικηγόρου Χρύσας Σαλαβράκου, και το πέμπτο παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας τους δικηγόρου Βασιλικής Νακοπούλου. -Β- Του ενάγοντος: …………………………, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Ηλία Κατσαβού. Των εναγομένων: 1) ………………………………, που δεν παραστάθηκε, 2) Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία «ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ» ως ειδικού διαδόχου της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία «……………………………» της οποίας η άδεια ανακλήθηκε οριστικά, με απόφαση της Επιτροπής Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης (ΕΠ Ε.Ι.Α.), και εκπροσωπείται νόμιμα, που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας τους δικηγόρου Βασιλικής Νακοπούλου. Ο ενάγων α αγωγής κατά την εκφώνηση της υποθέσεως ζήτησε να γίνει δεκτή η από 1-12-2011 αγωγή του που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, με αριθμό 210124/7918/2011, προσδιορίστηκε αρχικά για τη δικάσιμο της 5ης-4-2012, οπότε και αναβλήθηκε για την παραπάνω δικάσιμο και γράφτηκε στο πινάκιο. Ο ενάγων β αγωγής κατά την εκφώνηση της υποθέσεως ζήτησε να γίνει δεκτή η από 23-3-2012 αγωγή του που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, με αριθμό 63576/2287/2012, προσδιορίστηκε αρχικά για τη δικάσιμο της 9-10-2012, οπότε και αναβλήθηκε για την παραπάνω δικάσιμο και γράφτηκε στο πινάκιο. Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, αφού ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους, ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Φέρονται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου η με αριθμό καταθέσεως 210124/7918/2011 αγωγή και η με αριθμό καταθέσεως 63576/2287/2012 αγωγή, οι οποίες πρέπει να ενωθούν και να συνεκδικαστούν, εφόσον εκκρεμούν ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου, υπάγονται στην ίδια διαδικασία, αφορούν αξιώσεις που απορρέουν από το ίδιο βιοτικό περιστατικό και, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων. Από την υπ αριθμ. 63055/6-12-2011 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή …………………………… στο Πρωτοδικείο Αθηνών, που προσκομίζει και επικαλείται ο ενάγων α αγωγής, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινομένης αγωγής, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 5-4-2012 οπότε η υπόθεση αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της αποφάσεως, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον τρίτο εναγόμενο, ο τελευταίος όμως δεν εμφανίσθηκε στη δικάσιμο αυτή, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου και συνεπώς πρέπει να δικαστεί ερήμην. Το Δικαστήριο ωστόσο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της […]
Read moreΕιρΑθ 6897/2012 : Αναστολή κατάσχεσης σε βάρος ΝΠΔΔ εις χείρας τρίτου, η οποία επιβλήθηκε χωρίς προηγούμενη κατάθεση ισόποσης εγγυητικής επιστολής.
ΕιρΑθ 6897/2012 Αναστολή κατάσχεσης σε βάρος ΝΠΔΔ εις χείρας τρίτου, η οποία επιβλήθηκε χωρίς προηγούμενη κατάθεση ισόποσης εγγυητικής επιστολής. ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Αριθμός απόφασης 6897/2012 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Αθηνών Χαρούλα Γιωτίτσα την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοικήσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 05 Σεπτεμβρίου του 2012 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Του αιτούντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΘΩΡΑΚΟΣ ΑΘΗΝΩΝ «Η ΣΩΤΗΡΙΑ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Σταμάτη Διαμαντάτου. Των καθών η αίτηση: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «…- PAENCO ΑΕ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Αλέξιου Σπυρόπουλου και 2) Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία «ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η δεν παραστάθηκε (απούσα). Το