Κώδικας Μετανάστευσης: Αδειες διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους
Με εισήγηση ΥΠAAN η άδεια διαμονής σε ξένους επενδυτές Μετανάστες αναμένουν στην ουρά πέριξ της Διεύθυνσης Αλλοδαπών για μια αίτηση υποβολής ασύλου (ICON ΤΖΑΜΑΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ) Σε διορθωτικές παρεμβάσεις στον Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης (ν.4251/2014) προχωρά το υπουργείο Εσωτερικών, οι οποίες αφορούν κυρίως τη χορήγηση αδειών διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους. Οι νέες ρυθμίσεις κρίθηκαν αναγκαίες από το υπουργείο Εσωτερικών, καθώς παρατηρήθηκαν πρακτικές δυσκολίες κατά την εφαρμογή του κώδικα. Περιλαμβάνονται στο Σχέδιο Νόμου «Ρυθμίσεις Μεταναστευτικής Νομοθεσίας» το οποίο αποτελείται από πέντε άρθρα και τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση (http://www.opengov.gr/ypes/?p=2432) μόλις το μεσημέρι της Παρασκευής. Είναι αξιοσημείωτο ότι η δημόσια διαβούλευση ολοκληρώνεται σε χρονικό διάστημα – αστραπή, στις 10 Σεπτεμβρίου. Παράλληλα, επέρχονται κάποιες αλλαγές όσον αφορά την είσοδο και διαμονή πολιτών τρίτων χωρών για επενδυτικούς λόγους. Προβλέπεται, με αντικατάσταση – επαναδιατύπωση ισχύουσας διάταξης του νόμου 4251/2014, ότι «επιπλέον για την υλοποίηση και λειτουργία της επένδυσης επιτρέπεται να εισέλθουν και να διαμείνουν στη χώρα μέχρι δέκα πολίτες τρίτων χωρών, αναλόγως του ύψους και των χαρακτηριστικών της επένδυσης». Προϋπόθεση για να επιτραπεί η είσοδος και η διαμονή αυτών των πολιτών τρίτων χωρών στην Ελλάδα αποτελεί η εισήγηση της αρμόδιας Διεύθυνσης Κεφαλαίων Εξωτερικού του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας σχετικά με το χαρακτηρισμό της επένδυσης και τη σκοπιμότητα χορήγησης άδειας διαμονής, στους πολίτες τρίτων χωρών, για την έναρξη, υλοποίηση και λειτουργία της επένδυσης. Η Διεύθυνση αυτή διαβιβάζει στην αρμόδια προξενική αρχή την εισήγηση σχετικά με τον χαρακτηρισμό της επένδυσης και τη σκοπιμότητα χορήγησης άδειας διαμονής σε πολίτες τρίτων χωρών, προκειμένου να χορηγηθούν οι απαιτούμενες εθνικές θεωρήσεις εισόδου. Μάλιστα, προστίθεται διάταξη η οποία αναφέρει ότι «εφόσον ο σχετικός φάκελος καταρτισθεί από γραφείο που έχει έδρα στην Ελλάδα, ή λειτουργούσα ημεδαπή ή εταιρεία της ΕΕ, η σχετική αίτηση μπορεί να κατατεθεί απευθείας στη αρμόδια Δ/νση Κεφαλαίων Εξωτερικού του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας». Επίσης, στο νέο σχέδιο νόμου, που κατατέθηκε προς διαβούλευση από τον υφυπουργό Εσωτερικών κ. Γιώργο Ντόλιο, περιλαμβάνονται διατάξεις με τις οποίες ενσωματώνονται στην eλληνική νομοθεσία οι εξής δυο Οδηγίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου : – η Οδηγία 2011/98/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 2011 σχετικά με την ενιαία διαδικασία υποβολής αίτησης για τη χορήγηση στους πολίτες τρίτων χωρών ενιαίας άδειας διαμονής και εργασίας στην επικράτεια κράτους-μέλους. – η Οδηγία 2014/36/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2014 σχετικά με την εισδοχή πολιτών τρίτων χωρών με σκοπό την εποχική εργασία. Αδειες διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους Οσον αφορά τις διορθωτικές παρεμβάσεις στον Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής Ένταξης προστίθεται στον νόμο 4251/2014 άρθρο «19 Α΄». Ορίζεται ότι με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών χορηγείται άδεια διαμονής για λόγους ανθρωπιστικής φύσεως σε πολίτες τρίτων χωρών που βρίσκονται στην Ελλάδα και εμπίπτουν σε κάποια από τις παρακάτω κατηγορίες: «α. Σε θύματα εμπορίας ανθρώπων που δεν υπάγονται στις διατάξεις των άρθρων 49-53 του ν. 4251/2014 εφόσον υφίσταται σχετική πράξη χαρακτηρισμού από τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών. Η διάρκεια ισχύος της αρχικής άδειας διαμονής είναι ετήσια, παρέχει δικαίωμα εξαρτημένης εργασίας-παροχής υπηρεσιών ή έργου και μπορεί να ανανεώνεται κάθε φορά για δύο έτη μόνο με την προϋπόθεση ότι συνεχίζεται η διερεύνηση της σχετικής ποινικής διαδικασίας. Εάν δεν εκκρεμεί ποινική διαδικασία η άδεια διαμονής ανανεώνεται μόνο για ένα έτος. Μετά το πέρας της ποινικής […]
Read moreΜον.Πρωτ.Αθ.9118/2014: Προσβολή προσωπικότητας από αναπαραγωγή υβριστικών σχολίων σε ιστοσελίδα
«…Τα ιστολογία (blogs) είναι διαδικτυακά ημερολόγια που περιλαμβάνουν υπερζεύξεις (hyperlinks) και καταχωρήσεις απόψεων, έχουν δε ως «βασική μονάδα» τους τις καταχωρήσεις και όχι τις εκάστοτε «σελίδες» (pages), όπως συμβαίνει με τους ιστοτόπους (websites). Ο κάτοχος – διαχειριστής του διαδικτυακού ημερολογίου (blogger), ο οποίος μπορεί να είναι επώνυμος, ανώνυμος ή με ψευδώνυμο, καταγράφει, ανακοινώνει και καταθέτει τις απόψεις του αυτό για διάφορα ζητήματα, ενώ τα ιστολογία είναι δυνατό να συνδέονται με άλλους ιστοτόπους, ιστοσελίδες και blogs και να επιτρέπουν στους χρήστες-αναγνώστες τους να απαντήσουν στις απόψεις του γράφοντος, ανακοινώνοντας στο ίδιο ιστολόγιο τα δικά τους σχόλια, που είναι επίσης αναγνώσιμα από όλους τους τρίτους χρήστες του διαδικτύου. Τα ιστολογία συντηρούν οι χρήστες τους (bloggers) που ανταλλάσσουν απόψεις μέσω του ιστολογίου, το οποίο είναι διαδραστικό μέσο που διαφέρει από τις ιστοσελίδες που διατηρούν στο διαδίκτυο τα μέσα ενημέρωσης, γιατί η διαμόρφωση του περιεχομένου του δεν αποφασίζεται μόνο από τον κάτοχο – διαχειριστή του, αλλά από όλους τους χρήστες – αναγνώστες του ιστολογίου (πρβλ. Σ. Τάσση, Διαδίκτυο και ελευθερία έκφρασης – το πρόβλημα των Blogs, ΔίΜΕΕ, 2006,518 επ.). Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό, ότι ακόμη και στην περίπτωση που ο κάτοχος – διαχειριστής μπορεί, με τη χρήση στοιχείων πρόσβασης, να επιλέξει ποιοι από τους χρήστες – αναγνώστες επιτρέπεται να αναρτήσουν δικά τους σχόλια στο ιστολογία του, δεδομένου ότι η δυνατότητα αυτή εξαρτάται από το εκάστοτε λογισμικό που χρησιμοποιείται για κάθε ιστολόγιο, δεν είναι σε θέση να ελέγξει το αληθές ή όχι των χορηγουμένων από τον εκάστοτε αναγνώστη προσωπικών του δεδομένων, διότι είναι πολύ πιθανό ο αναγνώστης να χρησιμοποιεί ψευδώνυμο, οπότε είναι δυσχερέστατη η αποκάλυψη της πραγματικής του ταυτότητας. Έτσι η επέμβαση του κατόχου-διαχειριστή είναι συνήθως κατασταλτική. Τα διαδικτυακά ημερολόγια συνδέονται μεταξύ τους στενά και έτσι έχουν αναπτύξει το δικό τους πολιτισμό, ενώ για τον χαρακτηρισμό όλων των ημερολογίων του ιστού, ως κοινότητας και ως κοινωνικού δικτύου χρησιμοποιείται ο όρος «blogosphere». Στη συνείδηση των χρηστών του διαδικτύου, τα ιστολογία έχουν τη θέση του μέσου, όπου η ελευθερία της έκφρασης εφαρμόζεται στην απόλυτη μορφή της. Συνεπώς, ενόψει των ανωτέρω, ο σκοπός της δημιουργίας και ο προορισμός της λειτουργίας των blogsκαι ιδίως μάλιστα όσων δεν έχουν ειδησεογραφικό περιεχόμενο, δεν είναι η διάδοση πληροφοριών με σκοπό τη μαζική ενημέρωση, στοιχείο απαραίτητο για το χαρακτηρισμό ενός εντύπου (γραπτού ή ηλεκτρονικού) ως τύπου αλλά η ανταλλαγή απόψεων, ιδεών, σκέψεων και αναλύσεων, μέσω ενός μηχανισμού δυναμικής επικοινωνίας και με τη χρήση ενός μέσου που λόγω της φύσεως του έχει μεν πράγματι ως άμεσο και αναγκαίο επακόλουθο να καθίσταται το περιεχόμενο των κειμένων τους προσβάσιμο σε απεριόριστο αριθμό ατόμων, δίχως όμως αυτό να αποτελεί τον αυτοσκοπό του διαχειριστή και κατόχου τους ως και των αναγνωστών τους. Επομένως, σύμφωνα και με το γράμμα των περί τύπου διατάξεων και τη βούληση του ιστορικού νομοθέτη, κριτήριο για την εφαρμογή των περί τύπου διατάξεων και στα κείμενα που δημοσιεύονται στα διαδικτυακά ημερολόγια, δεν είναι μόνο το αντικειμενικό γεγονός ότι το κείμενο αυτό έχει παραχθεί με μηχανική ή φυσικοχημική ή ηλεκτρονική διαδικασία κατάλληλη για την παραγωγή σημαντικού αριθμού αντιτύπων αλλά θα πρέπει παράλληλα και η κατά προορισμό χρήση του να είναι η διάδοση, γεγονός που, κατά κανόνα δεν συντρέχει στα διαδικτυακά ημερολόγια. Συνεπώς οι συγκρινόμενες περιπτώσεις, εν προκειμένω ομοιάζουν καθόσον πράγματι […]
Read moreΤρΔΕφΑθ 3916/2014 : Προμήθεια ιατρικών ειδών – Νοσοκομείο ΝΠΔΔ – Τόκος υπερημερίας – Δαπάνες ασφαλιστικών φορέων .
Τόκοι κατά ΝΠΔΔ υπολογιζόμενοι σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 4 παρ. 4 του Π.Δ. 166/2003, με το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην πλέον πρόσφατη κύρια πράξη αναχρηματοδότησής της προσαυξημένο κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες, απορριπτομένων των περί αντιθέτου υποστηριζομένων από το εναγόμενο ως αβασίμων (σημ. το εναγόμενο επικαλέστηκε τις αποφάσεις 7/2011 και 25/2012 του Α.Ε.Δ). Μη επιδίκαση κονδυλίων, επειδή οι ασφαλιστικοί φορείς δεν έχουν αποδώσει τις δαπάνες συγκεκριμένων Φύλλων Εκκαθάρισης Δαπανών στο εναγόμενο. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 3916/2014 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ 18ο ΤΡΙΜΕΛΕΣ συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 16 Ιανουαρίου 2014, με δικαστές τους: Χάιδω Χαρμπίλα-Κώτσου, Πρόεδρο Εφετών Δ.Δ., Δημήτρη Κωστάκη και Σοφία Μαραβελάκη -Εισηγήτρια, Εφέτες Δ.Δ. και γραμματέα την Αμαλία Παναγιωτοπούλου, δικαστική υπάλληλο για να δικάσει την αγωγή με χρονολογία 28-12-2011 (αριθμ. καταχ. ΑΒΕΜ 2498/29-12-2011) της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «ΑΛΦΑ ΜΕΝΤΙΣΥΣΤ ΕΠΕ» που εδρεύει στην Αθήνα (οδός Δαβάκη αρ.12), η οποία λογίζεται ότι παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο της δικηγόρο ΙωσήφΜπετούρα κατά του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) με την επωνυμία «Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων -Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)» που εδρεύει στην Αθήνα, οδόςΑγ.Κωνσταντίνου αρ.8, το οποίο παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούντα και του 1ου Νοσοκομείου ΙΚΑ Αθήνας που εντάχθηκε στο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής «ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ», το οποίο παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Λύτρα, σύμφωνα με την από 2205-2013 έγγραφη δήλωση του άρθρου 133 παρ.2 του ΚΔΔ. Η κρίση του είναι η εξής: 1.Επειδή, με την κρινόμενη αγωγή, για την οποία καταβλήθηκε το αναλογούν δικαστικό ένσημο και τέλη υπέρ τρίτων (σχετ. τα υπ’ αρ. 212118120,348572 και 619019/2014 ειδικά γραμμάτια παραβόλων σειράς Α), η ενάγουσα εταιρεία, η οποία είχε συνάψει με το 1° Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας (Μελισίων) δύο (2) διοικητικές συμβάσεις για προμήθεια υγειονομικού υλικού, επιδιώκει, καθ’ερμηνείαν του δικογράφου, να υποχρεωθεί το Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής «ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ »,ως φορέας υποδοχής του ως άνω συμβληθέντος Νοσοκομείου, να της καταβάλει συνολικό ποσό 46.282,24 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε συνολικά είκοσι ένα (21) ανεξόφλητα τιμολόγια . Την καταβολή του ως άνω ποσού επιδιώκει η ενάγουσα εντόκως, από την πάροδο 60 ημερών από την παραλαβή εκάστου τιμολογίου από το εναγόμενο, με το επιτόκιο υπερημερίας που προβλέπεται στο άρθρο 4 παρ.4 του π.