-
21 Φεβρουαρίου, 2016
Τρόπος Προβολής των Ακυροτήτων κατά την ποινική διαδικασία.
Α. Προδικασία Οι ακυρότητες της προδικασίας προτείνονται α) με αυτοτελή αίτηση που απευθύνεται στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, σύμφωνα τα όσα ορίζει το άρθρο 176 παρ.1 ΚΠΔ, β) με την άσκηση επιτρεπομένου ενδίκου μέσου, οπότε το επί του ενδίκου μέσου επιλαμβανόμενο δικαιο- δοτικό όργανο αποφαίνεται και για το παρεμπίπτον αυτό ζήτημα, γ) με υπόμνημα, απολογητικό υπόμνημα ή αί- τηση που κατατίθεται κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, προανάκρισης, προκαταρκτικής εξέτασης, ή ενόσω η δι- κογραφία βρίσκεται στο συμβούλιο και δ) με την προ- σφυγή κατά κλητήριου θεσπίσματος του άρθρου 322 ΚΠΔ. Ας δούμε όμως αναλυτικότερα τις διατυπώσεις και προποθέσεις κάθε ενός από τους παραπάνω τρόπους προβολής των ακυροτήτων. Α.1. Αυτοτελής αίτηση Παρότι η συνήθης προβολή και κήρυξη των ακυροτή- των της προδικασίας λαμβάνει χώρα μέσα από τη διαδι- κασία των ενδίκων μέσων, η ακυρότητα δύναται να προβληθεί με αυτοτελή αίτηση από τον Εισαγγελέα ή τον έχοντα έννομο συμφέρον διάδικο, ενώπιον του αρμοδίου δικαστικού συμβουλίου (άρθρο 176 παρ. 1, 2 ΚΠΔ)1. Ο τρόπος δε αυτός προβολής της ακυρότητας πρέπει να προτιμάται, δεδομένου ότι δεν υπόκειται σε προθεσμία, αντίθετα με ότι ισχύει στα ένδικα μέσα2. Όπως δε γίνεται δεκτό στην ΣυμβΕφΑθ 1716/20003, η ακυρότητα της προ- δικασίας μπορεί να προταθεί και με αυτοτελή αίτηση στο συμβούλιο ανεξάρτητα από τη διαδικασία των ενδίκων μέσων και παράλληλα με αυτήν4. Επιπλέον, η αυτοτελής αίτηση είναι ο μόνος τρόπος για την κήρυξη ως άκυρης μιας πράξης της προδικασίας, όταν α) ο κατηγορούμενος παραπέμπεται για να δικαστεί με βούλευμα κατά του οποίου δεν επιτρέπονται ένδικα μέσα5 και β) όταν η πα- ραπομπή γίνεται με τη διαδικασία της απευθείας κλήσης και δεν επιτρέπεται κατά αυτής η προσφυγή του άρθρου 322 ΚΠΔ. Η πρώιμη επίσης, πριν δηλαδή τη διαδικασία των ενδίκων μέσων, κήρυξη της ακυρότητας αποτρέπει την ακυρότητα μεταγενέστερων και εξαρτημένων από αυτήν πράξεων, ενώ η τυχόν απόρριψη της επανελέγχεται και μέσω της διαδικασίας άσκησης ενδίκου μέσου, συμπρο- σβάλλοντας δηλαδή το παρεμπίπτον βούλευμα του Συμ- βουλίου Πλημμελειοδικών κατ΄ άρθρο 307 ΚΠΔ, με το οριστικό επί της ουσίας βούλευμα αυτού6. Αποτρέπεται τέλος, ο κίνδυνος να συμπαρασυρθεί η αίτηση ακυρότητας που προεβλήθη ως λόγος ενδίκου μέσου, μαζί με την απόρριψη του ίδιου του ενδίκου μέσου ως απαράδεκτου ή εκπροθέσμου, εφόσον η ακυρότητα είναι σχετική7, δεδομένου ότι, όπως προαναφέρθηκε, οι απόλυτες ακυρότητες της προδικασίας λαμβάνονται υπόψη και αυτεπαγγέλτως. Κατά του βουλεύματος, ωστόσο, που θα εκδοθεί, δεν χωρεί αυτοτελώς ένδικο μέσο 8. Α.2. Ένδικο μέσο Ενόψει του ότι, όπως προαναφέρθηκε, οι ακυρότητες της προδικασίας, απόλυτες και σχετικές, μπορούν να απο- τελέσουν λόγο έφεσης κατά του παραπεμπτικού βουλεύ- ματος, ο συνήθης τρόπος προβολής και κήρυξης της ακυρότητας είναι αυτός της διαδικασίας των ενδίκων μέσων. Έτσι, όπως έκρινε η ΣυμβΕφΘεσ 659/19999, η αρ- μοδιότητα του Συμβουλίου Εφετών να κηρύξει δικονομική ακυρότητα της προδικασίας ανακύπτει κατ΄ εξαίρεση, με- ταξύ άλλων, και όταν τούτο επιλαμβάνεται εφέσεως κατά βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών. Προσοχή: Στην περίπτωση που η προβολή της ακυρότητας έλαβε χώρα με την αυτοτελή αίτηση και απερρίφθη με πα- ρεμπίπτον βούλευμα, το Συμβούλιο των Εφετών θα εξε- τάσει την ακυρότητα, ως λόγος εφέσεως, μόνο αν συμπροσβληθεί με το επί της ουσίας βούλευμα και το πα- ρεμπίπτον του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών. Α.3. Υπόμνημα – αίτηση Έναν από τους τρόπους προβολής των […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
20 Φεβρουαρίου, 2016
H ευθύνη για τα "σχόλια" χρηστών σε διαδικτυακούς τόπους.
