ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΑΡΙΘΜΟΣ 9559/2019

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές, Μαρία Ζαχαριάδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Αθανάσιο Μπασμπαλέρη, Πρωτόδικη, Βασίλειο Καραναστάση, Πρωτόδικη Εισηγητή και από τη Γραμματέα, Ελένη Παπαγεωργοπουλου.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 28 Ιανουάριου 2019, για να δικάσει τη με αριθμό κατάθεσης ………../12.10.2018 κλήση με την οποία φέρεται προς συζήτηση η με αριθμό κατάθεσης ………../25.02.2013 αγωγή μετά την έκδοση της υπ’ αριθμ. ………./2015 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης μεταξύ:

ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: Σ. κατοίκου Θεσσαλονίκης, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του, Λάζαρου Ξενίδη (AM Δ.Σ.Θ. ……………), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΚΛΗΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) Γ. 2) Β., κατοίκων … Θεσσαλονίκης και 3) Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία «…………………. Ο.Ε.», η οποία εδρεύει στη …………….. Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου τους δικηγόρου, Ελευθέριου Μυλωνά (Α.Μ. Δ.Σ.Θ. …………), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ με αριθμό κατάθεσης ……………./12.10.2018 κλήσης, με την οποία φέρεται προς συζήτηση η με αριθμό κατάθεσης ……………/25.02.2013 αγωγή, προσδιορίστηκε κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υπόθεσης στο ακροατήριο παραστάθηκαν οι διάδικοι όπως αναφέρεται, ζήτησαν δε διά των πληρεξουσίων τους δικηγόρων να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις τους.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Νόμιμα επαναφέρεται με τη με αριθμό κατάθεσης ……………/12.10.2018 κλήση η με αριθμό κατάθεσης ……………/25.02.2013 αγωγή.

Με την με αριθμό κατάθεσης ……………./25.02.2013 αγωγή, ο ενάγων εξέθετε ότι από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 ασχολείται με το εμπόριο πλαστικών ειδών, ότι το έτος 1966 συστήθηκε η τρίτη εναγόμενη ομόρρυθμη εταιρεία με εταίρους τον ίδιο και τον πρώτο των εναγόμενων και από το έτος 1968 και τον δεύτερο των εναγόμενων, που είναι αδέλφια του, με σκοπό την παραγωγή και χονδρική εμπορία πλαστικών ειδών σκευών οικιακής χρήσης. Ότι από τα τέλη του 2007 ξεκίνησαν έντονες διενέξεις μεταξύ των εταίρων λόγω της συμμετοχής στην εταιρεία και των παιδιών τους, που επιδίωκαν να συμμετέχουν στη διοίκηση και να υποσκελίσουν τον ίδιο από τη θέση του ουσιαστικού διαχειριστή της εταιρείας, υποστηριζόμενα από τους δύο πρώτους των εναγομένων. Ότι, στα πλαίσια αυτών των διενέξεων, οι εναγόμενοι διέπραξαν υπαίτια εις βάρος του παράνομες πράξεις και προσέβαλαν την προσωπικότητά του. Ότι, ειδικότερα : 1) Την 02.04.2008, οι δύο πρώτοι εναγόμενοι, με τη συμμετοχή της θυγατέρας του πρώτου εξ αυτών, Ε. , κατάρτισαν το από 02.04.2008 συμφωνητικό τροποποίησης του καταστατικού της τρίτης εναγόμενης εταιρείας, το οποίο κατά τη συμφωνία των εταίρων θα αφορούσε μόνο σε αύξηση εταιρικού κεφαλαίου, όμως αυτοί, αφού υφάρπαξαν την υπογραφή του ενάγοντας επί της τελευταίας σελίδας του συμφωνητικού, πρόσθεσαν στη συνέχεια σε αυτό σελίδες με όρους που δεν είχαν συμφωνηθεί (μεταβολή έδρας της εταιρείας και αποκλεισμός του ενάγοντος από τη διοίκησή της) και ακολούθως προσκόμισαν το συμφωνητικό αυτό στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. και στο Πρωτοδικείο προς δημοσίευση. 2) Την 23.07.2008 ο δεύτερος εναγόμενος προσέβαλε με έργο την τιμή του, επιδεικνύοντας με το χέρι του τα γεννητικά του όργανα και λέγοντας στον ενάγοντα «πάρτα», σε ένδειξη περιφρόνησης προς το πρόσωπό του 3) Την 05.09.2008 ο δεύτερος εναγόμενος προσέβαλε με λόγια την τιμή του ενάγοντος δηλώνοντας ενώπιον υπαλλήλων της τρίτης εναγόμενης ότι σε κλέφτες όπως ο ενάγων να μην παραδίδουν τίποτα. 4) Κατά το χρονικό διάστημα από 1 έως 15 Απριλίου 2008, ο δεύτερος εναγόμενος προκάλεσε σε αυτόν τρόμο και ανησυχία απευθύνοντάς του τις φράσεις «Θα ανοίξω έναν άλλον λάκκο δύο μέτρα, θα σε πετάξω μέσα, δεν θα σε βρει κανείς και θα σε φάνε τα σκουλήκια». 5) Την 01.06.2009 ο πρώτος εναγόμενος, μαζί με τα παιδιά του, Ε…… και Λ………, του επιτέθηκαν χτυπώντας τον και του προκάλεσαν σωματική βλάβη, καθώς επίσης του αφαίρεσαν παράνομα από τις τσέπες του έγγραφα, επιταγές και χρηματικό ποσό 3.900,00 ευρώ. 6) Οι δύο πρώτοι εναγόμενοι κατέθεσαν κατά του ενάγοντος την από 19.04.2011 αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής και ακολούθως εκδόθηκε η με αριθμό ……./2011 διαταγή πληρωμής, με την οποία ο ενάγων διατάχθηκε να καταβάλει σε καθέναν από αυτούς το ποσό των 12.447,03 ευρώ, ποσό που κατά τους ισχυρισμούς τους αντιστοιχούσε στην αναλογία συμμετοχής του ενάγοντος στον φόρο περαίωσης της φορολογικής υποχρέωσης της εταιρείας τους για τα έτη 2008 2009, πλην όμως η απαίτηση αυτή δεν υπήρχε διότι, κατά τις συμφωνίες των εταίρων που έγιναν τα έτη 2009 και 2010 στα πλαίσια της αποχώρησης του ενάγοντος από την εταιρεία και ρύθμισης όλων των σχετικών ζητημάτων (που αναφέρονται ειδικότερα), ο ενάγων δεν θα επιβαρυνόταν μετά την 15.06.2010 με κανόναν φόρο ή οφειλή προς τρίτους ανεξάρτητα από τον χρόνο γέννησής τους, αλλά οι εναγόμενοι σκόπιμα κατέθεσαν την ανωτέρω αίτησή τους, στην οποία περιέλαβαν αναληθείς και προσβλητικούς για την τιμή του ενάγοντος ισχυρισμούς. 