7/4/2014, Κατάλογος Νόμων

6 Απριλίου, 2014

ΝΕΟΙ ΝΟΜΟΙ Ν. 4258/2014 (ΦΕΚ Α 94/14.4.2014) – Διαδικασία Οριοθέτησης και ρυθμίσεις θεμάτων για τα υδατορέματα – ρυθμίσεις Πολεοδομικής νομοθεσίας και άλλες διατάξεις. Ν. 4257/2014 (ΦΕΚ Α 93/14.4.2014) –  Επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Εσωτερικών. Ν. 4255/2014 (ΦΕΚ Α’ 11/04/2014) – Εκλογή μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και άλλες διατάξεις. Ν. 4251/2014 (ΦΕΚ Α 80/1.4.2014) – Κώδικας Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ενταξης και λοιπές διατάξεις. Ν. 4250/2014 (ΦΕΚ Α 74/26.3.2014) – Διοικητικές Απλουστεύσεις – Καταργήσεις, Συγχωνεύσεις Νομικών Προσώπων και Υπηρεσιών του Δημοσίου Τομέα – Τροποποίηση Διατάξεων του π.δ. 318/1992 (Α 161) και λοιπές ρυθμίσεις. Ν. 4249/2014 (ΦΕΚ Α 73 24.3.2014) – Αναδιοργάνωση της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού Σώματος και της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, αναβάθμιση Υπηρεσιών του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και ρύθμιση λοιπών θεμάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και άλλες διατάξεις. Ν. 4239/2014 (ΦΕΚ Α’ 43/20/02/2014) – Δίκαιη ικανοποίηση λόγω υπέρβασης της εύλογης διάρκειας της δίκης, στα πολιτικά και ποινικά δικαστήρια και στο Ελεγκτικό Συνέδριο και άλλες διατάξεις. Ν. 4237/2014 (ΦΕΚ Α 36 12.2.2014)-  Ρύθμιση θεμάτων της ΑΔΜΗΕ Α.Ε. και άλλες διατάξεις. Ν. 4242/2014 (ΦΕΚ Α 50 28.2.2014)-  Ενιαίος Φορέας Εξωστρέφειας και άλλες διατάξεις. Ν. 4238/2014 (ΦΕΚ Α’ 38/17/02/2014) – Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.), αλλαγή σκοπού Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και λοιπές διατάξεις. Ν. 4236 (ΦΕΚ Α 33/11.2.2013): Για την ενσωμάτωση των Οδηγιών 2010/64/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του  Συμβουλίου της 20ής Οκτωβρίου 2010 σχετικά με το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση κατά την ποινική διαδικασία (L 280) και 2012/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Μαΐου 2012 σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών (L 142) και άλλες διατάξεις. Ν. 4233/2014 (ΦΕΚ Α 22/29.1.2014) Εθνική Αρχή Συντονισμού Πτήσεων και άλλες διατάξεις. Ν. 4232/2014 (ΦΕΚ Α 20/28.1.2014) Κύρωση της Σύμβασης για τη διεθνή συνεργασία σε ζητήματα διοικητικής συνδρομής προς τους πρόσφυγες. Ν.4231/2014 (ΦΕΚ Α’ 19/28/01/2014) Κύρωση της Σύμβασης που απαλλάσσει από την επικύρωση ορισμένες πράξεις και έγγραφα. Ν. 4230/2014 (ΦΕΚ Α 18 28.1.2014)  Κύρωση της Σύμβασης για την έκδοση πιστοποιητικού ικανότητας γάμου. Ν. 4229/2014 (ΦΕΚ Α 8 10.1.2014)  Άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας χώρου παραστάσεων – Άδεια παράστασης και άλλες διατάξεις. Ν. 4225/2014 (ΦΕΚ Α’ 2/07/01/2014) Αναβάθμιση και βελτίωση των μηχανισμών είσπραξης των ασφαλιστικών φορέων, πρόστιμα για την ανασφάλιστη και αδήλωτη εργασία και λοιπές διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας. Ν. 4224/2013 (ΦΕΚ Α 288/31.12.2013)- Κυβερνητικό Συμβούλιο Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο Αξιοποίησης Περιουσίας του Δημοσίου και άλλες επείγουσες διατάξεις Ν. 4223/2013 (ΦΕΚ Α 287/31.12.2013)- Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων και άλλες διατάξεις. Ν. 4222/2013 (ΦΕΚ Α’ 279/18/12/2013)- Α) Κύρωση της Συμφωνίας Αεροπορικών Μεταφορών μεταξύ ως πρώτου μέρους, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ως δεύτερου μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών – μελών της, ως τρίτου μέρους, της Ισλανδίας και, ως τέταρτου μέρους, του Βασιλείου της Νορβηγίας, Β) Κύρωση της Συμπληρωματικής Συμφωνίας Αεροπορικών Μεταφορών μεταξύ, ως πρώτου μέρους, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών – μελών της, ως δεύτερου μέρους, της Ισλανδίας, και, ως τρίτου μέρους, του Βασιλείου της Νορβηγίας για την εφαρμογή της Συμφωνίας Αεροπορικών Μεταφορών μεταξύ, ως πρώτου μέρους, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ως δεύτερου μέρους, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών – μελών της, ως τρίτου μέρους, […]

Read more

31/3/2014: Τί προβλέπει το πολυνομοσχέδιο για τη Δικαιοσύνη – Αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας

30 Μαρτίου, 2014

Τί προβλέπει το πολυνομοσχέδιο για τη Δικαιοσύνη – Αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας Aλλαγές και προσθήκες άρθρων του Ποινικού Κώδικα κυρίως και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας προβλέπει το Πολυνομοσχέδιο σχετικά με το χώρο της δικαιοσύνης, που βρίσκεται στη Βουλή για ψήφιση. Οι σχετικές διατάξεις βρίσκονται στην παράγραφο ΙΕ του νομοσχεδίου και έχουν αναλυτικά ως εξής: ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΙΕ.: ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ – ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΙΕ.1. : Η παράγραφος 5 του άρθρου 46 του ν. 4194/2013 (Α΄ 208) αντικαθίσταται ως εξής: «Κάθε μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων της έμμισθης εντολής, και ιδίως η παρότρυνση από τον εντολέα προς τον Δικηγόρο να δράσει αντίθετα με την καλή πίστη, τον ισχύοντα Κώδικα Δεοντολογίας ή τη συνείδησή του, θεωρείται ως καταγγελία της έμμισθης εντολής εκ μέρους του εντολέα». ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΙΕ.2. : Η περίπτωση γ’ του άρθρου 4 του ν. 3898/2010 (Α΄ 211) αντικαθίσταται ως εξής: «Ως διαμεσολαβητής νοείται τρίτο σε σχέση με τα μέρη πρόσωπο, διαπιστευμένο ως διαμεσολαβητής κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 7, από το οποίο ζητείται να αναλάβει διαμεσολάβηση με κατάλληλο, αποτελεσματικό και αμερόληπτο τρόπο, ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίο ορίστηκε ή ανέλαβε να τελέσει την εν λόγω διαμεσολάβηση». ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΙΕ.3. : ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΡΘΡΟΥ 8 Π.Κ. Οι περιπτώσεις γ’ και δ’ του άρθρου 8 του Ποινικού Κώδικα αντικαθίστανται ως εξής: «γ) αξιόποινη πράξη που τέλεσαν ως υπάλληλοι του ελληνικού κράτους ή οργάνου ή οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει την έδρα του στην Ελλάδα, δ) πράξη που στρέφεται εναντίον ή απευθύνεται προς υπάλληλο του ελληνικού κράτους ή έλληνα υπάλληλο οργάνου ή οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά την άσκηση της υπηρεσίας τους ή σε σχέση με την άσκηση των καθηκόντων τους. » ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΙΕ.4.: ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΡΘΡΟΥ 159 Π.Κ.  Το άρθρο 159 του Ποινικού Κώδικα αντικαθίσταται ως εξής: «Άρθρο 159 Δωροληψία πολιτικών αξιωματούχων 1. Ο Πρωθυπουργός, τo μέλoς της κυβέρνησης, ο υφυπουργός, ο περιφερειάρχης, ο αντιπεριφερειάρχης ή ο δήμαρχος, που ζητεί ή λαμβάνει, άμεσα ή μέσω τρίτου, για τον εαυτό του ή για άλλον, οποιασδήποτε φύσης ωφέλημα, ή αποδέχεται την υπόσχεση παροχής τέτοιου ωφελήματος, ως αντάλλαγμα για ενέργειά του ή παράλειψη, μελλοντική ή ήδη τελειωμένη, που ανάγεται στην εκτέλεση των καθηκόντων του, τιμωρείται με κάθειρξη και χρηματική ποινή από 15.000 έως 150.000 ευρώ.  2. Με την ίδια ποινή τιμωρείται το μέλος της Βουλής, των συμβουλίων τοπικής αυτοδιοίκησης και των επιτροπών τους που σχετικά με κάποια εκλογή ή ψηφοφορία η οποία διενεργείται από τα ως άνω σώματα ή επιτροπές δέχεται την παροχή ή υπόσχεση οποιασδήποτε φύσης ωφελήματος, για τον εαυτό του ή για άλλον, ή ζητεί τέτοιο ως αντάλλαγμα για να μη λάβει μέρος στην εκλογή ή ψηφοφορία, για να υποστηρίξει ορισμένο θέμα προς ψήφιση ή για να ψηφίσει με ορισμένο τρόπο. 3. Οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται και όταν η πράξη τελείται από μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 4. Οι διατάξεις των άρθρων 238, 263 παρ. 1 και 263Β παρ. 2 έως 5 έχουν εφαρμογή και στα εγκλήματα των προηγούμενων παραγράφων.» ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΙΕ.5. : ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΡΘΡΟΥ 159Α ΣΤΟΝ Π.Κ.  Μετά το άρθρο 159 του Ποινικού Κώδικα προστίθεται άρθρο 159Α ως εξής:  «Άρθρο 159Α Δωροδοκία πολιτικών αξιωματούχων 1. Όποιος υπόσχεται ή παρέχει οποιασδήποτε […]

Read more

Ειδική Διοικητική Διαδικασία – Ενδικοφανής προσφυγή σύμφωνα με το αρ.63 ν.4174/2013, ΠΟΛ. 1069/4-3-2014