Υπάρχει σημαντική σύγχυση στον νομικό κόσμο, αλλά και στους διαχειριστές διαδικτυακών τόπων σχετικά με την ευθύνη που έχει ο φορέας μιας ιστοσελίδας για τα σχόλια που αναρτούν οι επισκέπτες. Το ζήτημα είναι ότι οι χρήστες αυτοί κυρίως θα είναι ανώνυμοι ή ψευδώνυμοι, οπότε ανακύπτει το κλασικό πρόβλημα της ανωνυμίας και του εάν και υπό ποιες προϋποθέσεις επιτρέπεται η άρση του απορρήτου. Η σύγχυση όμως οφείλεται στον παραλληλισμό που παρουσιάζεται ανάμεσα στην διαδικασία ανάρτησης σχολίων προς την γνωστή πρακτική των εφημερίδων για δημοσιεύσεις “επιστολών αναγνωστών”. Ή και προς την πιο σύγχρονη πρακτική της live αναμετάδοσης τηλεφωνημάτων τηλεθεατών ή ακροατών από την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο. Στα παραδοσιακά έντυπα μέσα, οτιδήποτε δημοσιεύεται περνάει μέσα από το φίλτρο του διευθυντή σύνταξης, ο οποίος φέρει και την ευθύνη. Ένα χαρακτηριστικό που διαφοροποιεί τα παραδοσιακά μέσα από τα διαδικτυακά είναι ότι η αποκατάσταση μπορεί να επέλθει μόνο με νέα δημοσίευση αποκατάστασης ή με νέα εκπομπή, ενώ στα διαδικτυακά μέσα είναι τεχνικά ευχερής η απόσυρση των τυχόν προσβλητικών ισχυρισμών. Ενώ δηλαδή στα παραδοσιακά μέσα δεν μπορείς πρακτικά να αποσύρεις όλες τις εφημερίδες ή να ξε-πεις όσα ήδη ακούστηκαν σε μια εκπομπή (κι αυτό πρέπει να το πληρώσεις ακριβά στον θιγόμενο), στο Διαδίκτυο μπορείς με μεγάλη ευχέρεια να αφαιρέσεις υλικό που έχει αναρτηθεί (το ότι μπορεί με ψάξιμο μετά να βρεθεί σε διάφορες “μνήμες” κλπ δεν έχει -νομικά- καμία σχέση με το να υπάρχει κάτι αναρτημένο φάτσα-φόρα). Αυτή η ουσιαστική διαφορά της φύσης και λειτουργίας ανάμεσα στα παραδοσιακά media και στα διαδικτυακά έχει αποτυπωθεί και στην νομοθεσία που καθορίζει την ευθύνη για το φιλοξενούμενο περιεχόμενο που αναρτουν τρίτοι. Σύμφωνα με την εντελώς πρόσφατη νομολογία των δικαστηρίων (του 2009 και 2010), στα παραδοσιακά μέσα υπάρχει η υποχρέωση γενικού προληπτικού ελέγχου του περιεχομένου και φυσικά ευθύνη ακόμα και για ανώνυμα δημοσιεύματα, λόγω της σχέσης εξάρτησης που υπάρχει ανάμεσα στην ιδιοκτησία και τον ανώνυμο συντάκτη: αφού ως εφημερίδα επιλέγεις να καλύψεις την ανωνυμία του συντάκτη που εσύ έχεις επιλέξει, έχεις και την ευθύνη, σύμφωνα με το νόμο περί τύπου. Όσον αφορά τις επιστολές αναγνωστών και πάλι, έχεις την ευθύνη αφού δημοσιεύεται μόνο ό,τι περνάει από το φίλτρο σου. Για τα τηλεφωνήματα τηλεθεατών-ακροατών, έχεις την ευθύνη αφού παίρνεις το ρίσκο, ενώ ξέρεις ότι αν ξεφύγει κάτι μετά δεν μπορείς να το πάρεις εύκολα πίσω – όπως με αφαίρεση διαδικτυακής ανάρτησης. Στο Διαδίκτυο όμως τα πράγματα διαφοροποιούνται. Ενώ οι διατάξεις του νόμου περί τύπου μπορεί να τυγχάνουν εφαρμογής για τα κείμενα που έχουν αναρτήσει αρθρογράφοι που τελούν σε σχέση εξάρτησης με την ιδιοκτησία (δηλαδή που έχουν επιλεγεί εκ των προτέρων από τον ιδιοκτήτη ή ταυτίζονται με αυτόν), η ελεύθερη ανάρτηση σχολίων δεν διέπεται από την γενική υποχρέωση ελέγχου του φορέα. Η νομοθεσία για την παροχή υπηρεσιών κοινωνίας της πληροφορίας λαμβάνοντας υπόψη την εντελώς διαφορετική φύση του συμμετοχικού διαδικτύου από αυτή των παραδοσιακών μέσων, έχει απαλλάξει τους υπεύθυνους των διαδικτυακών τόπων από την υποχρέωση προληπτικού ελέγχου του περιεχομένου. Το αντιστάθμισμα είναι βέβαια ότι τους επιβάλλει να λειτουργούν με μεγάλη αμεσότητα (όπως επιβάλλεται από τη φύση του Διαδικτύου) όταν έχουν ενημερωθεί ότι υπάρχει παράνομο υλικό, στο πλαίσιο της υποχρέωσής τους για κατασταλτικό έλεγχο. Συγκεκριμένα, το άρθρο 13 (“Φιλοξενία”) του προεδρικού διατάγματος 131/2003 αναφέρει ότι […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
20 Φεβρουαρίου, 2016
Δυσχεραίνοντας τις αγωγές εναντίον των ΜΜΕ
Μπορεί η γενική τάση του νομοθέτη αυτή την περίοδο να στοχοποιεί την λειτουργία των μέσων ενημέρωσης, υπάρχουν όμως και προτεινόμενες νομικές διατάξεις που επιχειρούν το αντίστροφο αποτέλεσμα. Ορισμένες από αυτές βρίσκονται στο νομοσχέδιο για … το σύμφωνο συμβίωσης, το οποίο βρίσκεται στο στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης. Το άρθρο 38 που έχει περάσει απαρατήρητο ακόμη από τους σχολιαστές, έχει ορισμένες ενδιαφέρουσες ρυθμίσεις, υπερ των ιδιοκτητών μέσων ενημέρωσης. Οι ευνοϊκές διατάξεις για τα ΜΜΕ που έχουν δοθεί προς δημόσια διαβούλευση αφορούν την τροποποίηση του Ν.1178/1981 περί αστικής ευθύνης του τύπου, σε συνδυασμό με τον “τυποκτόνο” Ν.2328/1995, ο οποίος καταργείται μόνο ως προς τις υψηλές αποζημιώσεις που ορίζει για τα μέσα ενημέρωσης σε υποθέσεις προσβολής προσωπικότητας. Στην πρώτη παράγραφο, η προτεινόμενη διάταξη εναρμονίζει με την νομολογία του Αρείου Πάγου την διάταξη για την χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που επιδικάζουν οι δικαστές κατά την εκδίκαση αγωγών αποζημίωσης από προσβολές προσωπικότητας των μέσων ενημέρωσης. Ουσιαστικά οι δικαστές το κάνουν από μόνοι τους, αλλά καλό είναι που ο νόμος κωδικοποιεί αυτό που ακολουθείται στην πράξη: το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης θα εξαρτάται όχι μόνο από την φύση και την εμβέλεια του μέσου ενημέρωσης, αλλά και από μια σειρά άλλων κριτηρίων, όπως οι επιπτώσεις του δημοσιεύματος στον αδικηθέντα και το περιβάλλον του, η βαρύτητα των αποδιδόμενων στον αδικηθέντα πράξεων ή χαρακτηρισμών, το είδος της προσβολής, η ένταση του πταίσματος, οι συνθήκες τέλεσης, η κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διαδίκων. Στην δεύτερη παράγραφο, όμως, ο εν δυνάμει νομοθέτης παρεμβαίνει με αυστηρό τρόπο, θέτοντας ένα σημαντικό ανάχωμα στην άσκηση αγωγής εναντίον ιδιοκτητών μέσων ενημέρωσης. Όποιος σκοπεύει να ασκήσει αγωγή αποζημίωσης, οφείλει πριν το κάνει, επί ποινή απαραδέκτου της αγωγής του, να στείλει ένα εξώδικο στο έντυπο και να υποδείξει την αποκατάσταση της προσβολής που υπέστη με την καταχώριση στο έντυποι “σύντομου επεξηγηματικού κειμένου που του υποδεικνύει”. Στο κείμενο αυτό προσδιορίζονται και οι λέξεις και φράσεις που θεωρήθηκαν προσβλητικές και πρέπει να ανακληθούν και οι λόγοι για τους οποίους η συγκεκριμένη αναφορά κρίθηκε προσβλητική. “Η αποκατάσταση θεωρείται ότι επήλθε”, σύμφωνα με την προτεινόμενη διάταξη, αν μέσα σε 20 ημέρες ο υπεύθυνος: “α) ανακαλέσει ρητά την προσβολή με την παραπάνω δημοσίευση, που γίνεται στην ίδια ή, αν δεν υπάρχει αυτή, σε ανάλογη θέση και φύλλο της αντίστοιχης ημέρας κυκλοφορίας της εφημερίδας, που είχε καταχωριστεί η αρχή του επιλήψιμου δημοσιεύματος, και σε έκταση και μέγεθος ανάλογο με το τελευταίο, και β) κοινοποιήσει στον αδικηθέντα το ως άνω δημοσίευμα αποκατάστασης. Η παρέλευση άπρακτου διαστήματος είκοσι (20) ημερών θεωρείται άρνηση εκ μέρους του ιδιοκτήτη ή εκδότη του εντύπου. Η παράλειψη της παραπάνω διαδικασίας έχει ως συνέπεια την απόρριψη της αγωγής ως απαράδεκτης. Η αγωγή αποζημίωσης της παραγράφου 2 πρέπει να ασκηθεί εντός 6 μηνών από την πάροδο της προθεσμίας των είκοσι (20) ημερών ή της ρητής αρνητικής απάντησης, εφόσον αυτή έχει δοθεί νωρίτερα. Εάν λάβει χώρα η δημοσίευση της ανάκλησης της προσβολής όπως περιγράφεται παραπάνω δεν μπορεί να υπάρξει αστική αξίωση κατά την παράγραφο 2. Αν παρά τη δημοσίευση της ανάκλησης έχει αποδεδειγμένα προκληθεί στον αδικηθέντα περιουσιακή ζημία που οφείλεται στο επιλήψιμο δημοσίευμα, ο ενάγων δικαιούται να προσφύγει στο αρμόδιο δικαστήριο μόνο για την αξίωση αυτή.” Η διατύπωση (“εφημερίδα”, “ιδιοκτήτη […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
20 Φεβρουαρίου, 2016
Δάνειο και Παραγραφή : Νομολογιακή έρευνα.
