• 0
    9 Οκτωβρίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    Ενδοοικογενειακή Βία – Σχηματισμός δικογραφίας σε περίπτωση ενδοοικογενειακής βίας.

    Η Συνδικαλιστική Κίνηση Αστυνομικών Υπαλλήλων (Σ.Κ.Α.Υ.) Θεσσαλονίκης λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τα κρούσματα Ενδοοικογενειακής Βίας αυξάνονται συνεχώς, όπως και τα αιτήματα συναδέλφων των που εκτελούν χρέη Αξιωματικού Υπηρεσίας και αντιμετωπίζουν καθημερινά τέτοια περιστατικά, έχοντας πάντοτε ως γνώμονα τη σωστή και εμπεριστατωμένη ενημέρωση, στα πλαίσια της συνεργασίας με τον έγκριτο νομικό και καθηγητή ποινικού δικαίου, κ. Νικόλαο ΔΕΡΜΕΝΟΥΔΗ, σας παραθέτει μια ανάλυση – ερμηνεία του ορισμού της ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και τις δικονομικές και υπηρεσιακές ενέργειες που θα πρέπει να προβεί ο Ανακριτικός Υπάλληλος. ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ (Ν. 3500/2006) Α. ΑΝΑΛΥΣΗ – ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΒΙΑΣ 1. Ορισμός της ενδοοικογενειακής βίας Ως ενδοοικογενειακή βία ορίζεται κάθε είδους σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βία που ασκείται σε βάρος του θύματος από τον πρώην ή νυν σύζυγο ή σύντροφο, καθώς και από μέλη της οικογένειάς του. Κύριες εκφάνσεις της ενδοοικογενειακής βίας αποτελεί η βία μεταξύ συζύγων ή συντρόφων, οι επιθέσεις εφήβων προς τους γονείς, η κακοποίηση και εκμετάλλευση ανηλίκων ή ηλικιωμένων μελών της οικογένειας. Η βία μέσα στην οικογένεια μπορεί να εμφανίζεται με μορφές όπως είναι η ψυχολογική βία, η οικονομική εκμετάλλευση, η σωματική και η σεξουαλική κακοποίηση. Η ενδοοικογενειακή βία περιλαμβάνει, συνήθως, πέραν της προσβολής της προσωπικότητας του θύματος, μια σειρά αδικημάτων (εξύβριση, παράνομη βία, απειλή, παράνομη κατακράτηση, σωματική βλάβη, υφαίρεση, βιασμό, αιμομιξία, σωματεμπορία), που προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις του ποινικού μας δικαίου. Ως κοινωνικό φαινόμενο η ενδοοικογενειακή βία απαντά ανέκαθεν, ως επί το πλείστον σε πατριαρχικές οικογένειες και συνδέεται άρρηκτα με την υποβάθμιση των δικαιωμάτων της γυναίκας και την υπεροχή του άντρα στον κοινωνικό θεσμό της οικογένειας. Ακόμα και σήμερα, που η διακήρυξη της ισότητας των δύο φύλων απηχεί ευρύτατης αποδοχής, δεν έχουν πλήρως εξαλειφθεί φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας. Από τις πιο συνηθισμένες μορφές ενδοοικογενειακής βίας είναι αυτή που εκδηλώνεται από τον (πρώην ή νυν) σύζυγο ή σύντροφο προς τη σύζυγο ή σύντροφο αντίστοιχα. 2. Εννοιολογικός προσδιορισμός της «οικογένειας» Ορίζοντας ο νομοθέτης ως ενδοοικογενειακή βία την τέλεση αξιόποινων πράξεων κατά της ζωής, της υγείας και της σωματικής ακεραιότητας μελών της οικογένειας, επιχειρεί να προσδιορίσει εννοιολογικά το θεσμό της οικογένειας, που αποτελείται από συζύγους ή γονείς και συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους. Στην οικογένεια περιλαμβάνονται, εφόσον συνοικούν, συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού και πρόσωπα των οποίων επίτροπος, δικαστικός παραστάτης ή ανάδοχος γονέας έχει ορισθεί μέλος της οικογένειας, καθώς και κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί στην οικογένεια. Οι διατάξεις του νόμου αυτού εφαρμόζονται και στην μόνιμη σύντροφο του άνδρα ή στον μόνιμο σύντροφο της γυναίκας και στα τέκνα, κοινά ή ενός εξ αυτών, εφόσον τα πρόσωπα αυτά συνοικούν, ως και στους τέως συζύγους. 3. Οι στόχοι της αστυνομικής παρέμβασης στις υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας Οι στόχοι είναι οι εξής: • Η προστασία και η ασφάλεια του θύματος. • Ο σεβασμός του δικαιώματος αυτοδιάθεσης και των επιλογών του θύματος. • Η αντιμετώπιση του προβλήματος με βάση τους δικονομικούς κανόνες, εφόσον καταγγέλλονται ή διαπιστώνονται ποινικά αδικήματα. 4. Ασφάλεια και προστασία του θύματος Πρώτιστο καθήκον του Αστυνομικού είναι η ασφάλεια και η προστασία του θύματος. Όταν απειλείται η ζωή, η σωματική ακεραιότητα και η υγεία του θύματος επιβάλλεται […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    5 Ιουλίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ (ΠΩΛΗΣΗ – ΓΟΝΙΚΗ ΠΑΡΟΧΗ – ΔΩΡΕΑ)

    ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ (ΠΩΛΗΣΗ – ΓΟΝΙΚΗ ΠΑΡΟΧΗ – ΔΩΡΕΑ) Α) ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΩΝ (ΠΩΛΗΤΗΣ-ΓΟΝΕΑΣ-ΔΩΡΗΤΗΣ) 1) Φορολογική Ενημερότητα (συγκεκριμένα για μεταβίβαση ακινήτου), η οποία εκδίδεται είτε από το taxis εφόσον ο μεταβιβάζων δεν έχει καμία φορολογική εκκρεμότητα, είτε από την Δ.Ο.Υ. εισοδήματος του μεταβιβάζοντος, οπότε στην περίπτωση αυτή πρέπει να αναγράφει και το ακίνητο που μεταβιβάζεται. 2) Ασφαλιστική Ενημερότητα από το ΙΚΑ αν ο μεταβιβάζων είναι ή ήταν έμπορος, ελεύθερος επαγγελματίας ή μέλος εταιρείας ή κοινοπραξίας, ή αν την τελευταία δεκαετία κτίζει ή έκτιζε σπίτι ή αν αγόρασε σπίτι που κτίστηκε την τελευταία δεκαετία. Η ενημερότητα αυτή εκδίδεται συγκεκριμένα για μεταβίβαση ακινήτου από το Τμήμα Οικοδομών του ΙΚΑ στο οποίο υπάγεται το ακίνητο που μεταβιβάζεται (ενδέχεται να ζητηθεί υπηρεσιακό σημείωμα περί μη οφειλής από το ΙΚΑ στο οποίο υπάγεται η επιχείρηση του μεταβιβάζοντος). Αν δεν υπάρχουν εκκρεμότητες ή οφειλές, την ενημερότητα μπορεί να την πάρει και ο Συμβολαιογράφος ηλεκτρονικά, μόνο όμως αν πρόκειται για αδόμητο οικόπεδο/αγροτεμάχιο ή για λογαριασμό του εργολάβου και του οικοπεδούχου. 3) Πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ (το οποίο εκδίδεται ηλεκτρονικά από το taxis) από το οποίο να προκύπτει ότι ο μεταβιβάζων έχει δηλώσει το ακίνητο (ή το δικαίωμα, π.χ. επικαρπία) που μεταβιβάζει με τα σωστά στοιχεία στις δηλώσεις Ε9 των ετών 2011, 2012, 2013, 2014 και 2015 και δεν οφείλει φόρο γι’αυτό (η επιτρεπόμενη απόκλιση είναι +/-5 τ.