ΔΕΕ C-231/14, Πλαίσιο της επιβολής (και προσδιορισμού του ύψους) προστίμου για παράβαση των κανόνων περί ανταγωνισμού.
ΔΕΕ 9.7.2014, C-231/14, Innolux Corp. (σκέψη 75) Στο πλαίσιο της επιβολής (και προσδιορισμού του ύψους) προστίμου για παράβαση των κανόνων περί ανταγωνισμού, ούτε η αρχή ne bis in idem ούτε καμία άλλη αρχή του δικαίου υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνεκτιμήσει τις διώξεις και κυρώσεις που υπέστη μια επιχείρηση σε τρίτες χώρες (βλ. Showa Denko κατά Επιτροπής, C‑289/04 P, EU:C:2006:431, σκέψεις 52 έως 58· SGL Carbon κατά Επιτροπής, C‑308/04 P, EU:C:2006:433, σκέψεις 28 έως 34, και SGL Carbon κατά Επιτροπής, C‑328/05 P, EU:C:2007:277, σκέψεις 24 έως 35)
Read moreUnited Kingdom Supreme Court 22.7.2015, Beghal v. Director of Public Prosecutions [2015] UKSC 49 Ιδιωτικός βίος (άρ. 8 ΕΣΔΑ) – Έρευνες σχετικές με την τρομοκρατία – Κράτηση (άρ. 5 ΕΣΔΑ) – Δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης (άρ. 6 ΕΣΔΑ).
United Kingdom Supreme Court 22.7.2015, Beghal v. Director of Public Prosecutions [2015] UKSC 49 Ιδιωτικός βίος (άρ. 8 ΕΣΔΑ) – Έρευνες σχετικές με την τρομοκρατία – Κράτηση (άρ. 5 ΕΣΔΑ) – Δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης (άρ. 6 ΕΣΔΑ) Διάταξη του βρετανικού νόμου περί τρομοκρατίας η οποία επιτρέπει στην αστυνομία, μεταξύ άλλων, να κάνει ερωτήσεις στα σύνορα και στα αεροδρόμια ή λιμάνια, με σκοπό τη διαπίστωση εάν ο ερωτώμενος φαίνεται να εμπλέκεται ή να έχει εμπλακεί στην τέλεση, προετοιμασία ή υποκίνηση τρομοκρατικών ενεργειών, χωρίς να απαιτείται να υπάρχει εύλογη υποψία διάπραξης αδικήματος στο παρελθόν ή στο μέλλον – Σύμφωνα με την ίδια διάταξη, η αστυνομία μπορεί να ψάξει τον ερωτώμενο, να ζητήσει την επίδειξη των εγγράφων (ή ηλεκτρονικών δεδομένων) που είναι στην κατοχή του και να τον κρατήσει για έξι ώρες το πολύ – Η παράλειψη του ερωτηθέντος να απαντήσει συνιστά ποινικό αδίκημα – Εξάλλου, έχει θεσπιστεί Πρακτικός Οδηγός για τους αστυνομικούς που ασκούν τα σχετικά καθήκοντα Εν προκειμένω, η αστυνομία σταμάτησε στο αεροδρόμιο την αιτούσα, η οποία επέστρεφε από ταξίδι της στο Παρίσι, όπου είχε πάει για να επισκεφθεί το σύζυγό της, Γάλλο υπήκοο υπό κράτηση για αδικήματα τρομοκρατίας, και τις έκανε ερωτήσεις, με βάση την προαναφερόμενη διάταξη – Η αιτούσα ζήτησε δικηγόρο, με τον οποίο μίλησε στο τηλέφωνο, και (χωρίς την παρουσία του), αφού οι αστυνομικοί την έψαξαν, κλήθηκε να απαντήσει σε διάφορες ερωτήσεις για τη σχέση της με το σύζυγό της, τους λόγους του ταξιδιού της, τον τόπο διαμονής της και το εάν είχε ταξιδέψει και εκτός Γαλλίας – Αρνήθηκε να απαντήσει στις περισσότερες ερωτήσεις και, για το λόγο αυτό, διώχθηκε ποινικά και, στη συνέχεια καταδικάσθηκε για το ως άνω αδίκημα και αφέθηκε ελεύθερη υπό όρους – Η διαδικασία των ερωτήσεων και σύνταξης της οικείας αστυνομικής αναφοράς κράτησε περίπου μισή ώρα (Α) Η έρευνα της αιτούσας και οι ερωτήσεις που της απηύθυναν οι αστυνομικοί ενείχαν επέμβαση στον ιδιωτικό της βίο, κατά το άρ. 8 της ΕΣΔΑ – Η επέμβαση αυτή είχε έρεισμα στο νόμο, ο οποίος προβλέπει επαρκείς εγγυήσεις έναντι καταχρήσεων και αυθαιρεσιών της αστυνομίας, ενόψει των τιθέμενων περιορισμών ως προς το χρόνο, τον τόπο και το είδος των ερωτήσεων και της έρευνας, της επιταγής να επιτρέπεται η λήψη συμβουλής από δικηγόρο και της δυνατότητας ελέγχου από τα Δικαστήρια και την Ανεξάρτητη Αρχή για τη νομοθεσία περί τρομοκρατίας – Εξάλλου, μόνο το ότι δεν απαιτείται αντικειμενικά δικαιολογημένη υποψία τέλεσης εγκλήματος δεν καθιστά ανεπαρκείς τις προβλεπόμενες εγγυήσεις – Επιπρόσθετα, οι ανωτέρω εξουσίες της αστυνομίας συνάδουν προς την αρχή της αναλογικότητας, διότι (α) η έρευνα και θέση ερωτήσεων στα αεροδρόμια συνδέεται ευλόγως με το θεμιτό σκοπό της ρύθμισης, που είναι η αποτροπή και ο εντοπισμός της τρομοκρατίας, (β) η απαίτηση βάσιμης υποψίας ως προϋπόθεσης για την άσκηση των ως άνω εξουσιών θα μείωνε ουσιωδώς τη χρησιμότητα του μέτρου και δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξίσου αποτελεσματική επίτευξη του προαναφερόμενου σκοπού, (γ) αντιστοιχούν σε δίκαιη στάθμιση των αντιτιθέμενων συμφερόντων, λαμβανομένης υπόψη, αφενός, της μεγάλης σπουδαιότητας του ανωτέρω σκοπού και, αφετέρου, της σχετικώς ελαφριάς επέμβασης στον ιδιωτικό βίο, η οποία δεν βαίνει πέραν του ευλόγως αναμενόμενου για όσους ταξιδεύουν στο εξωτερικό και (δ) δεν υπάρχει ουσιώδης κίνδυνος αθέμιτων διακρίσεων κατά την άσκηση […]
Read moreΓνδτΕισΑΠ 4/2015, Ποινική δίωξη στις φορολογικές διαφορές.
