Yποθέσεις C‑581/10 και C‑629/10, Μεταφορές – Δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση καθυστέρησης της πτήσης
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ YVES BOT της 15ης Μαΐου 2012 (1) Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C‑581/10 και C‑629/10 Emeka Nelson, Bill Chinazo Nelson, Brian Cheimezie Nelson(C‑581/10) κατά Deutsche Lufthansa AG [αίτηση του Amtsgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] και TUI Travel plc, British Airways plc, easyJet Airline Co. Ltd, International Air Transport Association, The Queen (C-629/10) κατά Civil Aviation Authority [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο), για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] «Μεταφορές – Κοινοί κανόνες αποζημίωσης των επιβατών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης – Δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση καθυστέρησης της πτήσης – Συμβατό του δικαιώματος αυτού με τη Σύμβαση του Μόντρεαλ» 1. Οι υπό εξέταση υποθέσεις αφορούν την ερμηνεία και το κύρος των άρθρων 5, 6 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (2). 2. Το Amtsgericht Köln (Γερμανία) και το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο), ερωτούν στην πραγματικότητα το Δικαστήριο, με τα ερωτήματα που του έχουν υποβάλει, αν εμμένει στην ερμηνεία που έδωσε στις διατάξεις αυτές με την απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-402/07 και C-432/07, Sturgeon κ.λπ. (3), κατά την οποία οι επιβάτες πτήσεων με καθυστέρηση μπορούν, όσον αφορά την εφαρμογή του δικαιώματος αποζημίωσης, να εξομοιώνονται με τους επιβάτες πτήσεων που ματαιώθηκαν και μπορούν επομένως να επικαλούνται το προβλεπόμενο στο άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 δικαίωμα αποζημίωσης, οσάκις, εξαιτίας της καθυστέρησης της πτήσης, υφίστανται απώλεια χρόνου ίση ή μεγαλύτερη των τριών ωρών, ήτοι οσάκις φθάνουν στον τελικό προορισμό τους τρεις και πλέον ώρες αργότερα από την ώρα άφιξης που είχε αρχικώς προγραμματίσει ο αερομεταφορέας (4). 3. Εν προκειμένω θα προτείνω στο Δικαστήριο να επιβεβαιώσει την ερμηνεία αυτή και να αποφανθεί ότι τα άρθρα 5, 6 και 7 του κανονισμού αυτού είναι συμβατά τόσο με τη Σύμβαση για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, η οποία υπογράφηκε στο Μόντρεαλ στις 9 Δεκεμβρίου 1999 (5), όσο και με την αρχή της αναλογικότητας και την αρχή της ασφάλειας δικαίου. I – Το νομικό πλαίσιο Α – Το διεθνές δίκαιο 4. Η Σύμβαση του Μόντρεαλ εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 2001/539/ΕΚ (6) και άρχισε να ισχύει, όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση, στις 28 Ιουνίου 2004. 5. Το άρθρο 19 της Σύμβασης του Μόντρεαλ προβλέπει ότι ο αερομεταφορέας είναι υπεύθυνος για τη ζημία που προκαλείται από την καθυστέρηση της αεροπορικής μεταφοράς επιβατών, αποσκευών ή φορτίου. Ωστόσο, ο μεταφορέας δεν ευθύνεται για τη ζημία που προκαλείται λόγω καθυστέρησης, εάν αποδείξει ότι αυτός, οι υπάλληλοι και οι πράκτορές του έλαβαν όλα τα μέτρα τα οποία μπορούν να επιβάλλονται ευλόγως για να αποφευχθεί η ζημία ή ότι ήταν αδύνατον σε αυτόν ή στους υπαλλήλους ή στους πράκτορές του να λάβουν τα εν λόγω μέτρα. 6. Το άρθρο 29 της Σύμβασης του Μόντρεαλ ορίζει τα εξής: «Όσον αφορά τη μεταφορά επιβατών, αποσκευών και φορτίου, κάθε αγωγή αποζημίωσης, για οποιοδήποτε λόγο, στα πλαίσια της παρούσας σύμβασης, λόγω σύμβασης ή παρανόμου πράξεως ή κάθε άλλης αιτίας, μπορεί να ασκείται μόνον υπό τους όρους και με τα όρια αποζημίωσης που προβλέπονται στην παρούσα σύμβαση, με την επιφύλαξη του καθορισμού των προσώπων που έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν […]
Read moreΥπόθεση C‑439/09, Ανταγωνισμός – Δίκτυο επιλεκτικής διανομής – Γενική και απόλυτη απαγόρευση της πωλήσεως στο διαδίκτυο