7) Η τρίτη εναγόμενη εταιρεία, μετά από απόφαση των δύο πρώτων των εναγόμενων, άσκησε εναντίον του ενάγοντος, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, την από 11.11.2011 με αρ. κατ…………./2011 αγωγή, με την οποία ζήτησε να της καταβάλει τα αναφερόμενα στην αγωγή αυτή ποσά και στην οποία περιλαμβάνονταν σκόπιμα οι αναφερόμενοι ως αναληθείς και προσβλητικοί για την τιμή του ενάγοντος ισχυρισμοί που έθιξαν την προσωπικότητά του. Ότι από τις ανωτέρω πράξεις των εναγομένων ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη από την προσβολή της τιμής, της προσωπικότητας, της σωματικής και ψυχικής του υγείας. Με βάση τα ανωτέρω, ο ενάγων ζήτησε : α) να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν καμία αξίωση εναντίον του που αφορά με οποιοδήποτε τρόπο τη συμμετοχή του στην τρίτη εναγόμενη και τις εταιρικές σχέσεις του με αυτή όσο και με τους δύο πρώτους εναγόμενους και κάθε συναφή αιτία, για οποιεσδήποτε πράξεις ή παραλείψεις του που ανάγονται στο χρονικό διάστημα μέχρι και την 16.06.2010 και για κάθε επιχειρηματική δραστηριότητά του τόσο πριν όσο και μετά την ως άνω ημερομηνία, είτε προχώρησε σ’ αυτήν ατομικά είτε με εταιρική μορφή συνεργασίας με οποιονδήποτε, μέλος της οικογένειάς του ή τρίτο, β) να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, με απόφαση προσωρινά εκτελεστή, να του καταβάλουν, εις ολόκληρον ο καθένας, το ποσό των 440.000,00 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, και να καταδικασθούν οι εναγόμενοι στα δικαστικά του έξοδα. Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα, η κρινόμενη αγωγή με την υπ’ αριθμ. ………/2015 εν μέρει οριστική απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου ως προς το ανωτέρω με στοιχείο (α) αρνητικό αναγνωριστικό αίτημά της απορρίφθηκε ως αόριστη, ενώ ως προς το ανωτέρω με στοιχείο (β) καταψηφιστικό αίτημά της, αφού εξετάστηκαν οι αναφερόμενες 1) έως 6) πράξεις έγινε εν μέρει δεκτή, κατά τα λοιπά ως προς τη στοιχείο 7) πράξη, ότι η τρίτη εναγόμενη εταιρεία, μετά από απόφαση των δύο πρώτων των εναγόμενων, άσκησε εναντίον του ενάγοντας, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, την από 11.11.2011 με αρ. κατ. ………../2011 αγωγή, με την οποία ζήτησε να της καταβάλει τα αναφερόμενα στην αγωγή αυτή ποσά και στην οποία περιλαμβάνονταν σκόπιμα οι αναφερόμενοι ως αναληθείς και προσβλητικοί για την τιμή του ενάγοντος ισχυρισμοί που έθιξαν την προσωπικότητά του (ανταγωνιστική συμπεριφορά, υπεξαίρεση διάφορων χρηματικών ποσών, εξοπλισμού και αποθεμάτων, υπαίτια διενέργεια υποτιμολογημένων πωλήσεων), με την ως άνω απόφαση, ενόψει του ότι η τρίτη εναγόμενη εταιρεία άσκησε κατά του ενάγοντος, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, τη με αριθμό κατάθεσης …/2011 αγωγή, αναβλήθηκε η συζήτησή της, κατ’ άρθρο 249 ΚΠολΔ, ως προς το σκέλος της που αφορά την αιτούμενη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που προκλήθηκε από το περιεχόμενο της με αρ. κατ. …………../2011 αγωγής, εωσότου περατωθεί αμετάκλητα η εκκρεμούσα ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης δίκη επί της ανωτέρω (με αρ. κατ. …………./2011 αγωγής της τρίτης εναγόμενης κατά του ενάγοντος, καθώς επί της ως άνω απόφασης είχε εκδοθεί η με αριθμό 14059/2013 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή, εν μέρει ως αόριστη, εν μέρει ως μη νόμιμη και εν μέρει κατ’ ουσίαν, κατόπιν παραδοχής προβληθείσας ένστασης καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, κατά τις ειδικότερες αιτιολογίες που περιλαμβάνονται στην απόφαση και ακολούθως είχε ασκηθεί κατ’ αυτής, ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η από 12.12.2013 έφεση από την ηττηθείσα ενάγουσα και προ του κινδύνου έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων από την παράλληλη πρόοδο και εξέταση των δύο υποθέσεων, για τον σκοπό ασφαλούς δικαστικής κρίσης σχετικά με τον επίμαχο θέμα και για την ορθή εκτίμηση της ένδικης διαφοράς. Ήδη δε μετά την έκδοση της υπ’ αριθμ.1097/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης επί της ως άνω έφεσης, η οποία έχει ήδη καταστεί αμετάκλητη, αφού μετά την πάροδο τριετίας από την έκδοσή της δεν έχει ασκηθεί τακτικό ή έκτακτο ένδικο μέσο κατ’ αυτής (βλ. υπ’ αριθμ. …/2019 πιστοποιητικό Εφετείου Θεσσαλονίκης περί μη κατάθεσης ένδικων μέσων), νόμιμα επαναφέρεται με την κρινόμενη κλήση η ως άνω αγωγή του ενάγοντος.

Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης της μάρτυρα που εξετάσθηκε στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου με επιμέλεια του ενάγοντος κατά τη συζήτηση της 12.06.2015, και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την υπ’ αριθμ. 14.490/2015 εν μέρει οριστική απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου πρακτικά, όπου η παρούσα συζήτηση θεωρείται συνέχεια της προηγουμένης (άρθρα 254 και 249 ΚΠολΔ (Κεραμέας, Ερμην. ΚΠολ.Δ. άρθρο 249, σελ. 525), ώστε αυτή και η αρχική να συνιστούν δύο στάδια μίας ενιαίας συζήτησης, ώστε δεν απαιτείται η κατάθεση νέων προτάσεων ούτε η επίκληση νέων αποδεικτικών μέσων (ΕφΠατρ 463/2009 Νόμος , ΕφΘεσ 2976/2005 Νόμος, ΠΠρΘεσ 11976/2009, Νόμος), απορριπτομένου για το λόγο αυτό του ισχυρισμού των εναγομένων ότι δεν λαμβάνει χώρα προσήκουσα επίκληση από τον ενάγοντα των αποδεικτικών μέσων που προσκομίζει, με τις προτάσεις του κατά τη μετά την κλήση συζήτηση της υπόθεσης, αφού αυτή έχει λάβει χώρα νομίμως με τις προτάσεις του κατά τη συζήτηση της 12.06.2015, στα οποία αποδεικτικά μέσα συμπεριλαμβάνεται και η από 01.03.2013 ένορκη βεβαίωση μάρτυρα ενώπιον της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης, που προσκομίζει με επίκληση ο ενάγων και η οποία λαμβάνεται υπόψη ως δικαστικό τεκμήριο, καθότι δόθηκε στα πλαίσια έτερης προγενέστερης δίκης, και όλων των εγγράφων που νόμιμα προσκομίζουν με επίκληση οι διάδικοι, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: η τρίτη εναγόμενη με της με αρ. κατ. ………../2011 αγωγή της σε βάρος του ενάγοντας εξέθετε ότι συστάθηκε το έτος 1966 με σκοπό τη χονδρική και λιανική εμπορία πλαστικών και λοιπών ειδών οικιακής χρήσης και μετά από αλλεπάλληλες τροποποιήσεις, με τελευταία αυτή που έλαβε χώρα με το από 2.4.2008 ιδιωτικό συμφωνητικό, ορίστηκαν διαχειριστές της, οι μοναδικοί τρεις εταίροι της, ήτοι ο ενάγων και οι δύο αδελφοί αυτού Β. και Γ., πρώτος και δεύτερος των εναγομένων, δυνάμενοι οι τρεις τους να την εκπροσωπούν μαζί ή μεμονωμένα έκαστος και μεταφέρθηκε η έδρα της από το ιδιόκτητο ακίνητο των τριών εταίρων επί της οδού ……. αρ….. στη Θεσσαλονίκη, στις νεόδμητες ιδιόκτητες εγκαταστάσεις της στη ……… Θεσσαλονίκης. Ότι ο ενάγων εταίρος της, προφασιζόμενος εκ των υστέρων ότι διαφωνούσε με τη μεταφορά της έδρας της, έπεισε τους λοιπούς διαχειριστές να παραμείνει ο ίδιος στο κτίριο που στέγαζε την παλαιό έδρα της, προκειμένου δήθεν να εξυπηρετεί από αυτό τη διερχόμενη πελατεία της, ενώ ο πραγματικός του σκοπός ήταν να ξεκινήσει να αναπτύσσει, κατόπιν οργανωμένου σχεδίου δράσης, κρυφά από την ίδια και τους λοιπούς εταίρους, ανεξάρτητη επιχειρηματική δραστηριότητα, με το ίδιο ακριβώς αντικείμενο δραστηριότητας με αυτήν, ανταγωνιζόμενος αυτήν αθέμιτα, με περαιτέρω σκοπό τη βλάβη της ίδιας. Ότι βάσει του ανωτέρω σχεδίου του και σε βάρος των συμφερόντων της ίδιας, συνέστησε αρχικώς την 5η Μαίου του έτους 2008 από κοινού με τις θυγατέρες του Ε. και Θ. ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «……………… ΟΕ» με καταστατική μεν έδρα ένα κατάστημα επί της οδού Λαγκαδά Θεσσαλονίκης αλλά πραγματική έδρα το ιδιόκτητο ακίνητο των τριών εταίρων επί της οδού ……… αρ. …… στη Θεσσαλονίκη και ακολούθως την 31η Αυγούστου του έτους 2008, αφού προηγουμένως αδρανοποίησε τις εργασίες της προαναφερόμενης εταιρείας, συνέστησε νέα ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «…………………….», στην οποία δεν συμμετείχε τυπικά ο ίδιος αλλά οι δύο θυγατέρες του Ε. και Θ., με καταστατική μεν έδρα ……….. στο……….. Κατερίνης, αλλά πραγματική έδρα ιδιόκτητο ακίνητο των τριών εταίρων επί της οδού ……. αρ… στη Θεσσαλονίκη, στις οποίες εταιρείες μετέφερε διαδοχικά ιδιαίτερα επιτυχημένο επιχειρηματικό πλάνο της δικής της (ενάγουσας) εταιρείας, εκμεταλλευόμενος από το Μάιο του έτους 2008 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2010 που αποχώρησε από τους κόλπους της με την εξαγορά της εταιρικής του μερίδας από τους έτερους διαχειριστές, την δική της υποδομή και τεχνογνωσία στον κλάδο αυτό και τις απόρρητες πληροφορίες ως προς τους δικούς της προμηθευτές και πελάτες που είχε αντλήσει από τη συμμετοχή του στη διαχείριση αυτής της ίδιας (τρίτης εναγόμενης), παραβιάζοντας με τον τρόπο αυτό την υποχρέωση πίστεως και εχεμύθειας που είχε, ως διαχειριστής εταίρος αυτής. Ότι σημαντική στις ως άνω αθέμιτες ενέργειες και μεθοδεύσεις του ήταν η συμβολή της θυγατέρας του Θεοδώρας, η οποία παράλληλα με την συμμετοχή της στην ως άνω δεύτερη ανταγωνιστική ομόρρυθμη εταιρεία, ήταν ταυτόχρονα και υπάλληλος της τρίτης εναγόμενης, ασκώντας τα υπαλληλικά της καθήκοντα στο κατάστημα της τρίτης εναγόμενης επί της οδού …………., από όπου άντλησε και αξιοποίησε προς όφελος της ανταγωνιστικής της εταιρείας όλα τα απόρρητα στοιχεία της σχετικά με την υποδομή και το πελατολόγιο της ενάγουσας, υπό την καθοδήγηση του ενάγοντος. Ότι ο ενάγων προμήθευσε διαδοχικά αμφότερες τις ως άνω ομόρρυθμες εταιρείες με ταυτόσημα εμπορεύματα με αυτά που εμπορεύεται η ίδια, ότι διέδιδε ότι οι ως άνω ο.