ΓνδτΕισΑΠ 4/2015 Ποινική δίωξη στις φορολογικές διαφορές -. Γνωμοδότηση κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου για την κατάργηση πλέον της δυνατότητας παύσης των ποινικών συνεπειών για τον φορολογούμενο, λόγω αποδοχής των πράξεων του φορολογικού ελέγχου και αντίστοιχης καταβολής των φορολογικών υποχρεώσεων και κυρώσεων. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Αθήνα 25/9/2015 Τηλ. : 210-6411526 Αρ Πρωτ. 3135 Fax : 210-6411523 Αρ. Γνωμοδ. 4 Προς Υπουργείο Οικονομικών Γενική Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Σχετ. το υπ’ αριθμ. πρωτ. ΔΕΛ Β 1088784 ΕΞ 2015 έγγραφο σας. Θέμα: Περί της ισχύος ή μη της διάταξης του άρθρου 24 παρ.2 του Ν. 2523/1997, μετά την θέση σε ισχύ του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 4174/2013, όπως συμπληρώθηκε με το Ν. 4254/2014. Με το υπ’ αριθμ. πρωτ. ΔΕΛ.Β 1088784 ΕΞ 2015 έγγραφο της Γενικής Γραμματέως Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών, ζητείται η γνώμη μας περί του εάν η διάταξη του άρθρου 24 παρ.2 του Ν 2523/1997 εξακολουθεί να ισχύει και μετά την θέση σε ισχύ του νέου Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 4174/2013), καθώς επίσης και περί επίδρασης ή μη του ιδίου Κώδικα στο άρθρο 21 παρ.2 του Ν. 2523/1997 και τις εξ’ αυτού απορρέουσες υποχρεώσεις των οργάνων της φορολογικής αρχής προς υποβολή μηνυτήριων αναφορών για την δίωξη εγκλημάτων φοροδιαφυγής. Επί του ζητήματος αυτού η γνώμη μας είναι η εξής: Με την παράγραφο 2 του άρθρου 24 του Ν. 2523/1997, όπως αυτή αντικαταστάθηκε αρχικά με το άρθρο 12 παρ.4 του Ν. 2753/1999 και στη συνέχεια με το άρθρο 75 παρ. 4 του Ν 3842/2010 ορίζεται ότι «Στις περιπτώσεις του συνολικού για κάθε φορολογία διοικητικού ή δικαστικού συμβιβασμού ή της με άλλο τρόπο ολικής διοικητικής περαίωσης της διαφοράς δεν εφαρμόζονται οι ποινικές διατάξεις του παρόντος». Με την διάταξη αυτή που αποτελεί πάγια ρύθμιση, παρά το ότι περιλαμβάνεται στις μεταβατικές διατάξεις του Ν 2523/1997, εισάγεται για τα εγκλήματα του Ν. 2523/1997 ένας «ιδιόμορφος αντικειμενικός λόγος εξάλειψης του αξιοποίνου» της πράξεως, ή κατ’ άλλη άποψη, ένας «ιδιόρρυθμος μηχανισμός adhoc αποκλεισμού του αρχικού αδίκου» (βλ σχετ. Θ. Παπακυριάκου, Φορολογικό Ποινικό Δίκαιο, έκδοση 2005, σελ. 350 και Γ. Δημήτραινα, Εγκλήματα Φοροδιαφυγής, έκδοση 2011 σελ. 231, 232). Οι προϋποθέσεις και η διαδικασία των ως άνω συμβιβασμών, περιγράφονταν: α) του μεν συνολικού για κάθε φορολογία διοικητικού συμβιβασμού, στο άρθρο 70 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος του έτους 1994 (Ν. 2238/1994) με την παρ. 1 του οποίου οριζόταν ότι ο υπόχρεος, σε βάρος του οποίου είχε εκδοθεί το φύλλο ελέγχου, μπορούσε, αν αμφισβητούσε την ορθότητα του, να προτείνει τη διοικητική επίλυση της διαφοράς μεταξύ αυτού και του αρμόδιου προϊσταμένου της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας, κατά τα λεπτομερώς οριζόμενα στις επόμενες παραγράφους β) του δε δικαστικού συμβιβασμού, αφ’ ενός μεν στο άρθρο 71 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Ν. 2238/1994), με το εδάφιο α της πρώτης παραγράφου του οποίου οριζόταν ότι ο δικαστικός συμβιβασμός με βάση αυτό το νόμο, ήταν δυνατός σε όσες περιπτώσεις επιτρεπόταν και όπως προβλεπόταν διοικητική επίλυση της διαφοράς, αφ’ ετέρου δε στο άρθρο 1 του Ν.Δ 4600/1966, το οποίο διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 285 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Ν 2717/1999), με τις παραγράφους 1 και 2 του οποίου οριζόταν ότι «Δικαστικός συμβιβασμός κατά το παρόν νομοθετικό διάταγμα είναι δυνατός σε όσες περιπτώσεις επιτρέπεται και όπως προβλέπεται […]
Read moreΕφΑθ 1556/2015, Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής – Απαίτηση από τιμολόγια πώλησης – Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος – Τόκοι υπερημερίας σύμφωνα με το Π.Δ.166/2003 – Προβολή νέου λόγου ανακοπής με την έφεση – Υπαγωγή προμηθευτών δημοσίων νοσοκομείων στο ν. 3867/2010.