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 13ης Οκτωβρίου 2011 (*) «Άρθρο 101, παράγραφοι 1 και 3, ΣΛΕΕ – Κανονισμός (ΕΚ) 2790/1999 – Άρθρα 2 έως 4 – Ανταγωνισμός – Περιοριστική πρακτική – Δίκτυο επιλεκτικής διανομής – Καλλυντικά και προϊόντα ατομικής περιποίησης – Γενική και απόλυτη απαγόρευση της πωλήσεως στο διαδίκτυο – Απαγόρευση που επέβαλε ο προμηθευτής στους εξουσιοδοτημένους διανομείς» Στην υπόθεση C‑439/09, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το cour d’appel de Paris (Γαλλία) με απόφαση της 29ης Οκτωβρίου 2009, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Νοεμβρίου 2009, στο πλαίσιο της δίκης Pierre Fabre Dermo-Cosmétique SAS κατά Président de l’Autorité de la concurrence, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et de l’Emploi, παρισταμένων των: Ministère public, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, E. Juhász (εισηγητή), Γ. Αρέστη, T. von Danwitz και D. Šváby, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mazák, γραμματέας: R. Şereş, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 11ης Νοεμβρίου 2010, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν: – η Pierre Fabre Dermo-Cosmétique SAS, εκπροσωπούμενη από τον J. Philippe, δικηγόρο, – ο président de l’Autorité de la concurrence (πρόεδρος της αρχής ανταγωνισμού), εκπροσωπούμενος από τους B. Lasserre και F. Zivy, και από τις I. Luc και L. Gauthier-Lescop, – η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τους G. de Bergues και J. Gstalter, – η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον M. Massella Ducci Teri, avvocato dello Stato, – η Πολωνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον M. Szpunar, – η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους P. J. O. Van Nuffel και A. Bouquet, – η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τον O. Einarsson και την F. Simonetti, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 3ης Μαρτίου 2011, εκδίδει την ακόλουθη Απόφαση 1 Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 81, παράγραφοι 1 και 3, ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) 2790/1999 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1999, για την εφαρμογή του άρθρου 81, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών (ΕΕ L 336, σ. 21). 2 Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο προσφυγής που άσκησε η Pierre Fabre Dermo Cosmétique SAS (στο εξής: Pierre Fabre Dermo-Cosmétique) με αίτημα την ακύρωση και, επικουρικώς, τη μεταρρύθμιση της αποφάσεως υπ’ αριθ. 08‑D‑25, της 29ης Οκτωβρίου 2008 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), του Conseil de la concurrence (γαλλικού Συμβουλίου Ανταγωνισμού και νυν Autorité de la concurrence, ήτοι Αρχή Ανταγωνισμού, από τις 13 Ιανουαρίου 2009), με αντικείμενο την επιβληθείσα από την Pierre Fabre Dermo‑Cosmétique απαγόρευση, που περιείχαν οι συμβάσεις της επιλεκτικής διανομής προς τους εξουσιοδοτημένους διανομείς της, της πωλήσεως στο διαδίκτυο των καλλυντικών και προϊόντων της ατομικής περιποίησης, κατά παράβαση του άρθρου L. 420-1 του code de commerce (εμπορικού κώδικα) και του άρθρου 81 ΕΚ. Το νομικό πλαίσιο Η νομοθεσία της Ένωσης 3 Η δέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2790/1999 εκθέτει τα εξής: «Ο παρών κανονισμός δεν πρέπει να απαλλάσσει κάθετες συμφωνίες περιλαμβάνοντας περιορισμούς που δεν είναι απαραίτητοι για την επίτευξη των θετικών αποτελεσμάτων που αναφέρθηκαν ανωτέρω· ιδίως, κάθετες συμφωνίες που περιλαμβάνουν ορισμένες κατηγορίες σοβαρά επιζήμιων περιορισμών για τον ανταγωνισμό, όπως η επιβολή ελάχιστων και πάγιων τιμών μεταπώλησης καθώς και ορισμένα […]
Read moreΥπόθεση C-5/11, Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων – Βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία
Υπόθεση C-5/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ποινική διαδικασία κατά Titus Alexander Jochen Donner (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία — Πώληση αντιγράφων έργων σε κράτος μέλος στο οποίο το δικαίωμα του δημιουργού επί των έργων αυτών δεν προστατεύεται — Μεταφορά των εμπορευμάτων αυτών σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο η προσβολή του δικαιώματος του δημιουργού τιμωρείται από την ποινική νομοθεσία — Ποινική διαδικασία κατά του μεταφορέα για συνέργεια στην παράνομη διανομή έργου προστατευόμενου κατά τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας) Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 250 της 18/08/2012 σ. 0003 – 0004 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ποινική διαδικασία κατά Titus Alexander Jochen Donner (Υπόθεση C-5/11) [1] Αιτούν δικαστήριο Bundesgerichtshof Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Titus Alexander Jochen Donner Αντικείμενο Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμηνεία των άρθρων 34 και 36 ΣΛΕΕ — Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία — Πώληση των αντιγράφων έργων σε