αιτούν ζητεί να γίνει δεκτή η από 10-07-2012 αίτηση του με αριθμό καταθέσεως 11263/2012. Για την προκειμένη συζήτηση και μετά την εκφώνηση της υπόθεσης από το έκθεμα και κατά τη σειρά της εγγραφής της σ’ αυτό, το δικαστήριο αφού: Μελέτησε τη δικογραφία Σκέφτηκε σύμφωνα με το νόμο Όπως προκύπτει από την προσαγόμενη και επικαλούμενη με αριθμό … έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, … ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα στη δεύτερη καθής η αίτηση «Αγροτική Τράπεζα Ελλάδος ΑΕ». Η τελευταίος όμως δεν εμφανίστηκε όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου εκθέματος και συνεπώς πρέπει να δικαστεί ερήμην. Το Δικαστήριο ωστόσο, πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης, σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες (άρθρα 699, 696 παρ. 1 ΚΠολΔ). Με την υπό κρίση αίτηση το αιτούν ζητεί να ανασταλεί η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδεται εις βάρος του με το από 05-07-2012 κατασχετήριο έγγραφο εις χείρας της δεύτερης των καθών η αίτηση, ως τρίτης, στην οποία το άνω κατασχετήριο επιδόθηκε στις 06-07-2012 για το συνολικό ποσό των 43.239,74 ευρώ για απαίτηση που φέρεται να έχει κατά του αιτούντος , μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της από 10-07-2012 ανακοπής του που νομότυπα και εμπρόθεσμα άσκησε κατά του άνω κατασχετηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 938 του ΚΠολΔ για τους λόγους που αναφέρει στην ανακοπή του. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η κρινόμενη αίτηση αρμόδια φέρεται για συζήτηση στο παρόν Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η ανακοπή. Η αίτηση είναι νόμιμη (άρθρα 933 και 938 ΚΠολΔ). Δικάζεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων άρθρα 686 επ. ΚΠολΔ και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν. Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης στο ακροατήριο της μάρτυρος του αιτούντος, Ελισάβετ Μπαμπαλιάρη καθώς και της χωρίς όρκο κατάθεσης του νόμιμου εκπροσώπου της πρώτης των καθών η αίτηση … πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Μετά από αίτηση της πρώτης των καθών η αίτηση εταιρείας εκδόθηκαν κατά του αιτούντος Νοσοκομείου «Η Σωτηρία» από την Ειρηνοδίκη Αθηνών οι με αριθμούς …, … και … διαταγές πληρωμής. Οι άνω διαταγές πληρωμής κοινοποιήθηκαν στο Νοσοκομείο στις 03-011-2011. Εν συνεχεία μετά την απόρριψη των αιτήσεων […]
Read moreΜΠρΑθ 3941/2012 : Επικουρικό κεφάλαιο – Ασφάλιση αστικής ευθύνης – Αυτοκινητικό ατύχημα – Κοινοτικές Οδηγίες – ΕΣΔΑ – Αποζημίωση σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος – Τόκοι αξιώσεων κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου – Αντισυνταγματικότητα ρύθμισης.
ΜΠρΑθ 3941/2012 Επικουρικό κεφάλαιο – Ασφάλιση αστικής ευθύνης – Αυτοκινητικό ατύχημα – Κοινοτικές Οδηγίες – ΕΣΔΑ – Αποζημίωση σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος – Χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης – Απαγόρευση αναδρομικότητας των νόμων – Προστασία περιουσίας – Αναδρομική κατάργηση ενοχικών αξιώσεων –Αρχή της αναλογικότητας – Τόκοι αξιώσεων κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου – Αντισυνταγματικότητα ρύθμισης -. Εναρμόνιση της χώρας μας με Οδηγία της ΕΕ. Υποχρεωτική κάλυψη με ασφάλιση έναντι τρίτων αστικής ευθύνης από την κυκλοφορία οχημάτων. Πρόβλεψη ευθύνης του Επικουρικού Κεφαλαίου σε περίπτωση πτώχευσης του ασφαλιστή ή άκαρπης εκτέλεσης σε βάρος του ασφαλιστή ή τέλος ανάκλησης της άδειας λειτουργίας ασφαλιστικής επιχείρησης. Ο προβλεπόμενος από τον νόμο ποσοτικός περιορισμός της οφειλόμενης από το Επικουρικό Κεφάλαιο αποζημίωσης σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος είναι ανίσχυρος. Αρχή μη αναδρομικότητας των νόμων. Προστασία της ιδιοκτησίας και της περιουσίας κατά το Σύνταγμα και το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ. Υπάγονται και τα ενοχικά δικαιώματα. Οι καταργούμενες με τη διάταξη του άρθρου 19 παρ. 2 του π.