ΕφΑθ 1556/2015 Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής – Απαίτηση από τιμολόγια πώλησης – Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος – Τόκοι υπερημερίας σύμφωνα με το Π.Δ.166/2003 – Προβολή νέου λόγου ανακοπής με την έφεση – Υπαγωγή προμηθευτών δημοσίων νοσοκομείων στο ν. 3867/2010 -. Λόγος ανακοπής με τον οποίο το ανακόπτον ισχυρίζεται ότι η άσκηση του δικαιώματος της καθής η ανακοπή δυνάμει του οποίου εκδόθηκε η ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής τυγχάνει καταχρηστική διότι ενώ έχει καταβάλει την αξία των αναφερομένων στην διαταγή πληρωμής τιμολογίων ύψους 301.104,71 ευρώ πλην ενός ύψους 3.683,07 ευρώ παρόλα αυτά η καθής αιτήθηκε την έκδοση της διαταγής πληρωμής για το τελευταίο αυτό τιμολόγιο και τους τόκους των λοιπών τιμολογίων και αν και γνώριζε ότι είχε κινηθεί διαδικασία εξόφλησης αυτών και παρά το γεγονός ότι τυγχάνει απολύτως φερέγγυο κατά παράβαση του άρθρου 281 του Α.Κ. Απόρριψη του λόγου αυτού ως μη νόμιμου διότι κρίθηκε ότι τα επικαλούμενα από το ανακόπτον πραγματικά περιστατικά δεν συνιστούν καταχρηστική συμπεριφορά. Λόγος ανακοπής με τον οποίο εκτίθεται ότι κακώς κατά την ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής υπολογίστηκαν οι οφειλόμενοι τόκοι κατά το Π. Δ/μα 166/2003. Απόρριψη του λόγου αυτού ως μη νόμιμου διότι κρίθηκε ότι οι τόκοι υπερημερίας τόσο του ανεξόφλητου τιμολογίου, όσο και των υπολοίπων τιμολογίων, τα οποία εξοφλήθηκαν μεν αλλά εκπροθέσμως και τα οποία αφορούσαν τίμημα από συμβάσεις προμήθειας που καταρτίστηκαν μεταξύ της καθής η ανακοπή επιχείρησης και του ανακόπτοντος ν.π.δ.δ νοσηλευτικού ιδρύματος υπολογίζονται σύμφωνα με το Π.Δ. 166/2003. Λόγος ανακοπής με το οποίο εκτίθεται ότι δεν είναι δυνατή η εκτέλεση της ανακοπτομένης Διαταγής Πληρωμής, καθόσον οι επιδικασθείσες με αυτή οφειλές, αφορούν οφειλές, οι οποίες προέκυψαν κατά την περίοδο 2007-2009, δυνάμει συμβάσεων προμήθειας υγειονομικού υλικού οι οποίες δεν υπήχθησαν στη ρύθμιση του άρθρου 27 του ν. 3867/2010, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του ν. 4058/2012, κατά την οποία η καταβολή αυτών διενεργείται μόνο σε εκτέλεση τελεσιδίκων δικαστικών αποφάσεων. Απόρριψη του λόγου αυτού ως απαράδεκτου διότι: α) ο ισχυρισμός αυτός του ανακόπτοντος, ο οποίος προτάθηκε το πρώτον με τον λόγο έφεσης, δεν είναι ισχυρισμός τον οποίο το ανακόπτον μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως, χωρίς να αποτελεί λόγο ανακοπής ή πρόσθετο λόγο ανακοπής, και β) βάλει κατά της εκτελέσεως της ανακοπτομένης Διαταγής Πληρωμής, η οποία δεν έχει αρχίσει, αφού το ανακόπτον ούτε επικαλέστηκε επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση της ανακοπτομένης διαταγής πληρωμής, εκ μέρους της καθής, ούτε απέδειξε σύνταξη και επίδοση τέτοιας επιταγής προς εκτέλεση από την καθής η ανακοπή. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 1556/2015 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ: 2ο Αποτελούμενο από την Δικαστή Μαρία Κουφούδη, Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοικήσεως του Εφετείου Αθηνών και από τον Γραμματέα Ιωάννη Διαμαντόπουλο. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 3 Φεβρουαρίου 2015 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: ΝΠΔΔ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ με την επωνυμία «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ -ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ – ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του, Αικατερίνη Μπουρνάζου. ΤΗΣ ΚΑΘΗΣ Η ΚΛΗΣΗ: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «ΕΥΡΟΜΑΡΤ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ, ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ – ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και τον διακριτικό τίτλο «ΕΥΡΟΜΑΡΤ Α.Ε.», που εδρεύει στον Γέρακα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της, Εμμανουήλ Τσαλικίδη. Το ανακόπτον και ήδη […]
Read moreΣτΕ.Ολ 3369/2015, Δημόσιοι υπάλληλοι – Παύση λόγω πειθαρχικού παραπτώματος – Προσφυγή – Συνταγματικότητα διατάξεων παρ. 5 άρθρου 142 Ν. 3528/2007 (Υ.Κ.) .