κράτος μέλος όπου το δικαίωμα του δημιουργού επί των έργων αυτών δεν προστατεύεται — Μεταφορά των εμπορευμάτων αυτών σε άλλο κράτος μέλος, όπου η προσβολή του εν λόγω δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας τιμωρείται από το ποινικό δίκαιο — Περίπτωση κατά την οποία η μεταβίβαση κυριότητας στον αγοραστή πραγματοποιείται στο κράτος προελεύσεως και η μεταβίβαση της πραγματικής εξουσίας διαθέσεως στο κράτος προορισμού — Ποινική δίκη κατά του μεταφορέα για συνέργεια στην παράνομη διανομή ενός έργου που προστατεύεται από τις διατάξεις του δικαίου περί πνευματικής ιδιοκτησίας Διατακτικό 1) Ο έμπορος ο οποίος κατευθύνει τα διαφημιστικά του μηνύματα στο κοινό που κατοικεί σε συγκεκριμένο κράτος μέλος και ο οποίος έχει δημιουργήσει ή θέσει στη διάθεση του κοινού ειδικό σύστημα παραδόσεως και ειδικό σύστημα πληρωμών, ή επιτρέπει σε τρίτον να το πράξει, καθιστώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο δυνατή την παράδοση στο εν λόγω κοινό αντιγράφων έργων που προστατεύονται κατά τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας στο προαναφερθέν κράτος μέλος, προβαίνει, στο κράτος μέλος στο οποίο λαμβάνει χώρα η παράδοση, σε “διανομή […] στο κοινό” υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας. 2) Τα άρθρα 34 ΣΛΕΕ και 36 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν στις αρχές κράτους μέλους να ασκούν δίωξη για συνέργεια στη διανομή προστατευόμενων έργων πνευματικής ιδιοκτησίας χωρίς τη συναίνεση του δικαιούχου, κατ’ εφαρμογή της εθνικής ποινικής νομοθεσίας, στην περίπτωση στην οποία η διανομή στο κοινό των αντιγράφων των εν λόγω έργων έλαβε χώρα στο έδαφος του ως άνω κράτους μέλους στο πλαίσιο πωλήσεως απευθυνόμενης ειδικώς στο κοινό του κράτους αυτού, αλλά συναφθείσας σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο τα έργα δεν προστατεύονται κατά τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας ή η προστασία της οποίας χαίρουν έναντι των τρίτων είναι στην πράξη ανεφάρμοστη
Read moreΟδηγία 2011/77/ΕΕ για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας
Οδηγία 2011/77/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 2011 , για τροποποίηση της οδηγίας 2006/116/ΕΚ για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 265 της 11/10/2011 σ. 0001 – 0005 Οδηγία 2011/77/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2011 για τροποποίηση της οδηγίας 2006/116/ΕΚ για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 53 παράγραφος 1 και τα άρθρα 62 και 114, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [1], Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία [2], Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Βάσει της οδηγίας 2006/116/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [3], η διάρκεια προστασίας για τους ερμηνευτές ή εκτελεστές και τους παραγωγούς των φωνογραφημάτων καθορίζεται σε 50 έτη. (2) Στην περίπτωση των ερμηνευτών ή εκτελεστών η περίοδος αυτή αρχίζει με την ερμηνεία ή εκτέλεση ή, όταν δημοσιεύεται νομίμως ή παρουσιάζεται νομίμως στο κοινό η υλική ενσωμάτωση της ερμηνείας ή εκτέλεσής τους εντός περιόδου 50 ετών από την ερμηνεία ή εκτέλεση, η περίοδος αυτή αρχίζει με την πρώτη τέτοια δημοσίευση ή την πρώτη τέτοια παρουσίαση στο κοινό, ανάλογα με το ποια έγινε πρώτη. (3) Για τους παραγωγούς φωνογραφημάτων η περίοδος αρχίζει με την υλική ενσωμάτωση του φωνογραφήματος ή από την ημερομηνία νόμιμης δημοσίευσής της μέσα σε 50 έτη μετά την υλική ενσωμάτωση, ή, εάν δεν δημοσιευθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, από τη νόμιμη παρουσίασή της στο κοινό μέσα σε 50 έτη μετά την υλική ενσωμάτωση. (4) Η κοινωνικά αναγνωρισμένη σημασία της δημιουργικής συμβολής των ερμηνευτών ή εκτελεστών θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται σε επίπεδο προστασίας που θα αναγνωρίζει τη δημιουργική και καλλιτεχνική συνεισφορά τους. (5) Οι ερμηνευτές ή εκτελεστές αρχίζουν εν γένει τη σταδιοδρομία τους σε νεαρή ηλικία και η σημερινή πεντηκονταετής διάρκεια προστασίας που εφαρμόζεται στις ενσωματώσεις των ερμηνειών ή εκτελέσεων συχνά δεν προστατεύει τις ερμηνείες ή εκτελέσεις τους σε όλη τη διάρκεια του βίου τους. Ορισμένοι ερμηνευτές ή εκτελεστές αντιμετωπίζουν ως εκ τούτου ένα εισοδηματικό κενό προς το τέλος του βίου τους. Επίσης, οι ερμηνευτές ή εκτελεστές συχνά δεν είναι σε θέση να στηριχθούν στα δικαιώματά τους προκειμένου να αποτρέψουν ή να περιορίσουν αμφισβητούμενες χρήσεις των ερμηνειών ή εκτελέσεών τους που μπορούν να συμβούν κατά τη διάρκεια του βίου τους. (6) Τα έσοδα που προέρχονται από τα αποκλειστικά δικαιώματα αναπαραγωγής και διάθεσης, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας [4], καθώς και από την εύλογη αποζημίωση για τις αναπαραγωγές για ιδιωτική χρήση κατά την έννοια εκείνης της οδηγίας, και από τα αποκλειστικά δικαιώματα διανομής και εκμίσθωσης κατά την έννοια της οδηγίας 2006/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας [5] θα πρέπει να είναι διαθέσιμα στους ερμηνευτές […]