δ 166/2003. Τέλος, επικουρικώς, ζητεί την καταβολή του ως άνω ποσού λόγω αδικαιολογήτου πλουτισμού, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής. 2.Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 32 παρ. 1 του Ν. 3918/2011 (ΦΕΚ Α 51/02-03-2011), οι Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εντάχθηκαν από 01-06-2011 στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ), το δε 1ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας εντάχθηκε στο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής «ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ». Περαιτέρω, με τις παρ.5 και 6 του ίδιου ως άνω άρθρου 32 του Ν.3918/2011 ορίστηκε ότι: «5. Συμβάσεις που έχουν καταρτιστεί με συμβαλλόμενους το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και τρίτους (εκμισθωτές, προμηθευτές κλπ.), καθώς και με ιατρούς και οδοντιάτρους απασχολούμενους με σχέση μίσθωσης έργου, εξακολουθούν να ισχύουν έως τη λήξη τους και παράγουν δικαιώματα και υποχρεώσεις έναντι των φορέων υποδοχής που υπεισέρχονται αυτοδικαίως σε αυτές.6.Εκκρεμείς δίκες που αφορούν τις εντασσόμενες Υπηρεσίες συνεχίζονται αυτοδικαίως στο όνομα και για λογαριασμό του νοσοκομείου, στο οποίο εντάσσονται». Από τις παραπάνω διατάξεις, συνάγεται ότι τα Νοσοκομεία του ΕΣΥ, στα οποία εντάχθηκαν οι Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, αποτελούν φορείς υποδοχής των ως άνω Υπηρεσιών […]
Read moreΜΕφΙωανν 108/2014 – Αντισυνταγματικό το παράβολο του άρθρου 495, παρ. 4 ΚπολΔ.
Το Μονομελές Εφετείο Ιωαννίνων, με την υπ’ αριθμ. 108/2014 απόφασή του, έκρινε ότι η διάταξη του άρθρ. 495 § 4 ΚΠολΔ, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρ. 12 § 2 του Ν.4055/12 και εν συνεχεία με το άρθρ. 93 § 1 του Ν.4139/13, με την οποία προβλέπεται η επί ποινή απαραδέκτου του ενδίκου μέσου κατάθεση παραβόλου ύψους 200,00€, αποτελεί δικονομική προϋπόθεση, που δεν είναι συναφής με τη λειτουργία των δικαστηρίων και την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και ότι υπερβαίνει τα όρια εκείνα τα οποία θέτουν το άρθρ. 6 § 1 της ΕΣΔΑ και 20 § 1 του Συντάγματος. Συγκροτήθηκε από το Δικαστή Λάμπρο Καρέλο, Εφέτη, τον οποίο όρισε ο Πρόεδρος Εφετών και τη γραμματέα Αναστασία Βαρδάκα. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Απριλίου 2014, για να δικάσει την εξής υπόθεση: Της εκκαλούσης …………., κατοίκου ……………. Ιωαννίνων, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μπασιό. . Με την 24/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων απορρίφθηκε η από 8-7-2013 (αρ. κατ. 759/17-7-2013) ανακοπή της εκκαλούσης. Την ανωτέρω απόφαση προσέβαλε η ανακόπτουσα με την από 14-3-2014 (αρ. κατ. 36/20-3-2014) έφεσή της, με την οποία ζητά, όσα αναφέρονται σ’ αυτή. Με την 119/21-3-2014 πράξη ορίστηκε δικάσιμος για τη συζήτηση της έφεσης η ανωτέρω. Εκφωνήθηκε η υπόθεση με τη σειρά εγγραφής της στο πινάκιο και παραστάθηκε η εκκαλούσα, όπως αναφέρεται παραπάνω. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εκκαλούσης ζήτησε, όσα αναφέρονται στις προτάσεις του και στα πρακτικά. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Η υπό κρίση από 14-3-2014 (αρ. κατ. 36/20-3-2014) έφεση στρέφεται κατά της 24/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρων 741 επ. ΚΠολΔ), η από 8-7-2013 {αρ. κατ. 759/17-7-2013) ανακοπή της εκκαλούσης, για την ακύρωση της από 18-5-2012 πράξης και των 293/2012 πρακτικών δημοσίευσης ιδιόγραφης διαθήκης του Μονομελούς –Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Η έφεση έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, καθόσον ή εκκαλούσα δεν επικαλείται και από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης, ενώ, από τη δημοσίευση της απόφασης αυτής, στις 31-1-2014, δεν έχει περάσει τριετία (άρθρα 495, 498, 499, 500, 518 παρ. 2, 739, 741, 760 επ. ΚΠολΔ). Επίσης, αρμόδια φέρεται στο Δικαστήριο τούτο (άρθρα 19, 741, 760 επ, ΚΠολΔ, όπως το άρθρο 19 ισχύει μετά το άρθρο 4 παρ. 2 του νόμου 3994/2011, σύμφωνα με τα άρθρα 72 παρ. 2 και 4 και 77 παρ. 1 του νόμου αυτού), με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 524 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά το άρθρο 44 παρ. 1 του νόμου 3994/2011 (σύμφωνα με τα άρθρα 72 παρ. 2 και 4 και 77 παρ. 1 του νόμου αυτού), με την εφαρμογή και των άρθρων 748 και 760 επ. ΚΠολΔ (άρθρο 760 ΚΠολΔ). Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρα 532, 533 παρ. 1, 741 ΚΠολΔ). Πρέπει να σημειωθεί, ότι, ναι μεν δεν έχει κατατεθεί, κατά την άσκηση της έφεσης, το παράβολο που προβλέπεται από το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, όπως προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του νόμο;} 4055/2012 και εν συνεχεία με το άρθρο 93 παρ. 1 του νόμου 4139/2013, η παράλειψη όμως αυτή δεν καθιστά απαράδεκτη την […]
Read moreΠΠΘεσ. αριθμ. 15203/2014 : Αντισυνταγματική η διάταξη περί απαράδεκτου συζητήσεως ενώπιον δικαστηρίου εμπράγματης αγωγής λόγω της μη προσκομίσεως πιστοποιητικού ΕΝ.Φ.Ι.Α.