10 Μαρτίου, 2014

 Παροχή οδηγιών για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 63 του Ν. 4174/2013 (ΦΕΚ Α΄ 170/26.07.2013) «Ειδική Διοικητική Διαδικασία -Ενδικοφανής προσφυγή», όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 49 του Ν. 4223/2013 (ΦΕΚ Α΄287/31.12.2013) για την διαδικασία υποβολής και εξέτασης ενδικοφανών προσφυγών από τηΔιεύθυνση Επίλυσης Διαφορών. Μετά τις με αριθμό Δ6Α 1198069 ΕΞ 2013/30-12-2013 (ΦΕΚ Β΄ 3367/31.12.2013) και ΠΟΛ 1002/31.12.2013 (ΦΕΚ Β΄ 55/16.01.2014) αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων με τις οποίες, αφού μετονομάστηκε η Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης σε Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, ανακαθορίστηκε η εσωτερική διάρθρωση και οι αρμοδιότητές της και προσδιορίστηκαν οι λεπτομέρειες για τη λειτουργία της, την εφαρμοστέα διαδικασία και τον τρόπο έκδοσης των αποφάσεών της, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 63 του Ν. 4174/2013 (Α΄ 170/26.07.2013) «Ειδική Διοικητική Διαδικασία – Ενδικοφανής προσφυγή», όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 49 του Ν. 4223/2013 (ΦΕΚ Α΄287/31.12.2013) παρέχουμε τις ακόλουθες οδηγίες και παρακαλούμε για την ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή τους: Α. Ειδική Διοικητική Διαδικασία ενδικοφανούς προσφυγής ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών 1. Σε ενδικοφανή προσφυγή ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών υπόκεινται εν όλω ή εν μέρει οι πράξεις, ρητές ή σιωπηρές, που εκδίδονται από τη Φορολογική Αρχή ή συντελούνται από 1.1.2014 και εφεξής και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (άρθρο 2 Ν. 4174/2013 , όπως τροποποιήθηκε και ισχύει), με την εξαίρεση που προβλέπεται μέχρι 1.1.2015 (σύμφωνα με την παρ.29 του αρθ. 66 του Κ.Φ.Δ.) για τις πράξεις κληρονομιών, δωρεών και γονικών παροχών, οι οποίες εφόσον εκδόθηκαν μετά την 1.1.2014 θα προσβάλλονται απευθείας στα Διοικητικά Δικαστήρια. Ως εκ τούτου, η Φορολογική Αρχή, για όλες τις λοιπές πράξεις που εκδίδονται μετά την ως άνω ημερομηνία, υποχρεούται να αναγράφει επί του σώματος αυτών, ότι «σε περίπτωση αμφισβήτησής της, ο υπόχρεος πρέπει να υποβάλει, δια της αρμόδιας φορολογικής αρχής που την εξέδωσε, ενδικοφανή προσφυγή ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών εντός προθεσμίας 30 ημερών από την κοινοποίησή της», καθώς και το ότι «είναι απαράδεκτη η προσφυγή απευθείας στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια κατά της πράξης». 2. Η ενδικοφανής προσφυγή και το αίτημα αναστολής πρέπει να αναφέρουν όλους τους λόγους και τα έγγραφα στα οποία ο υπόχρεος βασίζει το αίτημά του, τα οποία συνυποβάλλονται με την προσφυγή. Επισημαίνεται ότι στην προσφυγή πρέπει να συμπεριλαμβάνονται οπωσδήποτε τα στοιχεία επικοινωνίας με τον αιτούντα (δηλαδή ταχυδρομική διεύθυνση και διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, όπου και μόνο θα κοινοποιείται η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών), καθώς και τα στοιχεία του αντικλήτου, εφόσον ορίζεται από τον προσφεύγοντα. Σημειώνεται ότι υπόχρεα φυσικά και νομικά πρόσωπα, που δεν έχουν την κατοικία ή την έδρα τους στην Περιφέρεια Αττικής, οφείλουν κατ΄ αρχήν να διορίζουν αντίκλητο που να έχει την κατοικία ή το χώρο εργασίας του εντός αυτής, όμως αυτό δεν αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού της ενδικοφανούς προσφυγής και, σε κάθε περίπτωση, η προσφυγή εξετάζεται αδιακρίτως αν έχει ορισθεί ή δεν έχει ορισθεί αντίκλητος εντός Αττικής. Συνεπώς, οι φορολογικές αρχές, αφού επισημάνουν τη σχετική έλλειψη στον προσφεύγοντα, υποχρεούνται να παραλαμβάνουν τις ενδικοφανείς προσφυγές, ακόμα και στην περίπτωση που δεν ορίζεται αντίκλητος εντός Αττικής, εφόσον πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις. 3. Ο υπόχρεος, με το αίτημά του, υποβάλλει ταυτόχρονα στην αρμόδια φορολογική αρχή και ηλεκτρονικό φάκελο με τα ως άνω έγγραφα σε μαγνητική μορφή ή σε […]

Read more

ν. 4242/2014: Ενιαίος Φορέας Εξωστρέφειας και άλλες διατάξεις (Εμπορικές μισθώσεις – Αποφυλακίσεις χρονίως πασχόντων).

28 Φεβρουαρίου, 2014

ΦΕΚ A 50/2014  NOMOΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 4242/2014 Εμπορικές μισθώσεις Αποφυλακίσεις χρονίως πασχόντων Άρθρο 13 1. Οι µισθώσεις που εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής του π.δ. 34/1995 και συνάπτονται µετά την έναρξη ι- σχύος του παρόντος διέπονται από τους συµβατικούς ό- ρους τους, τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα και του π.δ. 34/1995, µε την εξαίρεση των άρθρων 5-6, 16-18, 20-26, 27 παρ. 2, 28-40, 43, 46 και 47 αυτού. Οι µισθώσεις του ανωτέρω εδαφίου ισχύουν για τρία (3) έτη, ακόµη και αν έχουν συµφωνηθεί για βραχύτερο ή για αόριστο χρόνο, και µπορεί να λυθούν µε νεότερη συµφωνία που αποδεικνύεται µε έγγραφο βέβαιης χρο- νολογίας. Η καταγγελία γίνεται εγγράφως και τα έννοµα αποτελέσµατά της επέρχονται τρεις (3) µήνες από την κοινοποίησή της. 2.α. Οι µισθώσεις που εµπίπτουν στο πεδίο εφαρµογής του π.δ. 34/1995 και έχουν συναφθεί, παραταθεί ή ανα- νεωθεί, ρητώς ή σιωπηρώς, πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος, συµπεριλαµβανοµένων και των µισθώσεων των οποίων έχει λήξει η δωδεκαετής διάρκεια και δεν έ- χουν παρέλθει εννέα (9) µήνες από τη λήξη της, διέπο- νται από τις διατάξεις αυτού, όπως τροποποιείται κατά το παρόν άρθρο. β. Η παρ. 1 του άρθρου 16 του π.δ. 34/1995 αντικαθί- σταται ως εξής: «1. Ο εκµισθωτής µπορεί µετά τη λήξη του συµβατικού χρόνου της µίσθωσης, και σε κάθε περίπτωση όχι προτού περάσουν δεκαοκτώ (18) µήνες ([ή ως προς τις µισθώ- σεις του άρθρου 2 του παρόντος εννέα (9) µήνες] από την έναρξη της µίσθωσης, να καταγγείλει τη µίσθωση για την άσκηση στο µίσθιο των δραστηριοτήτων του άρ- θρου 1 περιπτώσεις α΄ εως γ΄ ή, ως προς τις µισθώσεις του άρθρου 2, των δραστηριοτήτων κατά το άρθρο αυτό από τον ίδιο, τον κύριο, τα τέκνα ή σύζυγό τους (ιδιό- χρηση).» γ. Η παρ. 1 του άρθρου 23 του π.δ. 34/1995 αντικαθί- σταται ως εξής: «1. Ο εκµισθωτής µπορεί να καταγγείλει τη µίσθωση για ανοικοδόµηση του µισθίου από αυτόν ή τον κύριο του µισθίου: α) Μετά τη λήξη του συµβατικού χρόνου, εκτός αν ο χρόνος αυτός υπερβαίνει την εξαετία, οπότε η καταγγε- λία της µίσθωσης µπορεί να γίνει µετά την πάροδο έξι (6) ετών από την έναρξη της µίσθωσης. β) Μετά την πάροδο δεκαοκτώ (18) µηνών από την έ- ναρξη της µίσθωσης σε περίπτωση που ο συµβατικός χρόνος της µίσθωσης είναι µικρότερος από δεκαοκτώ (18) µήνες ή η µίσθωση έχει αόριστη διάρκεια. γ) Μετά την πάροδο εννέα (9) µηνών από την έναρξη της µίσθωσης, στις περιπτώσεις του άρθρου 2 του παρό- ντος, αν ο συµβατικός χρόνος της µίσθωσης είναι µικρό- τερος από εννέα (9) µήνες ή η µίσθωση έχει αόριστη διάρκεια.» δ. Οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 29 του π.δ. 34/ 1995 αντικαθίστανται ως εξής: «1. Στην καταγγελία της µίσθωσης για το λόγο των άρ- θρων 16 έως 17, ο εκµισθωτής οφείλει στο µισθωτή ως αποζηµίωση το κατά το χρόνο της καταγγελίας καταβαλ- λόµενο µίσθωµα οκτώ (8) µηνών και στην καταγγελία της µίσθωσης για το λόγο του άρθρου 23 παράγραφος 1 το κατά το χρόνο της καταγγελίας µίσθωµα έξι (6) µη- νών. 2. Με αίτηση του µισθωτή το δικαστήριο µπορεί να αυ- ξήσει το ποσό της αποζηµίωσης, στην καταγγελία για ι- διόχρηση µέχρι δεκαπέντε (15) µηνιαία µισθώµατα και […]