Read moreΟδηγία 2005/29/ΕΚ – Αθέμιτες εμπορικές πρακτικές
«Οδηγία 2005/29/ΕΚ – Αθέμιτες εμπορικές πρακτικές – Πρακτική με την οποία ενημερώνεται ο καταναλωτής ότι κέρδισε έπαθλο και καλείται, προκειμένου να το αποκτήσει, να επιβαρυνθεί με κάποιο κόστος» Στην υπόθεση C‑428/11, με αντικείμενο αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) με απόφαση της 2ας Αυγούστου 2011, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 16 Αυγούστου 2011, στο πλαίσιο της δίκης Purely Creative Ltd, Strike Lucky Games Ltd, Winners Club Ltd, McIntyre & Dodd Marketing Ltd, Dodd Marketing Ltd, Adrian Williams, Wendy Ruck, Catherine Cummings, Peter Henry κατά Office of Fair Trading, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους A. Rosas (εισηγητή), προεδρεύοντα του έκτου τμήματος, U. Lõhmus και A. Ó Caoimh, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: P. Mengozzi γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 28ης Ιουνίου 2012, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν: – οι Purely Creative Ltd κ.λπ., εκπροσωπούμενοι από τους K. de Haan, QC, και N. Tillott, solicitor, – η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπούμενη από τους S. Ossowski και E. Jenkinson, επικουρούμενοι από την J. Simor, barrister, – η Ισπανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον A. Rubio González, – η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την G. Palmieri, επικουρούμενη από τη W. Ferrante, avvocato dello Stato, – η Αυστριακή Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την C. Pesendorfer, – η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους J. Samnadda, M. van Beek και M. Owsiany-Hornung, κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων, εκδίδει την ακόλουθη Απόφαση 1 Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του σημείου 31 του παραρτήματος 1 της οδηγίας 2005/29/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (στο εξής: οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές) (ΕΕ L 149, σ. 22). 2 Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ, αφενός, πέντε επιχειρήσεων με εξειδίκευση στο διαφημιστικό ταχυδρομείο και προσώπων που έχουν εργαστεί στις επιχειρήσεις αυτές (στο εξής: επαγγελματίες) και, αφετέρου, του Office of Fair Trading (στο εξής: OFT), αρμόδιου να εποπτεύει την εφαρμογή της νομοθεσίας περί προστασίας των καταναλωτών, με αντικείμενο πρακτικές που ακολουθούσαν οι επαγγελματίες. Το νομικό πλαίσιο Το δίκαιο της Ένωσης 3 Η έκτη, η όγδοη, δέκατη έκτη έως και η δέκατη ένατη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές προβλέπουν τα ακόλουθα: «(6) […] η παρούσα οδηγία επιδιώκει την προσέγγιση της νομοθεσίας των κρατών μελών για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένης της αθέμιτης διαφήμισης, οι οποίες βλάπτουν άμεσα τα οικονομικά συμφέροντα των καταναλωτών και, συνεπώς, έμμεσα τα οικονομικά συμφέροντα των θεμιτών ανταγωνιστών. […] […] (8) Η παρούσα οδηγία προ[στατεύει τα] οικονομικά συμφέροντα των καταναλωτών από τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές. […] […] (16) Οι διατάξεις για τις επιθετικές εμπορικές πρακτικές θα πρέπει να καλύπτουν τις πρακτικές εκείνες που περιορίζουν σημαντικά την ελευθερία επιλογής του καταναλωτή. Πρόκειται για πρακτικές που χρησιμοποιούν παρενόχληση, καταναγκασμό […]
Read moreΑνεβάζοντας ταχύτητα για την οικονομική και νομισματική ένωση