Αντισυνταγματική η διάταξη περί απαράδεκτου συζητήσεως ενώπιον δικαστηρίου εμπράγματης αγωγής λόγω της μη προσκομίσεως πιστοποιητικού ΕΝ.Φ.Ι.Α. που προβλέπεται από το άρθρο 54α του ν.4174/2013 Αριθμός απόφασης 15203/2014 Αριθμός κατάθεσης κλήσης: 27787/07.11.2013 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Κωνσταντία Εμμανουηλίδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Πέτρο Αλικάκο, Πρωτοδίκη, Χρυσάνθη Νεραντζίδου, Πάρεδρο(επειδή κωλύονται οι λοιποί Τακτικοί Δικαστές) – Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα Ζωή Παπαδοπούλου. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 31 Ιανουαρίου του 2014, για να δικάσει τις με αριθμό κατάθεσης στο Ειρηνοδικείο 11576/2011 διεκδικητική αγωγή και 2435/2013 προσεπίκληση δικονομικού εγγυητή-παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης, που φέρονται προς συζήτηση με την με αριθμό 27787/7-11-2013 κλήση, κατόπιν της με αριθμό 6705/06.8.2013 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, που κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε στο παρόν δικαστήριο, μεταξύ: ΤΗΣ ΚΑΛΟΥΣΑΣ – ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ κύριας αγωγής: …………………………………………………….., κατοίκου Ραχώνας Νομού Πέλλας, που παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου της Κωνσταντίνου Τορπουζίδη (Α.Μ.Δ.Σ.Θ. 6416), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΚΛΗΣΗ – ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ κύριας αγωγής: 1) …………………… του …………………………………. της …………………………, κατοίκου Χαριλάου Θεσσαλονίκης, οδός ………………………………. και 2) …………………………… του …………………… και της …………………………. κατοίκου ομοίως, που παραστάθηκαν αμφότεροι διά της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Μαρίας Τσιάκου (ΑΜΔΣΘ 2941), η οποία κατέθεσε προτάσεις. ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΚΛΗΣΗ – ΠΡΟΣΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΩΝ- ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ παρεμπίπτουσας αγωγής: 1) …………………………………………………………. και της ……………………, κατοίκου …………………………………………………………. Θεσσαλονίκης, οδός ………………………………… αρ. …..και 2) …………………………………….κατοίκου ομοίως, που παραστάθηκαν αμφότεροι διά της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Μαρίας Τσιάκου (ΑΜΔΣΘ 2941), η οποία δήλωσε ότι παραιτείται του δικογράφου της με αρ. κατ. 2435/2013 προσεπίκλησης δικονομικού εγγυητή-παρεμπίπτουσας αγωγής ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΚΛΗΣΗ- ΠΡΟΣΕΠΙΚΛΗΣΗ- ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ παρεμπίπτουσας αγωγής: ……………………… του ………………………………………………., κατοίκου Νέας Μηχανιώνας Θεσσαλονίκης, η οποία δεν παραστάθηκε. ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ δημόσια συζήτηση της υποθέσεως, παραστάθηκαν οι διάδικοι, όπως σημειώνεται παραπάνω και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά, όσα αναφέρονται στα πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως και στις έγγραφες προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Νόμιμα επαναφέρονται προς συζήτηση, με την με αριθμό 27787/7.11.2013 κλήση, η με αριθμό κατάθεσης ενώπιον του Ειρηνοδικείου 11576/7.11.2013 διεκδικητική αγωγή της καλούσας- ενάγουσας κατά των καθ’ ων η κλήση – εναγομένων και η με αριθμό κατάθεσης ενώπιον του Ειρηνοδικείου 2435/4.2.2013 προσεπίκληση δικονομικής εγγυήτριας – παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης των δεύτερων κατά της ……………………………………….., κατόπιν της με αριθμό 6705/6.8.2013 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης που κήρυξε εαυτό καθ’ ύλη αναρμόδιο και τις παρέπεμψε στο παρόν Δικαστήριο. Ωστόσο με προφορική δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου των καθ’ ων η κλήση – προσεπικαλούντων –εναγόντων (παρεμπίπτουσας αγωγής) στο ακροατήριο, η οποία καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, αυτοί παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της με αριθμό κατ. 2435/2013 προσεπίκλησης δικονομικού εγγυητή-παρεμπίπτουσας αγωγής αποζημίωσης κατά της ……………, η οποία αν και κλητεύθηκε νόμιμα για τη σημερινή δικάσιμο (βλ. την με αριθμό 1924γ/20.11.2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Λάμπρου Κουρκουβάτη) δεν παρέστη, οπότε και η εν λόγω προσεπίκληση- παρεμπίπτουσα αγωγή θεωρείται ως μη ασκηθείσα (άρθρα 294,295 ΚπολΔ). Με το Ν.4223/2013 προβλέφθηκε η επιβολή του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) και δη στο άρθρο 1 αυτού ορίζεται «1. Από το έτος 2014 και για κάθε επόμενο έτος επιβάλλεται Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) στα δικαιώματα της παραγράφου 2 του παρόντος, σε ακίνητα που βρίσκονται στην […]