μ. στην επιφάνεια των κτισμάτων και +/-2% στην επιφάνεια των αγροτεμαχίων ή των οικοπέδων). Αν ο μεταβιβάζων απέκτησε το μεταβιβαζόμενο ακίνητο (ή δικαίωμα) αργότερα από κάποιο από τα παραπάνω έτη, τότε για το έτος ή για τα έτη αυτά υποβάλλει υπεύθυνη δήλωση στην ΔΟΥ εισοδήματός του (εις διπλούν, μαζί με φωτοτυπία του συμβολαίου κτήσης) στην οποία δηλώνει τον χρόνο απόκτησης του ακινήτου (ή δικαιώματος) και ότι δεν είχε υποχρέωση να το συμπεριλάβει στην δήλωση Ε9 του αντίστοιχου και των προηγούμενων ετών. Το παραπάνω πιστοποιητικό εκδίδεται χειρόγραφα από την αρμόδια ΔΟΥ μόνο α) αν οφείλεται φόρος (ΦΑΠ ή ΕΝΦΙΑ) ακόμη κι αν είναι σε ρύθμιση, ή β) όταν ο μεταβιβάζων είναι νομικό πρόσωπο. Δεν απαιτείται πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ για αγροτεμάχια για τα έτη 2010-2013. Απαιτείται μόνο από το έτος 2014 και μετά. 4) Αν ο τίτλος κτήσης είναι Γονική Παροχή – Δωρεά – Κληρονομία τότεα) αν τα συμβόλαια (ή ο θάνατος) είναι μετά τις 31-12-1994,πιστοποιητικό από την ΔΟΥ του γονέα – δωρητή – αποβιώσαντος ότι δεν οφείλεται φόρος γονικής παροχής – δωρεάς ή κληρονομίας αντίστοιχα, ενώ β) αν είναι πριν την 31-12-1994, επικυρωμένο αντίγραφο του συμβολαίου ή βεβαίωση από τον συμβολαιογράφο που το συνέταξε για την ακριβή ημερομηνία του συμβολαίου, και, σε περίπτωση κληρονομίας,ληξιαρχική πράξη θανάτου. 5) Αν στον τίτλο κτήσης είχε παρακρατηθεί η επικαρπία και ο επικαρπωτής απεβίωσε προσκομίζεται ληξιαρχική πράξη θανάτου του επικαρπωτή. 6) Αντίγραφο της Άδειας Οικοδομής και Σχεδιαγράμματα Πολεοδομίας(τοπογραφικό διάγραμμα – διάγραμμα κάλυψης – τομή – κατόψεις ορόφων). Αν το ακίνητο έχει κτιστεί μετά τις 14-3-1983 το αντίγραφο της άδειας οικοδομής πρέπει να είναι επικυρωμένο. Επίσης αν πρόκειται για ακίνητο που κτίζεται με άδεια οικοδομής μετά την ισχύ του Ν. 4030/2011 χρειάζονται και αντίγραφα των σχεδίων της άδειας, θεωρημένα από την αρμόδια Υπηρεσία Δόμησης (ΥΔΟΜ). 7) Βεβαίωση μηχανικού σύμφωνα με τον Ν. 4178/2013 (και υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη) ότι στο ακίνητο δεν υπάρχει […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    3 Ιουλίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    Η ρύθμιση του άρθρου 94 ΚΠολΔ μετά την τροποποίηση που επέφερε ο ν. 4335/2015.

    “Η ρύθμιση του άρθρου 94 ΚΠολΔ μετά την τροποποίηση που επέφερε ο ν. 4335/2015” [Γ. Ορφανίδης, Καθηγητής Πολιτικής Δικονομίας στη Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών] Ι. Εισαγωγή Με το ν. 4335/2015 τροποποιήθηκε η διάταξη του άρθρ. 94 ΚΠολΔ που προβλέπει το θεσμό της υποχρεωτικής σύμπραξης πληρεξουσίου δικηγόρου στην πολιτική δίκη. Διευρύνεται σημαντικά το πεδίο νομικών υποθέσεων ως προς τις οποίες είναι υποχρεωτική η παράσταση των διαδίκων με πληρεξούσιο δικηγόρο. Ο αποκαλούμενος «φυσικός» διάδικος μπορεί να παρίσταται πλέον μόνος του στις δίκες για τις μικροδιαφορές (άρθρ. 466) και προκειμένου να αποτραπεί επικείμενος κίνδυνος (άρθρο 94 παρ. 2). ΄Ετσι αφ’ ενός μεν περιορίζεται ο κύκλος των υποθέσεων της καθ’ ύλην αρμοδιότητος του ειρηνοδικείου στις οποίες ο διάδικος μπορεί να παρασταθεί χωρίς δικηγόρο, αφ’ ετέρου δε καταργείται η εξαίρεση των ασφαλιστικών μέτρων ως περίπτωση επίσης μη υποχρεωτικής έως πρότινος παραστάσεως διαδίκου με δικηγόρο. Τροποποιείται μία ρύθμιση που ίσχυε από την εισαγωγή του ΚΠολΔ το 1968 (άρθρο 95). Με τους ν. 3994/2011 και 4055/2012 υπήρξε ήδη ένα πρώτο ρήγμα στη ρύθμιση του άρθρ. 94. Η επέκταση της καθ’ ύλην αρμοδιότητας του ειρηνοδικείου από τις 12.000 στις 20.000 οδήγησε στην πρόβλεψη υποχρέωσης για παράσταση του διαδίκου με δικηγόρο όταν το αντικείμενο της διαφοράς υπερβαίνει τις 12.000 ευρώ (ν. 3994/2011). Επίσης, προβλέφθηκε ότι για την κατάρτιση της έγγραφης συμφωνίας του συναινετικού διαζυγίου οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο (ν. 4055/2012). Δεν τροποποιήθηκε πάντως η διάταξη της τρίτης παραγράφου του άρθρ. 94 κατά την οποία στις περιπτώσεις της παρ. 2 ο δικαστής έχει δικαίωμα, εκτιμώντας τις ιδιαίτερες περιστάσεις, να υποχρεώσει το διάδικο να προσλάβει δικηγόρο. Η ικανότητα προς το δικολογείν είναι ως γνωστόν η ικανότητα αυτοπροσώπου επιχειρήσεως διαδικαστικών πράξεων στη δίκη από τον διάδικο. Είναι προϋπόθεση για το κύρος αυτών. Ελλείπει αν ο νόμος προβλέπει την υποχρεωτική εκπροσώπηση του διαδίκου από δικηγόρο, όπως συμβαίνει κατά τα ανωτέρω κατά τον ΚΠολΔ. Ισχύει όχι μόνο για την προφορική συζήτηση, όπως ενδεχόμενα αφήνει να εννοηθεί η διάταξη του άρθρ. 94, αλλά κατ’ αρχήν για όλες τις διαδικαστικές πράξεις που συνέχονται με τη δίκη. Η έλλειψη καθιστά τη διαδικαστική πράξη απαράδεκτη ή μη έγκυρη ενώ ο αυτοπροσώπως παριστάμενος κατά τη συζήτηση διάδικος λογίζεται ως μη παριστάμενος και δικάζεται ερήμην (άρθρ. 271, 272)[1]. ΙΙ. Ιστορική αναδρομή Κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες του ΚΠολΔ ο Σακκέτας είχε εισηγηθεί στη Συντακτική Επιτροπή του ΚΠολΔ τη διατήρηση των διατάξεων που ίσχυαν τότε και καθιέρωναν υποχρέωση παραστάσεως με δικηγόρο με ορισμένες προβλεπόμενες στο νόμο εξαιρέσεις. Το τότε ισχύον απέδιδε ο δικηγορικός κώδικας, όπως είχε θεσπισθεί με το ν.δ. της 5/20 Μαΐου 1926 και κυρωθεί με το ν.δ. της 13 Νοεμβρίου 1927 και το ν. 4627 – 3/7 Μαΐου 1930[2]. Κατά τη διάταξη του άρθρ. 35 εδ. 3 η άνευ δικηγόρου ενέργεια και παράσταση ήταν δυνατή επί ειρηνοδικειακών διαφορών και ενώπιον «πάσης δικαστικής αρχής προς αποτροπήν επικειμένου κινδύνου (άσκησις ενδίκων, διακοπή παραγραφής κλπ.)»[3]. Το δικαστήριο μπορούσε όμως και στις περιπτώσεις αυτές να υποχρεώσει το διάδικο σε πρόσληψη δικηγόρου ή δικολάβου για την περαιτέρω υπεράσπιση της υποθέσεως εάν έκρινε τούτο αναγκαίο[4]. Η ρύθμιση αυτή εισάγεται καίτοι δεν υφίσταται επαρκής αριθμός δικηγόρων σε όλη τη χώρα ενώ υπήρχε ευρεία διασπορά Ειρηνοδικείων. Σημειώνεται ότι με τη διάταξη του άρθρ. […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    8 Ιουνίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    "Ζητήματα ανταίτησης στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων" .