Το Ευρώ κατά κανόνα θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Ένωσης όμως η κρίση έχει αποκαλύψει πια πλήρως τα προβλήματα που υπονομεύουν τη λειτουργία της ζώνης ευρώ. Χωρίς στενότερο συντονισμό των δημοσιονομικών του πολιτικών και κοινή τραπεζική εποπτεία η ίδια η ύπαρξη της νομισματικής ένωσης απειλείται. Το Κοινοβούλιο συμμερίζεται το φόβο αυτό και εστιάζει την προσοχή του στα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να προχωρήσει η γνήσια οικονομική και νο- μισματική ένωση. Η τραπεζική ένωση και η αποτελεσματικότερη επίβλεψη των δημοσιονομικών πολιτικών των κρατών μελών, οι αυστηρότεροι κανόνες λειτουργίας των μυριάδων επενδυτικών χρηματο- πιστωτικών “εργαλείων” αλλά και των μπόνους των στελεχών του τομέα, είναι μόνο μερικά από τα ζητήματα που έχει αναλάβει να αντιμετωπίσει το ΕΚ. Η Τραπεζική Ένωση: τι και πώς… Στις 26 Σεπτεμβρίου 2012 η επιτροπή Οικονομικών του ΕΚ αρχίζει την εξέταση των προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ανάπτυξη συστήματος ενιαίας τρα- πεζικής εποπτείας, που είναι το πρώτο βήμα προς τη γνήσια Τραπεζική Ένωση που αποτελεί από το 2010 αίτημα του ΕΚ. Στόχος του Κοινοβουλίου είναι να εξετασθεί και να προωθηθεί η ιδέα το συντομότερο ως κρίσιμο συστατικό για την αντιμετώπιση της κρίσης, με έμφαση στη διαφάνεια και τον δημοκρατικό έλεγχο. Η συζήτηση θα μετα- δοθεί απευθείας. Τραπεζική Ένωση… Η Τραπεζική Ένωση θα αποτελείται από τρία κύρια στοιχεία: ενιαίο σύστημα τραπεζικής εποπτείας, κοινό μηχανισμό διαχείρισης και επίλυσης κρίσεων στον τραπεζικό τομέα και ενιαίο σύστημα εγγύησης των καταθέσεων. Τις αρχές αυτές μπορούν να πλαισιώσουν κοινοί κανόνες για τη λειτουργία των τραπεζών. Στόχος της τραπεζικής Ένωσης είναι να κοπεί ο ομφάλιος λώρος μεταξύ τραπεζών και εθνι- κών προϋπολογισμών. Αν οι τράπεζες τεθούν υπό κοινό σύστημα εποπτείας και προβλε- φθούν κονδύλια σε επίπεδο ΕΕ για τη στήριξη προβληματικών τραπεζών τότε αναμένεται να μειωθεί αντιστοίχως και η πίεση των αγορών και ως εκ τούτου το κόστος δανεισμού και το χρέος, στα κράτη μέλη των οποίων οι τράπεζες θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτες. Η εμπι- στοσύνη των αγορών αναμένεται επίσης να ενισχυθεί αν είναι δεδομένο ότι όλες οι τράπεζες λειτουργούν υπό τους ίδιους όρους και κανόνες. … και τραπεζική εποπτεία Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει την υπαγωγή όλων των τραπεζών της ζώνης ευρώ υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία θα τις αδειοδοτεί, θα εποπτεύει κατά πόσον πληρούν τα κριτήρια και, εν τέλει, θα έχει την αρμοδιότητα να τους αφαιρέσει την άδεια λειτουργίας. Σε άλλη πρόταση της Επιτροπής περιλαμβάνονται οι λεπτομερείς διευθετήσεις για τις σχέσεις μεταξύ της ΕΚΤ και της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών που συντονίζει πανευρωπαϊκά την εποπτεία του τραπεζικού συστήματος . Η Επιτροπή προβλέπει την ενεργοποίηση της πρώτης φάσης του νέου συστήματος ήδη από την 1η Ιανουαρίου 2013. Η θέση του Κοινοβουλίου Το ΕΚ αρχίζει τώρα τη λεπτομερή εξέταση των δύο αυτών προτάσεων και σε συνέντευξή του στον γερμανικό Τύπο αυτή την εβδομάδα, ο πρόεδρος Martin Schulz , σημείωσε ότι αναμένει ευρεία πλειοψηφία επί προτάσεων που θα λαμβάνουν υπ’ όψιν τους τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε χώρας. Το ΕΚ ως σώμα έδωσε μια πρώτη επίσημη απάντηση με ψήφισμά του την επομένη της πα- ρουσίασης των προτάσεων. Στο ψήφισμα τονίζεται ότι η ανάγκη ενίσχυσης της δημοκρατι- κής νομιμοποίησης της Τραπεζικής […]
Read moreΚανονισμός (ΕΕ) αριθ. 936/2012 της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 2012 , σχετικά με την τροποποίηση των παραρτημάτων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 936/2012 της Επιτροπής της 4ης Οκτωβρίου 2012 σχετικά με την τροποποίηση των παραρτημάτων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής [1] και ιδίως το άρθρο 30, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1896/2006 κατέστη σαφές ότι είναι απαραίτητο να επέλθουν τροποποιήσεις σε όλα τα παραρτήματα του συγκεκριμένου κανονισμού προκειμένου να επικαιροποιηθούν και να βελτιωθεί η πρακτική εφαρμογή του κανονισμού, καθώς επίσης να διευκολυνθεί η ηλεκτρονική χρήση της διαδικασίας στον Ευρωπαϊκό Δικαστικό Άτλαντα για αστικές υποθέσεις. Τα τυποποιημένα έντυπα που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα του κανονισμού πρέπει να τροποποιηθούν για να συμπεριλάβουν τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, να ενημερώσουν τα νομίσματα και να καταστήσουν τη συμπλήρωση των εντύπων ευχερέστερη για τους ενάγοντες, τους εναγομένους και τα δικαστήρια. (2) Η Δανία, σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δε συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και ως εκ τούτου δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. (3) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1896/2006 πρέπει ως εκ τούτου να τροποποιηθεί ανάλογα. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Τα παραρτήματα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1896/2006 αντικαθίστανται από το κείμενο του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τις συνθήκες. Βρυξέλλες, 4 Οκτωβρίου 2012. Για την Επιτροπή Ο Πρόεδρος José Manuel Barroso [1] ΕΕ L 399 της 30.12.2006, σ. 1. ————————————————– ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι Αίτηση έκδοσης ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής Έντυπο Α Άρθρο 7 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής Διαβάστε τις οδηγίες στην τελευταία σελίδα – θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε το παρόν έντυπο! Σημειωτέον ότι το ανά χείρας έντυπο πρέπει να συμπληρωθεί στη γλώσσα ή σε μία από τις γλώσσες που γίνονται δεκτές από το επιλαμβανόμενο δικαστήριο. Το έντυπο διατίθεται σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης• αυτό μπορεί να βοηθήσει στη συμπλήρωση του εντύπου στην απαιτούμενη γλώσσα. 1. Δικαστήριο Αριθμός υπόθεσης (συμπληρώνεται από το δικαστήριο) Δικαστήριο Ημερομηνία παραλαβής από το δικαστήριο (ημέρα/μήνας/έτος) Διεύθυνση Υπογραφή και/ή σφραγίδα Ταχυδρομικός κώδικας Πόλη Χώρα 2. Διάδικοι και αντιπρόσωποί τους Κωδικοί: 01 Αιτών 02 Καθού 03 Αντιπρόσωπος αιτούντος * 04 Αντιπρόσωπος καθού * 05 Νομίμως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος αιτούντος ** 06 Νομίμως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος καθού ** Κωδικός Επωνυμία εταιρείας ή οργανισμού Κωδικός αναγνώρισης (εφόσον ισχύει) Επώνυμο Όνομα Διεύθυνση Ταχυδρομικός κώδικας Πόλη Χώρα Τηλέφωνο *** Τηλεομοιοτυπία *** Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *** Επάγγελμα *** Άλλα στοιχεία *** Κωδικός Επωνυμία εταιρείας ή οργανισμού Κωδικός αναγνώρισης (εφόσον ισχύει) Επώνυμο Όνομα Διεύθυνση Ταχυδρομικός κώδικας Πόλη Χώρα Τηλέφωνο *** Τηλεομοιοτυπία *** Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *** […]
Read more2012/541/ΕΕ: Απόφαση της Επιτροπής, της 22ας Φεβρουαρίου 2012 , σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.26534 — (C 27/10 πρώην NN 6/09) που χορήγησε η Ελλάδα υπέρ της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας ΑΕ
Απόφαση της Επιτροπής της 22ας Φεβρουαρίου 2012 σχετικά με την κρατική ενίσχυση SA.26534 — (C 27/10 πρώην NN 6/09) που χορήγησε η Ελλάδα υπέρ της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας ΑΕ [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2011) 9385] (Το κείμενο στην ελληνική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2012/541/ΕΕ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α), Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της Συνθήκης [1], και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: I. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ (1) Κατόπιν πληροφοριών σύμφωνα με τις οποίες η Ελλάδα σκόπευε να χορηγήσει εγγύηση για νέα δάνεια ύψους 35 εκατ. ευρώ για τη χρηματοδότηση της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας, η Επιτροπή ζήτησε από τις ελληνικές αρχές να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το συγκεκριμένο μέτρο με επιστολές της 11ης Σεπτεμβρίου 2008, της 14ης Οκτωβρίου 2008, της 20ής Οκτωβρίου 2008, της 18ης Νοεμβρίου 2008 και της 4ης Δεκεμβρίου 2008. Οι ελληνικές αρχές έδωσαν μη ολοκληρωμένες απαντήσεις με τις επιστολές της 15ης Οκτωβρίου 2008 και της 10ης Νοεμβρίου 2008. (2) Για αυτόν τον λόγο, στις 3 Μαρτίου 2009, η Επιτροπή εξέδωσε διαταγή για την παροχή πληροφοριών βάσει του άρθρου 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 [**] της συνθήκης ΕΚ [3] στην οποία ζητούσε από την Ελλάδα να υποβάλει όλες τις πληροφορίες που ήταν απαραίτητες για να εκτιμήσει εάν η Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία είχε λάβει κρατική ενίσχυση και εάν η ενίσχυση ήταν συμβατή με την εσωτερική αγορά. Η Ελλάδα υπέβαλε τις πληροφορίες που ζητήθηκαν με επιστολή της 11ης Μαρτίου 2009. (3) Η Επιτροπή ζήτησε πρόσθετες πληροφορίες όσον αφορά το μέτρο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 1 καθώς και για ορισμένα άλλα μέτρα, υπέρ της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας και των πιστωτριών τραπεζών της, με επιστολές της 20ής