Δικαστήριο: ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ Τόπος: ΑΘΗΝΑ Αριθ. Απόφασης: 751 Ετος: 1993 ________________________________________ Περίληψη Δάνειο – Πίστωση – Παραγραφή – Αναίρεση – Αοριστία – Απαράδεκτο -. Δεν υπόκεινται όλες οι απαιτήσεις των εμπόρων στη βραχυχρόνια 5ετή παραγραφή, αλλά μόνον εκείνες για εμπορεύματα που χορήγησαν, για την εκτέλεση εργασιών και για την επιμέλεια των υποθέσεων άλλων, καθώς και για τις δαπάνες που έκαναν. Η σύμβαση πιστώσεως υπόκειται στη συνηθισμένη 20ετή παραγραφή. Αόριστος ο λόγος αναιρέσεως εάν δεν αναφέρεται στην αίτηση ότι προτάθηκε στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, εκτός αν πρόκειται για παράβαση που δεν μπορούσε να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας ή για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση ή για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη. Για να δημιουργηθεί λόγος αναιρέσεως από τη μη απόρριψη της αγωγής ως αόριστης, εφόσον αυτή η παράβαση δεν είναι από εκείνες που δεν μπορούν να προβληθούν στο δικαστήριο της ουσίας, πρέπει είτε να προτάθηκε σ’ εκείνο το δικαστήριο ο ισχυρισμός ότι η αγωγή είναι αόριστη είτε το σφάλμα του δικαστηρίου από τη μη απόρριψη να προκύπτει από την ίδια την απόφαση και να αναφέρεται στην αίτηση αναιρέσεως ότι συντρέχει κάποια απ’ αυτές τις περιπτώσεις. .Από τη διάταξη του άρθρου 250 εδάφ.Ι του Α.Κ., κατά την οποία σε πέντε χρόνια παραγράφονται οι αξιώσεις των εμπόρων, των βιομηχάνων και των χειροτεχνών, για εμπορεύματα που χορήγησαν, για την εκτέλεση εργασιών και για την επιμέλεια υποθέσεων άλλων, καθώς και για τις δαπάνας που έκαναν, προκύπτει ότι στην βραχυχρόνια παραγραφή την οποία αυτή καθιερώνει δεν υπόκεινται όλες οι αξιώσεις των εμπόρων, αλλά μόνο εκείνες οι οποίες, περιοριστικώς, αναφέρονται σ’αυτήν.Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσίβλητη, στην αγωγή για την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, σύμφωνα με το περιεχόμενο το οποίο σ’αυτήν (την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση) αναφέρεται, εξέθεσε ότι, με βάση τη σύμβαση εκδόσεως πιστωτικής επιστολής, την οποία κατάρτισε με τον αναιρεσείοντα (και τους συνεναγόμενους του με την ίδια αγωγή), την 7.5.1970, εξέδωσε την 196/Β/101/7.5.1970 πιστωτική επιστολή, για ποσό 425.000 δολλαρίων Η.Π.Α., προς την Τράπεζα της Ν.Υόρκης Η.Π.Α. FRANKLIN NATIONAL BANK, με την οποία ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλει για λογαριασμό της εταιρείας KURK COMPANIA NAVIERA SA (η οποία και αυτή ήταν εναγόμενη στην ίδια αγωγή) τις 60 μηνιαίες δόσεις του πιστωθέντος τιμήματος, συνολικού ύψους 425.000 δολλαρίων, ενός πλοίου, με το όνομα KAINIS, το οποίο η εταιρεία αυτή αγόρασε από την Α.Ε. KAINIS COMPANIA MARITIMA που θα μετονομαζόταν σε KURK B. Η πρώτη από τις δόσεις αυτές έπρεπε να καταβληθεί την 15.6.1970 και οι υπόλοιπες την ίδια ημερομηνία κάθε επόμενου μηνός, ήταν δε ύψους, οι πρώτες 59,7.000 δολλαρίων και η τελευταία, 12.000 δολλαρίων Η σύμβαση αυτή, στην οποία στηρίζεται η αγωγή, για την περίπτωση που ο αναιρεσείων (και οι συνεναγόμενοί του) δε θα εκπλήρωναν την υποχρέωσή τους να καταθέτουν, δυο ημέρες πριν από την ημέρα καταβολής κάθε δόσεως το ποσό της, με τους τόκους που αντιστοιχούν σ’αυτό, περίπτωση από την επέλευση της οποίας ανέκυψε η διαφορά και γεννήθηκε η απαίτηση της αναιρεσίβλητης προς τον αναιρεσείοντα την οποία έχει, ως αντικείμενο, η αγωγή, αποτελούσε σύμβαση ανοίγματος πιστώσεως, για την οποία εκδόθηκε η πιστωτική επιστολή η οποία στην αγωγή αυτήν αναφέρεται, πιστωτική, δηλαδή, σε ευρεία έννοια, σύμβαση για μελλοντικό δάνειο, σύμβαση η οποία, […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
20 Φεβρουαρίου, 2016
Οι τόκοι και ο τόκος επιδικίας του άρθρου 346 ΑΚ.