δ. 237/1986 ενοχικές αξιώσεις των ζημιωθέντων από τροχαίο ατύχημα κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου εμπίπτουν στην έννοια του όρου «περιουσία» του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ καθώς και στην έννοια του όρου «ιδιοκτησία» του άρθρου 17 Σ. Αντίθεση της αναδρομικής κατάργησης ενοχικών αξιώσεων με τις διατάξεις των άρθρων 4 και 17 Σ καθώς και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, καθώς και με την αρχή της αναλογικότητας. Πρόβλεψη για προνομιακό επιτόκιο 6% για τις αξιώσεις των ιδιωτών έναντι του Επικουρικού Κεφαλαίου (άρθρο 19 παρ. 2 του π.δ. 237/1986). Δεν δικαιολογείται από λόγους δημοσίου συμφέροντος. Αντίθεση της σχετικής διάταξης με διατάξεις του Συντάγματος και της ΕΣΔΑ. Αριθμός απόφασης 3941/2012 Αριθμός κατάθεσης αγωγής: 49.218/21.3.2011 Αριθμό κατάθεσης παρεμπίπτουσας αγωγής: 165.326/4.10.2011 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Αποτελούμενο από το Δικαστή Χαράλαμπο Σεβαστίδη, Πρωτοδίκη, τον οποίο όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Αθηνών και από τη Γραμματέα Ευαγγελία Ανδριοπούλου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 21 Σεπτεμβρίου 2012 για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ: Α) Του ενάγοντος …, κατοίκου Πετρούπολης Αττικής (…), που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου του δικηγόρου Μιχαήλ Κορρέ, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Των εναγομένων: 1) …, κατοίκου Κηφισιάς Αττικής (…), 2) της μονοπρόσωπης εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «… ΧΟΝΔΡΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα (οδός Γε…) και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) του νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ», που εδρεύει στην Αθήνα (οδός Υπατίας, αριθ. 5) και εκπροσωπείται νόμιμα, από τους οποίους οι δύο πρώτοι κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου δεν παραστάθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ενώ το τρίτο παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Σωκράτη Βερτέλλη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Β) Του παρεμπιπτόντως ενάγοντος νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ», που εδρεύει στην Αθήνα (οδός Υπατίας, αριθ. 5) και εκπροσωπείται νόμιμα, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Σωκράτη Βερτέλλη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Των παρεμπιπτόντως εναγομένων: 1) …, κατοίκου Κηφισιάς Αττικής (οδός …) και 2) της μονοπρόσωπης εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «… ΧΟΝΔΡΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ε.Π.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα […]
Read moreΑΠ 778/2013: Σύμβαση έργου. Υποχρεώση εργολάβου σε προεκπλήρωση.
– Σύμβαση έργου. Υποχρεώση εργολάβου σε προεκπλήρωση. Μη λήψη υπόψη πραγμάτων. Αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση. – Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 361 και 694 παρ. 1 του ΑΚ συνάγεται ότι στη σύμβαση μίσθωσης έργου, ο εργολάβος οφείλει έναντι του κυρίου του έργου να εκπληρώσει πρώτος τόσο την κύρια υποχρέωση του, δηλαδή εκείνη της κατασκευής του έργου, όσο και κάθε άλλη υποχρέωση του, η οποία βάσει συμβατικού όρου, ανάγεται σε κυρία υποχρέωση, μόλις δε προβεί στην εκπλήρωση των εν λόγω υποχρεώσεών του δικαιούται να ζητήσει την αμοιβή του ταυτόχρονα με την παράδοση του έργου, δηλαδή η περιέλευσή του στη σφαίρα εξουσίας του εργοδότη. Συνεπώς, ο εργολάβος υποχρεούται σε προεκπλήρωση. Η υποχρέωσή του, δε αυτή αποτελεί εξαίρεση από τις γενικές αρχές που ισχύουν στις αμφοτεροβαρείς συμβάσεις. Την πληρωμή της αμοιβής του δικαιούται ο εργολάβος και όταν ο εργοδότης κατάγγειλε τη