Read moreΕιρ.Ναυπλίου 158/2014: Άκυροι και καταχρηστικοί όροι σε τραπεζικό δάνειο
Άκυροι και καταχρηστικοί όροι σε τραπεζικό δάνειο – Απροειδοποίητη έκδοση διαταγής πληρωμής – Δυσαναλογία παροχής και αντιπαροχής με το δάνειο (νομολογία) Κρίθηκε ότι παραβιάζεται από την Τράπεζα η βαρύνουσα αυτήν υποχρέωση σαφήνειας και διαφάνειας του σχετικού Γενικού Όρου Συναλλαγής, ο οποίος αφορά και τις κρινόμενες Διαταγές Πληρωμής, διότι η αιτούσα είναι άνεργη και είχε δώσει δείγματα συνεπούς και συνεργάσιμου οφειλέτη έχοντας αποπληρώσει πλήρως και εμπροθέσμως έτερο δάνειο προς την καθ’ ης και αν και η Νομική Υπηρεσία της Τράπεζας της υποσχέθηκε ότι πριν από την ενέργεια οποιασδήποτε δικαστικής καταδιωκτικής ενέργειας θα την ειδοποιήσει, εντούτοις προέβη στην έκδοση των επιδίκων διαταγών πληρωμής, προκαλώντας ανεπανόρθωτη σε αυτήν βλάβη εφόσον απειλείται το μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο και δη η κύρια κατοικία της. Κατά τη σύναψη της σύμβασης αν και η καθ’ ης γνώριζε την ύπαρξη και το περιεχόμενο της ΑΠ 1219/01 και άρα την ακυρότητα των ΓΟΣ που την επέβαλε, παρ΄ όλα αυτά κατά την πάγια πρακτική των Τραπεζών («ολική κατάφαση ή ολική άρνηση») της επέβαλε τους άκυρους ΓΟΣ, εκμεταλλευόμενη προς τούτο την οικονομική ανάγκη και απειρία της περί τα νομικά, με αποτέλεσμα να. συναφθούν οι – με φανερή δυσαναλογία παροχή και αντιπαροχή – επίδικες συμβάσεις και να υποστεί υπέρμετρη σε σχέση με την παροχή περιουσιακή βλάβη. Αναστολή εκτέλεσης των επίδικων διαταγών πληρωμής. “Με την υπό κρίση αίτηση της, η αιτούσα ζητεί να ανασταλεί λόγω επαπειλούμενης ανεπανόρθωτου οικονομικής βλάβης η εκτέλεση των υπ’ αριθμ. 417/5-12-2013 και 418/5-32-2013 Διαταγών Πληρωμής του Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου, μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της ανακοπής που έχει ασκήσει κατά της διαταγής αυτής σύμφωνα με το άρθρο 632 του ΚΠολΔ., νομότυπα και εμπρόθεσμα, διότι εκάστη αυτών: α) εκδόθηκε μη νομίμως στηριζομένη στην επίδικη σύμβαση στην οποία εμπεριείχοντο άκυροι Γενικοί Όροι Συναλλαγών (ΑΠ 1219/ 2001, άρθ. 2 παρ. 7 περ. ε’, ια’ Ν. 2251/1994, ΠΑ/ΤΕ 2501/2002, 3587/10-7-2007, ΥΑ Ζ1 798/2008 (ΦΕΚ 1353/Β/11.7.2008) και με αριθμ. 6/2006 απόφαση Ολ.Α.Π), β) δεδομένης της φύσεως των ΓΟΣ, οι οποίοι είναι πάντοτε προδιατυπωμένοι, πολύ περισσότερο δε για αυτούς που προδιατυπώνουν οι τράπεζες, καθίσταται σαφές, ότι οι τράπεζες αποσκοπούν στη σύναψη της σύμβασης ως ενιαίο σύνολο, μη επιδεχόμενων επ’ αυτού καμίας διαπραγμάτευσης και συνεπώς συνάγεται με βεβαιότητα ότι η καθ’ ης δεν θα είχε επιχειρήσει τη σύναψη της σύμβασης χωρίς το άκυρο μέρος. Κατά τα ανωτέρω, η δικαιοπραξία κατά το υπόλοιπο αυτοτελές μέρος δεν είναι ισχυρή, διότι συνάγεται ότι τα μέρη δε θα επιχειρούσαν τη δικαιοπραξία χωρίς το άκυρο μέρος αλλά – ιδίως η καθ’ ης – απέβλεπε σ’ αυτή ως ενιαίο αδιάσπαστο σύνολο (άρθρ. 181 Α.Κ), γ) ενυπάρχει δεδικασμένο (ΑΠ 1219/2000, 1127/2005 και 819/2013) δεσμεύον την καθ’ ης ως μέλος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών (άρθ. 76 παρ. 1. 83, 321. 322, 324, 325, 329 και 331. 699 ΚΠολΔ, ΦΕΚ Β’ 1646/14.08.2008, Λήψη απόφασης επί της υπ’ αριθμ. 294/16.1.2007 Εισήγησης της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού, ΑΠ 516/75 ΝοΒ 23/1258, και άρθ.10 παρ. 20 Ν. 3587/2007 «περί προστασίας Καταναλωτών»), δ) εξεδόθη κατά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος (άρθ. 281 ΑΚ) εκ μέρους της καθ’ ης ή οποία και εγνώριζε την καταχρηστικότητα αυτή, καθιστούν μη ανεκτή την μεταγενέστερη άσκηση του σύμφωνα με τις περί Δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, ε) η αναγραφή επί της σύμβασης ότι η μη αμφισβήτηση της οφειλής εντός 30 ημερών από την λήψη του μηνιαίου λογαριασμού θεωρείται ως ανεπιφύλακτη αποδοχή, αποτελεί πλασματική αναγνώριση χρέους (άρθ. ΑΚ 873), που συνιστά άκυρη δικαιοπραξία ως […]
Read moreΤα δικαιώματα του επιβάτη, όταν ταξιδεύει με πλοίο – αεροπλάνο.
Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και ήδη οι περισσότεροι έχουν ξεκινήσει τις διακοπές τους. Το μέσο για να φτάσουν οι περισσότεροι στα νησιά είναι το πλοίο και συχνά τέτοια εποχή η ταλαιπωρία είναι αρκετά μεγάλη και δεν είναι λίγες οι φορές που το ταξίδι δεν ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς. Γι αυτό οι επιβάτες θα πρέπει να γνωρίζουν τα δικαιώματα τους, όπως υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή της η Ενωση Καταναλωτών Ποιότητα Ζωής (ΕΚΠΟΙΖΩ). 1. Ακύρωση του εισιτηρίου από τον επιβάτη Σε περίπτωση ακύρωσης του εισιτηρίου σας, δικαιούστε να σας επιστραφεί μέχρι και 100% το πόσο της αρχικής τιμής, ανάλογα με το χρόνο ακύρωσής του. Συγκεκριμένα, έως 12 ώρες το ποσό επιστροφής είναι 50%, έως 7 ημέρες 75%, έως 14 ημέρες 100% και σημειώνεται ότι ανεξάρτητα από τον χρόνο ειδοποίησης, το 100% του εισιτηρίου επιστρέφεται όταν υπάρχουν αποδεδειγμένοι λόγοι ανώτερης βίας. Ακόμη, στις παραπάνω περιπτώσεις ακύρωσης επιστρέφονται οι κρατήσεις υπέρ τρίτων και ο ΦΠΑ, και εάν δεν ταξιδέψετε λόγω δική σας ευθύνης, χάνετε το εισιτήριο. 2. Ακύρωση ταξιδιού Με υπαιτιότητα της εταιρείας ο επιβάτης δικαιούται να λάβει πλήρη αποζημίωση ή άλλες αντισταθμιστικές παροχές κατ’ επιλογή του εφόσον: Δεν ενημερώθηκε μία εβδομάδα πριν από την προγραμματισμένη αναχώρηση του ακυρωθέντος δρομολογίου ή δεν ενημερώθηκε τουλάχιστον 12 ώρες πριν από την προγραμματισμένη αναχώρηση και δεν προωθήθηκε με άλλο μέσο στον προορισμό του εντός 12 ωρών από την προγραμματισμένη αναχώρηση του ακυρωθέντος δρομολογίου. Λόγω βλάβης ή ζημίας του πλοίου ο επιβάτης δικαιούται: Να ενημερωθεί εγκαίρως και εφόσον συμφωνήσει να προωθηθεί στον προορισμό του με μέριμνα και δαπάνη της εταιρείας εντός 24 ωρών ή να υπαναχωρήσει και να του επιστραφεί το αντίτιμο του εισιτηρίου. Εφόσον δεν προωθηθεί στον προορισμό του ή δεν υπαναχωρήσει, δικαιούται να του χορηγηθεί από την εταιρεία τροφή και κατάλυμα στο πλοίο ή σε ξενοδοχείο, εφόσον είναι αναγκαία η διανυκτέρευση. Να λάβει χρηματική αποζημίωση διπλάσιας της τιμής εισιτηρίου επιβάτη, εφόσον με υπαιτιότητα της εταιρείας δεν προωθηθεί στον προορισμό του εντός 24 ωρών. 3. Καθυστέρηση του πλοίου Καθυστέρηση Αναχώρησης: Σε περίπτωση καθυστέρησης αναχώρησης του πλοίου για πάνω από 90 λεπτά από την προγραμματισμένη ώρα, λόγω υπαιτιότητας του μεταφορέα, ο επιβάτης δικαιούται: να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση και να του καταβληθεί ως αποζημίωση το αντίτιμο του εισιτηρίου επιβάτη και οχήματος (εάν υπάρχει) ή να του παρασχεθεί πλήρη κάλυψη των εξόδων διατροφής και διαμονής μέχρις ότου αναχωρήσει το πλοίο. Να λάβει αποζημίωση 25%-50% επί της τιμής του εισιτηρίου ανάλογα με το μέγεθος του χρόνου καθυστέρησης. Να λάβει αποζημίωση διπλάσια της τιμής εισιτηρίου επιβάτη καθώς και επιστροφή της τιμής εισιτηρίου του οχήματος, εφόσον με υπαιτιότητα της εταιρείας δεν προωθήθηκε στον προορισμό του εντός 24 ωρών από τον προγραμματισμένο απόπλου. Καθυστέρηση κατά τη διάρκεια του ταξιδιού: Σε περίπτωση καθυστέρησης του πλοίου λόγω βλάβης ή ζημιάς του ή υπαιτιότητας της εταιρείας δικαιούται: Να υπαναχωρήσει και να επιστραφεί η τιμή του εισιτηρίου που αναλογεί για το υπόλοιπο της διαδρομής ή να συνεχίσει το ταξίδι του και να λάβει αποζημίωση 25%-50% επί της τιμής του εισιτηρίου ανάλογα με το μέγεθος του χρόνου καθυστέρησης. Διακοπή του ταξιδίου: Σε περίπτωση που διακοπεί το ταξίδι σε ενδιάμεσο λιμάνι εξαιτίας βλάβης ή ζημιάς του πλοίου και εφόσον δεν προωθήθηκε στον προορισμό του και δεν άσκησε το […]
Read moreΟι τροποποιήσεις των διατάξεων για την αναγκαστική εκτέλεση σύμφωνα με το τελευταίο σχέδιο τροποποιήσεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας
Σύμφωνα με το πρόσφατο σχέδιο τροποποιήσεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚπολΔ), στο 8ο βιβλίο το οποίο περιλαμβάνει τις διατάξεις για την αναγκαστική εκτέλεση έχουν επέλθει σημαντικές τροποποιήσεις με σκοπό κατά τους συντάκτες του να επιταχυνθεί η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, να καταστούν οι διαδικασίες ευέλικτες και να δοθεί η δυνατότητα στους δανειστές να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις τους. Η διατύπωση της παραγράφου 2 του άρθρο 933 σύμφωνα με το τελευταίο σχέδιο τροποποιήσεων του ΚπολΔ έχει ως εξής: «2. Η συζήτηση της ανακοπής προσδιορίζεται υποχρεωτικά μέσα σε εξήντα ημέρες από την κατάθεσή της και γίνεται με τη διαδικασία των άρθρων 686 επ.. Κατά της απόφασης που εκδίδεται δεν επιτρέπεται η άσκηση ένδικων μέσων…». Σύμφωνα με την κρατούσα στη θεωρία και τη νομολογία εκδοχή, η απαγόρευση με νόμο της ασκήσεως ενός ενδίκου μέσου κατά μιας κατηγορίας αποφάσεων ή βουλευμάτων δεν αντιστρατεύεται στη διάταξη του άρθρου 20 § 1 Συντ. 1975. (ΣτΕ 3442/1978.ΝοΒ 27 , Ολ ΑΠ 168/1984, ΝοΒ 32.536, όπου και αγορ. Φαφούτη, ΑΠ 594/1983, ΠοινΧρ ΛΓ 887, ΑΠ 131/1979, ΝοΒ 27.1095, ΑΠ 622/1981, Δ. 643, ΣτΕ 3442/1978, ΝοΒ 27. 624.- Ομοια, Κ. Κεραμεύς, ό. § 5, σ. 20, § 33, σ. 139, Π. Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό δίκαιο, τ. γ/1, 1981, σ. 43, Π. Γέσιου-Φαλτσή, Δ. 13.611, Α. Μπλατσίου, Δ. 13.653). Σύμφωνη με την εκδοχή αυτή είναι και η υπ` αριθ. 48/1982 απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου, που δέχεται, ότι: “…… το κατά μεν την πρώτην των ανωτέρω διατάξεων (δηλ. άρθρον 20 § 1 Συντ.) δικαίωμα παροχής εννόμου προστασίας δεν περιλαμβάνει και το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων…”. Τέλος, σύμφωνη με την παραπάνω εκδοχή είναι και η παγία νομολογία του Γερμανικού Ομοσπ. Συνταγματικού Δικαστηρίου, κατά την ερμηνεία του άρθρου 19, IV γερμ. Συντ. που ήταν και πηγή του αντίστοιχου άρθρου 20 § 1 του δικού μας Συντ. 1975 (BVerfGE 4, 74, 4, 387, 6, 7, 8, 174 11, 233 40, 272, 41, 23, 41,323 44,302 45,363 49,329 54,143), όπως και η κρατούσα εκεί εκδοχή (Duric, στο Maunz-Duric-Herzog, Kommentar zum Gr und-Gesetz, τ. 2, 1983, άρθρο 19W, αριθ. 45, 46). Υπέρ της αντίθετης εκδοχής, δηλαδή της αντισυνταγματικότητας του νόμου που απαγορεύει την άσκηση ενός ενδίκου μέσου, βλ. Κ. Μπέη, Δ. 13.646, Δ. 12.643, Γνωμοδ. Γ.Α. Μαγκάκη-Κ.Μπέη, Δ. 11.322, Ν. Κλαμαρή, Δ. 13.621, P. Gilles, Rechts-Mittel im Zivlprozess, 1972, σ. 3 επ. (και η από 17.10.1984 διάλεξή του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αδημοσίευτη ακόμα στο νομικό τύπο, και οι παραπέρα σ` αυτή παραπομπές). Η ως άνω άποψη αντιμετωπίζει την κριτική έγκριτων νομικών επιστημόνων, που με αφετηρία το σκεπτικό ότι σε καμία Συνταγματική διάταξη δεν προβλέπεται ρητά το δικαίωμα άσκησης ενδίκων μέσων δεν σημαίνει ταυτόχρονα ότι τα ένδικα μέσα δεν κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα. Τα κυριότερα επιχειρήματα υπέρ αυτής της θέσης έχουν ως ακολούθως: α) Το άρθρο 20 παρ 1 του Ελληνικού Συντάγματος με το να κατοχυρώνει πέρα από το δημόσιο δικαίωμα για δικαστική ακρόαση και το επιπρόσθετο δικαίωμα για δικαστική προστασία, καθιερώνει και αντίστοιχη υποχρέωση των δικαστηρίων, ως οργάνων του κράτους να εκδίδουν ορθές αποφάσεις. Αν η εκδιδόμενη δικαστική απόφαση είναι λαθεμένη, τότε προσβάλλεται το δημόσιο δικαίωμα του ηττημένου διάδικου για παροχή δικαστικής προστασίας. Έχει λοιπόν ο ηττημένος διάδικος κατοχυρωμένο δικαίωμα για εναντίωση του στη λαθεμένη δικαστική απόφαση και επιδίωξη δικαστικής προστασίας έναντι αυτής (Διαλεκτική Δικονομικού Δικαίου- Τα συνταγματικά θεμέλια Δικαστικής Προστασίας. Εκδόσεις ΕΥΝΟΜΙΑ-VERLAG Αθήνα 1998, σελ. […]
Read moreΠΟΛ.1106/14.4.2014 Προϋποθέσεις δικαιολόγησης εισοδήματος από μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών
ΠΟΛ.1106/14.4.2014 Προϋποθέσεις δικαιολόγησης εισοδήματος από μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών Αθήνα, 14 Απριλίου 2014 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΓΕΝ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ 1. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΤΜΗΜΑΤΑ: Α΄ , Β΄ , Γ ΄ 2. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΛΕΓΧΩΝ ΤΜΗΜΑ: Α Ταχ. Δ/νση : Καρ. Σερβίας 10 Τ.Κ. : 101 84 Αθήνα Πληροφορίες : Θανάσης Σαφαρής Τηλέφωνο : 210.3375314 FAX : 210. 3375001 ΠΟΛ 1106/2014 ΘΕΜΑ: Προϋποθέσεις δικαιολόγησης εισοδήματος από μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών. Με αφορμή προφορικά και γραπτά ερωτήματα που υποβλήθηκαν στην υπηρεσία μας, αναφορικά με το παραπάνω θέμα, σας γνωρίζουμε τα εξής: Α. Με τις διατάξεις του άρθρου 44 του ν.4141/2013 (ΦΕΚ Α’ 81/05-04-2013), ορίστηκαν τα κατωτέρω: 1.Για τη δικαιολόγηση της συνολικής ετήσιας δαπάνης των άρθρων 16 και 17 του ν.2238/1994, οι φορολογούμενοι κάτοικοι Ελλάδος που αποκτούν μερίσματα που καταβάλλονται από ελληνικές ή αλλοδαπές πλοιοκτήτριες εταιρείες πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία ή εταιρείες χαρτοφυλακίου (holding companies) που κατέχουν άμεσα ή έμμεσα τις μετοχές ή μερίδια των πλοιοκτητριών εταιρειών κατά τα οριζόμενα στοάρθρο 26 του ν. 27/1975, όπως ισχύει, υποβάλλουν είτε με τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος είτε κατά τους διενεργούμενους ελέγχους για σκοπούς της φορολογίας εισοδήματος μόνο τα παρακάτω δικαιολογητικά: – (α) Βεβαίωση είτε της ελληνικής ή αλλοδαπής πλοιοκτήτριας εταιρείας πλοίου υπό ελληνική ή ξένη σημαία είτε της εταιρείας χαρτοφυλακίου (holding company) που κατέχει άμεσα ή έμμεσα τις μετοχές της πλοιοκτήτριας και διανέμει το μέρισμα από την οποία θα προκύπτουν τα στοιχεία του φορολογούμενου ως μετόχου της εταιρείας, το καταβληθέν σε αυτόν μέρισμα και το όνομα του πλοίου (αριθμός και λιμένας νηολόγησης, αριθμ. ΙΜΟ) από την εκμετάλλευση του οποίου προκύπτει το σχετικό μέρισμα. – (β) Στην περίπτωση που το μέρισμα καταβάλλεται από αλλοδαπή πλοιοκτήτρια πλοίου με ξένη σημαία, αντίγραφο της σχετικής άδειας εγκατάστασης στην Ελλάδα της διαχειρίστριας εταιρείας που, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 25 του ν. 27/1975, ασχολείται αποκλειστικά με τη διαχείριση, εκμετάλλευση ή ναύλωση πλοίων και βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου ότι έχει δηλωθεί και αναληφθεί από αυτήν η διαχείριση του συγκεκριμένου πλοίου. – (γ) Αντίγραφο της μοναδικής βεβαίωσης εισαγωγής συναλλάγματος (ΒΑΣ) των αντιστοίχων