Read more

Ο νέος νόμος 4239/2014 για τη χρηματική ικανοποίηση λόγω υπέρβασης της εύλογης διάρκειας της πολιτικής και ποινικής δίκης

23 Φεβρουαρίου, 2014

  Δημοσιεύθηκε (ΦΕΚ Α’ 43/20-02-2014) ο Νόμος 4239/2014 για τη Δίκαιη ικανοποίηση λόγω υπέρβασης της εύλογης διάρκειας της δίκης, στα πολιτικά και ποινικά δικαστήρια και στο Ελεγκτικό Συνέδριο και άλλες διατάξεις. Είχε προηγηθεί ο νόμος 4055/2012 με την αντίστοιχη διαδικασία όσο αφορά στη Διοικητική Δικαιοσύνη. Σύμφωνα με το άρθρο 5 που προβλέπει τα κριτήρια για την υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της δίκης και την επιδίκαση αποζημίωσης «το δικαστήριο αποφαίνεται για το αν συντρέχει υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της δίκης συνεκτιμώντας ιδίως: α) την καταχρηστική ή παρελκυστική συμπεριφορά των διαδίκων κατά την εξέλιξη της δίκης για τη διάρκεια της οποίας διατυπώνεται παράπονο ότι υπερέβη την εύλογη διάρκεια, β) την πολυπλοκότητα των τιθέμενων πραγματικών και νομικών ζητημάτων, γ) τη στάση των αρμόδιων κρατικών αρχών και δ) το διακύβευμα της υπόθεσης για τον αιτούντα.  Όταν διαπιστώνεται ότι συντρέχει υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της δίκης και επομένως υπάρχει παραβίαση του δικαιώματος σε ταχεία απονομή της δικαιοσύνης, το δικαστήριο αποφαίνεται για το αν πρέπει να καταβληθεί χρηματικό ποσό για τη δίκαιη ικανοποίηση και σε καταφατική περίπτωση ορίζει το ύψος αυτής, λαμβάνοντας υπόψη και την περίοδο που υπερέβη τον εύλογο χρόνο για την εκδίκαση της υπόθεσης, κατά συνεκτίμηση των κριτηρίων της προηγούμενης παραγράφου, καθώς και την ικανοποίηση του αιτούντος από άλλα μέτρα που προβλέπονται στην κείμενη νομοθεσία για την αποκατάσταση της βλάβης του, μεταξύ των οποίων και την επιδίκαση υπέρ αυτού αυξημένης δικαστικής δαπάνης, κατά τα οριζόμενα στις οικείες διατάξεις. Αν γίνει δεκτή η αίτηση, επιβάλλονται στο Δημόσιο τα έξοδα του αιτούντος για τη σύνταξη της αίτησης και την παράσταση του πληρεξουσίου δικηγόρου, τα οποία δεν μπορεί να υπερβαίνουν το εκάστοτε οριζόμενο ποσό για την άσκηση και συζήτηση της παρέμβασης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης, μπορεί , κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, να επιβάλλεται δαπάνη υπέρ του Δημοσίου». legal news24

Read more

Μόνο ένα παράβολο έφεσης επί ομοδικίας – Ν. 4139/2013

17 Φεβρουαρίου, 2014

        Η σύγχυση που είχε δημιουργηθεί με τις τελευταίες διατάξεις του Ν. 4055/2012 ο οποίος τροποποίησε σε μεγάλο βαθμό τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας , σχετικά με το παράβολο των 200€ που έπρεπε να καταβάλλει ή όχι, αυτοτελώς, ο κάθε εκκαλών σε περίπτωση ομοδικίας ,  ως προϋπόθεση του παραδεκτού της ασκηθείσης εφέσεως  , λύθηκε αρχικώς νομολογιακώς, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 162/2013 απόφασης του ΕφΘΕΣΣΑΛ και εν συνεχεία δυνάμει του νεοψηφισθέντος Ν. 4139/2013 (ΦΕΚ Α’ 74/20-3-2013) , ο οποίος τροποποίησε εκ νέου τη διάταξη του άρθρου 495§4 του ΚΠολΔ που πλέον ορίζει οτι “β. Σε περίπτωση που ασκήθηκε ένα ένδικο μέσο από ή κατά περισσότερων διαδίκων κατατίθεται ένα παράβολο από τους εκκαλούντες, αναιρεσείοντες ή αιτούντες.”       Η αιτιολογία της προρρηθείσης απόφασης έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και είναι η εξής :     “Ο σκοπός της επιβολής διαφορετικών τελών, χαρακτήρα που έχει και το ως άνω παράβολο του άρθρου 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, δεν αποβλέπει σε δημοσιονομικά οφέλη του Δημοσίου, αλλά συνιστά οικονομική υποχρέωση του διαδίκου, ως προϋπόθεση για την αποτροπή αβασίμων ενδίκων βοηθημάτων και μέσων. Ο σκοπός όμως αυτός, ικανοποιείται, σε περίπτωση ομοδικίας, ανεξάρτητα του είδους αυτής, με την καταβολή ενός και μόνο παραβόλου από την ομάδα των ομοδίκων – εκκαλούντων. Διαφορετική ερμηνεία και θεώρηση του ζητήματος (ιδιαίτερα στην περίπτωση που υπάρχει πολυάριθμη ομοδικία, ενεργητική και παθητική), θα οδηγήσει στην επιβολή δυσβάστακτων οικονομικών προϋποθέσεων για την πρόσβαση ενός πολίτη στη δικαιοσύνη, συνέπεια η οποία έρχεται σε αντίθεση με το καταχωρημένο στα άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, δικαίωμα για ελεύθερη πρόσβαση στη δικαιοσύνη, αφού με τέτοιες οικονομικές προϋποθέσεις, ουσιαστικά αναιρείται ο πυρήνας του δικαιώματος αυτού.” http://lawyer-net.blogspot.gr/