    “Ζητήματα ανταίτησης στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων” [του Δημητρίου Κράνη, Αρεοπαγίτη] (Προδημοσίευση από τον υπό έκδοση τόμο προς τιμήν της ομότιμης Καθηγήτριας της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ Ελίζας Αλεξανδρίδου -ΝοΒ 2015.1431-1442.) ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ Ι. Εισαγωγή. ΙΙ. Χαρακτηριστικά της ανταγωγής και της ανταίτησης ασφαλιστικών μέτρων. ΙΙΙ. Προϋποθέσεις παραδεκτής άσκησης και συζήτησης της ανταίτησης. α. Εκκρεμοδικία κύριας αίτησης, β. Δικαιοδοσία, γ. Καθ’ ύλην αρμοδιότητα, δ. Διάδικοι, ε. Σύνθετες δίκες, στ. Διαδικαστικά ζητήματα και συναφείς ρυθμίσεις. IV. Οι συνέπειες της ανταίτησης. Ι. Εισαγωγή. 1. Ο ΚΠολΔ δεν περιέχει διατάξεις για την ανταίτηση στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, αλλά και γενικότερα η ρύθμιση της δίκης των ασφαλιστικών μέτρων με τις διατάξεις των άρθρ. 686 -703 δεν είναι εξαντλητική. Συμπληρωματικά έτσι καλούνται σε εφαρμογή οι συμβατές με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων διατάξεις του ΚΠολΔ για την κύρια διαγνωστική δίκη, αφού διαγνωστική διαδικασία της αμφισβητούμενης δικαιοδοσίας είναι και η ίδια η διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων[1]. Βέβαια η δίκη των ασφαλιστικών μέτρων έχει διαφορετικό αντικείμενο από αυτό της κύριας διαγνωστικής δίκης, στο πλαίσιο της οποίας γίνεται με την τακτική ή με ειδική διαδικασία του τέταρτου βιβλίου του ΚΠολΔ διάγνωση του επίδικου ουσιαστικού δικαιώματος, ενώ αντικείμενο της δίκης των ασφαλιστικών μέτρων είναι η ύπαρξη ή η ανυπαρξία δικαιώματος του αιτούντος για παροχή προσωρινής δικαστικής προστασίας με τα κατάλληλα ασφαλιστικά μέτρα, με τα οποία διαπλάσσονται προσωρινά οι ουσιαστικές έννομες σχέσεις των διαδίκων, και μόνον παρεμπιπτόντως πιθανολογείται η ύπαρξη ή η ανυπαρξία του ασφαλιστέου ουσιαστικού δικαιώματος[2]. Όμως η διαφορά ως προς το αντικείμενο της δίκης δεν αναιρεί το διαγνωστικό χαρακτήρα της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων, η οποία χαρακτηρίζεται στο άρθρ. 682§1 ΚΠολΔ ως ειδική για να επισημανθεί ακριβώς η διαφορά αυτή, γι’ αυτό και κατά τα λοιπά συμπληρώνεται από τις ρυθμίσεις των άρθρ. 1-590 ΚΠολΔ, έστω και αν δεν υπάρχει εδώ διάταξη όμοια προς αυτή του άρθρ. 591§1 ΚΠολΔ (ΣχΠολΔ V 237)[3]. Επομένως οι βασικές ρυθμίσεις της ανταγωγής, που περιέχονται στα άρθρ. 34 και 268 ΚΠολΔ, εφαρμόζονται αναλόγως και στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, προκειμένου να ρυθμισθεί στη διαδικασία αυτή η άσκηση ανταίτησης[4] . 2. Η αρχή της οικονομίας της δίκης και της δικαστικής ενέργειας, που επιτυγχάνεται με τη συγκέντρωση των δικών με στόχο την καθολική επίλυση των διαφορών μεταξύ των διαδίκων, αποτελεί το νομοθετικό λόγο καθιέρωσης της ανταγωγής[5] και δικαιολογεί κατ’ επέκταση και την άσκηση ανταίτησης στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Ωστόσο η άσκηση ανταγωγής και επομένως και ανταίτησης αποτελεί κατά το άρθρ. 268§1 ΚΠολΔ απλή ευχέρεια και όχι υποχρέωση του εναγομένου[6] ή του καθ’ ου η αίτηση, αφού αναντίρρητο είναι ότι το σύστημα διάθεσης, που ισχύει κατά το άρθρ. 106 ΚΠολΔ στην πολιτική δίκη, καταλαμβάνει και την ανταγωγή[7], άρα και την ανταίτηση[8], που μάλιστα μπορούν να ασκηθούν και επικουρικά, δηλαδή υπό την αίρεση παραδοχής ή απόρριψης της αγωγής ή της αίτησης (ενδοδιαδικαστική αίρεση)[9]. Ευνόητο είναι ότι η ανταγωγή ή η ανταίτηση μπορούν κατά το άρθρ. 219§1 ΚΠολΔ να περιέχουν και επικουρικές βάσεις ή αιτήματα[10], ενώ απαράδεκτες είναι αν εξαρτώνται από γεγονός άσχετο προς την εξέλιξη της διαδικασίας (εξωδιαδικαστική αίρεση) ή αν πρόκειται για επικουρική εναγωγή ως προς τα πρόσωπα[11]. 3. Η άσκηση της ανταγωγής οδηγεί στη συνεκδίκασή της με την εκκρεμή αγωγή, δηλαδή κύριο αποτέλεσμα της ανταγωγής, ώστε […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    5 Μαΐου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    10 things you need to know about the new EU data protection regulation (EU 2016/679).