σύμβαση, σύμφωνα με το άρθρο 700 ΑΚ, μετά την οποία η σύμβαση λύεται για το μέλλον. Στην περίπτωση αυτή ο εργοδότης δικαιούται να εκπέσει τη δαπάνη που εξοικονόμησε ο εργολάβος, λόγω της ματαίωσης της σύμβασης, καθώς και οτιδήποτε άλλο ωφελήθηκε από άλλη εργασία. Από τα ως άνω συνάγεται ότι η περάτωση του έργου προηγείται χρονικά της παραδόσεως του έργου. Έτσι λοιπόν στη σύμβαση έργου, υπάρχουν δυο χρονικά διαστήματα. Η χρονική διάρκεια μέχρι της περατώσεως του έργου και εκείνη που αρχίζει από την παράδοση του έργου. Η διάταξη του άρθρου 694 ΑΚ, αναφέρεται στο δεύτερο χρονικό διάστημα στάδιο, ενώ η διάταξη 700 ΑΚ στο πρώτο. Όπως, αναφέρθηκε και στις δυο περιπτώσεις οφείλεται αμοιβή. Η διαφορά είναι ότι στη ΑΚ 700 ο εργολάβος δεν υποχρεούται σε προεκπλήρωση, όπως στην ΑΚ 694. Κατά συνέπεια, η παράδοση του μη περατωθέντος έργου δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ενάσκηση της αξιώσεως προς καταβολή της αμοιβής του εργολάβου. Από το συνδυασμό των ως άνω διατάξεων με εκείνες των άρθρων 335, 338 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ο εργολάβος που ενάγει για την καταβολή της αμοιβής του κατά την ΑΚ 694, πρέπει να ισχυρισθεί και αποδείξει ότι εκτέλεσε και παρέδωσε το έργο. Αν ο εργολάβος ενάγει για καταβολή της αμοιβής του, στην περίπτωση καταγγελίας θα πρέπει να ισχυρισθεί με την αγωγή του και στη συνέχεια να αποδείξει την καταρτισθείσα σύμβαση έργου, την συμφωνηθείσα αμοιβή του και την καταγγελία της συμβάσεως πριν από την περάτωση του έργου. Η καταγγελία αποτελεί περιστατικό από εκείνα που θεμελιώνουν την αξίωση για καταβολή της αμοιβής και ο ενάγων-εργολάβος πρέπει να την επικαλείται σαφώς στην αγωγή. Ως προς την έλλειψη αυτή η αγωγή δεν μπορεί να συμπληρωθεί με τις προτάσεις ή το πρώτον στην κατ’ έφεση δίκη. – Λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, που στόχο έχει τη διασφάλιση του συζητητικού συστήματος (άρθρ. 106 ΚΠολΔ), αλλά και την αρχή της ακρόασης των διαδίκων (άρθρ. 110§2 ΚΠολΔ), ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο και εκτιμώντας προφανώς εσφαλμένα τα διαδικαστικά έγγραφα (άρθρ. 561§2 ΚΠολΔ) είτε έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, είτε δεν έλαβε υπόψη του, πράγματα που προτάθηκαν και έχουν επίσης ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Νοούνται δε, ως πράγματα οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση […]
Read moreΑΠ 1160/2013 : ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ.
– Με το άρθρο 41 του ΝΔ 496/1974 “περί λογιστικού των Ν.Π.Δ.Δ.” ορίζεται ότι κάθε σύμβαση για λογαριασμό ΝΠΔΔ, που έχει αντικείμενο άνω των 10.000 δραχμών (ήδη 2.500 € σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 2/42053/0094/02 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών) ή δημιουργεί υποχρεώσεις διαρκείας, εφόσον δεν ορίζεται άλλως, υποβάλλεται στον τύπο του ιδιωτικού εγγράφου. Το ποσό τούτο δύναται να αυξομειούται δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών, δημοσιευομένων στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η πρόταση καταρτίσεως συμβάσεως και η αποδοχή αυτής δύναται να γίνουν και δι’ ιδιαιτέρων εγγράφων. Η εκ της μη τηρήσεως του τύπου της εγγράφου αποδοχής ακυρότης αίρεται σε περίπτωση εκπληρώσεως της συμβάσεως. Από τις διατάξεις αυτές, συνάγεται ότι ο τύπος του ιδιωτικού εγγράφου, που απαιτείται για τις καταρτιζόμενες για λογαριασμό ΝΠΔΔ ως άνω συμβάσεις, είναι συστατικός και όχι αποδεικτικός, και για το λόγο αυτό η έλλειψή του καθιστά, κατά τα άρθρα 158 και 159 παρ. 1 του Α.Κ. άκυρη τη σύμβαση, αίρεται δε η ακυρότης σε περίπτωση εκτελέσεως της συμβάσεως μόνο όταν για την σύναψή της προηγήθηκε χωριστή έγγραφη πρόταση χωρίς να επακολουθήσει και έγγραφη αποδοχή, όχι όμως και όταν δεν τηρήθηκε καθόλου ο έγγραφος τύπος για την πρόταση και την αποδοχή. inlaw.gr
Read more