Read more

ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ζ1-798/2008 – ΦΕΚ 1353/Β’/11.7.2008 Απαγόρευση αναγραφής Γενικών Όρων Συναλλαγών

16 Φεβρουαρίου, 2014

ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ζ1-798/2008 – ΦΕΚ 1353/Β’/11.7.2008 Απαγόρευση αναγραφής Γενικών Όρων Συναλλαγών που έχουν κριθεί καταχρηστικοί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις.   Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ   Έχοντας υπόψη: Τις διατάξεις:   1. Του άρθρου 90 του Κώδικα νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του π.δ. 63/2005 (ΦΕΚ 98/Α’/2005) «Κωδικοποίηση της Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα».   2. Του άρθρου 13 παρ. 21 του ν. 3587/2007 (ΦΕΚ 152/Α’/10.7.2007) «Τροποποίηση και συμπλήρωση του ν. 2251/1994 «Προστασία των Καταναλωτών», όπως ισχύει, Ενσωμάτωση της οδηγίας 2005/29 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L149)».   3. Του άρθρου 2 του ν. 2251/1994 (ΦΕΚ 191/Α’/1994) «Προστασία των Καταναλωτών», όπως ισχύει.   4. Του π.δ. 397/1998 «Οργανισμός του Υπουργείου Εμπορίου», όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.   5. Του π.δ. 27/1996 «Συγχώνευση των Υπουργείων Τουρισμού, Βιομηχανίας Ενέργειας και Τεχνολογίας και Εμπορίου στο Υπουργείο Ανάπτυξης» (ΦΕΚ 19/Α’/1.2.1996), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει μετά την έκδοση του π.δ. 122/2004 (ΦΕΚ 85/ Α’/17.3.2004).   6. Του π.δ. 59/1996 «Σύσταση Γενικής Γραμματείας Εμπορίου στο Υπουργείο Ανάπτυξης και καθορισμός των αρμοδιοτήτων της» (ΦΕΚ 51/Α’/18.3.1996).   7.  Του π.δ. 197/1997 «Σύσταση Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή και καθορισμός των αρμοδιοτήτων της» (ΦΕΚ 156/Α’/30.7.1997).   8. Του π.δ. 206/2007 «Διορισμός Υπουργών και Υφυπουργών» (ΦΕΚ 232/Α’/19.9.2007).   9. Τις αποφάσεις υπ’ αριθμ. 430/2005 και 1219/2001 του Αρείου Πάγου, 5253/2003, και 6291/2000 του Εφετείου Αθηνών καθώς και 1119/2002 και 1208/1998 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, οι οποίες έχουν καταστεί αμετάκλητες, καθώς και την απόφαση υπ’ αριθμ. 961/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στο μέρος που έχει καταστεί αμετάκλητη.   10. Το γεγονός ότι οι συνέπειες του δεδικασμένου των ανωτέρω αποφάσεων έχουν ευρύτερο δημόσιο ενδιαφέρον για την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και την προστασία των καταναλωτών.   11. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις της παρούσας δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού, αποφασίζουμε:     Την απαγόρευση αναγραφής των Γενικών Όρων Συναλλαγών που έχουν κριθεί ως καταχρηστικοί με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις επί αγωγών ενώσεων καταναλωτών, σε συμβάσεις που συνάπτουν τα Πιστωτικά Ιδρύματα με τους καταναλωτές, ως ακολούθως:   1) Σε συμβάσεις στεγαστικών δανείων κυμαινόμενου επιτοκίου: α) όρος που προβλέπει την είσπραξη από το Πιστωτικό Ίδρυμα εξόδων «χρηματοδότησης», «προέγκρισης δανείου», ή «εξέτασης αιτήματος δανείου», κλιμακούμενων ανάλογα με το ποσόν του δανείου, β) όρος που προβλέπει την επιβολή ποσού «προμήθειας» ή «εξόδων φακέλου», γ) όρος που προβλέπει ότι σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής εκ μέρους του καταναλωτή οποιασδήποτε δόσης, ή μέρους αυτής, ή των τόκων, ή των εξόδων το Πιστωτικό Ίδρυμα δύναται να καταγγείλει την σύμβαση δανείου και να ζητήσει το σύνολο του ανεξόφλητου ποσού μαζί με τους αναλογούντες τόκους υπερημερίας. δ) όρος που προβλέπει ως πρόσθετη ασφάλεια την εκχώρηση και μεταβίβαση στο Πιστωτικό Ίδρυμα των μισθωμάτων επί εκμισθωμένου από τον καταναλωτή ακινήτου, εφόσον το Πιστωτικό Ίδρυμα απαιτεί επιπλέον από τον καταναλωτή να εγγράψει υπέρ αυτού προσημείωση υποθήκης για ποσό που υπερκαλύπτει το ύψος του δανείου, να διατηρεί το ακίνητο ασφαλισμένο με δικαιούχο του ασφαλίσματος το ίδιο το Πιστωτικό ίδρυμα και να συνυπογράψει τη σύμβαση δανείου ως εγγυητής τρίτο πρόσωπο, ε) όρος που προβλέπει την παραίτηση του εγγυητή από τα ευεργετήματα και τις ενστάσεις που του αναγνωρίζουν τα άρθρα 862  868 Α.Κ., όπως εκάστοτε ισχύουν, στ) όρος που […]