    10 things you need to know about the new EU data protection regulation The first EU Data Protection Directive was written in 1995 but a new, stronger regulation is being developed to take into account vast technology changes of the last 20 years. The plan is to finalize the regulation this year and implement it in 2017. As with any regulation, the current draft could change. However, only minor changes were made between the last two drafts, despite lobbying attempts, and the latest version is possibly as close to final as we’ll see. Below are 10 of the most important elements European organisations should take away from the current draft, to help them prepare for 2017. 1. This is a regulation, not a directive The terms regulation and directive are often used interchangeably, but they are very different. A directive is implemented and enforced by individual countries but regulations become law without change when they are passed. The current EU data protection directive resembles a patchwork of slightly different laws across Europe but the new regulation will be implemented in all 28 countries. 2. Data processors will be held responsible for data protection Under the directive, any data “by which an individual can be identified” was the sole responsibility of the data controller, ie the owner of this data. Under the new regulations, however, any company or individual that processes this data will also be held responsible for its protection, including third parties such as cloud providers. Put simply, anyone who touches or has access to your data, wherever they are based, is responsible in the case of a data breach. The ramifications of this are pretty broad. Third parties will need to be extra vigilant when it comes to securing the data of others, and data owners will want to thoroughly vet their partners. With the new regulations in mind, organisations should think about reviewing their third party contracts now. In the case of cloud providers seriously consider having, as part of your contract, the ability to carefully review their procedures and even facilities to make sure they are up to scratch. Many cloud service providers, especially those based outside the EU, may not believe that the regulations apply to them, it is clear that they will. 3. The regulation has global ramifications Don’t let the terms ‘EU’ or ‘Europe’ fool you, the new regulation affects every global organisation that may have data on EU citizens and residents. Reputational damage is also a key element of a data breach and the new regulation is likely to harmonise ‘naming and shaming’ policies across each country. For instance, in the UK, the Information Commissioner’s Office issues press releases when organisations are sanctioned at the moment, whereas some other countries are currently fairly “light touch. 4. Users will be able make compensation claims The regulation will allow users to claim damages in the instance of data loss as a result of unlawful processing, including collective redress, the equivalent of a US-style class action lawsuit. Senior management will need a good understanding of what kind of impact this would have on their business. […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    14 Μαρτίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    Σε ισχύ ο νόμος 4364/2016 για το Solvency II. Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα ΙΙ).

    Αλλάζουν όλα τα ασφαλιστήρια συμβόλαια! Σε ισχύ ο νόμος 4364/2016 για το Solvency II – Tι προβλέπει ο νέος οδικός χάρτης Όλες οι αλλαγές που ισχύουν πλέον στην «καθημερινή ζωή» της ασφαλιστικής αγοράς παρουσιάστηκαν στην συνάντηση που είχαν την προηγούμενη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου οι εκπρόσωποι της Εποπτικής Αρχής της Τράπεζας της Ελλάδος με τα στελέχη των ασφαλιστικών εταιρειών. Στη συνάντηση συζητήθηκε ο νέος οδικός χάρτης της ασφαλιστικής αγοράς που ορίζει πλέον ο νόμος 4364/2016 για το Solvency II. Τα στελέχη των ασφαλιστικών εταιρειών υποδέχθηκε ο υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Θεόδωρος Μητράκος ο οποίος αναγνώρισε ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα από την πλευρά των ασφαλιστικών εταιρειών, προσαρμογής στα νέα δεδομένα που εισάγει η συμφωνία Solvency II. Από την άλλη πλευρά οι εκπρόσωποι των ασφαλιστικών εταιρειών επεσήμαναν ότι παραμένουν ανοικτά μία σειρά ζητημάτων σε σχέση με την εποπτεία, όπως η κατάσταση με τις Εταιρείας παροχής Υπηρεσιών, η φορολογική αντιμετώπιση του κλάδου, το μέλλον του Επικουρικού Κεφαλαίου, κ.α. Από την όλη παρουσίαση του νέου οδικού χάρτη εφαρμογής του νόμου που έγινε στη συνάντηση των στελεχών της ασφαλιστής αγοράς με την Εποπτική Αρχή την προηγούμενε Δευτέρα 8/2 προκύπτει ότι: Ενισχύεται η διαφάνεια στον ασφαλιστικό κλάδο καθώς όπως ειπώθηκε όλες οι πράξεις, αποφάσεις κ.λ.π της εποπτικής αρχής θα δημοσιοποιούνται. Αλλάζουν όλα τα ασφαλιστήρια συμβόλαια των ασφαλιστικών εταιρειών κυρίως του κλάδου ζωής καθώς η πλήρης κατάργηση του νόμου 400 δημιουργεί ανάγκης προσαρμογής των συμβολαίων στην εξέλιξη αυτή. Μάλιστα οι ασφαλιστικές εταιρείες καλούνται να επαναδιατυπώσουν την ασφαλιστική σύμβαση με βάση το γενικότερο δίκαιο προστασίας του καταναλωτή. Υπάρχει ανάγκη επαναδιατύπωσης του φορολογικού πλαισίου που διέπει την ασφαλιστική εταιρεία κάτι που πρέπει να δει τόσο η ασφαλιστική αγορά όσο και η εποπτική αρχή, η οποία κρατάει αποστάσεις από το πρόβλημα, προκειμένου να διατηρηθούν ίδιοι κανόνες για όλους. Μέχρι τέλη Ιουνίου θα πραγματοποιηθούν stress test στο 75% των εταιρειών της ασφαλιστικής αγοράς και κυρίως σε όσες έχoυν πιο έντονο το στοιχείο του επιτοκιακού κινδύνου. Επίσης καταργείται η πράξη 30 της Εκτελεστικής Επιτροπής της Τράπεζας της Ελλάδος. Στις επόμενες ημέρες η Τράπεζα της Ελλάδος θα οργανώσει μια ακόμη ενημερωτική εκδήλωση για τους διαμεσολαβούντες στην ασφαλιστική αγοράς. Πάντως θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Εποπτική Αρχή εξακολουθεί να δείχνει μία αποστασιοποίηση σε θέματα που καίνε την ασφαλιστική αγορά, όπως είναι αυτό της έντονης δραστηριότητας των Εταιρειών Ελεύθερης Παροχής Υπηρεσιών (ΕΠΥ), επικαλούμενη το ευρωπαϊκό εποπτικό δίκαιο. Από την πλευρά του ο Υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος περιέγραψε στην παρέμβαση του τους τρεις πυλώνες του θεσμικού πλαισίου του Solvency II. Ο πρώτος αφορά την ποσοτική συμμόρφωση των αποθεματικών και εποπτικών κεφαλαίων των ασφαλιστικών εταιρειών με βάση τα διεθνή πρότυπα και τη διαχείριση κινδύνων, με την ποιότητα των στοιχείων ενεργητικού και ιδίως των επενδύσεων να έχουν καθοριστικό ρόλο στην μέτρηση της κεφαλαιακής επάρκειας. Ο δεύτερος αφορά κυρίως την εσωτερική αναδιοργάνωση των επιχειρήσεων (τμήματα εσωτερικών ελέγχων και διαχείρισης κινδύνων) και ο τρίτος τη διαφάνεια της ασφαλιστικής αγοράς πχ με τακτικές αναρτήσεις των βασικών τους στοιχείων στο διαδίκτυο, κ.ά. «Η ελληνική ασφαλιστική αγορά σήμερα, εν μέσω πρωτοφανών προκλήσεων και της ύφεσης που αντιμετωπίζει ολόκληρη η οικονομία τα τελευταία χρόνια, έχει κάνει αρκετά βήματα στην κατεύθυνση του εξορθολογισμού και της προσαρμογής της στις νέες απαιτήσεις του μακροοικονομικού […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    5 Μαρτίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    Γνωμοδότηση για χορήγηση εγγράφων από Δημόσιες Αρχές & Υπηρεσίες στους πολίτες.