ε. είχαν συσταθεί με την έγκριση της ίδιας και αποτελούσαν μέλη του δικού της ομίλου, μιμούμενος πλήρως τον τρόπο παρουσίασης των δικών της προϊόντων με την δημιουργία πανομοιότυπων τιμοκαταλόγων εκμεταλλευόμενος και την πληροφόρηση που είχε ως προς τη δική της πολιτική στο διαφημιστικό τομέα, ότι ελάμβανε τις τηλεφωνικές παραγγελίες των πελατών της ίδιας αλλά ότι υποχρέωνε τους υπαλλήλους της (τρίτης εναγόμενης) να τις εκτελούν στο όνομα και για λογαριασμό της ως άνω ο.ε. εκδίδοντας προς τούτο και τα αντίστοιχα φορολογικά παραστατικά στοιχεία στο όνομα της τελευταίας, ότι απέσπασε αρχικώς από το Μάιο του έτους 2008 και μέχρι τα τέλη Αυγούστου του έτους 2008 προς όφελος της πρώτης ως άνω ο.ε. και εν συνεχεία από τον Σεπτέμβριο του έτους 2008 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2010 προς όφελος της δεύτερης ως άνω ο.ε. πολυάριθμους δικούς της πελάτες, ότι αρχικώς χρησιμοποιούσε τους μισθοδοτούμενους από την ίδια (τρίτη εναγόμενη) υπαλλήλους της για την προώθηση των εμπορευμάτων της δεύτερης ως άνω ο.ε. και ότι ακολούθως απέσπασε αθέμιτα με την υπόσχεση υψηλών οικονομικών παροχών και προνομίων και ενέταξε σημαντικό αριθμό ικανού και έμπειρου προσωπικού της (ενάγουσας) στην ως άνω δεύτερη προαναφερόμενη ομόρρυθμη εταιρία, όλα δε τα ανωτέρω τα έπραξε με μοναδικό σκοπό να βλάψει, να υπονομεύσει και να απομυζήσει την ίδια και με τις ως άνω ενέργειες του, να καταστήσει αυτήν κατά την αποχώρησή του μη υπολογίσιμο και αδύναμο ανταγωνιστή του. Ότι : 1) εξαιτίας της προαναφερόμενης αντισυμβατικής, αθέμιτα ανταγωνιστικής και αδικοπρακτικής συμπεριφοράς του ενάγοντος, που εκδηλώθηκε κυρίως από τα τις αρχές του Σεπτεμβρίου 2008 με τη σύσταση της δεύτερης ως άνω ομόρρυθμης εταιρείας μειώθηκε ο τζίρος της κατά τα έτη 2008, 2009 και το πρώτο εξάμηνο 2010 κατά ποσοστό 4,36% ετησίως, σε σχέση με την αυξητική τάση που παρουσίασε κατά μέσο όρο ετησίως κατά τα έτη 2000 2007, με συνέπεια να απωλέσει για το ανωτέρω χρονικό διάστημα συνολικό ποσό τζίρου ανερχόμενου σε 5.622.649 ευρώ, επί του οποίου τα καθαρά απωλεσθέντα κέρδη της ανέρχονται σε ποσοστό 15%, που αντιστοιχεί σε ζημία της συνολικού ποσού 843.397,35 ευρώ (5,622.649 X 15%), το οποίο οφείλει να της καταβάλει με το νόμιμο τόκο οπό την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση, 2) Ότι ο ενάγων, έχοντας αποκλειστικό σκοπό να την βλάψει, να την υπονομεύσει και να την οδηγήσει σε οικονομικό μαρασμό, παρέλειψε δολίως να εμφανίσει εμπρόθεσμα προς πληρωμή 8 τραπεζικές επιταγές συνολικού ποσού 43.775,41 ευρώ που έλαβε από πελάτες χάριν εξόφλησης των πωληθέντων εμπορευμάτων της με συνέπεια την έκπτωση των δικαιωμάτων της αναγωγής της ίδιας κατά των εκδοτών και των οπισθογράφων, ως κομίστριας των επιταγών, που αντιστοιχεί σε ισόποση ζημία της, το οποίο οφείλει να της καταβάλει με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση, 3) ότι ο ενάγων ιδιοποιήθηκε παράνομα τις αναφερόμενες στην αγωγή ημερομηνίες από το ταμείο του υποκαταστήματος της επί της οδού …. τα αναφερόμενα σ’ αυτή χρηματικά ποσά, που εισέπραξε από πελάτες για λογαριασμό της με την ιδιότητά του ως διαχειριστή, τα οποία ενσωμάτωσε στην ατομική του περιουσία, το ύψος των οποίων ανήλθε συνολικά στο ποσό των 93.400 ευρώ, το οποία οφείλει να της καταβάλει νομιμότοκα από τότε που κάθε επιμέρους χρηματικό ποσό υπεξαιρέθηκε, 4) ότι από το Μάιο του έτους 2008 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2010, ήτοι για χρονικό διάστημα 25 μηνών, ο ενάγων παρακράτησε για τον εαυτό του από το ταμείο της μηνιαίως το ποσό των 4.400 ευρώ, ήτοι προέβη σε απολήψεις συνολικού ποσού 110.000 ευρώ, ως συμφωνηθείσα αμοιβή λόγω της ιδιότητάς του ως διαχειριστή της ίδιας, που αντιστοιχεί σε ισόποση ζημία της, διότι δεν δικαιούτο να λάβει την ως άνω συμφωνηθείσα μηνιαία αμοιβή κατά το ως άνω χρονικό διάστημα, καθόσον κατά τη διάρκεια αυτού, αυτός, ασκώντας παντελώς πλημμελώς τα διαχειριστικά του καθήκοντα, αμέλησε και αδιαφόρησε για τα συμφέροντα της ίδιας, προάγοντας πρωτίστως τα συμφέροντα των ως άνω ανταγωνιστικών εταιρειών, με την ως άνω αθέμιτη και ανταγωνιστική συμπεριφορά σε βάρος