Τόκος είναι η ποσότητα χρημάτων, ή άλλων αντικαταστατών πραγμάτων, η οποία οφείλεται από τον οφειλέτη στον δανειστή, ως αντάλλαγμα για την παρασχεθείσα δυνατότητα χρήσης μεγαλύτερης ποσότητας ομοειδών πραγμάτων. Η μεγαλύτερη αυτή ποσότητα ονομάζεται κεφάλαιο. Οι τόκοι διακρίνονται. α. σε δικαιοπρακτικούς τόκους, όταν η υποχρέωση προς παροχή απορρέει από μονομερή δικαιοπραξία. Όταν η υποχρέωση απορρέει από σύμβαση τους ίδιους τόκους τους ονομάζουμε συμβατικούς τόκους. β. σε νόμιμους τόκους, όταν η υποχρέωση προς παροχή οφείλεται απ ευθείας από τον νόμο. Οι νόμιμοι τόκοι διακρίνονται σε νομίμους τόκους υπό στενή έννοια, που οφείλονται αυτοδικαίως, δυνάμει ειδικής διάταξης νόμου χωρίς όχληση, ή πταίσμα, του οφειλέτη, αρκούσας μόνο της υπερημερίας του οφειλέτη, όπως π.χ. οι τόκοι εις βάρος του Δημοσίου, ή του ευρύτερου δημοσίου τομέα και σε νομίμους τόκους υπερημερίας, που οφείλονται επί χρηματικού χρέους και προϋποθέτουν αγώγιμη ενοχή, ληξιπρόθεσμο χρέος, υπερημερία του οφειλέτη, δηλαδή υπαιτιότητα αυτού για την μη έγκαιρη καταβολή του χρέους στον δανειστή, όχληση του οφειλέτη από τον δανειστή, δηλαδή, πρόσκληση να του καταβάλει το χρέος και πταίσμα του οφειλέτη για την καθυστέρηση εξόφλησης του χρέους και γ. σε τόκους επιδικίας, που σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 346 ΑΚ, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 2 ν. 4055/2012, επιβάλλονται σε βάρος οφειλέτη χρηματικής οφειλής, όταν για αγώγιμη σε βάρος του ενοχήχρηματικής οφειλής κατατέθηκε και επιδόθηκε αγωγή, ή διαταγή πληρωμής. Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 346 ΑΚ ο τόκος επιδικίας ανέρχεται σεδύο (2) εκατοστιαίες μονάδες επί πλέον του εκάστοτε ισχύοντος τόκου υπερημερίας, όπως αυτός ορίζεται από τον νόμο, ή με δικαιοπραξία, δηλαδή, 2% επί πλέον του νομίμου, ή δικαιοπρακτικού (συμβατικού) τόκου υπερημερίας. Ο τόκος επιδικίας δεν ισχύει, εάν πριν από την συζήτηση της αγωγής ο οφειλέτης αναγνωρίσει εγγράφως την οφειλή, ή συμβιβαστεί εξωδίκως, ή εάν δεν ασκήσει ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής. Το δικάζον δικαστήριο με αίτημα του εναγομένου, δύναται κατ’ εξαίρεση, εκτιμώντας τις περιστάσεις, να επιδικάσει την απαίτηση με τον νόμιμο, ή δικαιοπρακτικό (συμβατικό) τόκο υπερημερίας. Η εξαίρεση ισχύει ιδίως για τις κατ’ εύλογη κρίση του δικαστηρίου επιδικαζόμενες χρηματικές απαιτήσεις. Αν δεν υποβληθεί αίτημα εξαίρεσης του τόκου επιδικίας, ή το υποβληθέν απορριφθεί (σιωπηρά ή ρητά) το δικάζον δικαστήριο επιδικάζει την απαίτηση με την υποχρέωση καταβολής του νομίμου, ή δικαιοπρακτικού-συμβατικού, τόκου επιδικίας. Όταν το δικάζον δικαστήριο δεχθεί ως βάσιμο κατ ουσίαν το αίτημα του εναγομένου επιδικάζει την απαίτηση με την υποχρέωση καταβολής του νομίμου, η δικαιοπρακτικού-συμβατικού, τόκου υπερημερίας (ΜονΠρΑθ 799/2014, ΜονΠρΑθ 2684/2014, ΜονΠρΑθ 3788/2014). Σε κάθε περίπτωση, όταν το δικάζον δικαστήριο επιδικάσει την απαίτηση με την υποχρέωση καταβολής του νομίμου τόκου, νοείται ο νόμιμος τόκος επιδικίας. Η προσαύξηση κατά δύο εκατοστιαίες μονάδες ισχύει μέχρι να την δημοσίευση της οριστικής απόφασης του δικαστηρίου, ή της διαταγής πληρωμής. Αν κατά της οριστικής απόφασης του δικαστηρίου ασκηθεί ένδικο μέσο, ή ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής, και απορριφθούν, το ποσοστό του τόκου επιδικίας ανέρχεται σε τρεις (3) εκατοστιαίες μονάδες επί πλέον του εκάστοτε ισχύοντος τόκου υπερημερίας. xkarampagias.gr/
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
20 Φεβρουαρίου, 2016
Διάταξεις του ν. 4346/2015 (ΦΕΚ Α΄152/20-11- 2015) που αφορούν στη φορολογική μεταχείριση ανείσπρακτων εισοδημάτων από εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Αθήνα, 12 Φεβρουαρίου 2016 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΑΜΕΣΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΠΟΛ:1024 ΤΜΗΜΑ Α΄ Ταχ. Δ/νση: Καρ. Σερβίας 10 Ταχ. Κωδ.: 101 84 ΑΘΗΝΑ ΠΡΟΣ: ΩΣ Π.Δ Τηλέφωνο: 210 – 3375316 ΦΑΞ: 210 – 3375001 ΘΕΜΑ: Κοινοποίηση διατάξεων του ν. 4346/2015 (ΦΕΚ Α΄152) σχετικά με τα ανείσπρακτα εισοδήματα από εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας. Σας κοινοποιούμε τις διάταξεις του ν. 4346/2015 (ΦΕΚ Α΄152/20-11- 2015) που αφορούν στη φορολογική μεταχείριση ανείσπρακτων εισοδημάτων από εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας και σας παρέχουμε τις ακόλουθες οδηγίες για την ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή τους : 1. Με τις διατάξεις του άρθρου 11 του ν. 4346/2015 (ΦΕΚ Α΄ 152) προστέθηκε στο άρθρο 39 του ν. 4172/2013 (ΦΕΚ Α΄ 167) νέα παράγραφος 4, η οποία ισχύει για τα εισοδήματα που αποκτώνται από 1/1/2015 και μετά και σύμφωνα με την οποία ορίζεται ότι, τα εισοδήματα από την εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας, τα οποία δεν έχουν εισπραχθεί από τον δικαιούχο, δεν συνυπολογίζονται στο συνολικό εισόδημά του, εφόσον έως την προθεσμία υποβολής της ετήσιας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, έχει εκδοθεί εις βάρος του μισθωτή διαταγή πληρωμής ή διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου ή δικαστική απόφαση αποβολής ή επιδίκασης μισθωμάτων ή έχει ασκηθεί εναντίον του μισθωτή αγωγή αποβολής ή επιδίκασης μισθωμάτων. Τα εν λόγω εισοδήματα φορολογούνται στο έτος και κατά το ποσό που αποδεδειγμένα εισπράχθηκαν, κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 8. Τα μη εισπραχθέντα εισοδήματα δηλώνονται σε ειδικό κωδικό ανείσπρακτων εισοδημάτων από εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος. 2 2. Προκειμένου να δηλωθούν ως ανείσπρακτα τα εισοδήματα από την εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας θα πρέπει να προσκομίζονται στην αρμόδια Δ.