Read more

Γενικά για τους δύο νέους Κώδικες, Φορολογίας Εισοδήματος και Φορολογικής Διαδικασίας

19 Ιανουαρίου, 2014

Για τους δύο νέους Κώδικες που πρόσφατα ψηφίστηκαν και δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ: Τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Νόμος 4172, ΦΕΚ 167 Α/ 23-07-02013) και Τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Νόμος  4174, ΦΕΚ170 Α/ 26-07-2013). Τα δύο νομοθετήματα είναι εξαιρετικής σημασίας καθώς ο Νέος Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος ρυθμίζει από 1/1/2014 τον τρόπο φορολόγησης, δήλωσης και απόδοσης των φόρων, προκαταβολής και παρακράτησης του φόρου για τις κατηγορίες των εισοδημάτων και ο Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας καθορίζει τη διαδικασία προσδιορισμού, βεβαίωσης και είσπραξης των εσόδων του Δημοσίου, καθώς και τις διοικητικές κυρώσεις. Γενικές Διατάξεις Εγγραφή στο Φορολογικό Μητρώο και Α.Φ.Μ. Φορολογική Ενημερότητα Τήρηση Βιβλίων και Στοιχείων Πληροφορίες από τον φορολογούμενο και από τρίτους Υποβολή Δηλώσεων Φορολογικοί Έλεγχοι Επιλογή υποθέσεων προς έλεγχο Διενέργεια φορολογικού ελέγχου από τη Φορολογική Διοίκηση Πρόσβαση στα βιβλία και στοιχεία Είσοδος σε εγκαταστάσεις Αποτελέσματα φορολογικού ελέγχου Αμοιβαία Διοικητική Συνδρομή Κρατών – Μελών στον τομέα της φορολογίας Προσδιορισμός του Φόρου Άμεσος, Διοικητικός, Εκτιμώμενος, Διορθωτικός, Προληπτικός προσδιορισμός φόρου Παραγραφή Δικαιολόγηση προσαύξησης περιουσίας Είσπραξη του Φόρου Αρμόδια όργανα Πληρωμή και Επιστροφή φόρου Πρόγραμμα ρύθμισης οφειλών – τμηματικής καταβολής σε δόσεις Σειρά εξόφλησης Ενδοομιλικές Συναλλαγές Φάκελος Τεκμηρίωσης Προέγκριση Μεθοδολογίας Ενδοομιλικής Τιμολόγησης Τόκοι και Πρόστιμα Τόκοι και πρόστιμα εκπρόθεσμης καταβολής Διαδικαστικές παραβάσεις Παραβάσεις Φοροδιαφυγής Διαδικασίες Προσφυγής Ενδικοφανής προσφυγή   Τι περιέχει ο νέος Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος Τέλος στο καθεστώς της συγκέντρωσης αποδείξεων από μισθωτούς και συνταξιούχους, κατάργηση της έκπτωσης φόρου 1,5% λόγω παρακράτησης, αύξηση του συντελεστή φορολόγησης στα ενοίκια από 10% σε 11% για εισπράξεις έως 12.000 ετησίως με ταυτόχρονη όμως κατάργηση του συμπληρωματικού φόρου 1,5% ή 3%, εφαρμογή πόθεν έσχες για αγορά οποιουδήποτε ακινήτου (πρώτη, εξοχική κτλ.), μετοχών, εταιρειών κλπ., προβλέπει μεταξύ άλλων ο Νέος Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος (68 σελίδων) που δόθηκε στη δημοσιότητα. Παράλληλα, μειώνεται ο φόρος υπεραξίας στη μεταβίβαση ακινήτων από το 20% σήμερα στο 15%, ενώ αντίθετα αυξάνεται η φορολογία των αποζημιώσεων απόλυσης από το 20% στο 25% για αποζημίωση από 100 έως 150 χιλιάδες ευρώ. Ο νέος Κώδικας περιλαμβάνει τις μεγάλες ανατροπές στο φορολογικό σύστημα που θεσπίστηκαν στις αρχές του έτους για μισθωτούς, συνταξιούχους, αγρότες, επαγγελματίες, εισοδηματίες, εμπόρους και επιχειρήσεις, περιλαμβάνει ο νέος Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος Φυσικών και Νομικών προσώπων. Αλλη φορολογική κλίμακα θα ισχύει για τη φορολογία μισθωτών και συνταξιούχων και άλλη για εισοδηματίες, ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ενώ για πρώτη φορά απο το 2014 θα φορολογηθούν ουσιαστικά και οι αγρότες με συντελεστή 13%. Ο νέος Κώδικας, ξεκαθαρίζει ποιο είναι το φορολογητέο εισόδημα και ποιο όχι, καταγράφει τις λιγοστές φοροαπαλλαγές που θα εξακολουθήσουν να ισχύουν, το νέο καθεστώς φορολογικής έκπτωσης που λειτουργεί ως αφορολόγητο για χαμηλά και μεσαία εισοδήματα μετά την πλήρη κατάργηση του αφορολογήτου για τα παιδιά. Μάλιστα αυτό που ξεκαθαρίζει ο νέος Κώδικας είναι ότι η έκπτωση των 2.100 ευρώ για εισοδήματα έως 21.000 ευρώ δεν απαιτεί τη συγκέντρωση αποδείξεων. Το όριο ετήσιου εισοδήματος μέχρι το οποίο παραμένει εξαρτώμενο μέλος οικογένειας νέος άνω των 18 ετών καθορίζεται πάνω από τις 3.000 ευρώ, στο ύψος δηλαδή του τεκμηρίου διαβίωσης του άγαμου. Μέχρι τώρα το όριο είναι 2.900 ευρώ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα κάθε νέος ηλικίας άνω των 18 ετών, μόνο με το τεκμήριο του άγαμου έπαυε να αποτελεί προστατευτόμενο μέλος της οικογένειας και να μην μπορεί ο υπόχρεος να διεκδικήσει […]

Read more

N. 4172/2013 : ο νέος Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος. Φορολογία εισοδήματος, επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4046/2012, του ν. 4093/2012 και του ν. 4127/2013 και άλλες διατάξεις.