της και οφείλει να της το αποδώσει, νομιμότοκα από την τελευταία ημέρα εκάστου μηνός που κάθε επιμέρους μηνιαία αμοιβή εισπράχθηκε, 5) ότι ο ενάγων, ενώ όφειλε ήδη από το Σεπτέμβριο του έτους 2008 να καταγγείλει την σύμβαση εξαρτημένης εργασίας της ίδιας (τρίτης εναγόμενης) με την απασχολούμενη θυγατέρα του Ε., διότι η τελευταία από τότε και εντεύθεν δραστηριοποιούνταν παράλληλα και στην ως άνω δεύτερη ανταγωνιστική ομόρρυθμη εταιρεία, αυτός εντούτοις κατά κατάχρηση του διευθυντικού του δικαιώματος, συνέχισε από το Σεπτέμβριο του έτους 2008 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2010, να καταβάλει με χρήματα από το ταμείο της ίδιας για εργασιακές αποδοχές της θυγατέρας του το συνολικό ποσό των 29.058 ευρώ, που αντιστοιχεί σε ισόποση ζημία της ίδιας και οφείλει να της το καταβάλει, νομιμότοκα από την τελευταία ημέρα εκάστου μηνός που κάθε επιμέρους μηνιαίος μισθός καταβλήθηκε στην ανωτέρω, 6) ότι ο ενάγων συνέχισε κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2008 έως 16.6.2010 να προμηθεύει, κατά κατάχρηση της διαχειριστικής του ιδιότητας, τον αναφερόμενο στην αγωγή αναξιόχρεο πελάτη της με εμπορεύματα με πίστωση του τιμήματος, που δεν εισπράχθηκε ποτέ, παρά την αντίθεση των λοιπών διαχειριστών εταίρων, συμβάλλοντας (ο ενάγων) στη διόγκωση του ήδη υφιστάμενου σε βάρος της κατά την 1.1.2008 χρέους του εν λόγω πελάτη ανερχόμενου στο ποσό των 267.599,14 ευρώ, με αποτέλεσμα αυτό να ανέλθει την 16.6.2010 στο ποσό των 283.627,51 ευρώ, ήτοι να αυξηθεί το χρέος του κατά το ως άνω χρονικό διάστημα κατά το ποσό των 16.028,37 ευρώ, που αντιστοιχεί σε ισόποση ζημία της, το οποίο οφείλει να της καταβάλει με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση, 7) ότι ο ενάγων ιδιοποιήθηκε παράνομα τον εναπομείναντα πάγιο εξοπλισμό και τα εμπορεύματα, συνολικής αξίας 60.793 ευρώ, ιδιοκτησίας μίας εδρεύουσας στη …. θυγατρική εταιρείας της ίδιας (τρίτης εναγόμενης), στην οποία ήταν διαχειριστής, τα οποία περιήλθαν στην κατοχή του μετά τη λύση και θέση σε εκκαθάριση της τελευταίας και όφειλε να τα επιστρέφει στην ίδια (τρίτη εναγόμενη), ποσό που αντιστοιχεί σε ισόποση ζημία της, το οποίο οφείλει να της καταβάλει με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση. Με βάση αυτό το ιστορικό ζήτησε η τρίτη εναγόμενη με ως άνω αγωγή να υποχρεωθεί ο ενάγων, με απόφαση που να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή, να της καταβάλει ως αποζημίωση που αποτελούν τη θετική και αποθετική της ζημία, για τις ανωτέρω αιτίες, το συνολικό ποσό του 1.196.452,79 ευρώ, με το νόμιμο τόκο όπως ήδη προσδιορίστηκε ανωτέρω για κάθε επιμέρους κονδύλιο, καθώς και το ποσό των 100.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση, ως χρηματική ικανοποίηση, λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από τη σε βάρος της άδικη, παράνομη και αθέμιτη συμπεριφορά του εναγομένου που συνιστά και αδικοπραξία, ήτοι εξέθετε η τρίτη εναγόμενη, εκπροσωπούμενη κατά το χρόνο κατάθεσης της αγωγής από τους μοναδικούς της διαχειριστές, πρώτο και δεύτερο των εναγόμενων, ότι οι υπ’ αριθμ. 1, 2, 5 και 6 πράξεις του ενάγοντος συνιστούσαν κακουργηματική απιστία του άρθρου 390 ΠΚ ποσού άνω των 30.000 ευρώ κατ’ εξακολούθηση αυτού σε βάρος της τρίτης ίδιας, αφού, καίτοι βάσει του καταστατικού της εταιρείας βαρυνόταν με τη διαχείρισή της, εντούτοις εν γνώσει του ζημίωσε την περιουσία της κατά το ποσό των 932.259,13 ευρώ και ότι οι υπ’ αριθμ. 3, 4 και 7 πράξεις του ενάγοντος συνιστούν κακουργηματική υπεξαίρεση κατ’ εξακολούθηση του άρθρου 375 παρ. 2 εδ. β ΠΚ αντικειμένου αξίας άνω των 120.000 ευρώ από διαχειριστή ξένης περιουσίας και δη ποσού 271.193 ευρώ σε βάρος της, αφού βάσει του καταστατικού της εταιρείας βαρυνόταν με τη διαχείρισή της. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η ως άνω αγωγή με την υπ’ αριθμ. 14059/2013 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου απορρίφθηκε ως αόριστη ως προς τα υπό στοιχ. 1, 6 και 7 κονδύλια και ως μη νόμιμη ως προς τα υπό στοιχ. 2 και 4 κονδύλια, κρίθηκε δε ορισμένη και νόμιμη μόνον ως προς τα υπό στοιχ. 