    Με σημαντική γνωμοδότηση η Εισαγγελέας Πρωτοδικών Λάρισας είχε καθορίσει την σειρά ενεργειών που πρέπει να ακολουθούν οι πολίτες προκειμένου να έχουν την συνδρομή της Εισαγγελίας για παραγγελία χορήγησης εγγράφων από δημόσιες υπηρεσίες. Σύμφωνα με την γνωμοδότηση η χρονική σειρά ενεργειών είναι η εξής : 1] υποβολή έγγραφης αίτησης του πολίτη προς την διοικητική Αρχή με σαφές και ορισμένο αίτημα και αναφορά του επικαλουμένου εννόμου ή ευλόγου συμφέροντος 2] έγγραφη και αιτιολογημένη απόρριψη της 3] υποβολή έγγραφης αίτησης προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών με συνημμένες σε αυτή την αρχική αίτηση προς τη διοικητική Αρχή και την έγγραφη απόρριψη της από την τελευταία 4] έκδοση αιτιολογημένης Εισαγγελικής παραγγελίας σε περίπτωση αποδοχής της αίτησης και διαβίβαση της προς τη διοίκηση που υποχρεούται να την εκτελέσει άμεσα. Αναλυτικά όλο το κείμενο της γνωμοδότησης : Αρ. πρωτ. /04-03-2013 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Λάρισα, 04-03-2013 ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ ΠΡΟΣ : Δικηγορικό Σύλλογο Λάρισας, ενταύθα ΚΟΙΝ. : Δημόσιες Αρχές & Υπηρεσίες, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ, Οργανισμούς και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας Νομού Λάρισας ΘΕΜΑ : Χορήγηση εγγράφων από Δημόσιες Αρχές & Υπηρεσίες στους πολίτες – έννομο συμφέρον – διαδικασία – αρμοδιότητα Εισαγγελέως Πρωτοδικών. ΣΧΕΤΙΚΑ : Υπ’ αρ. πρωτ. 116/27-02-13 έγγραφο του Δικηγορικού Συλλόγου Λάρισας. Γ Ν Ω Μ Ο Δ Ο Τ Η Σ Η της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Λάρισας Aφού λάβαμε υπόψη μας τις διατάξεις: 1] του άρθρου 5 Ν. 2690/1999 [Κώδικας Διοικητικής Διαδικασίας], ως ισχ. κατ’ άρθρο 11§2 Ν. 3230/2004, σύμφωνα με την οποία : «§1. Κάθε ενδιαφερόμενος έχει το δικαίωμα, ύστερα από γραπτή αίτησή του, να λαμβάνει γνώση των διοικητικών εγγράφων. Ως διοικητικά έγγραφα νοούνται όσα συντάσσονται από τις δημόσιες υπηρεσίες, όπως εκθέσεις, μελέτες, πρακτικά, στατιστικά στοιχεία, εγκύκλιες οδηγίες, απαντήσεις της Διοίκησης, γνωμοδοτήσεις και αποφάσεις. §2. Όποιος έχει ειδικό έννομο συμφέρον δικαιούται, ύστερα από γραπτή αίτησή του, να λαμβάνει γνώση των ιδιωτικών εγγράφων που φυλάσσονται στις δημόσιες υπηρεσίες και είναι σχετικά με υπόθεσή του η οποία εκκρεμεί σε αυτές ή έχει διεκπεραιωθεί από αυτές. §3. Το κατά τις προηγούμενες παραγράφους δικαίωμα δεν υφίσταται στις περιπτώσεις που το έγγραφο αφορά την ιδιωτική ή οικογενειακή ζωή τρίτου, ή αν παραβλάπτεται απόρρητο το οποίο προβλέπεται από ειδικές διατάξεις … §4. Το δικαίωμα των παρ. 1 και 2 ασκείται : α) με μελέτη του εγγράφου στο κατάστημα της υπηρεσίας, ή β) με χορήγηση αντιγράφου, εκτός αν η αναπαραγωγή τούτου μπορεί να βλάψει το πρωτότυπο… §6. Η χρονική προθεσμία για τη χορήγηση εγγράφων κατά τις παραγράφους 1 και 2 ή την αιτιολογημένη απόρριψη της σχετικής αίτησης του πoλίτη είναι είκοσι (20) ημέρες». 2] του άρθρου 25§4 εδ. β Ν. 1756/1988 [Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων & Κατάστασης Δικαστ. Λειτουργών] «Ο εισαγγελέας πρωτοδικών … δικαιούται να παραγγέλει στις υπηρεσίες του δημοσίου, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, των οργανισμών κοινής ωφέλειας και όλων γενικά των επιχειρήσεων του δημόσιου τομέα, να παραδώσουν έγγραφα ή να χορηγήσουν αντίγραφά τους, όταν το ζητήσουν νομικά ή φυσικά πρόσωπα που έχουν δικαίωμα ή έννομο συμφέρον, εκτός αν πρόκειται για έγγραφα από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 261 ΚΠΔ» Από το συνδυασμό και την ερμηνεία των ως άνω διατάξεων συνάγονται τα εξής : α] το δικαίωμα των πολιτών να λάβουν γνώση των διοικητικών εγγράφων είναι ατομικό και πολιτικό, βασιζόμενο στις διατάξεις των άρθρων 1, 10, 20§2 […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    5 Μαρτίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    Ανυποστήρικτη έφεση και αναίρεση

    “Σύμφωνα με το α. 502 παρ. 1 του ΚΠΔ αν ο εκκαλών δεν εμφανισθεί στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ή δεν εκπροσωπηθεί σ΄ αυτό νόμιμα από τον δικηγόρο του η έφεσή του απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη . Η απόφαση αυτή που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση . Όταν ο κατηγορούμενος δεν εμφανιστεί στο εφετείο που έχει οριστεί να εκδικάσει την έφεσή του αυτή απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη επειδή η απουσία του αυτή θεωρείται ως σιωπηρή παραίτηση από την έφεση που άσκησε και αναγνώριση της εκκαλούμενης απόφασης (Ολ. ΑΠ 3 και 8/2006 ). Στην περίπτωση αυτή το εφετείο ερευνά αρχικά αν αυτός έχει κλητευθεί εμπρόθεσμα και νομότυπα, δηλ. αν έχει κλητευθεί στην διεύθυνση που είχε δηλώσει στην έφεσή του. Στην σχετική απόφαση του το εφετείο πρέπει να μνημονεύει τα στοιχεία αυτά δηλ. το αποδεικτικό επιδόσεως και την κλήτευση στην δηλωθείσα με την έφεση διεύθυνση κατοικίας . Φυσικά σε περίπτωση θυροκόλλησης πρέπει : α) να αναφέρεται στο αποδεικτικό η μη ανεύρεση κάποιου από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο α.155 του ΚΠΔ για να επιδοθεί η κλήση (ΑΠ 2503/2008 ) και β) η επίδοση στον αντίκλητο δικηγόρο αν έχει οριστεί τέτοιος με την έφεση (ΑΠ 563/2010 , ΑΠ 1627/2006 ) . Η επίδοση στον αντίκλητο πρίν την επίδοση στον κατηγορούμενο δεν δημιουργεί καμιά ακυρότητα στην κλήτευση αλλά τα αποτελέσματα της κλήτευσης αρχίζουν από την νεώτερη κλήτευση (ΑΠ 644/2009 , ΑΠ 1555/2008 ). Αν δεν καταχωρηθούν όλα τα στοιχεία αυτά η σχετική απόφαση είναι αναιρετέα για έλλειψη αιτιολογίας (ΑΠ 1456/2010 ). Αν προβληθεί αίτημα αναβολής το εφετείο είναι υποχρεωμένο να απαντήσει αιτιολογημένα σ΄ αυτό ενώ αν παραλείψει κάτι τέτοιο , δηλ. δεν λάβει