Μαρτίου 2009, της 8ης Φεβρουαρίου 2010, της 17ης Μαρτίου 2010, της 19ης Ιουλίου 2010 και της 23ης Αυγούστου 2010. Οι ελληνικές αρχές απάντησαν με επιστολές της 7ης Απριλίου 2009, της 25ης Φεβρουαρίου 2010, της 26ης Μαρτίου 2010, της 13ης Αυγούστου 2010 και της 30ής Αυγούστου 2010. (4) Μετά από αίτημα των ελληνικών αρχών, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στις 7 Ιουλίου 2010. Με την ευκαιρία αυτή, υποβλήθηκε νέο σχέδιο αναδιάρθρωσης της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας. Η εταιρεία αναγνώρισε ότι το σχέδιο αυτό δεν συνδεόταν με προηγούμενα μέτρα αναδιάρθρωσης που ελήφθησαν το 2007, τα οποία είχαν αποτύχει. (5) Με επιστολή της 27ης Οκτωβρίου 2010, η Επιτροπή ενημέρωσε την Ελλάδα για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) σχετικά με ακόλουθα μέτρα: α) κρατική εγγύηση του Μαΐου 2007· β) αναδιάταξη οφειλών του 2009 για εισφορές κοινωνικής ασφάλισης· γ) κρατική εγγύηση του Ιουνίου 2010. (6) Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, η Ελλάδα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της σχετικά με την απόφαση της Επιτροπής για κίνηση της διαδικασίας. (7) Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία […]
Read moreΑπόφαση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, της 8ης Δεκεμβρίου 2011 , για τους κανόνες σχετικά με την προστασία των δεδομένων
Απόφαση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας της 8ης Δεκεμβρίου 2011 για τους κανόνες σχετικά με την προστασία των δεδομένων 2012/C 308/07 Η ΥΠΑΤΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ, Έχοντας υπόψη την απόφαση 2010/427/ΕΕ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 2010, για τον καθορισμό της οργάνωσης και της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (εφεξής “απόφαση του Συμβουλίου για την ΕΥΕΔ”), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 3, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: ΤΜΗΜΑ 1 ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Η παρούσα απόφαση καθορίζει τους κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (εφεξής “ο κανονισμός”) όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (εφεξής “ΕΥΕΔ”), σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 8. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης και με την επιφύλαξη των ορισμών που περιλαμβάνονται στον κανονισμό, νοούνται ως: α) “υπεύθυνος επεξεργασίας δεδομένων” : η ΕΥΕΔ, οι διευθύνοντες σύμβουλοι, οι διευθυντές ή οι προϊστάμενοι υπηρεσιών ισοδυνάμου μεγέθους ή λειτουργίας, καθώς και οι επικεφαλής των αντιπροσωπειών της Ένωσης, οι οποίοι, αυτοτελώς ή από κοινού με άλλους, καθορίζουν τους σκοπούς και τα μέσα της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. β) “συντονιστής της προστασίας δεδομένων” : υπάλληλος της ΕΥΕΔ κατηγορίας AD ο οποίος είναι επιφορτισμένος με τον συντονισμό και την παροχή συνδρομής σε ζητήματα προστασίας δεδομένων σε όλα τα επίπεδα των διευθύνσεων ή υπηρεσιών ή ισοδύναμου μεγέθους ή λειτουργίας, καθώς και στις αντιπροσωπείες της Ένωσης εάν παραστεί ανάγκη. γ) “εκτελών την επεξεργασία” : υπάλληλος της ΕΥΕΔ ή αντισυμβαλλόμενης οντότητας στον οποίον ανατίθενται καθήκοντα επεξεργασίας δεδομένων από τον υπεύθυνο επεξεργασίας δεδομένων. δ) “προσωπικό της ΕΥΕΔ” : σύμφωνα με το άρθρο 6 της απόφασης του Συμβουλίου για την ΕΥΕΔ, οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εργάζονται για την ΕΥΕΔ, καθώς και το προσωπικό από τις διπλωματικές υπηρεσίες των κρατών μελών διορισμένο ως έκτακτο προσωπικό, και οι εξειδικευμένοι αποσπασμένοι εθνικοί εμπειρογνώμονες. ΤΜΗΜΑ 2 Ο ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ Άρθρο 3 Διορισμός και καθεστώς του υπευθύνου προστασίας δεδομένων (ΥΠΔ) 1. Ο Διοικητικός Γενικός Διευθυντής (ΔΓΔ) επιλέγει και διορίζει τον ΥΠΔ, σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 2 του κανονισμού, και ενημερώνει σχετικά τον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων (εφεξής “ΕΕΠΔ”). Ο ΥΠΔ υπάγεται απευθείας στον ΔΓΔ. 2. Η θητεία του ΥΠΔ είναι πενταετής και μπορεί να ανανεωθεί άπαξ. 3. Κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του, ο ΥΠΔ ενεργεί ανεξάρτητα και σε συνεργασία με τον ΕΕΠΔ. Ειδικότερα, ο ΥΠΔ δεν είναι δυνατόν να λαμβάνει εντολές από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή της ΕΥΕΔ ή από οποιονδήποτε άλλο όσον αφορά την εσωτερική εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού ή τη συνεργασία του με τον ΕΕΠΔ. Ο ΥΠΔ συμμετέχει σε σεμινάρια κατάρτισης σχετικά με την προστασία δεδομένων σε τακτά χρονικά διαστήματα, και ο ΔΓΔ λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα προς το σκοπό αυτόν. 