ΣτΕ.Ολ 3369/2015 Δημόσιοι υπάλληλοι – Παύση λόγω πειθαρχικού παραπτώματος – Προσφυγή – Συνταγματικότητα διατάξεων παρ. 5 άρθρου 142 Ν. 3528/2007 (Υ.Κ.) -. Η διάταξη του άρθρου 142 παρ.5 του ν. 3528/2007 (Υ.Κ.), η οποία προβλέπει την εκτέλεση της πειθαρχικής αποφάσεως περί επιβολής ποινής οριστικής παύσεως ή υποβιβασμού, όταν η κατ’ αυτής προσφυγή ουσίας ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν εκδικασθεί εντός προθεσμίας έξι μηνών από την άσκησή της, δεν αντίκειται στο Σύνταγμα. Κατά συνέπεια, στην εν λόγω ειδική περίπτωση δεν είναι εφαρμοστέα η γενική διάταξη του άρθρου 42 παρ. 1 του π.δ./τος 18/1989 (Αντίθετη μειοψηφία). Αριθμός 3369/2015 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 7 Νοεμβρίου 2014, με την εξής σύνθεση: Σωτ. Ρίζος, Πρόεδρος, Ν. Ρόζος, Δ. Μαρινάκης, Μ. Καραμανώφ, Δ. Αλεξανδρής, Π. Ευστρατίου, Ι. Γράβαρης, Π. Καρλή, Α. Ντέμσιας, Ηρ. Τσακόπουλος, Μ. Σταματελάτου, Β. Αραβαντινός, Α. Καλογεροπούλου, Β. Ραφτοπούλου, Θ. Αραβάνης, Δ. Μακρής, Β. Αναγνωστοπούλου – Σαρρή, Ηλ. Μάζος, Θ. Τζοβαρίδου, Σύμβουλοι, Μ. Σταματοπούλου, Ο. Νικολαράκου, Δ. Βανδώρος, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι, Ι. Γράβαρης και Β. Αναγνωστοπούλου – Σαρρή, καθώς και η Πάρεδρος, Μ. Σταματοπούλου, μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Μ. Παπασαράντη. Για να δικάσει την από 30 Απριλίου 2008 αίτηση: Της …., κατοίκου Αλιβερίου Χαλκίδας, η οποία δεν παρέστη, αλλά ο δικηγόρος που υπογράφει την αίτηση νομιμοποιήθηκε με συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο, κατά του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων – Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ.), που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο παρέστη με τον Παρασκευά Βαρελά, Νομικό Σύμβουλο του Κράτους. Η πιο πάνω αίτηση παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν της υπ’ αριθμ. 2441/2014 αποφάσεως του Γ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, προκειμένου να επιλύσει η Ολομέλεια το ζήτημα που αναφέρεται στην απόφαση. Με την αίτηση αυτή η αιτούσα επιδιώκει να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. Φ00/13166/6/24.1.2008 απόφαση του Διοικητική του Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως. Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Συμβούλου Π. Καρλή. Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον αντιπρόσωπο του καθ’ ου Ιδρύματος, ο οποίος ζήτησε τηναπόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως. Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο 1. Επειδή, λόγω κωλύματος, κατά την έννοια του άρθρου 26 του ν. 3719/2008 (Α’ 214) του Συμβούλου Αντωνίου Ντέμσια τακτικού μέλους της συνθέσεως που εκδίκασε την ανωτέρω υπόθεση, λαμβάνει μέρος αντ’ αυτού στη διάσκεψη ως τακτικό μέλος ο Σύμβουλος Ιωάννης Γράβαρης αναπληρωματικό μέχρι τώρα μέλος της συνθέσεως (βλ. Πρακτικό Διασκέψεως της Ολομελείας του Δικαστηρίου 194/2014). 2. Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (υπ’αριθμ. 4285050, 3228684/2008 ειδικά έντυπα παραβόλου). 3. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται η ακύρωση της υπ’ αριθμ. Φ00/13166/6/24.1.2008 αποφάσεως του Διοικητή του Ιδρύματος Κοινωνικής Ασφάλισης-Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Μισθωτών [Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.] (Γ’ 87/2008), με την οποία απολύθηκε από την υπηρεσία η […]
Read moreΜΠρΠ 629/2015, Προσωρινή ρύθμισης κατάστασης – Προσβολή προσωπικότητας – Θόρυβοι σε διαμέρισμα πολυκατοικίας -. Οποιος σε αστική περιοχή διαταράσσει με θορύβους και φωνασκίες την ησυχία των κατοίκων, κατά τις ώρες κοινής ησυχίας, ή δεν λαμβάνει ως κάτοχος κατοικίδιου ζώου, μέτρα προς αποφυγή όχλησης των περιοίκων, ενεργεί παράνομα.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Δικαστήριο: ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ Τόπος: ΠΕΙΡΑΙΑ Αριθ. Απόφασης: 629 Ετος: 2015 Περίληψη Προσωρινή ρύθμισης κατάστασης – Προσβολή προσωπικότητας – Θόρυβοι σε διαμέρισμα πολυκατοικίας -. Οποιος σε αστική περιοχή διαταράσσει με θορύβους και φωνασκίες την ησυχία των κατοίκων, κατά τις ώρες κοινής ησυχίας, ή δεν λαμβάνει ως κάτοχος κατοικίδιου ζώου, μέτρα προς αποφυγή όχλησης των περιοίκων, ενεργεί παράνομα. Σε περίπτωση που με την ενόχληση ή διατάραξη βλάπτεται η υγεία του άλλου, προσβάλλει συγχρόνως παράνομα και την προσωπικότητα τούτου. Γι΄ αυτό έχει απέναντί του την υποχρέωση να παραλείψει και να μην επαναλάβει την προσβολή στο μέλλον. Όταν μάλιστα προσβάλλεται προσβάλλεται η προσωπικότητα του γείτονα, δεν έχει ισχύ η υποχρέωση ανοχής (για εκπομπές από συνηθισμένη κ.