19 Ιανουαρίου, 2014

ΤΜΗΜΑ ΠΡΩΤΟ ΚΩΔΙΚΑΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Πεδίο Εφαρμογής 1. Ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος (Κ.Φ.Ε.) ρυθμίζει τη φορολογία του εισοδήματος: α) των φυσικών προσώπων, β) των νομικών προσώπων και των κάθε είδους νομικών οντοτήτων. 2. Ο Κ.Φ.Ε. ρυθμίζει τον τρόπο φορολόγησης για τις κατηγορίες εισοδημάτων, όπως ορίζονται στον Κ.Φ.Ε., καθώς και τον τρόπο απόδοσης των φόρων με την υποβολή της δήλωσης, την προκαταβολή του φόρου και την παρακράτησή του. Άρθρο 2 Ορισμοί Οι όροι που χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς του Κ.Φ.Ε. έχουν την έννοια που προβλέπει η κείμενη νομοθεσία, εκτός εάν ο Κ.Φ.Ε. ορίζει διαφορετικά. Για τους σκοπούς του παρόντος νοούνται ως: α) «φορολογούμενος»: κάθε πρόσωπο που υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, σύμφωνα με τον Κ.Φ.Ε., β) «πρόσωπο»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή κάθε είδους νομική οντότητα, γ) «νομικό πρόσωπο»: κάθε επιχείρηση ή εταιρεία με νομική προσωπικότητα ή ένωση επιχειρήσεων ή εταιρειών με νομική προσωπικότητα, δ) «νομική οντότητα»: κάθε μόρφωμα εταιρικής ή μη οργάνωσης ανεξαρτήτως νομικής προσωπικότητας και κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα που δεν είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο, όπως ιδίως συνεταιρισμός, οργανισμός, υπεράκτια ή εξωχώρια εταιρεία, κάθε μορφής εταιρεία ιδιωτικών επενδύσεων, κάθε μορφής καταπίστευμα ή εμπίστευμα ή οποιοδήποτε μόρφωμα παρόμοιας φύσης, κάθε μορφής ίδρυμα ή σωματείο ή οποιοδήποτε μόρφωμα παρόμοιας φύσης, κάθε μορφή προσωπικής επιχείρησης ή οποιαδήποτε οντότητα προσωπικού χαρακτήρα, κάθε μορφής κοινή επιχείρηση, κάθε μορφής εταιρείας διαχείρισης κεφαλαίου ή περιουσίας ή διαθήκης ή κληρονομίας ή κληροδοσίας ή δωρεάς, κάθε φύσης κοινοπραξία, κάθε μορφής εταιρεία αστικού δικαίου, συμμετοχικές ή αφανείς εταιρείες, κοινωνίες αστικού δικαίου, ε) «υπόχρεος σε παρακράτηση»: κάθε πρόσωπο που υποχρεούται σε παρακράτηση φόρου στην πηγή, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Φ.Ε., στ) «συγγενικό πρόσωπο»: ο/η σύζυγος και οι ανιόντες ή κατιόντες σε ευθεία γραμμή, ζ) «συνδεδεμένο πρόσωπο»: κάθε πρόσωπο, το οποίο συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα στη διοίκηση, τον έλεγχο ή το κεφάλαιο άλλου προσώπου, το οποίο είναι συγγενικό πρόσωπο ή με το οποίο συνδέεται. Ειδικότερα, τα ακόλουθα πρόσωπα θεωρούνται συνδεδεμένα πρόσωπα: αα) κάθε πρόσωπο που κατέχει άμεσα ή έμμεσα μετοχές, μερίδια ή συμμετοχή στο κεφάλαιο τουλάχιστον τριάντα τρία τοις εκατό (33%), βάσει αξίας ή αριθμού, ή δικαιώματα σε κέρδη ή δικαιώματα ψήφου, ββ) δύο ή περισσότερα πρόσωπα, εάν κάποιο πρόσωπο κατέχει άμεσα ή έμμεσα μετοχές, μερίδια δικαιώματα ψήφου ή συμμετοχής στο κεφάλαιο τουλάχιστον τριάντα τρία τοις εκατό (33%), βάσει αξίας ή αριθμού, ή δικαιώματα σε κέρδη ή δικαιώματα ψήφου, γγ) κάθε πρόσωπο με το οποίο υπάρχει σχέση άμεσης ή έμμεσης ουσιώδους διοικητικής εξάρτησης ή ελέγχου ή ασκεί καθοριστική επιρροή ή έχει τη δυνατότητα άσκησης καθοριστικής επιρροής άλλου προσώπου ή σε περίπτωση που και τα δύο πρόσωπα έχουν σχέση άμεσης ή έμμεσης ουσιώδους διοικητικής εξάρτησης ή ελέγχου ή δυνατότητα άσκησης καθοριστικής επιρροής από τρίτο πρόσωπο. Άρθρο 3 Υποκείμενα του φόρου 1. Ο φορολογούμενος που έχει τη φορολογική κατοικία του στην Ελλάδα υπόκειται σε φόρο για το φορολογητέο εισόδημά του που προκύπτει στην ημεδαπή και την αλλοδαπή, ήτοι το παγκόσμιο εισόδημά του που αποκτάται μέσα σε ορισμένο φορολογικό έτος. Κατ’ εξαίρεση ο φορολογούμενος που είναι αλλοδαπό προσωπικό των εγκατεστημένων στην Ελλάδα γραφείων, σύμφωνα με τις διατάξεις του α.ν. 89/1967 (Α’ 132), όπως ισχύει, υπόκειται σε φόρο στην Ελλάδα μόνο για το εισόδημα που προκύπτει στην […]