4. Ο ΔΓΔ αξιολογεί σε ετήσια βάση τον τρόπο με τον οποίον ο ΥΠΔ ανταποκρίνεται στα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του, ιδίως βάσει της ετήσιας έκθεσης του ΥΠΔ, μετά από διαβούλευση με τον ΕΕΠΔ, ανάλογα με την περίπτωση. Ο ΥΠΔ είναι δυνατόν να απαλλαγεί των καθηκόντων του μόνον με τη συγκατάθεση του ΕΕΠΔ, εφόσον έχει παύσει να πληροί τους όρους που απαιτούνται για την άσκηση […]
Read moreΚατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 919/2012 της Επιτροπής, για τις ανοικτές πωλήσεις και ορισμένες πτυχές των συμβολαίων ανταλλαγής πιστωτικής αθέτησης
Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 919/2012 της Επιτροπής της 5ης Ιουλίου 2012 που συμπληρώνει τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις ανοικτές πωλήσεις και ορισμένες πτυχές των συμβολαίων ανταλλαγής πιστωτικής αθέτησης σχετικά με τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για τη μέθοδο υπολογισμού της μείωσης της αξίας των ρευστοποιήσιμων μετοχών και άλλων χρηματοπιστωτικών μέσων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Μαρτίου 2012, για τις ανοικτές πωλήσεις και ορισμένες πτυχές των συμβολαίων ανταλλαγής πιστωτικής αθέτησης [1], και ιδίως το άρθρο 23 παράγραφος 8, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η μέθοδος υπολογισμού της σημαντικής μείωσης της αξίας των χρηματοπιστωτικών μέσων που περιλαμβάνονται στο τμήμα Γ του παραρτήματος I της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων [2] πρέπει να προσαρμοσθεί στους διάφορους τρόπους με τους οποίους η εν λόγω μείωση αντικατοπτρίζεται ανάλογα με το είδος του σχετικού χρηματοπιστωτικού μέσου. Η μέθοδος μπορεί να λάβει τη μορφή πραγματικής μείωσης της τιμής του χρηματοπιστωτικού μέσου, αύξησης της απόδοσης χρεωστικού τίτλου που εκδόθηκε από εταιρικό εκδότη ή αύξησης της απόδοσης σε ολόκληρη την καμπύλη απόδοσης χρεωστικών τίτλων που εκδόθηκαν από κρατικούς εκδότες. (2) Ο παρών κανονισμός πρέπει να αναγιγνώσκεται σε συνδυασμό με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 918/2012 [3] της Επιτροπής, ο οποίος καθορίζει τα όρια της σημαντικής μείωσης της αξίας των μη ρευστοποιήσιμων μετοχών, των χρεωστικών τίτλων που εκδόθηκαν από κρατικούς και εταιρικούς εκδότες, των διαπραγματεύσιμων αμοιβαίων κεφαλαίων, των μέσων της χρηματαγοράς και των παραγώγων των οποίων το αποκλειστικό υποκείμενο χρηματοπιστωτικό μέσο αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε τόπο διαπραγμάτευσης. Συνεπώς, ο παρών κανονισμός πρέπει να περιορίζεται στον προσδιορισμό της μεθόδου υπολογισμού της σημαντικής μείωσης της αξίας των εν λόγω μέσων. (3) Προκειμένου να διασφαλισθεί η συνοχή και η ασφάλεια δικαίου για τους φορείς της αγοράς και τις αρμόδιες αρχές, η ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού πρέπει να είναι η ίδια με την ημερομηνία του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 236/2012 και του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 918/2012. (4) Επειδή στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 236/2012 αναγνωρίζεται ότι πρέπει να εγκριθούν δεσμευτικά τεχνικά πρότυπα πριν τελεσφορήσει η εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού, και δεδομένου ότι είναι ουσιώδες να προσδιοριστούν πριν την 1η Νοεμβρίου 2012 τα απαιτούμενα μη ουσιώδη στοιχεία ώστε να διευκολυνθούν η συμμόρφωση των παραγόντων της αγοράς με τον εν λόγω κανονισμό και η εφαρμογή του από τις αρμόδιες αρχές, είναι απαραίτητο ο παρών κανονισμός να αρχίσει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του. (5) Ο παρών κανονισμός βασίζεται στο σχέδιο ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ) στην Επιτροπή. (6) Η ΕΑΚΑΑ πραγματοποίησε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις με αντικείμενο το σχέδιο ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στο οποίο βασίζεται ο παρών κανονισμός, ανέλυσε το σχετικό δυνητικό κόστος και τα σχετικά δυνητικά οφέλη, και ζήτησε γνωμοδότηση από την Ομάδα Συμφεροντούχων Κινητών Αξιών και Αγορών που συστάθηκε δυνάμει του άρθρου 37 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής […]
Read more