λπ. χρήση) που προβλέπει το άρθρο 1003 ΑΚ, διότι πρόκειται για προσβολή διαφορετικών εννόμων αγαθών. Κείμενο Απόφασης ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 629/2015 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Αποτελούμενο από το Δικαστή Ιωάννη Λαμπρινόπουλο, Πρόεδρο Πρωτοδικών, ο οποίος ορίστηκε κατόπιν κληρώσεως σύμφωνα με το Ν. 3327/2005. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στον Πειραιά στις 19 Φεβρουαρίου 2015, χωρίς τη σύμπραξη γραμματέως, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Της αιτούσας: … κατοίκου Πειραιώς, η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου Χρήστου Πλιάτσικα. Των καθών η αίτηση: 1. … και 2. …, κατοίκων Πειραιά, οι οποίοι παραστάθηκαν μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου Αλεξίου Αρχοντούλας. Η αιτούσα ζήτησε να γίνει δεκτή η από 22.01.2015 αίτησή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθ. κατ. δικ. 255/2015, προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο έκθεμα. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 1003 ΑΚ συνάγεται ότι η από ακίνητο εκπο- μπή θορύβου που παραβλάπτει σημαντικά τη χρήση άλλου ακινήτου από τον κύριο αυτού, όπως μπορεί να συμβαίνει αν το καθιστά ανθυγιεινό ή ακα τάλληλο για κατοικία, είναι πράξη παράνομη και γι΄αυτό δεν έχει υποχρέωση ο κύριος αυτός να την ανέχεται. Το παράνομο όμως αίρεται αν η εκπομπή προέρχεται από χρήση συνηθισμένη για τα ακίνητα της περιοχής. Στην περί πτωση μάλιστα αυτή ο κύριος έχει υποχρέωση να ανέχεται την εν λόγω εκπο μπή. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 57 παρ. 1 εδ.α ΑΚ συνάγεται ότι, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του, έχει δικαίωμα να απαιτήσει από τον προσβολέα να μην επαναληφθεί η προσβολή στο μέλλον. Το παράνομο της συμπεριφοράς του προσβολέα καθορίζεται από άλλες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου. Έτσι από την ανωτέρω διάταξη σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 1 και 3 α. ν. 2520/1940, 417 ΠΚ, υπ΄αριθ. 1023/2/37ια/1996 αστυνομική διάταξη (μέτρα για την τήρηση της κοινής ησυχίας) συνάγεται ότι, όποιος σε αστική περιοχή διαταράσσει με θορύβους και φωνασκίες την ησυχία των κατοίκων κατά τις ώρες κοινής ησυχίας ή δεν λαμβάνει ως κάτοχος κατοικίδιου ζώου μέτρα προς αποφυγή όχλησης των περιοίκων, ενεργεί παράνομα. Περαιτέρω, σε περίπτωση που με την ενόχληση ή διατάραξη βλάπτεται η υγεία του άλλου, προσβάλλει συγχρόνως παράνομα και την προσωπικότητα τούτου. Γι΄ αυτό έχει απέναντί του την υποχρέωση να παραλείψει και να μην επαναλάβει την προσβολή στο μέλλον. Όταν μάλιστα προσβάλλεται η προσωπικότητα του […]
Read moreΕιρΑθ 1290/2015, Διόρθωση ληξιαρχικής πράξης γέννησης – Προσθήκη κυρίου ονόματος – Εκουσία δικαιοδοσία.
Διόρθωση είτε λόγω σφάλματος στην καταχώριση από προφανή παραδρομή, είτε βάσει του άρθρου 5 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, για λόγους ασφαλείας των συναλλαγών και ακριβή προσδιορισμό της ταυτότητας ενός προσώπου. Η αλλαγή κύριου ονόματος δεν προσκρούει σε απαγορευτική διάταξη νόμου, ούτε στο μυστήριο του βαπτίσματος, του οποίου συστατικό στοιχείο που ανάγεται στην ουσία του δόγματος δεν είναι η ονοματοδοσία. Προσθήκη εν τοις πράγμασι κυρίου ονόματος λόγω «τάματος» στην Παναγία και καθιέρωση του ονόματος αυτού στις συναλλαγές. ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΕΚΟΥΣΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ Αριθμός Αποφάσεως 1290/2015 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Αποτελούμενο από τον Ειρηνοδίκη Φούρκα Βασίλειο που όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Ειρηνοδικείου και την γραμματέα Μαρία Οικονόμου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 21-5-2015 για να δικάσει την από 4-2-2015 με αριθμό ΓΑΚ 2076 και ΕΑΚ 258/4-2-2015 αίτηση των αιτούντων 1) … … του … και 2) … … του …, ως ασκούντων την γονική μέριμνα της ανήλικης κόρης τους ……, κατοίκων (… …), που παραστάθηκαν μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου Θεώνης Κάδρα. Προκειμένου να συζητηθεί η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα στη σειρά της από το σχετικό βιβλίο πινακίου ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την κρινόμενη αίτησή τους οι αιτούντες, όπως το δικόγραφο αυτής εκτιμάται από το