ποσών ή βεβαίωση εκχώρησης συναλλάγματος. Τα σχετικά πρωτότυπα αναζητούνται από την αρμόδια αρχή. – Επισημαίνεται ότι τα παραπάνω ισχύουν και για την δικαιολόγηση των αντικειμενικών δαπανών και υπηρεσιών και των δαπανών απόκτησης περιουσιακών στοιχείων των άρθρων 31 και 32 του ν.4172/2013 (ΦΕΚ 167/Α΄23.7.2013), που πραγματοποιούνται από την 1.1.2014 και μετά. 2. Η καταβολή του μερίσματος μπορεί να γίνεται και μέσω της διαχειρίστριας εταιρείας, η οποία μπορεί να βεβαιώνει και τη λήψη του μερίσματος. Στην περίπτωση αυτή η διαχειρίστρια δεν υποχρεούται σε εγγραφή του ποσού του μερίσματος στα βιβλία τα οποία τηρεί. Τα εκ της εισαγωγής του συναλλάγματος ποσά επιτρέπεται να καταβάλλονται σε νομικά πρόσωπα συμφερόντων του δικαιούχου του ποσού που εισάγεται. 3. Οι ανωτέρω προϋποθέσεις εφαρμόζονται και επί των εκκρεμών υποθέσεων ελέγχου. 4. Τα δικαιολογητικά της παραγράφου 1, με την εξαίρεση του δικαιολογητικού υπό το στοιχείο γ΄, υποβάλλονται και σε κάθε άλλη περίπτωση που ελέγχεται κατά νόμο η προέλευση του εισοδήματος που αναφέρεται σε μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών ή εταιρειών χαρτοφυλακίου. Β. Για την ορθή εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων, δίδονται οι εξής διευκρινίσεις: 1. Σε κάθε περίπτωση, στις βεβαιώσεις μερισμάτων που καταβάλλονται από ελληνικές ή αλλοδαπές πλοιοκτήτριες εταιρείες πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία ή εταιρείες χαρτοφυλακίου […]
Read moreΦορολογία κατοίκων εξωτερικού
Φορολογία κατοίκων εξωτερικού Tο ζήτημα της φορολόγησης των κατοίκων του εξωτερικού έχει αρχίσει να μας απασχολεί ιδιαίτερα, όχι εξαιτίας της ήδη και από χρόνια υπάρχουσας ομογένειας, αλλά κυρίως εξαιτίας της τάσης μετανάστευσης που διακρίνει την Ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της ολοένα αυξανόμενης ανεργίας. Βέβαια η φυγή ενός Έλληνα πολίτη δεν τον κατατάσσει αυτόματα και ως κάτοικο εξωτερικού, καθώς τις περισσότερες φορές είναι σύντομη και αφορά πρόσκαιρους βιοποριστικούς λόγους. Το ζήτημα της φορολόγησης των κατοίκων του εξωτερικού σύμφωνα με το moneyguru.gr για ευνόητους λόγους απασχόλησε και τη φορολογική διοίκηση της χώρας από το 2011 και έπειτα. Η πρώτη ουσιώδης αλλαγή έγινε το Μάρτιο του 2011 με το νόμο 3943/2011 όπου με το άρθρο 12 τροποποιήθηκαν πολλές έννοιες και προβλέψεις του κώδικα φορολογίας εισοδήματος αναφορικά με τους κατοίκους εξωτερικού. Το βασικό που πρέπει να ξέρουμε είναι ότι: «Σε φόρο για το παγκόσμιο εισόδημά του υπόκειται κάθε φυσικό πρόσωπο, το οποίο έχει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του στην Ελλάδα. Σε φόρο για το εισόδημα που προκύπτει στην Ελλάδα υπόκειται κάθε φυσικό πρόσωπο, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του». Αυτό λοιπόν σημαίνει ότι ως Έλληνες φορολογούμαστε στην Ελλάδα, για το παγκόσμιο εισόδημα μας, εκτός αν αποδείξουμε ότι είμαστε κάτοικοι εξωτερικού. Πως ορίζεται όμως ο κάτοικος εξωτερικού; Ο νόμος όπως ισχύει θεωρεί ως κάτοικο εξωτερικού όποιον η διαμονή του «…η οποία υπερβαίνει τις εκατόν ογδόντα τρεις ημέρες συνολικά μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος». Άρα λοιπόν πρέπει να έχουμε υπόψη μας το βασικό κανόνα, ότι διαμονή στην Ελλάδα άνω των 183 ημερών το έτος τεκμαίρεται η Ελλάδα ως φορολογική κατοικία ενώ διαμονή άνω των 183 ημερών ανά έτος στο εξωτερικό τεκμαίρεται το εξωτερικό ως φορολογική κατοικία. Γιατί όμως έχει σημασία η εξακρίβωση ή όχι της φορολογικής κατοικίας; Για τον τρόπο φορολόγησης. Αυτό συμβαίνει διότι με το άρθρο 8 του Ν.4110/2013, ο νομοθέτης υποχρέωσε όλους τους κατοίκους εξωτερικού σε υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος ακόμη και αν δεν έχουν πραγματικό εισόδημα στην Ελλάδα, αλλά τεκμαρτό, δηλαδή αν έχουν κάποιο περιουσιακό στοιχείο. Ταυτόχρονα λοιπόν ο αποδειγμένα κάτοικος εξωτερικού απαλλάσσεται από τα τεκμήρια διαβίωσης για την υποβολή της δήλωσης αυτής. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Τι συμβαίνει με όσους έχουν περιουσία στην Ελλάδα Προφανώς εφόσον δουλεύει στο εξωτερικό, σαφώς θα έχει υποχρέωση δήλωσης στο κράτος διαμονής του. Όμως εφόσον έχει ένα σπίτι στην Ελλάδα άρα έχει τεκμαρτά εισοδήματα, οπότε πρέπει να κάνει δήλωση στην Ελλάδα. Πριν το κάνει αυτό πρέπει να αποδείξει ότι κατοικούσε στο εξωτερικό περισσότερες από 183 ημέρες μέσα στο 2013. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να λάβει από τη χώρα διαμονής του ένα πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας και να το καταθέσει στις Ελληνικές φορολογικές αρχές ορίζοντας επίσης υποχρεωτικά αντίκλητο στην Ελλάδα και μεταφέροντας τις φορολογικές του υποχρεώσεις στην ΔΟΥ κατοίκων εξωτερικού. Τα βασικά δικαιολογητικά για την απόδειξη περιγράφονται στην ΠΟΛ 1136/2013 και εν συντομία περιλαμβάνουν: “(α) βεβαίωση από την αρμόδια φορολογική αρχή του κράτους όπου δηλώνουν κάτοικοι, από την οποία να προκύπτει ότι είναι φορολογικοί κάτοικοι αυτού του κράτους ή (β) Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η προσκόμιση κάποιων από τα ανωτέρω δικαιολογητικά από την αρμόδια φορολογική αρχή, […]
Read more