καθόλου θέση γι΄ αυτό , η απόφασή του είναι αναιρετέα για έλλειψη ακρόασης (ΑΠ 160/2003 ). Απόρριψη αιτήματος αναβολής με το σκεπτικό «το δικαστήριο δεν πείστηκε για την αδυναμία του εκκαλούντα να εμφανιστεί στο δικαστήριο « δεν αποτελεί πλήρη αιτιολογία (ΑΠ 1725/2010 ) . Αν στο δικαστήριο εμφανιστεί κάποιος τρίτος και ζητήσει αναβολή για λογαριασμό του απόντος κατηγορουμένου το εφετείο πρέπει να ερευνήσει αν αυτός έχει κληθεί νομότυπα και φυσικά εμπρόθεσμα (ΑΠ 1001/1998 ) . Αν αυτά τα στοιχεία δεν συντρέχουν το εφετείο κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της εφέσεως και δεν ασχολείται καθόλου με το αίτημα της αναβολής αφού η άκυρη κλήτευση δεν καλύπτεται με την υποβολή του αιτήματος αναβολής από τρίτο (ΑΠ 1094/1996 ). Έτσι σε περίπτωση που δεν υπάρχει νομότυπη κλήτευση του εκκαλούντα που απουσιάζει το εφετείο κηρύσσει την συζήτηση της έφεσης απαράδεκτη ενώ αν απορρίψει αυτή ως ανυποστήρικτη η απόφασή του είναι αναιρετέα για υπέρβαση εξουσίας (ΑΠ 1211/2009 ). Η άκυρη κλήτευση καλύπτεται μόνο με την φυσική παρουσία του εκκαλούντα ή του δικηγόρου του τον οποίο έχει νόμιμα εξουσιοδοτήσει να τον εκπροσωπήσει στο εφετείο . Αν υποβληθεί αίτημα αναβολής από τρίτο για λογαριασμό του κατηγορουμένου και αυτό απορριφθεί το εφετείο στην συνέχεια απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη . Η απόφαση απόρριψης του αιτήματος πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη (Ολ ΑΠ 7/2005 ). ). Το κεφάλαιο αυτό , δηλ. η απόρριψη του αιτήματος αναβολής , είναι ο πυρήνας του κεφαλαίου αυτού . Για τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου μέχρι το 2001 υπάρχουν σχετικοί πίνακες στα […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    1 Μαρτίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ ΚΑΤ' ΑΡΘΡΟ 209 ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΑΥΤΩΝ

    Μεταγράφεται στα βιβλία του Υποθηκοφυλακείου το πρακτικό συμβιβασμού κατ’ άρθρο 209 ΚΠολΔ, όταν αφορά σύσταση, αλλοίωση, μετάθεση ή κατάργηση εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο; Την πρώτη της γνωμοδότηση για το 2016 εξέδωσε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Η γνωμοδότηση, την οποία υπογράφει ο Αντιεισαγγελέας του ΑΠ Κων/νος Παρασκευαΐδης, απαντά στο ερώτημα κατά πόσο το πρακτικό συμβιβασμού κατ’ άρθρο 209 ΚΠολΔ, όταν αφορά σύσταση, αλλοίωση, μετάθεση ή κατάργηση εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο, μεταγράφεται στα βιβλία του αρμοδίου Υποθηκοφυλακείου / καταχωρείται στα αρμόδια Κτηματολογικά βιβλία. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, σε σχέση με τα ζητήματα που τίθενται με το ερώτημα: Ως προς το ζήτημα του τύπου. Από πλευράς δικονομικού δικαίου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 209, 212 § 4 και 293 § 1 εδ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι και ο εξώδικος συμβιβασμός των άρθρων 209 επ. ΚΠολΔ, εφόσον και αυτός κατά το γράμμα της διάταξης του άρθρου 212 § 4 ΚΠολΔ έχει τα αποτελέσματα του δικαστικού συμβιβασμού, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 293 § 1 εδ. 3 ΚΠολΔ «….καλύπτει τον τύπο τον συμβολαιογραφικού εγγράφου που προβλέπεται από το ουσιαστικό δίκαιο, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Τίτλος προς εγγραφή ή εξάλειψη υποθήκης». Από πλευράς ουσιαστικού δικαίου, κατά τη διάταξη του άρθρου 369 ΑΚ απαιτείται πράγματι η τήρηση του συμβολαιογραφικού εγγράφου όταν αναλαμβάνεται υποχρέωση για σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο. Σημειωτέον ότι η εν λόγω διάταξη αφορά στην τήρηση τύπου για τις υποσχετικές δικαιοπραξίες με τις οποίες αναλαμβάνεται η υποχρέωση για σύσταση, μετάθεση κλπ εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο. Και τέτοια υποχρέωση μπορεί να αναληφθεί και με συμβιβασμό. Ο ίδιος ο νόμος όμως στην περίπτωση του συμβιβασμού, κατά τα προεκτεθέντα, λύνει το Θέμα του τύπου (βλ. άρθρο 293 § 1 εδ.3 ΚΠολΔ), ορίζοντας ότι η σύνταξη του πρακτικού συμβιβασμού κατά τους όρους του νόμου καλύπτει τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου. Επομένως, έχουμε τη γνώμη ότι ο εξώδικος συμβιβασμός, όταν αφορά ακίνητο, δεν απαιτείται να περιαφεί τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου. Ως προς το ζήτημα της μεταγραφής. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1192 ΑΚ οι μεταγραπτέες πράξεις είναι αυτές που ορίζονται στην εν λόγω διάταξη. Κατά την περ. α’ του ευ λόγω άρθρου μεταγραπτέες είναι εν πρώτοις οι εμπράγματες δικαιοπραξίες, αυτές δηλαδή με τις οποίες επέρχεται σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο. Υπό το πρίσμα αυτό, επειδή ο συμβιβασμός και ανεξάρτητα από τη διχογνωμία για τη νομική του φύση, έχει και δικαιοπρακτικό χαρακτήρα και είναι δυνατόν να έχει ως αντικείμενο και τη σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματων δικαιωμάτων σε ακίνητο, Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι το πρακτικό ενός τέτοιου συμβιβασμού είναι μεταγραπτέο. Κατά τη νομολογία γίνεται καταρχήν δεκτό ότι είναι μεταγραπτέο το πρακτικό του δικαστικού συμβιβασμού (ΑΠ 1739/1999 ΕΕΝ 2001, 366). Με δεδομένο όμως ότι και ο συμβιβασμός των άρθρων 209 επ. ΚΠολΔ, έχει κατά τα προεκτεθέντα, τα αποτελέσματα του δικαστικού συμβιβασμού, έχουμε τη γνώμη ότι μεταγραπτέο είναι και το πρακτικό ενός τέτοιου συμβιβασμού, όταν αφορά ακίνητο (άρθρ. 209 επ. ΚΠολ). Βλ. την γνωμοδότηση σε pdf : https://www.lawspot.gr/sites/default/files/images/nea/misc/eisap-1.2016.pdf www.lawspot.gr

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    1 Μαρτίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    Επίδοση δικογράφου αστικών υποθέσεων στο εξωτερικό.

    ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΑΚΡΟΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ – ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΕΝΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΣΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΣΕ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα πλαίσια εφαρμογής ηλεκτρονικού συστήματος στο Γραφείο Δικαστικής Συνδρομής, η πληροφόρηση για την πορεία μιας επίδοσης στο εξωτερικό, θα γίνεται με την επίδειξη της εκθέσεως επιδόσεως καθώς και της ταυτότητας του παραγέλλοντος δικηγόρου, ή του αιτούντος. Οποιοδήποτε άλλο άτομο θα πρέπει να έχει εξουσιοδότηση. H τηλεφωνική ενημέρωση περί της πορείας επίδοσης θα γίνεται μόνο σε όσους έχουν λάβει τον αριθμό πρωτοκόλλου της επίδοσης από το γραφείο μας. Α) ΕΞΟΔΑ απαιτούνται για τις εξής χώρες: 1) Για ΓΑΛΛΙΑ έχει αλλάξει ο τρόπος διαβίβασης. Αρμόδια όργανα για την επίδοση δικογράφων είναι πλέον οι κατά πόλη δικαστικοί επιμελητές και όχι το Εθνικό επιμελητήριο των Γάλλων δικαστικών επιμελητών (LA CHAMBRE NATIONALE DES HUISSIERS DE JUSTICE). 2) Τα έξοδα είναι 50 Ευρώ εις διαταγή του δικαστικού επιμελητή Γαλλίας που είναι αρμόδιος για την επίδοση. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για να εκδοθεί το έμβασμα θα πρέπει να έχει βρεθεί ο αρμόδιος δικαστικός επιμελητής πριν να γίνει η επίδοση στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών και να έχει εκδοθεί το έμβασμα στο όνομά του. Μπορείτε να βρείτε το όνομα του δικαστικού επιμελητή στην ιστοσελίδα του LA CHAMBRE NATIONALE DES HUISSIERS DE JUSTICE-PARIS-FRANCE η οποία είναι (www.huissier-justice.fr). 2) ΗΠΑ: έμβασμα 95 δολαρίων Αμερικής που θα εκδίδεται στο όνομα της κεντρικής αρχής λήψης δικογράφων : PROCESS FORWARDING INTERNATIONAL (PFI). Στοιχεία λογαριασμού PFI: Wells Fargo Bank Account No 2007107119 Routing No 121000248 Swift Code: WFBIUS6S 3) ΚΑΝΑΔΑΣ: επιταγή 100 δολαρίων Καναδά. Το όνομα της αρχής στο οποίο θα εκδίδεται η σχετική επιταγή είναι διαφορετικό για κάθε περιοχή. ΟΝΟΜΑ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΟΝΟΜΑ ΑΡΧΗΣ ΕΙΣ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ Η ΕΠΙΤΑΓΗ ALBERTA PROVINCIAL TREASURER OF ALBERTA BRITISH COLUMBIA MINISTER OF FINANCE OF BRITISH COLUMBIA MANITOBA MINISTER OF FINANCE OF MANITOBA NEW BRUNSWICK MINISTER OF FINANCE OF NEW BRUNSWICK NEW FOUNDLAND – TERRE NEUVE NEW FOUNDLAND EXCHEQUER ACCOUNT ONTARIO MINISTER OF FINANCE PRINCE EDWARD ISLAND MINISTER OF FINANCE OF PRICE EDWARD ISLAND QUEBEC MINISTRE DES FINANCE DU QUEBEC SASKATCHEWAN DEPARTMENT OF JUSTICE OF SASKATCHEWAN – SHERIFF SERVICES YUKON TERRITORIAL TREASURER OF THE GOVERNMENT OF YUKON TERRITOIRES DU NORD-OUEST GOVERNMENT OF THE NORWEST TERRITORIES 4) Για τις εξής χώρες: ΒΕΛΓΙΟ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ, ΣΚΩΤΙΑ και ΜΠΑΧΑΜΕΣ θα ειδοποιείστε από το γραφείο Δικαστικής Συνδρομής να παραλάβετε την σχετική γνωστοποίηση για την καταβολή εξόδων μετά από την λήψη των δικογράφων από τις αρμόδιες αρχές της αλλοδαπής. 5) ΑΓΓΛΙΑ: Ανακλήθηκε η εντολή περί εξόδων για επίδοση στην Αγγλία. 6) ΚΥΠΡΟΣ: Έμβασμα 21 ευρώ ανά επίδοση που θα κατατίθενται στον λογαριασμό του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ Λογαριασμός: 6001017 – Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως IBAN: CY21 0010 0001 0000 0000 0600 1017 Κωδικός SWIFT: CBCYCY2N 7) ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Η επίδοση σε Έλληνες κατοίκους Αυστραλίας μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Να διαβιβασθεί από την Εισαγγελία α) στο Υ.Π.Ε.Ξ. και από εκεί σε Ελληνική Πρεσβεία-Προξενείο στην Αυστραλία. Θα χρειαστείτε εις διπλούν το έγγραφό σας στην Ελληνική Γλώσσα και ένα παράβολο του Δημοσίου του ενός ευρώ (1 €) β) σύμφωνα με την Σύμβαση της Χάγης του 1965 για επίδοση δικογράφων στο εξωτερικό στις αρμόδιες Αυστραλιανές Αρχές. Θα χρειαστείτε εις διπλούν […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    22 Φεβρουαρίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    Λύση και εκκαθάριση Προσωπικών Εταιρειών (Ο.Ε. – Ε.Ε.)

    Λόγοι επιφέροντες τη λύση Στον Eμπορικό Nόμο δεν περιλαμβάνονταν διατάξεις για τη λύση των προσωπικών εταιρειών. Γι’ αυτό γινόταν αναλογική εφαρμογή των διατάξεων του Aστικού Kώδικα, που αναφέρονται στη λύση και την εκκαθάριση των αστικών εταιρειών (άρθρα 765-783). O νέος νόμος 4072/2012 (άρθρο 259) προβλέπει ότι η ομόρρυθμη εταιρεία λύνεται: α) Mε την πάροδο του χρόνου διάρκειάς της. β) Mε απόφαση των εταίρων της. γ) Mε την κήρυξη της εταιρείας σε πτώχευση. δ) Mε δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος. H αίτηση εκδικάζεται από το Mονομελές Πρωτοδικείο της έδρας της εταιρείας κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας. Στην εταιρική σύμβαση μπορεί να προβλέπονται και άλλοι λόγοι λύσεως της εταιρείας. Λόγοι λύσεως που αφορούν την εταιρεία Oι αφορώντες το νομικό πρόσωπο της εταιρείας λόγοι λύσεως αυτής αναφέρονται στον Aστικό Kώδικα με την ακόλουθη σειρά: α) Λύση της εταιρείας λόγω παρόδου του χρόνου διάρκειας αυτής. Tο άρθρο 765 A.K. ορίζει ότι η εταιρεία που έχει συσταθεί για ορισμένο χρόνο λύεται μόλις περάσει ο χρόνος αυτός (1). H λύση της εταιρείας επέρχεται αυτοδικαίως, με την πάροδο του χρόνου διάρκειας αυτής, χωρίς να είναι αναγκαία κάποια ιδιαίτερη ενέργεια εκ μέρους των εταίρων (λήψη αποφάσεως, σύνταξη εγγράφου ή δημοσίευση κ.