Read more

N. 4174/2013 : Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας

19 Ιανουαρίου, 2014

Πίνακας περιεχομένων   Κεφάλαιο 1    Γενικές διατάξεις Άρθρο 1           Γενικά Άρθρο 2           Πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Άρθρο 3           Ορισμοί Άρθρο 4           Εξουσία ανάθεσης και εκχώρησης αρμοδιοτήτων Άρθρο 5           Κοινοποίηση ατομικών πράξεων Άρθρο 6           Έντυπα κ.λπ. Άρθρο 7           Προθεσμίες Άρθρο 8           Εκπροσώπηση φορολογούμενων Άρθρο 9           Διοικητικές ερμηνευτικές εγκύκλιοι [διαταγές] Άρθρο 10         Συμφωνίες προκαθορισμένων τιμολογήσεων Άρθρο 11         Λοιπές ανακοινώσεις   Κεφάλαιο 2     Φορολογικό μητρώο Άρθρο 12         Εγγραφή στο φορολογικό μητρώο (γενικά) Άρθρο 13         Αριθμός Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ)   Κεφάλαιο 3     Πιστοποιητικό Φορολογικής Ενημερότητας Άρθρο 14         Έκδοση πιστοποιητικού   Κεφάλαιο 4    Τήρηση Βιβλίων και Στοιχείων Άρθρο 15         Βιβλία και στοιχεία Άρθρο 16         Πληροφορίες από το φορολογούμενο Άρθρο 17         Πληροφορίες από τρίτους Άρθρο 18         Στοιχεία και πληροφορίες σε ξένη γλώσσα Άρθρο 19         Εχεμύθεια   Κεφάλαιο 5     Υποβολή δηλώσεων Άρθρο 20         Υποβολή φορολογικής δήλωσης Άρθρο 21         Υποβολή τροποποιητικής φορολογικής δήλωσης από το φορολογούμενο Άρθρο 22        Δήλωση με επιφύλαξη [ισχύον Άρθρο 61(5)]   Κεφάλαιο 6    Φορολογικοί έλεγχοι Άρθρο 23         Εξουσίες Φορολογικής Διοίκησης (έλεγχος/επαλήθευση/διασταύρωση) Άρθρο 24         Πρόσβαση στα βιβλία και στοιχεία Άρθρο 25         Είσοδος σε εγκαταστάσεις Άρθρο 26         Επιλογή υπόθεσης βάσει ανάλυσης κινδύνου Άρθρο 27         Μέθοδοι έμμεσου φορολογικού ελέγχου Άρθρο 28         Αποτελέσματα φορολογικού ελέγχου   Κεφάλαιο 7    Προσδιορισμός φόρου Άρθρο 29         Προσδιορισμός φόρου Άρθρο 30         Αυτόματος προσδιορισμός φόρου Άρθρο 31         Κανονικός προσδιορισμός φόρου Άρθρο 32         Κατ’εκτίμηση προσδιορισμός φόρου Άρθρο 33         Διορθωτικός προσδιορισμός φόρου Άρθρο 34         Προληπτικός προσδιορισμός φόρου Άρθρο 35         Παραγραφή Άρθρο 36         Κοινοποίηση προσδιορισμού φόρου Άρθρο 37         Γενική διάταξη κατά της φοροδιαφυγής   Κεφάλαιο 8    Είσπραξη Υποκεφάλαιο Α          Κανονική Μέθοδος Είσπραξης Άρθρο 38         Πληρωμή φόρου Άρθρο 39         Υποχρέωση για παρακράτηση φόρου και μόνιμη εγκατάσταση Άρθρο 40         Φορολογική υποχρέωση κατόπιν λύσης Άρθρο 41         Επιστροφές φόρων Άρθρο 42         Κοινοποίηση υπερημερίας Άρθρο 43         Διαδικασίες ρύθμισης οφειλών Άρθρο 44         Εντολή πληρωμής   Υποκεφάλαιο B          Μέθοδοι αναγκαστικής είσπραξης/εκτέλεσης Άρθρο 45         Γενικά Μέτρα Είσπραξης Άρθρο 46         Αλληλέγγυα ευθύνη Άρθρο 47         Κατάταξη φορολογικών απαιτήσεων Άρθρο 48         Δέσμευση περιουσίας Άρθρο 49         Κατάσχεση περιουσίας Άρθρο 50         Εκποίηση κατασχεθείσας περιουσίας Άρθρο 51         Τρίτοι Οφειλέτες Άρθρο 52         Συμμόρφωση με την ειδοποίηση Άρθρο 53         Διαχειριστές   Κεφάλαιο 9    Τόκοι και ποινές Άρθρο 54         Τόκοι εκπρόθεσμης καταβολής (υπερημερίας) Άρθρο 55         Διαδικαστικές παραβάσεις Άρθρο 56         Πρόστιμο εκπρόθεσμης καταβολής Άρθρο 57         Ανακριβής δήλωση φορολογικής υποχρέωσης Άρθρο 58         Φορολογική απάτη (φοροδιαφυγή) Άρθρο 59         Μη καταβολή παρακρατούμενων φόρων Άρθρο 60         Παρεμπόδιση, υπόθαλψη και συνέργεια Άρθρο 61         Απαλλαγή λόγω ανωτέρας βίας   Κεφάλαιο 10 Διαδικασίες προσφυγής Άρθρο 62         Ειδική Διοικητική Διαδικασία –Ενδικοφανής προσφυγή Άρθρο 63         Άσκηση προσφυγής σε Πρωτοδικείο Άρθρο 64         Βάρος απόδειξης Άρθρο 65          Επαρκής αιτιολογία   Κεφάλαιο 11 Μεταβατικές διατάξεις Άρθρο 66         Μεταβατικές διατάξεις Άρθρο 67         Θέση σε ισχύ     Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας     Κεφάλαιο 1 — Γενικές διατάξεις   Άρθρο 1—Γενικά   Ο Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας (εφεξής «ο Κώδικας») καθορίζει την διαδικασία για την διασφάλιση της είσπραξης φόρων και λοιπών τελών, τα οποία εισπράττονται με τη διαδικασία είσπραξης των φόρων, καθώς και τις κυρώσεις για τη μη συμμόρφωση με την φορολογική νομοθεσία.   Άρθρο 2—Πεδίο εφαρμογής του Κώδικα   Οι διατάξεις του παρόντα Κώδικα ισχύουν για τους εξής φορολογίες: α.  Φορολογία Εισοδήματος β.  Φορολογία Προστιθέμενης Αξίας γ.  Φορολογία Ακινήτων δ.  Κάθε άλλο φόρο ή τέλος για την βεβαίωση ή είσπραξη του οποίου, […]

Read more