Ο.Υ., πριν από την υποβολή της δήλωσης, ευκρινή φωτοαντίγραφα (φωτοτυπίες), κατά το άρθρο 1 του ν. 4250/2014 (ΦΕΚ Α΄74), των διαταγών, δικαστικών αποφάσεων που έχουν εκδοθεί ή αγωγών που έχουν ασκηθεί, έως και την προθεσμία υποβολής της ετήσιας δήλωσης. Διευκρινίζεται ότι τα ανείσπρακτα εισοδήματα θα δηλώνονται στο έντυπο «ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΙΣΘΩΜΑΤΑ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ» Ε2 και θα μεταφέρονται σε ειδικό κωδικό του εντύπου Ε1 κατά την υποβολή της οικείας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος. Ακριβές Αντίγραφο Ο Προϊστάμενος του Αυτοτελούς Τμήματος Διοίκησης Ο Γεν. Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων Γ. Πιτσιλής
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
20 Φεβρουαρίου, 2016
«Υπέρβαση εξουσίας» – ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ • ΑΠ Ολ 2/2012 Αποδοχή έφεσης ασκηθείσας από µη δικαιούµενο προς τούτο πρόσωπο (ΝΟΜΟΣ) Παράσταση πολιτικής αγωγής για χρηµατική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, από το σύνδικο. Προσωποπαγές δικαίωµα η αξίωση χρηµατικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης, η οποία και δεν υπάγεται στην πτωχευτική περιουσία και δεν µπορεί να ασκηθεί από τους δανειστές. Νοµιµοποίηση µόνο της παθούσας πτωχευσάσης ανώνυµης εταιρείας, και όχι του συνδίκου, ο οποίος και νοµιµοποιείται για άσκηση πολιτικής αγωγής µόνο για διεκδίκηση αποζηµίωσης. Άσκηση εφέσεως εκ µέρους του συνδίκου. Απαράδεκτο εφέσεως. Αναίρεση. Λόγοι. Υπέρβαση εξουσίας. Αιτίαση περί υπέρβασης εξουσίας, λόγω αποδοχής της έφεσης του πολιτικώς ενάγοντος συνδίκου, καίτοι δεν δικαιούτο να δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής για χρηµατική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης. Απαράδεκτη η έφεση του συνδίκου. Δέχεται την αναίρεση. Αναιρεί το προσβαλλόµενο βούλευµα. Απορρίπτει την έφεση του συνδίκου ως απαράδεκτη. Παραπέµφθηκε στην Ολοµέλεια µε την υπ` αριθµ. 1518/2011 απόφαση του Στ` Ποινικού Τµήµατος. • ΑΠ Ολ 3/2009 Πρόσωπα ιδιάζουσας δωσιδικίας – περάτωση προανάκρισης (ΠΟΙΝΔ/ΝΗ 2009/885) Ποινική Δικονοµία. Αναίρεση υπέρ του νόµου. Λόγος. Υπέρβαση εξουσίας. Πρόσωπα ιδιάζουσας δωσιδικίας. Δήµαρχος. Περάτωση της προανάκρισης επί πληµµεληµάτων όσον αφορά στα ως άνω πρόσωπα. Εισαγωγή της υποθέσεως στο Δικαστικό Συµβούλιο, ακόµη κι αν η πράξη υπάγεται στην αρµοδιότητα του Μονοµελούς Πληµµελειοδικείου. Αναιρεί το υπ΄αριθµ. 2266/2008 βούλευµα του Συµβουλίου Πληµµελειοδικών Αθηνών για τον ως άνω λόγο, αφού κρίθηκε αναρµόδιο να περατώσει την προανάκριση επί του πληµµελήµατος της αυθαίρετης δόµησης, τελεσθείσα από Δήµαρχο, επειδή η υπόθεση υπάγεται στο Μονοµελές Πληµµελειοδικείο, καίτοι ο Δήµαρχος αποτελεί πρόσωπο ιδιάζουσας δωσιδικίας και ως εκ τούτου η υπόθεση υπάγεται στην εξαιρετική αρµoδιότητα του Τριµελούς Πληµµελειοδικείου. • ΟΛΑΠ 2/2009 Υπέρβαση εξουσίας από την οριστική παύση της δίωξης λόγω παραγραφής (ΠΟΙΝΔ/ΝΗ 2009/546) Ποινική Δικονοµία. Αναίρεση. Λόγοι. Εσφαλµένη εφαρµογή και ερµηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Υπέρβαση εξουσίας. Αναιρεί διότι το Δικαστήριο δέχθηκε ότι το αδίκηµα, που τέλεσαν τα µέλη του ΔΣ της Κτηµατολόγιο ΑΕ, φέρει το χαρακτήρα της κοινής απιστίας και όχι της απιστίας της σχετικής µε την υπηρεσία µε τη σκέψη ότι η ελάττωση της δηµόσιας δεν συνδέεται µε τον προσδιορισµό, την είσπραξη ή τη διαχείριση των δηµόσιων εσόδων. Η παύση της ποινικής δίωξης λόγω παραγραφής της κοινής απιστίας συνιστά υπέρβαση εξουσίας, εφόσον η πράξη συνιστά το αδίκηµα της κακουργηµατικής απιστίας σχετικά µε την υπηρεσία και ως εκ τούτου δεν έχει παραγραφεί. Με µειοψηφία 15 µελών. • ΟΛΑΠ 9/2008 Παραβίαση διατάξεων για την έναρξη της ποινικής δίωξης (Α΄ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ, ΠΟΙΝΔ/ΝΗ 2008/1144) Ποινική δικονοµία. Άσκηση ποινικής δίωξης. Έγκυρη η απορριπτική διάταξη του Εισαγγελέα Πληµµελειοδικών επί µηνύσεως έστω κι αν θεωρήθηκε αυτή ως έγκληση (αντί της αρχειοθετήσεως), αφού οι λόγοι απορρίψεως και το ελεγκτικό όργανο είναι τα ίδια, αλλά και για οικονοµία δικαστικών ενεργειών. Δυνατότητα επανεξέτασής της δια της προσφυγής στον Εισαγγελέα Εφετών. Απιστία σχετική µε την υπηρεσία. Θετική υπέρβαση εξουσίας του Συµβουλίου Πληµµελειοδικών λόγω ακύρωσης εισαγγελικής διατάξεως χωρίς να έχει αρµοδιότητα και αρνητική λόγω άρνησης να αποφασίσει επί της ουσίας. (Αναιρείται το 1663/2007 βούλευµα του Συµβ.Πληµ.Αθηνών). • ΟΛΑΠ 1/2008 Επανάληψη άκυρης ανακριτικής πράξης-ακυρότητα παραποµπής στο ακροατήριο (Α` ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ, ΠΟΙΝΧΡ 2008/305, ΠΟΙΝΔ/ΝΗ 2008/275, ΑΡΜ 2008/617, ΔΙΚΗ 2008/563, ΠΟΙΝΛΟΓ 2008/21) Ποινική δικονοµία. Ακυρότητα πράξεων προδικασίας. Αρµοδιότητα του Δικαστικού Συµβουλίου για την κήρυξή τους. Οι ακυρότητες αυτές προτείνονται µέχρι την αµετάκλητη παραποµπή του κατηγορουµένου […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
20 Φεβρουαρίου, 2016
Δηλώσεις παραίτησης από Δικόγραφο, αίτημα εναγομένου για καταβολή δικαστικών εξόδων, Απόφαση.