λπ.). Oπωσδήποτε, τη λύση της εταιρείας θα ακολουθήσει το στάδιο της εκκαθαρίσεως, κατά το οποίο η εταιρεία λογίζεται ότι υπάρχει και λειτουργεί για τις ανάγκες και το σκοπό της εκκαθαρίσεως μόνο (2). H λύση της εταιρείας λόγω παρόδου του χρόνου διάρκειας αυτής (αρχικής ή κατόπιν μεταγενέστερης παρατάσεως με τροποποίηση του καταστατικού) δεν επέρχεται, εάν αυτή (η εταιρεία) συνεχίζεται σιωπηρά και ύστερα από την πάροδο της διάρκειάς της. Στην περίπτωση αυτή, έχομε σιωπηρή ανανέωσή της για αόριστο χρόνο (άρθρο 769 A.K.). β) Λύση της εταιρείας με δικαστική απόφαση. Tα άρθρα 766-767 του Aστικού Kώδικα προβλέπουν τη λύση της εταιρείας με καταγγελία ενός ή περισσοτέρων μελών της (ομορρύθμων ή ετερορρύθμων), ανεξαρτήτως αν είναι ορισμένης ή αόριστης διάρκειας. Kαι στις δύο περιπτώσεις, αν ο εταίρος κατάγγειλε την εταιρεία άκαιρα και χωρίς σπουδαίο λόγο, που να δικαιολογεί την άκαιρη καταγγελία, ενέχεται για τη ζημία που προκάλεσε η λύση της εταιρείας στους άλλους εταίρους. Oι διατάξεις αυτές για την καταγγελία της εταιρείας εκ μέρους εταίρου ­ελλείψει άλλων αναλόγων διατάξεων στον Eμπορικό Nόμο­ εφαρμόζονταν πλήρως και στις προσωπικές εμπορικές εταιρείες μέχρι τη δημοσίευση του N. 4072/11.4.2012. Πλουσία επ’ αυτού και η σχετική νομολογία. (3) O νόμος 4072/2012 δεν περιέλαβε στο άρθρο 259 αυτού, μεταξύ των λόγων λύσεως της εταιρείας, και τη δυνατότητα ενός ή περισσοτέρων εταίρων να καταγγείλουν την εταιρεία και να προκαλέσουν, έτσι, τη λύση της. Aντίθετα, εισάγει νέο λόγο λύσεως της εταιρείας με δικαστική απόφαση, μετά από αίτηση εταίρου ή εταίρων, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος (άρθρο 259 § 1). H νέα ρύθμιση αποτρέπει τη λύση της εταιρείας χωρίς να υπάρχει πράγματι σπουδαίος λόγος και αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη σταθερότητα και την πρόοδο της εταιρείας. H δικαστική λύση της εταιρείας για σπουδαίο λόγο αφορά τόσο την εταιρεία αορίστου χρόνου, όσο και την ορισμένου χρόνου (βλ. αιτιολογική έκθεση επί του άρθρου 259). H ύπαρξη σπουδαίου λόγου επιτρέποντος την καταγγελία της εταιρείας είναι ζήτημα πραγματικό, που τελικά θα διαπιστώσει το δικαστήριο. Eνδεικτικά αναφέρονται εδώ ως σπουδαίοι λόγοι […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    21 Φεβρουαρίου, 2016
    Άρθρα - Μελέτες - Δημοσιεύσεις

    Αναστολή ποινικής δίωξης – Προδικαστικά ζητήματα – Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος .

    Αναστολή ποινικής δίωξης – Προδικαστικά ζητήματα – Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος Διατάξεις: άρθρα 59 [παρ. 1-2], 321, 322 [παρ. 3], 510 [παρ. 1 στοιχ. Θ΄] ΚΠΔ (Περίληψη) Η εξουσία αναστολής της ποινικής δίωξης κατ’ άρθρο 59 ΚΠΔ υφίσταται όχι μόνο για το δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση, αλλά και …. για το δικαστικό συμβούλιο και όταν ακόμα αυτό επιλαμβάνεται της δικαιοδοτικής έρευνας της υπόθεσης κατόπιν προσφυγής του κατηγορουμένου στο πλαίσιο της δικονομικής ρύθμισης του άρθρου 322 παρ. 3 ΚΠΔ. Η εξουσία αυτή του συμβουλίου παρέχεται σε κάθε περίπτωση που αναφύεται προδικαστικό ζήτημα σε μια ποινική δίκη και όχι μόνο επί των εγκλημάτων της παρ. 2 του άρθρου 59 ΚΠΔ, επί των οποίων την προαναφερόμενη δυνατότητα έχει και ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών. Και ναι μεν στη διάταξη του άρθρου 322 παρ. 3 οι παρεχόμενες στο δικαστικό συμβούλιο δικαιοδοτικές εξουσίες αναγράφονται περιοριστικώς, πλην όμως δεν απαγορεύεται το δικαστικό συμβούλιο να αναστείλει την ποινική δίωξη σε περίπτωση προσφυγής, αφού τούτο έχει τη δυνατότητα να πράξει το μείζον, δηλ. να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από κάθε κατηγορία εκτιμώντας το συνολικό αποδεικτικό υλικό που έχει συγκεντρωθεί από την προανάκριση. Περαιτέρω, οι ακυρότητες της προδικασίας δεν αποτελούν λόγο ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος, αφού δεν ορίζεται τούτο υπό του νόμου. Οι λόγοι ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος αναφέρονται περιοριστικώς και η δικαιοδοσία αυτή ανήκει αποκλειστικά στο δικαστήριο το οποίο θα επιληφθεί της εκδίκασης της κατηγορίας. Νόμιμα εισάγεται στο Δικαστήριο τούτο η με αριθμό 41/2012 αίτηση του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου για αναίρεση του υπ’ αριθμό 211/2012 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Πατρών με το οποίο αφού έγιναν δεκτές οι προσφυγές των κατηγορουμένων 1) Χ.Α., 2) Χ.Π., 3) Ι.Π., 4) Κ.Σ., 5) Κ.Σ. και 6) Λ.Κ., κατά του υπ’ αριθμό …/2012 κλητηρίου θεσπίσματος του Εισαγγελέως Εφετών Πατρών με το οποίο παραπέμπονταν για να δικασθούν ως υπαίτιοι, η μεν πρώτη για την αξιόποινη πράξη της ψευδούς ανώμοτης καταθέσεως, τελεσθείσα κατ’ εξακολούθηση, οι δε λοιποί για την αξιόποινη πράξη της ψευδορκίας μάρτυρος τελεσθείσας κατ’ εξακολούθηση, ακύρωσε το ως άνω κλητήριο θέσπισμα και μετά ταύτα ανέστειλε την ποινική δίωξη των προσφευγόντων έως ότου εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση στη δίκη της μηνύτριας Α.Θ.Α. για την αξιόποινη πράξη της κακουργηματικής υπεξαιρέσεως με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του Ν 1608/1950 για την οποία διενεργείται κυρία ανάκριση από την Ανακρίτρια Πλημμελειοδικών Ζακύνθου. Η αναίρεση ζητείται για εσφαλμένη ερμηνεία των δικονομικών διατάξεων των άρθρων 322 και 59 ΚΠΔ και θετική υπέρβαση εξουσίας. Η αίτηση έχει ασκηθεί νομότυπα, άρα είναι παραδεκτή, νόμιμη (άρθρα 505 παρ. 2, 510 παρ. 1 στοιχ. Η΄, 479 εδ. β΄ και 483 παρ. 3 ΚΠΔ), και πρέπει να ερευνηθεί στην ουσία της ερήμην των προσφευγόντων. Κατά το άρθρο 59 ΚΠΔ «1. Όταν η απόφαση σε ποινική δίκη εξαρτάται από άλλη υπόθεση, για την οποία έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, η πρώτη αναβάλλεται, ωσότου εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση στη δεύτερη δίκη. 2. Στις περιπτώσεις των άρθρων 224, 229, 362, 363 του ΠΚ, αν για το γεγονός, για το οποίο δόθηκε όρκος ή έγινε καταμήνυση ή ισχυρίσθηκε ή διέδωσε ο υπαίτιος, ασκήθηκε ποινική δίωξη, ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών μετά την προκαταρκτική εξέταση (άρθρα 31, 43 παρ. 1 εδ. β΄) αναβάλλει με πράξη του κάθε περαιτέρω ενέργεια έως το τέλος της ποινικής δίωξης, κατόπιν σύμφωνης γνώμης […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