3 και 5 κονδύλια καθώς και ως προς το κονδύλιο της ηθικής βλάβης. Από την επί της ουσίας έρευνα των ως άνω κριθέντων νομίμων, επιπλέον έγινε δεκτό με την ως άνω απόφαση, αναφορικά με το υπό στοιχείο 3 κονδύλιο ότι πράγματι ο ενάγων προέβη αρκετές φορές σε απολήψεις χρημάτων που είχαν περιέλθει στην κατοχή του από τις εισπράξεις πελατών της τρίτης εναγόμενης και ειδικότερα : α) την 8.12.2009, το ποσό των 10.000 ευρώ, β) την 30.6.2009 το ποσό των 20.000 ευρώ, γ) την 17.7.2009 το ποσό των 20.000 ευρώ, δ) την 10.4.2009 το ποσό των 20.000 ευρώ, ε) την 30.4.2009 το ποσό των 10.000 ευρώ και στ) την 31.8.2009 το ποσό των 3.400 ευρώ, ήτοι συνολικά το ποσό των 83.400 ευρώ, τα οποία αρνήθηκε να αποδώσει σε αυτήν όχι όμως και ως προς το υπολοιπόμενο ποσό των 10.000 ευρώ που επικαλείται η ενάγουσα ότι ανέλαβε την 23.4.2009 ο εναγόμενος από το ταμείο της του υπό στοιχείο 3 κονδυλίου. Αποδείχθηκε ωστόσο ότι ήδη πριν από την κατάθεση της ως άνω υπ’ αριθμ. ………/2011 αγωγής της τρίτης εναγόμενης εκπροσωπούμενης από τους δύο πρώτους εξ αυτών σε βάρος του ενάγοντος αυτοί είχαν εξωδίκως δηλώσει, ενεργούντες, όπως από το σύνολο των ενεργειών τους που συνιστούν οιονεί δικαιοπραξία αποδεικνύεται και επ’ ονόματι της τρίτης εναγόμενης ότι δεν έχουν αξίωση από την πράξη του ενάγοντος κατ’ άρθρο 384 παρ. 2 ΠΚ, καθώς η συμφωνία αυτή μπορεί να γίνει και με κάθε δικαιοπραξία μεταξύ παθόντος και δράστη, κατά την οποία συμφωνείται η ικανοποίηση του πρώτου, καθώς και με κατάργηση της ενοχικής σχέσης και σύσταση νέας, με τρόπο ώστε η αξίωση από το αδίκημα να μην υπάρχει πλέον και με τη νέα δικαιοπραξία να επέρχεται πλήρης (ΑΠ 1661,1704/89 ΠΧ Μ 808,823, Μ. Μαργαρίτης, άρθρο 379, αρ. 6). Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι με το από 15.06.2010 ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ του ενάγοντος και των δύο πρώτων εναγόμενων: α) ρυθμίστηκαν όλες οι επιμέρους λεπτομέρειες αναφορικά με τη συμφωνηθείσα μεταβίβαση εταιρικής μερίδας του ενάγοντος στην τρίτη εναγόμενη και ποσοστών συνιδιοκτησίας του πρώτου και του δεύτερου εναγόμενων σε ακίνητο συγκυριότητας και των τριών επί της οδού ………….. στη Θεσσαλονίκη και διευκρινίστηκε η σαφής πρόθεση των μερών για ταυτόχρονη κατάρτιση των δύο αυτών συμβάσεων μεταβίβασης, β) ορίστηκε το τίμημα μεταβίβασης της εταιρικής συμμετοχής του ενάγοντος και προσδιορίστηκε ο τρόπος καταβολής αυτού εκ μέρους των δύο αδελφών του, γ) ρυθμίστηκε ο χρόνος και ο τρόπος μεταβίβασης των εμπορευμάτων της τρίτης εναγόμενης που βρίσκονταν στο κατάστημα της οδού ……………… προς τον ενάγοντα, η αξία των οποίων προσδιορίστηκε στο ποσό των διακοσίων ενενήντα δύο χιλιάδων εκατόν είκοσι δύο ευρώ (292.122,00 €) και δ) συμφωνήθηκε η εκ μέρους της τρίτης εναγόμενης μεταβίβαση στον ενάγοντα πέντε (5) ανυψωτικών μηχανημάτων ηλεκτρικών, ενός (1) φορτηγού Mercedes και ενός (1) βαν Citroen και ρυθμίστηκε ο τρόπος υλοποίησής της. Περαιτέρω, με το ίδιο συμφωνητικό ρυθμίστηκαν όλες οι σχέσεις εκκαθάρισης που προέκυψαν από τη βασική συμφωνία του ενάγοντας με τους δύο πρώτους των εναγόμενων, αδελφούς του, που είχε συναφθεί ήδη από το Μάιο του 2008. Τέλος, με το ανωτέρω (από 15.06.2010) ιδιωτικό συμφωνητικό, συμφωνήθηκε η ελευθέρωση του ενάγοντος από την εγγυητική ευθύνη για δάνειο που είχε χορηγηθεί στην τρίτη εναγόμενη από την Εμπορική Τράπεζα και επαναλήφθηκε για ακόμη μια φορά η μεταξύ τους συμφωνία για ελεύθερη και αυτόνομη εμπορική και επιχειρηματική δραστηριοποίηση, χωρίς καμία απολύτως δέσμευση ως προς το είδος και το αντικείμενο αυτής. Την επόμενη ακριβώς ημέρα κατήρτισε ο ενάγων με τους δύο αδελφούς του το από 16.06.2010 ιδιωτικό συμφωνητικό τροποποίησης καταστατικού της τρίτης εναγόμενης, το οποίο δημοσιεύτηκε στο βιβλίο Εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με αύξοντα αριθμό …./21.06.2010, δυνάμει του οποίου μεταβίβασε προς αυτούς πλήρως (αιτία πωλήσεως) την εταιρική συμμετοχή του σε αυτήν και απέβαλε και τυπικά την εταιρική ιδιότητά του. Εξ άλλου, σε εκτέλεση του από 24.03.2009 «μνημονίου» και του από 15.06.2010 ιδιωτικού συμφωνητικού καταρτίστηκε την 16.06.2010 και το υπ αριθ. ………./16.06.2010 συμβόλαιο «αγοραπωλησίας ποσοστού (2/3) εξ αδιαιρέτου πολυώροφης οικοδομής» της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Δ………., με το οποίο οι αδελφοί Γ.και Β., μεταβίβασαν στον ενάγοντα κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή, το ανήκον στον καθένα από αυτούς ποσοστό του ενός τρίτου (1/3) εξ αδιαιρέτου, δηλαδή συνολικά δύο τρίτα (2/3) εξ αδιαιρέτου από την εκεί αναλυτικά περιγραφόμενη οικοδομή, που είναι κτισμένη σε οικόπεδο κείμενο στη Θεσσαλονίκη επί της οδού …………… αριθ… Παράλληλα, την ίδια ως άνω ημερομηνία (16.06.2010) και σε εκτέλεση των ανωτέρω συμφωνιών α) μεταβιβάστηκαν εκ μέρους της τρίτης εναγόμενης όλα τα εμπορεύματα της που βρίσκονταν ή βρέθηκαν κατά το χρόνο εκείνο (από το Μάιο του 2008) στις εγκαταστάσεις της οδού ……………, στην εταιρία με την επωνυμία «………………….. Ο.Ε.» και β) μεταβιβάστηκαν από την τρίτη εναγόμενη στην εταιρία με την επωνυμία « … Ο.