Δικαστήριο, ως ασκούντες την γονική μέριμνα της παραπάνω ανήλικης κόρης τους αιτούνται να διορθωθεί η ληξιαρχική πράξη γέννησης, που συνέταξε ο Ληξίαρχος Αθηνών, ως προς το κύριο όνομα αυτής (της ανήλικης κόρης τους) και να προστεθεί και σαν δεύτερο κύριο όνομα προ (κατά κύριο αίτημα ή μετά κατά επικουρικό) του ήδη υπάρχοντος ονόματος «…» και το όνομα «…». Η κρινόμενη αίτηση με το παραπάνω περιεχόμενο αρμοδίως εισάγεται να συζητηθεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 739, 740 και 782 ΚΠολΔ) και για το παραδεκτό της συζήτησης αυτής έχει τηρηθεί η νόμιμη προδικασία με την επίδοση αντιγράφου αυτής (της κρινόμενης αίτησης) στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθμό 9998Ε/10-2-2015 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ……. Είναι δε νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθ. 782 του ΚΠολΔ και 9, 13 παρ 1, 14, 15, 22 και 25 του Ν 344/1976 «Περί ληξιαρχικών πράξεων» και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της. Σημειώνεται ότι είναι δυνατόν με απόφαση του Δικαστηρίου να διορθωθεί η ληξιαρχική πράξη γέννησης ή βάπτισης και ως προς το κύριο όνομα είτε α) αν η συγκεκριμένη καταχώριση οφείλεται σε σφάλμα από προφανή παραδρομή, είτε β) σε κάθε περίπτωση τούτο δικαιολογείται κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ 1 του ισχύοντος Συντάγματος, που κατοχυρώνει το δικαίωμα εκάστου για ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του, εφόσον η μεταβολή επιβάλλεται λόγω της ασφαλείας των συναλλαγών και σχετίζεται με τον ακριβή προσδιορισμό της ταυτότητας ενός προσώπου ή αυτό (το όνομα) έχει δημιουργήσει δικαιολογημένα μη επιθυμητές συνέπειες για τον κάτοχο του, καθώς η αλλαγή κύριου ονόματος δεν προσκρούει σε απαγορευτική διάταξη νόμου, ούτε στο μυστήριο του βαπτίσματος (“Βάπτισμα και ονοματισμός” Μπαλής Θέμις ΞΔ/953, Τσάτσου Θέμις ΞΔ/657) του οποίου συστατικό στοιχείο που ανάγεται στην ουσία του δόγματος δεν είναι η ονοματοδοσία (βλ ΑΠ 573/1981 ΝοΒ 30/422, ΕφΑθ 3718/2008 ΕλΔ 2009/249, ΕφΑΘ 1905/2003 ΕλΔ 2004/247, ΜΠρΑθ 3646/2007, ΜΠρΚιλ 438/2009 δημ Νόμος, Καρακατσάνης […]
Read moreΗ διάταξη του νέου νόμου 4322/15 που επιτρέπει την αποφυλάκιση καταδικασθέντων σε φυλάκιση και κάθειρξη
Το άρθρο 12 του νόμου 4322/2015 (νόμου Παρασκευόπουλου) προβλέπει τη δυνατότητα απόλυσης υπό προϋποθέσεις κρατουμένων οι οποίοι κατά τη δημοσίευση του νόμου αυτού εκτίουν ποινή στερητική της ελευθερίας, ποινή κάθειρξης μέχρι 10 έτη και ποινή κάθειρξης πάνω από 10 έτη. Δείτε αναλυτικά τι προβλέπει το άρθρο 12 του ν. 4322/2015 που τιτλοφορείται “Έκτακτα μέτρα για την αποσυμφόρηση των καταστημάτων κράτησης”: 1. Κρατούμενοι οι οποίοι κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου εκτίουν ποινή στερητική της ελευθερίας απολύονται με διάταξη του εισαγγελέα πλημμελειοδικών του τόπου έκτισης της ποινής, υπό τον όρο της ανάκλησης χωρίς τη συνδρομή των προϋποθέσεων των άρθρων 105 και επόμενα του Ποινικού Κώδικα, κατά τις εξής διακρίσεις: α) εάν η ποινή τους έχει διάρκεια μέχρι τρία έτη, εφόσον έχουν εκτίσει με οποιονδήποτε τρόπο το ένα δέκατο αυτής, β) εάν η ποινή τους έχει διάρκεια μεγαλύτερη των τριών και μέχρι πέντε έτη, συμπεριλαμβανομένης της κάθειρξης, καθώς και εάν η ποινή φυλάκισής τους έχει διάρκεια μεγαλύτερη των πέντε ετών, εφόσον έχουν εκτίσει με οποιονδήποτε τρόπο το ένα πέμπτο αυτής. 2. Κρατούμενοι οι οποίοι κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου εκτίουν ποινή κάθειρξης που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη, απολύονται με διάταξη του εισαγγελέα πλημμελειοδικών του τόπου έκτισης της ποινής, υπό τον όρο της ανάκλησης χωρίς τη συνδρομή των προϋποθέσεων των άρθρων 105 και επόμενα του Ποινικού Κώδικα, εφόσον έχουν εκτίσει με οποιονδήποτε τρόπο τα δύο πέμπτα της ποινής. 3. Κρατούμενοι οι οποίοι κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου εκτίουν ποινή κάθειρξης άνω των δέκα ετών απολύονται με διάταξη του εισαγγελέα πλημμελειοδικών του τόπου έκτισης της ποινής, υπό τον όρο της ανάκλησης χωρίς τη συνδρομή των προϋποθέσεων των άρθρων 105 και επόμενα του Ποινικού Κώδικα αν έχουν συμπληρώσει το ένα τρίτο πραγματικής έκτισης της ποινής που τους επιβλήθηκε. 4. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και στους καταδίκους που αποκτούν τις προϋποθέσεις των προηγούμενων παραγράφων μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου και σε χρονικό διάστημα μέχρι ενός έτους από τη δημοσίευσή του. 5. Όσοι απολύονται, κατ’ εφαρμογή των παραγράφων 1 έως 4, αν υποπέσουν μέσα σε πέντε έτη από την αποφυλάκιση τους, σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη και καταδικαστούν αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας μεγαλύτερη των δύο ετών, εκτίουν αθροιστικά και το υπόλοιπο της ποινής για την οποία είχαν απολυθεί υπό όρο. 6. Στους απολυόμενους, ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών με την ίδια διάταξή του, μπορεί να επιβάλει: α) την υποχρέωσή τους να εμφανίζονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα στις αστυνομικές αρχές του τόπου όπου διαμένουν, β) τη μη απομάκρυνσή τους, χωρίς έγγραφη άδεια του εισαγγελέα πλημμελειοδικών, από τον ως άνω τόπο, γ) οποιονδήποτε άλλον όρο από αυτούς που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 100 Π.Κ. κρίνει σκόπιμο. Ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών, κατά την επιβολή των ως άνω όρων, οφείλει να λαμβάνει υπόψη του την προσωπικότητα, καθώς και τις ατομικές, οικογενειακές και επαγγελματικές ανάγκες του απολυόμενου. Σε περίπτωση που ο τελευταίος παραβαίνει τους όρους που του έχουν τεθεί, ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών διατάσσει την ανάκληση της απόλυσης. 7. Οι διευθυντές των καταστημάτων κράτησης υποβάλλουν μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, στον εισαγγελέα του τόπου έκτισης της ποινής, τους φακέλους των καταδίκων, οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις του παρόντος άρθρου. […]
Read moreΜεταβατικές Διατάξεις του Νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας
Άρθρο Ένατο Μεταβατικές και άλλες διατάξεις 1. Οι διατάξεις των άρθρων 237 και 238 εφαρµόζονται για τις κατατιθέµενες µετά την 1.1.2016 αγωγές. 2. Οι διατάξεις για τα ένδικα µέσα και τις ειδικές διαδικασίες των άρθρων 591-645 εφαρµόζονται για τα κατατιθέµενα από τις 1.1.2016 ένδικα µέσα και αγωγές. 3. Οι διατάξεις για την αναγκαστική εκτέλεση εφαρµόζονται όταν η επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση διενεργείται µετά τις 1.1.2016. Οµοίως, οι διατάξεις για την αναγκαστική εκτέλεση (άρθρο όγδοο του παρόντος-ΒΙΒΛΙΟ ΟΓΔΟΟ Κ.Πολ.Δικ.) εφαρµόζονται σε πτωχεύσεις που κηρύσσονται µετά την έναρξη ισχύος του, σύµφωνα µε την παράγραφο 4 του άρθρου ένατου του παρόντος. 4. Κατά τα λοιπά, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά σε επιµέρους διατάξεις, η ισχύς του νόµου αυτού αρχίζει από 1.1.2016. 5. Αιτήσεις αναστολής, σύµφωνα µε τις προβλέψεις των άρθρων 632 και 938, για τις οποίες έχει χορηγηθεί προσωρινή διαταγή και οι οποίες κατά τη δηµοσίευση του παρόντος νόµου είναι εκκρεµείς για να συζητηθούν κατά την ίδια δικάσιµο µε την ανακοπή, εκδικάζονται υποχρεωτικά µέσα σε έξι (6) µήνες από τη δηµοσίευση του νόµου αυτού, ύστερα από κλήση οποιουδήποτε διαδίκου, που κατατίθεται στη γραµµατεία του αρµόδιου δικαστηρίου µέσα σε εξήντα (60) ηµέρες από τη δηµοσίευση του, διαφορετικά παύει αυτοδικαίως η ισχύς της προσωρινής διαταγής. 6. Η παράγραφος 4 του άρθρου 3 του Εισαγωγικού Νόµου Κώδικα Πολιτικής Δικονοµίας καταργείται. 7. Η διάταξη του άρθρου 22 του Α.Ν. 1539/1938 που διατηρήθηκε σε ισχύ του µε το άρθρο 52 περίπτωση 18 του Εισαγωγικού νόµου του Κώδικα Πολιτικής Δικονοµίας καταργείται. 8. Για τις απαιτήσεις του άρθρου 623 του Κώδικα Πολιτικής Δικονοµίας µπορεί να ζητηθεί η έκδοση εντολής για πληρωµή, η διαδικασία έκδοσης, το περιεχόµενο, ο τύπος και οι έννοµες συνέπειες της οποίας θα καθοριστούν µε προεδρικό διάταγµα, που θα εκδοθεί ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων. 9. Η παρ. 1 του άρθρου 77 του ν. 4182/2013 (Α΄ 185) καταργείται. Η ισχύς του προηγούµενου εδαφίου, καθώς και των εδαφίων γ’ και δ’ της παραγράφου 3 του άρθρου 808 ανατρέχει στην έναρξη ισχύος του άρθρου 77 του ν. 4182/2013. 10. Οι διατάξεις των εδαφίων ε΄ και στ΄ της παραγράφου 4 και των εδαφίων β΄ και γ΄ της παραγράφου 6 του άρθρου 237 θα τεθούν σε εφαρµογή µε προεδρικό διάταγµα, που θα εκδοθεί ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων, και στο οποίο θα ορίζονται οι λεπτοµέρειες εφαρµογής τους και οι ειδικότερες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται. 11. Οι διατάξεις των άρθρων 954 παράγραφος 4 εδάφιο γ΄, 955 παράγραφος 2 εδάφιο β΄, 965 παράγραφος 5 εδάφιο θ΄, 973 παράγραφος 1 εδάφιο γ΄ και παράγραφος 3 εδάφιο δ΄, καθώς και 995 παράγραφος 4 εδάφιο β΄, αναφορικά µε την ιστοσελίδα δηµοσιεύσεων πλειστηριασµών, θα τεθούν σε εφαρµογή µε προεδρικό διάταγµα, που θα εκδοθεί ύστερα από πρόταση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων το οποίο θα εκδοθεί το αργότερο µέχρι 15.9.2015, και το οποίο θα εξειδικεύει τους όρους δηµιουργίας της κατάλληλης υποδοµής της ιστοσελίδας δηµοσιεύσεως πλειστηριασµών, τις απαιτούµενες προϋποθέσεις και τις λοιπές λεπτοµέρειες για τις σχετικές δηµοσιεύσεις. Μέχρι την έκδοση του προεδρικού διατάγµατος, οι διατυπώσεις δηµοσιότητας καλύπτονται µε τη δηµοσίευση των προβλεπόµενων στις ανωτέρω διατάξεις πράξεων και στοιχείων, εντός των τασσόµενων από αυτές προθεσµιών, σε κύριο φύλλο […]