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΔΗΛΩΣΗ Παραίτησης από δικόγραφο αγωγής Του Γ….Κ… του Δ…., κατοίκου Αθηνών, οδός….αρ…. ΚΑΤΑ Β…Ζ…. Του Φ…., κατοίκου Αθηνών, οδός…αρ…. ___________ Με την από ….αγωγή μου, την οποία κατέθεσα ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (διαδικασία εργατικών διαφορών) στις ….και με αριθμό κατάθεσης …… , ζητούσα όσα σε αυτή αναφέρονται. Η συζήτηση της ως άνω αγωγής προσδιορίσθηκε για τη δικάσιμο της ……….και με αριθμό πινακίου…… Ήδη με την παρούσα δηλώνω ότι παραιτούμαι από το δικόγραφο της από….και με αριθμό κατάθεσης….. αγωγής μου, προκειμένου να επέλθουν οι νόμιμες συνέπειες (άρθρα 295 και 297 ΚΠολΔ) Αθήνα,…….. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος. ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟΓΡΑΦΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ………………………………………………………………………………… ΚΑΤΑ 1. ……………………………………………………………………………. 2. ……………………………………………………………………………….. 1. Κατά των ………… άσκησα την από …………… αγωγή μου με γενικό αριθμό κατάθεσης δικογράφου ……………. και αριθμό κατάθεσης δικογράφου ……………., απευθυνόμενη προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, η συζήτηση της οποίας προσδιορίσθηκε για τις ……… (πινάκιο …….) ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου, οπότε και αναβλήθηκε για τις ………… (πινάκιο ……). 2. Του δικογράφου της ως άνω αιτήσεως συμφώνως προς τη σχετική διάταξη του άρθρου 294 του Κ.Πολ.Δικ., παραιτούμαι ρητώς και ανεπιφύλακτα. 3. Παραιτούμαι ομοίως, ρητά και ανεπιφύλακτα του δικαιώματός μας που ασκήθηκε με την άνω αγωγή σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 296 του Κ.Πολ.Δικ. 4. Κατόπιν τούτων, η άνω αγωγή μου δέον όπως θεωρηθεί ως μη ασκηθείσα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Κ.Πολ.Δικ. 5. Για να έχει η παρούσα δήλωσή μας τα ως άνω έννομα αποτελέσματα, καταθέτουμε αυτή σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 297 του Κ.Πολ.Δικ., παραγγέλλεται κάθε δικαστικός επιμελητής όπως επιδώσει αντίγραφο αυτής προς τον ……………………………………………και …………προς γνώση τους και για τις νόμιμες συνέπειες. Αθήνα, ……………. Ο/Η παραιτούμεν… Ο/Η πληρεξουσ….. Δικηγόρος ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΟ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Απόφαση ………./2014 (Αριθμός κατάθεσης κλήσης: …………….. Αριθμός κατάθεσης αγωγής: …………………) ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ——————————— Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές ………………., Πρόεδρο Πρωτοδικών, ……………………., Πρωτοδίκη, ………………….., Πρωτοδίκη-Εισηγήτρια, και από τον Γραμματέα ………………….. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 3 Δεκεμβρίου 2013, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Της καλούσας-ενάγουσας ………………….. του ………………, κατοίκου ……………………, οδός ………………….., η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από την πληρεξουσία δικηγόρο της …………………. Του καθ’ ου η κλήση-εναγομένου ……………….. του ………………, κατοίκου ………………, οδός ………………., ο οποίος εμφανίσθηκε στο ακροατήριο με την πληρεξουσία δικηγόρο του …………………. Η καλούσα-ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 04.04.2012 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου …………………, κλήση της, καθώς η από 15.03.2011, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ……….., η οποία είχε προσδιοριστεί για τη δικάσιμο στις 28.02.2012, κατά την οποία η υπόθεση ματαιώθηκε. Με την ανωτέρω κλήση όμως επαναφέρθηκε προς συζήτηση η ανωτέρω αγωγή και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο στις 26.03.2013 και μετά από αναβολή για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχής της παρούσας απόφασης και γράφτηκε στο πινάκιο. Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την σειρά του σχετικού πινακίου και κατά τη συζήτησή της, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση απομαγνητοφωνημένα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και στις έγγραφες προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 294 […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
20 Φεβρουαρίου, 2016
Διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου : τι άλλαξε στον ΚΠολΔ με τον Ν 4335/2015
Ας δούμε τα άρθρα 637 έως 662Θ μετά τον Ν 4335/2015 Άρθρο 637 Πριν τον 4335 /2015 Καταργήθηκε με το άρθρο 6 παρ.12α ν. 2479/1997. Μετά τον Ν 4335/2015, το ανωτέρω άρθρο του ΚΠολΔ θα έχει ως εξής από 1-1-2016: Κατά τις διατάξεις των άρθρων 638 έως 645, στην περίπτωση καθυστέρησης του μισθώματος από δυστροπία, μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής απόδοσης της χρήσης μισθίου ακινήτου, αν η έναρξη της μίσθωσης αποδεικνύεται εγγράφως, και εφόσον έχει επιδοθεί έγγραφη όχληση με δικαστικό επιμελητή δεκαπέντε (15) τουλάχιστον ημέρες πριν από την κατάθεση της αίτησης. Η καταβολή των μισθωμάτων εντός του δεκαπενθήμερου, αποδεικνυόμενη εγγράφως, αποκλείει την έκδοση διαταγής απόδοσης της χρήσης του μισθίου, εκτός αν υπάρχει επανειλημμένη καθυστέρηση από δυστροπία. Επίδοση έγγραφης όχλησης απαιτείται μόνο την πρώτη φορά. Άρθρο 638 Πριν τον 4335 /2015 1. Η αγωγή πρέπει να περιέχει δήλωση με την οποία ζητείται να δικαστεί κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 637 έως 646. 2. Ο δικαστής είναι υποχρεωμένος να ορίσει δικάσιμο ώστε, αφού τηρηθούν οι προθεσμίες που αναφέρονται στο άρθρο 639, να εκδικαστεί η υπόθεση το ταχύτερο. Μετά τον Ν 4335/2015, το ανωτέρω άρθρο του ΚΠολΔ θα έχει ως εξής από 1-1-2016: Αρμόδιος για την έκδοση της διαταγής απόδοσης της χρήσης του μισθίου είναι ο ειρηνοδίκης στις περιπτώσεις που αυτός έχει αρμοδιότητα κατά το άρθρο 14 παράγραφος 1 περίπτωση β` και ο δικαστής του μονομελούς πρωτοδικείου σε κάθε άλλη περίπτωση. Η αίτηση υποβάλλεται στο κατά το άρθρο 29 κατά τόπο αρμόδιο δικαστήριο. Άρθρο 639 Πριν τον 4335 /2015 1. Οι κλήσεις για τη συζήτηση πρέπει να επιδίδονται, αν ο διάδικος που καλείται διαμένει στην έδρα του δικαστηρίου, τρείς τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση, αν διαμένει στην Ελλάδα αλλά έξω από την έδρα του δικαστηρίου, τουλάχιστον οκτώ ημέρες πριν από τη συζήτηση και αν διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη, τουλάχιστον εξήντα ημέρες πριν από τη συζήτηση. 2. Οι προθεσμίες που ορίζονται στην παράγραφο 1 εφαρμόζονται και στις κλήσεις για τη συζήτηση ένδικων μέσων, εκτός από την αναίρεση. Μετά τον Ν 4335/2015, το ανωτέρω άρθρο του ΚΠολΔ θα έχει ως εξής από 1-1-2016: 1. Η διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 626 εφαρμόζεται αναλόγως. 2. Η αίτηση πρέπει να περιλαμβάνει, εκτός από τα στοιχεία του άρθρου 117 ή 118, και εκείνα της παραγράφου 1 του άρθρου 119, καθώς και: α) αίτημα να εκδοθεί διαταγή απόδοσης της χρήσης του μισθίου ακινήτου και μνεία του τόπου όπου βρίσκεται με περιγραφή του, β) επίκληση του εγγράφου από το οποίο αποδεικνύεται η μίσθωση, γ) επίκληση της κατά το άρθρο 637 ΚΠολΔ περίπτωσης σύμφωνα με την οποία ζητείται η απόδοση της χρήσης του μισθίου με μνεία των αναγκαίων περιστατικών, καθώς και της έκθεσης επίδοσης. 3. Στην αίτηση επισυνάπτεται το έγγραφο από το οποίο αποδεικνύεται η μίσθωση, η έκθεση επίδοσης της όχλησης, καθώς και κάθε άλλο σχετικό έγγραφο. Ο δικαστής μπορεί να καλέσει τον αιτούντα να βεβαιώσει και ενόρκως τα περιστατικά που απαιτούνται για την έκδοση της διαταγής. 4. Η διάταξη του άρθρου 627 εφαρμόζεται αναλόγως. Άρθρο 640 Πριν τον 4335/2015 Ως την συζήτηση στο ακροατήριο πρέπει να προσάγονται υποχρεωτικά οι πιστωτικοί τίτλοι, διαφορετικά η αγωγή απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη. Μετά τον Ν […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
20 Φεβρουαρίου, 2016
Η "παραίτηση" στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας
Τα άρθρα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας όσον αφορά την παραίτηση : Άρθρο 65. 1. Πράξεις για την εξώδικη ενέργεια των οποίων από το νόμιμο αντιπρόσωπο του διαδίκου απαιτείται, κατά τους ορισμούς του ουσιαστικού δικαίου, ειδική εξουσιοδότηση είναι ισχυρές, και χωρίς αυτήν, ως διαδικαστικές πράξεις, αν έχει δοθεί γενική εξουσιοδότηση για τη διεξαγωγή της δίκης. 2. Ο συμβιβασμός, η αναγνώριση ή η παραίτηση από το δικαίωμα της αγωγής και η συμφωνία για διαιτησία είναι ανίσχυρες, χωρίς εξουσιοδότηση για την ενέργεια των πράξεων αυτών. Άρθρο 76. 1. Όταν η διαφορά επιδέχεται ενιαία μόνο ρύθμιση ή η ισχύς της απόφασης που θα εκδοθεί εκτείνεται σε όλους τους ομοδίκους ή όταν οι ομόδικοι μόνο από κοινού μπορούν να ασκήσουν αγωγή ή να εναχθούν ή, εξαιτίας των περιστάσεων που συνοδεύουν την υπόθεση, δεν μπορούν να υπάρξουν αντίθετες αποφάσεις απέναντι στους ομοδίκους, οι πράξεις του καθενός ωφελούν και βλάπτουν τους άλλους· οι ομόδικοι που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται. 2. Η διάταξη της παρ.1 δεν εφαρμόζεται στο συμβιβασμό, στην αναγνώριση, στην παραίτηση από τη δίκη και στη συμφωνία για διαιτησία. 3. Οι απόντες ομόδικοι καλούνται σε κάθε μεταγενέστερη διαδικαστική πράξη. 4. Η άσκηση των ένδικων μέσων από κάποιον από τους ομοδίκους της παρ. 1 έχει αποτέλεσμα και για τους άλλους. Άρθρο 98. Η πληρεξουσιότητα που δίνεται κατά το άρθρο 96 δεν περιλαμβάνει, εκτός αν το αναφέρει ειδικά, α) το δικαίωμα να ασκηθεί αγωγή κακοδικίας, καθώς και να διεξαχθεί δίκη που αφορά γαμικές διαφορές ή σχέσεις των τέκνων με τους γονείς τους, β) το δικαίωμα να συμφωνηθεί συμβιβασμός και διαιτησία, να γίνει αναγνώριση, παραίτηση από το δικαίωμα της αγωγής ή των ένδικων μέσων, καθώς και την προσβολή εγγράφου ως πλαστού. Άρθρο 188. 1. Αν γίνει ανάκληση διαδικαστικής πράξης ή παραίτηση είτε από αυτήν είτε από όλη τη δίκη, τα έξοδα επιβάλλονται σε βάρος του διαδίκου που ανακαλεί ή παραιτείται. 2. Σε περίπτωση αποδοχής της αγωγής ή ένδικου μέσου, τα έξοδα της δίκης, που τερματίζεται με την αποδοχή, επιβάλλονται σε βάρος του διαδίκου που αποδέχεται, με την επιφύλαξη της διάταξης του άρθρου 177. Άρθρο 192. Σε περίπτωση αποδοχής ή ανάκλησης διαδικαστικής πράξης ή παραίτησης, είτε από αυτήν είτε από ολόκληρη τη δίκη, αν εκδίδεται οριστική απόφαση, εφαρμόζονται όσα ορίζονται στο άρθρο 191, διαφορετικά η εκκαθάριση των εξόδων γίνεται κατά τη διαδικασία των περιουσιακών διαφορών των άρθρων 614 επ. από το μονομελές πρωτοδικείο ή από το ειρηνοδικείο, για τις δίκες που διεξάγονται σε αυτό. Άρθρο 257. Το σχέδιο των πρακτικών διαβάζεται στους διαδίκους ή τους πληρεξουσίους τους ύστερα από αίτηση τους υποχρεωτικά αν περιλαμβάνουν αναγνώριση, συμβιβασμό, παραίτηση ή ομολογία και σε κάθε άλλη περίπτωση κατά την κρίση του δικαστηρίου. Η ανάγνωση αυτή αναφέρεται στα πρακτικά. Άρθρο 294. Ο ενάγων μπορεί να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αγωγής χωρίς συναίνεση του εναγομένου πριν αυτός προχωρήσει στη συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης και στην περίπτωση των άρθρων 237 και 238 πριν από την κατάθεση προτάσεων από τον εναγόμενο. Η παραίτηση που γίνεται αργότερα είναι απαράδεκτη, εφόσον ο εναγόμενος προβάλλει αντίρρηση και πιθανολογεί ότι έχει έννομο συμφέρον η δίκη να περατωθεί με έκδοση οριστικής απόφασης. Άρθρο 295. 1. Η παραίτηση […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
20 Φεβρουαρίου, 2016
ΟΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΚΠΟΛΔ: ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ ΚΑΙ Η ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΕ 3 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Οι ρυθμίσεις του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιήθηκε με το ν.4335/2015 και ισχύει, δεν επιφέρουν σημαντικές αλλαγές στις ειδικές διαδικασίες, στις οποίες στα πρωτοβάθμια δικαστήρια η συζήτηση παραμένει προφορική. Οι προθεσμίες στις ειδικές διαδικασίες (άρθρο 591 ΚΠολΔ), αν δεν ορίζεται διαφορετικά στις ειδικές διατάξεις, είναι οι εξής: -Προθεσμία κλήτευσης διαδίκων: 30 ημέρες (60 ημέρες για εξωτερικό/άγνωστης διαμονής) πριν τη συζήτηση -Παρέμβαση, προσεπίκληση, ανακοίνωση: 10 ημέρες πριν τη συζήτηση. -Παρέμβαση μετά από προσεπίκληση/ανακοίνωση: 5 ημέρες πριν τη συζήτηση -Προτάσεις: Το αργότερο στη συζήτηση (Τα περιεχόμενα μέσα επίθεσης/άμυνας προτείνονται συνοπτικά προφορικά και καταχωρούνται στα πρακτικά). -Σχετικά έγγραφα (αποδεικτικά μέσα): Το αργότερο στη συζήτηση -Προσθήκη: Ως 12.00 της τρίτης εργάσιμης ημέρας από τη συζήτηση (με προσκόμιση εγγράφων για αντίκρουση ισχυρισμών). -Ανταγωγή/Αντέφεση/Πρόσθετοι λόγοι έφεσης/αναψηλάφησης: 8 ημέρες πριν τη συζήτηση Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση του νόμου 4335/2015, με σκοπό την απλοποίηση του συστήματος των ειδικών διαδικασιών και την ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης, οι ειδικές διαδικασίες ενοποιήθηκαν και κατατάχθηκαν συστηματικά σε τρεις ευρύτερες κατηγορίες: α) Στις διαφορές από την οικογένεια, το γάμο και την ελεύθερη συμβίωση (άρθρα 592-613), β) στις περιουσιακές διαφορές (άρθρα 614-622Β) και γ) στις διαταγές (άρθρα 623-646). Η ενοποίηση αυτή κρίθηκε από τη Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή επιβεβλημένη, καθόσον η πληθώρα των μέχρι σήμερα ειδικών διαδικασιών, οι οποίες μάλιστα εκδικάζονται από τα αρμόδια δικαστήρια κατά ενιαίο τρόπο με την ίδια δικονομική διαδικασία, δεν φαίνεται να προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα στην ουσιαστική απονομή της δικαιοσύνης. Αντίθετα το δαιδαλώδες ισχύον σύστημα των ειδικών διαδικασιών και οι χωρίς ουσιαστικό λόγο ενυπάρχουσες σε αυτό δικονομικές αποκλίσεις, περιπλέκουν περισσότερο, παρά βοηθούν το έργο των συμμετεχόντων στην κάθε δίκη διαδίκων, πληρεξούσιων δικηγόρων και δικάζοντος δικαστή. Το Αρθρο 591 ΚΠολΔ μετά το ν.4335/2015 έχει ως εξής: 1. Τα άρθρα 1 έως 590 εφαρμόζονται και στις ειδικές διαδικασίες, εκτός αν αντιβαίνουν προς τις ειδικές διατάξεις των διαδικασιών αυτών. Αν στις ειδικές αυτές διατάξεις δεν ορίζεται διαφορετικά: α) Η προθεσμία για την κλήτευση των διαδίκων είναι τριάντα (30) ημέρες και, αν ο διάδικος που καλείται ή κάποιος από τους ομοδίκους διαμένει στο εξωτερικό ή είναι άγνωστης διαμονής, εξήντα (60) ημέρες πριν από τη συζήτηση. β) Η παρέμβαση, η προσεπίκληση και η ανακοίνωση ασκούνται, με ποινή απαραδέκτου, με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο εκκρεμεί η δίκη και επιδίδεται στους διαδίκους τουλάχιστον δέκα (10) ημέρες πριν από τη συζήτηση, η οποία ορίζεται υποχρεωτικά κατά την ημερομηνία συζήτησης της κύριας υπόθεσης. Παρέμβαση μετά από προσεπίκληση ή ανακοίνωση κατατίθεται και επιδίδεται στους διαδίκους, τουλάχιστον πέντε (5) ημέρες πριν από τη συζήτηση. γ) Οι προτάσεις κατατίθενται το αργότερο κατά τη συζήτηση. δ) Τα περιεχόμενα στις προτάσεις μέσα επίθεσης και άμυνας προτείνονται συνοπτικώς και προφορικά και καταχωρίζονται στα πρακτικά συζητήσεως, διαφορετικά είναι απαράδεκτα. ε) Οι διάδικοι το αργότερο κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο προσάγουν όλα τα αποδεικτικά τους μέσα. στ) Οι διάδικοι μπορούν έως τη δωδέκατη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας από τη συζήτηση να καταθέσουν προσθήκη στις προτάσεις τους, με την οποία αξιολογούνται οι αποδείξεις, προτείνονται ισχυρισμοί και προσκομίζονται ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα και γνωμοδοτήσεις κατά το άρθρο 390 μόνο για την αντίκρουση ισχυρισμών που προτάθηκαν. ζ) Ανταγωγή, αντέφεση και πρόσθετοι λόγοι έφεσης και αναψηλάφησης ασκούνται με ποινή απαραδέκτου με δικόγραφο, που κατατίθεται στη γραμματεία […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ -
30 Ιανουαρίου, 2016
Κοινόχρηστα και Προσωπικά Δεδομένα. Νόμιμη η τοποθέτηση κάμερας στο ασανσέρ.