Ε.» πέντε (5) ανυψωτικά ηλεκτρικά μηχανήματα, ένα (1) φορτηγό Mercedes και ένα (1) βαν Citroen. Συνεπώς αποδείχθηκε ότι για τον προσδιορισμό της αξίας της εταιρικής μερίδας του ενάγοντος στην τρίτη εναγόμενη εταιρία, για τη διανομή της εταιρικής περιουσίας, για την οριστικοποίηση των επιμέρους συμφωνιών του ενάγοντος με τους αδελφούς του και για την οριστική εκκαθάριση των μεταξύ τους σχέσεων, λήφθηκαν προηγουμένως υπόψη όλα τα στοιχεία που αφορούσαν την περιουσιακή κατάσταση της εταιρίας [κύκλος εργασιών της κατά τα προηγούμενα έτη (τζίρος και καθαρά κέρδη), δικαιώματα (επωνυμία, διακριτικός τίτλος κ.λπ.) και υλικά χ/ρ/περιουσιακά στοιχεία (λ.χ. ακίνητο στη ………….., εξοπλισμός, εμπορεύματα και μεταφορικά μέσα), αξιώσεις και υποχρεώσεις της εταιρίας έναντι οιουδήποτε τρίτου (λ.χ. οφειλές πελατών από αξιόγραφα και μη εξοφληθέντα τιμολόγια, οφειλές της εταιρίας προς και από το Δημόσιο)], αλλά και οφειλές του ενάγοντος, ήτοι και από αδικοπραξία, προς την τρίτη εναγόμενη, οι οποίες σαφώς και ήταν γνωστές σ’ αυτήν, λαμβανομένου υπόψη ότι οι συνδιαχειριστές αδελφοί του ενάγοντος, οχλούσαν συνεχώς αυτόν κατά τη διάρκεια όλου του έτους που προηγήθηκε πριν την υπογραφή του εν λόγω συμφωνητικού (15.6.2010), να επιστρέφει στο ταμείο της τα χρήματα, που όλο αυτό το προηγούμενο διάστημα είχε αφαιρέσει από το ταμείο της, τα οποία κάθε φορά προσδιόριζαν κατά ποσό στις εξώδικες διαμαρτυρίες που απέστελναν σε αυτόν. Εξάλλου, κατά τη διάρκεια των δύο περίπου ετών που μεσολάβησαν από την οριστική ρήξη των εταιρικών σχέσεων από το Μάιο του 2008 μέχρι την οριστική εκκαθάριση αυτών, έγινε αναλυτική καταγραφή όλων των ανωτέρω περιουσιακών και άλλων στοιχείων και προσδιορίστηκε η χρηματική αξία αυτών, με βάση δε τα οικονομικά δεδομένα που προέκυψαν από την προαναφερθείσα διαδικασία καταρτίστηκαν οι επιμέρους συμφωνίες που περιλήφθηκαν τόσο στο από 24.03.2009 «Μνημόνιο» όσο και στο από 15.06.2010 ιδιωτικό συμφωνητικό και μεταξύ άλλων καθορίστηκε επακριβώς και το εταιρικό μερίδιο του ενάγοντος. Όλες οι ανωτέρω συμφωνίες δεν αμφισβητήθηκαν ποτέ από την τρίτη εναγόμενη, αλλά αντίθετα, έγιναν (τουλάχιστον εμπράκτως) αποδεκτές από αυτή, αφού η ίδια, αν και δεν συμβλήθηκε τυπικά στο από 15.06.2010 ιδιωτικό συμφωνητικό, προχώρησε την αμέσως επόμενη ημέρα (16.06.2010) στις μεταβιβάσεις εμπορευμάτων και μηχανημάτων έργου που προαναφέρθηκαν. Άλλωστε, ενόψει των ανωτέρω και έχοντας την εύλογη πεποίθηση ότι με την υλοποίηση των ως άνω συμφωνιών που καταρτίστηκαν μεταξύ του ενάγοντος και των αδελφών του, που εξέφραζαν και τη βούληση της τρίτης εναγόμενης ως μοναδικοί διαχειριστές αυτής, εκκαθαρίστηκαν οριστικά και αμετάκλητα οι σχέσεις του, αφενός με τους αδελφούς του συνεταίρους και συνδιαχειριστές της τρίτης εναγόμενης, αφετέρου με την ίδια την τρίτη εναγόμενη, δέχτηκε αυτός να συμπεριληφθεί στο από 15.06.2010 ιδιωτικό συμφωνητικό δήλωσή του ότι παραιτείται από κάθε εν γένει απαίτησή του κατά της εταιρίας (λ.χ. για αποζημίωση λόγω απασχόλησής του στη διαχείριση της εταιρείας, για τυχόν κέρδη παλαιοτέρων χρήσεων, για τυχόν δανειακές διευκολύνσεις του προς την εταιρία κ.λπ.), άλλως ότι συνομολογεί ρητά άφεση χρέους για τις αξιώσεις του αυτές. Αναφορικά δε με την τελεσθείσα σε βάρος της εταιρείας απιστία του ενάγοντος (υπό στοιχείο 5 κονδύλιο), συνιστάμενη στο ότι αυτός, ενώ όφειλε ήδη από το Σεπτέμβριο του έτους 2008 να καταγγείλει την σύμβαση εξαρτημένης εργασίας της ίδιας (τρίτης εναγόμενης) με την απασχολούμενη θυγατέρα του Ε., διότι η τελευταία από τότε και εντεύθεν δραστηριοποιούνταν παράλληλα και στην ως άνω δεύτερη ανταγωνιστική ομόρρυθμη εταιρεία, αυτός εντούτοις κατά κατάχρηση του διευθυντικού του δικαιώματος, συνέχισε από το Σεπτέμβριο του έτους 2008 μέχρι και τον Ιούνιο του έτους 2010, να καταβάλει με χρήματα από το ταμείο της ίδιας για εργασιακές αποδοχές της θυγατέρας του το συνολικό ποσό των 29.058 ευρώ, που αντιστοιχεί σε ισόποση ζημία της εταιρείας, αποδείχθηκε επίσης ότι τούτο έλαβε χώρα με τη σιωπηρή συναίνεση των λοιπών στο ανωτέρω χρονικό διάστημα συνδιαχειριστών της τρίτης εναγόμενης, οι οποίοι και μετά τις ανωτέρω συμφωνίες δεν διατήρησαν για λογαριασμό της τρίτης εναγόμενης κάποια αξίωση από την πράξη αυτή σε βάρος του ενάγοντα. Τα ανωτέρω έγιναν δεκτά από την υπ’ αριθμ. 14.059/2013 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, η οποία υπάγοντας τα περιστατικά αυτά στο πραγματικό της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος του άρθρου 281 ΑΚ, απέρριψε την αγωγή ως προς τα δύο ως άνω αιτήματά της, που είχαν κριθεί νόμιμα. Κατά της ανωτέρω απόφασης η τρίτη εναγόμενη άσκησε την υπ’ αριθμ. …………./2013 έφεση ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, το οποίο με την υπ’ αριθμ. 