Read moreΠροστασία δανειοληπτών από κατάσχεση και πλειστηριασμό
Η προστασία των δανειοληπτών από την άμεση κατάσχεση και τον πλειστηριασμό των ακινήτων έχει ιδιαίτερη σημασία μετά τις τροποποιήσεις του Κ.Πολ.Δ. Με τις νέες τροποποιήσεις του Κ.Πολ.Δ για την εκτίμηση της αξίας του ακινήτου, που κατάσχεται, λαμβάνεται υπόψη η εμπορική του αξία, όπως αυτή προσδιορίζεται κατά το χρόνο της κατάσχεσης. Επίσης, ως τιμή πρώτης προσφοράς για τον πλειστηριασμό ακινήτου ορίζεται η εμπορική του αξία, όπως αυτή προσδιορίζεται κατά το χρόνο της κατάσχεσης. Με δεδομένη τη ρευστή οικονομική κατάσταση την οποία διέρχεται η χώρα, και την μεγάλη κρίση στο χώρο των ακινήτων, οι εμπορικές αξίες είναι όχι μόνο μικρές αλλά ανύπαρκτες, καθόσον δεν αγοράζει πλέον κανείς στην ελεύθερη αγορά, και αν αγοράσει θα αγοράσει σε εξευτελιστικές τιμές από ανθρώπους που έχουν άμεση ανάγκη. Η διενέργεια λοιπόν πλειστηριασμού αυτή την χρονική στιγμή σε συνδυασμό με την διάταξη του προσδιορισμού της εμπορικής αξίας και όχι της αντικειμενικής, προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη στα συμφέροντα των δανειοληπτών. Με δεδομένο τον προσδιορισμό από τις Τράπεζες πολύ χαμηλής εμπορικής αξίας, οι δανειολήπτες θα αποσβένουν αντίστοιχα μικρότερο ποσό χρέους και το κέρδος των τραπεζών θα συνίσταται έτσι αφενός μεν ότι το υπόλοιπο της οφειλής του δανειολήπτη θα εξακολουθεί να βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, αφετέρου δε η ίδια η τράπεζα μπορεί να πλειοδοτήσει και κατ΄ αυτόν τον τρόπο να αποκτά περιουσιακά στοιχεία των οφειλετών σε χαμηλές (εμπορικές) αξίες. Οι δανειολήπτες δε και οι εγγυητές αυτών, που τυχόν έχουν στην κυριότητά τους και άλλα ακίνητα, πρέπει να γνωρίζουν ότι θα εκπλειστηριαστούν και αυτά, εφόσον δεν θα έχει εξοφληθεί η οφειλή ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΗΜΕΙΩΜΕΝΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ. Εν μια νυκτί θα χαθούν ανεπιστρεπτί περιουσίες μιας ζωής!!! Τα περιουσιακά δε αυτά στοιχεία σε λίγα χρόνια όταν θα έχουμε βγει από την κρίση θα αποκτήσουν και πάλι την αξία τους αλλά δυστυχώς δεν θα βρίσκονται στην κυριότητα των δανειοληπτών αλλά των Τραπεζών οι οποίες θα τα μοσχοπουλήσουν. Πως μπορούν να προστατευτούν άμεσα οι δανειολήπτες; Η έκδοση διαταγής πληρωμής είναι ο εκτελεστός τίτλος που οδηγεί στην κατάσχεση και στον πλειστηριασμό του ακινήτου. Όσο υπάρχει εκκρεμοδικία από προηγηθείσα άσκηση αγωγής οι δανειολήπτες δεν απειλούνται από κατάσχεση και πλειστηριασμό. Οι δανειολήπτες με δάνεια σε ρήτρα ελβετικού φράγκου προστατεύονται από την έκδοση διαταγής πληρωμής εάν ήδη έχουν ασκήσει ΑΤΟΜΙΚΑ, ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ. Το ίδιο ισχύει και για τους δανειολήπτες σε ευρώ (τόσο στεγαστικών όσο και επαγγελματικών δανείων) εφόσον υπάρχουν καταχρηστικές ρήτρες και παράνομες χρεώσεις στις συμβάσεις δανείων τους μπορούν να ασκήσουν αναγνωριστική αγωγή. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 221 ΚΠολΔ, η άσκηση της αγωγής δηλαδή κατάθεση και επίδοση αυτής, έχει ως συνέπεια την εκκρεμοδικία. Όταν επέλθει η εκκρεμοδικία και όσο αυτή διαρκεί, δεν μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε δικαστήριο νέα δίκη για την ίδια επίδικη διαφορά ανάμεσα στους ίδιους διαδίκους εφόσον εμφανίζονται με την ίδια ιδιότητα (βλ. Βαθρακοκοίλη Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας αρ. 222 παρ. 6 σελ. 39). Η εκκρεμοδικία από την άσκηση τακτικής αγωγής καθιστά επίσης απαράδεκτη τη συζήτηση της αίτησης για έκδοση διαταγής πληρωμής που αφορά την ίδια αξίωση και η διαταγή πληρωμής ακυρώνεται με ανακοπή (ΠΠΒερ 3248/84 ΑρχΝ 35/539, Μπέης αρ. 222 σελ. 1008, Κατρά Ελλ.Δ/νη 37.169, Βαθρακοκοίλης Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας αρ. 221 παρ. 25 σελ. 18, Τριανταφυλλίδη Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής σελ. 396, […]
Read more