Το θέμα των προσωπικών δεδομένων και της προστασίας τους σχετίζεται με την ανάρτηση των κοινοχρήστων στις εισόδους των πολυκατοικιών. Συγκεκριμένα σύμφωνα με την απόφαση 75/2002 της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα η ανάρτηση των κοινοχρήστων οφειλών των ενοίκων μίας πολυκατοικίας καθώς και η διαγραφή των ονομάτων που έχουν πληρώσει από τη συγκεντρωτική κατάσταση είναι επιτρεπόμενη για τον διαχειριστή με αυτό τον τρόπο ενημερώνονται οι ένοικοι για τις οφειλές τους αλλά και για τον αν οι υπόλοιποι ένοικοι έχουν εξοφλήσει τις υποχρεώσεις τους προς την διαχείριση της πολυκατοικίας. Ωστόσο απαράιτητη προϋπόθεση για να ισχύουν τα παραπάνω είναι η συγκεντρωτική κατάσταση ή οποιαδήποτε ενημέρωση σχετικά με τις οφειλές των ενοίκων να αναρτάται σε σημείο της πολυκατοικίας το οποίο δεν είναι εύκολα προσβάσιμο από τρίτους, δηλαδή οχι ένοικους της πολυκατοικίας. Αντί δηλαδή για την είσοδο, τον ανελκυστήρα κ.α. η ανάρτηση των στοιχείων αυτών θα πρέπει να γίνεται στο διάδρομο κάποιου ορόφου, στις σκάλες προς το υπόγειο, κ.α. Τα δεδομένα που αναγράφονται στον πίνακα των κοινοχρήστων αποτελούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα τα οποία συνιστούν αρχείο προσωπικών δεδομένων σύμφωνα με το άρθρο 2 εδάφιο ε του ν. 2472/1997. Η συλλογή και η καταχώρισή τους σε κατάσταση είναι νόμιμη και μπορεί να πραγματοποιηθεί και χωρίς τη συγκατάθεση των συνιδιοκτητών, εφόσον είναι αναγκαία για την εκτέλεση της συμβατικής υποχρέωσης που υπέχουν οι συνιδιοκτήτες προς καταβολή των κοινοχρήστων χρεών, (άρθρο 5 παρ. 2 εδάφιο α). Συγκεκριμένα η συλλογή και η καταχώρισή τους από τον διαχειριστή υπεύθυνο της επεξεργασίας είναι απαραίτητη, τόσο προκειμένου να ενημερωθούν όλοι οι συνιδιοκτήτες για τις προσωπικές τους οφειλές, όσο και για το εάν έχουν εξοφλήσει όλοι οι συνιδιοκτήτες την συμβατική τους υποχρέωση προς καταβολή των κοινοχρήστων που τους αναλογούν. Για να αποφευχθεί η ανακοίνωση και η μετάδοση των προσωπικών δεδομένων των συνιδιοκτητών που περιλαμβάνονται στην κατάσταση των κοινοχρήστων σε τρίτους είναι σκόπιμο η κατάσταση αυτή να αναρτάται σε χώρο της πολυκατοικίας μη προσβάσιμο σε τρίτους πλην των ενδιαφερομένων συνιδιοκτητών. Εάν τούτο δεν είναι δυνατόν να γίνει πρέπει η ανάρτηση να πραγματοποιείται σε χώρο όπου η πρόσβαση επισκεπτών είναι δυσχερής (π.χ. στον τοίχο της σκάλας του πρώτου προς το δεύτερο όροφο ή στον τοίχο της σκάλας μεταξύ ισογείου και υπογείου). Όσον αφορά τη διαγραφή των ονομάτων των συνιδιοκτητών που έχουν εξοφλήσει τα κοινόχρηστα που τους βαρύνουν, η διαγραφή αυτή από τον διαχειριστή γίνεται προς ενημέρωση του αρχείου, και είναι σύμφωνη με τις διατάξεις του ν. 2472/1997. Βλ. αποφάσεις της Αρχής: 75/2002, 35/2006. Νόμιμη η τοποθέτηση κάμερας στο ασανσέρ σύμφωνα με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Νόμιμη έκρινε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα την τοποθέτηση καµερών εντός των ανελκυστήρων. Σύμφωνα με την απόφαση 124/2015 της Αρχής, η τοποθέτηση κάµερας εντός του χώρου του ανελκυστήρα σε συγκροτήµατα κατοικιών είναι ανεκτή και σύµφωνη µε το ν. 2472/1997 σύµφωνα µε την αρχή της αναλογικότητας, εφόσον πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις νοµιµότητας που θέτει η Οδηγία 1/2011 της παραπάνω Αρχής, που ρυθµίζει το ζήτηµα συστηµάτων βιντεοεπιτήρησης. Όπως σηµειώνεται πάντως στην απόφαση, θα πρέπει να υπάρχει σαφής και ρητή ενηµέρωση των εισερχοµένων στον ανελκυστήρα – και στο εσωτερικό και στις εισόδους του – ότι ο θάλαµος βιντεοσκοπείται. Θα πρέπει δηλαδή να τοποθετηθεί ειδικώς εντός του θαλάµου του ανελκυστήρα αλλά και στην είσοδο αυτού […]
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
-
Αριστοτέλους 75
Αθήνα 10434 -
Τηλέφωνο
210 8233365, 210 8233036, 210 8233148, 6944617817, 6936955486 -
Ανοιχτά
Δευτ - Παρ 09:00π.μ. έως 5:00μ.μ.
Άρθρα – Μελέτες – Δημοσιεύσεις
All Rights Reserved