1097/2015 απόφαση, η οποία έχει ήδη καταστεί αμετάκλητη, αφού μετά την πάροδο τριετίας από την έκδοσή της δεν έχει ασκηθεί τακτικό ή έκτακτο ένδικο μέσο κατ’ αυτής (βλ. υπ’ αριθμ. ………../2019 πιστοποιητικό Εφετείου Θεσσαλονίκης περί μη κατάθεσης ένδικων μέσων), ο συλλογισμός της οποίας λαμβάνεται υπόψη ως τεκμήριο (ΑΠ 1729/1987 Νόμος), δέχθηκε τυπικά και απέρριψε την έφεση με την αυτή ως άνω αιτιολογία, με την οποία με την υπ’ αριθμ. 14.059/2013 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου απορρίφθηκε η αγωγή της τρίτης εναγομένης. Συνεπώς, αποδείχθηκε ότι και μετά την εξώδικη παραδοχή της τρίτης εναγόμενης διά των νομίμων εκπροσώπων της ότι δεν υφίσταται απαίτηση σε βάρος του ενάγοντος από οποιαδήποτε αιτία, δικαιοπρακτική ή αδικοπρακτική, όπου η ποινική αξιολόγηση της δήλωσης αυτής του παθόντος αποτελεί έμπρακτη μετάνοια και ισοδυναμεί με αθώωση του κατηγορουμένου (ΑΠ 724/2015 Νόμος), ο πρώτος και ο δεύτερος των εναγόμενων, αποτελώντας πλέον τους μοναδικούς καταστατικούς διαχειριστές της τρίτης εναγομένης, αφού, όπως προαναφέρθηκε, με το από 16.06.2010 ιδιωτικό συμφωνητικό τροποποίησης καταστατικού της ενάγουσας, το οποίο δημοσιεύτηκε στο βιβλίο Εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με αύξοντα αριθμό ……../21.06.2010, ο ενάγων μεταβίβασε προς αυτούς πλήρως (αιτία πωλήσεως) την εταιρική συμμετοχή του σε αυτήν, άσκησαν επ’ ονόματι της τρίτης εναγομένης την ως άνω με αρ. κατ. ………../2011 αγωγή της σε βάρος του ενάγοντος, εκθέτοντας τις προαναφερόμενες αδικοπρακτικές συμπεριφορές του ενάγοντος σε βάρος της εταιρείας, όπου, ασχέτως του ότι τινές εξ αυτών των βάσεων της αδικοπρακτικής συμπεριφοράς απερρίφθησαν ως αόριστες και νόμω αβάσιμες, εντούτοις, παρά το αόριστο ή νόμω αβάσιμο των ισχυρισμών, γινόταν από την τρίτη εναγόμενη σαφής επίκληση σε αυτές ποινικά κολάσιμων πράξεων του ενάγοντος. Συνεπώς η αγωγή, η οποία διελάμβανε αναληθείς ισχυρισμούς σε βάρος του ενάγοντος οι δε υπαίτιοι εναγόμενοι γνώριζαν περί της αναλήθειας κατά τα ανωτέρω ήταν δυνατόν δε αυτοί να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος, έλαβαν δε χώρα ενώπιον τρίτων , καθώς από την γραμματική ακόμη διατύπωση του κειμένου των διατάξεων των άρθρων 362-363 του ΠΚ συνάγεται ευθέως ότι “τρίτος” είναι κάθε πρόσωπο που λαμβάνει γνώση των φερόμενων συκοφαντικών ισχυρισμών, αφού δεν γίνεται σ’ αυτές οποιαδήποτε εξαίρεση ή διάκριση για τα όργανα που είναι κατά το νόμο αρμόδια να παραλαμβάνουν μηνύσεις, καταθέσεις, αναφορές (ΑΠ 841/2019 Νόμος, βλ. όμως και ΑΠ 487/2019 Νόμος), ήτοι ενώπιον των δικαστών, δικαστικών υπαλλήλων και δικαστικών επιμελητών, που έλαβαν γνώση του δικογράφου. Συνεπώς από την άδικη αυτή πράξη της τρίτης εναγόμενης, η οποία ευθύνεται σε ολόκληρο με τους δύο πρώτους των εναγόμενων, που τέλεσαν την άδικη αυτή πράξη, (βλ. ΑΠ 29/2006, Δνη 2006.1031, ΑΠ 25/2000, Δνη 2001.713, ΕφΑΘ 5661/2003, Δνη 2004.535, ΕφΑΘ 9364/2000, Δνη 2004.540), ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη, εν όψει δε των συνθηκών, με τις οποίες έγινε, του είδους και της βαρύτητάς της, του βαθμού του πταίσματος των, δύο πρώτων εναγομένων και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, η χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη, που υπέστη ο ενάγων, αποτιμάται στο εύλογο ποσό των 3.000 ευρώ. Επομένως, η αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή ως ουσία βάσιμη και να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να καταβάλουν σε ολόκληρο στον ενάγοντα το χρηματικό ποσό των 3.000 ευρώ. Η απόφαση δεν θα κηρυχτεί προσωρινά εκτελεστή, διότι η καθυστέρηση στην εκτέλεση κρίνεται ότι δεν θα προκαλέσει σημαντική ζημία στον ενάγοντα. Οι εναγόμενοι, που χάνουν τη δίκη πρέπει να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα του ενάγοντος κατά το λόγο της ήττας τους (ΚΠολΔ 176 και 178 παρ. 1).

ΓΙA ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τους εναγόμενους να καταβάλουν σε ολόκληρο στον ενάγοντα το χρηματικό ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους εναγόμενους στα δικαστικά έξοδα του ενάγοντος, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε σε μυστική διάσκεψη στη Θεσσαλονίκη στις 20 Ιουνίου 2019 και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στην Θεσσαλονίκη στις 14 Αυγούστου 2019, απάντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.

nomotelia.gr
[ ΠΗΓΗ : κος Ι. Ιωαννίδης, Δικηγόρος Θεσσαλονίκης ]