ΑΠ 50/2016 Αναίρεση απόφασης Εφετείου που έκρινε συνυπαιτιότητα σε τροχαίο ατύχημα. Πραγματικά περιστατικά. Διδάγματα κοινής πείρας. Αιτιώδης συνάφεια. Υπόκεινται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.
ΑΠ 50/2016 Αναίρεση απόφασης Εφετείου που έκρινε συνυπαιτιότητα σε τροχαίο ατύχημα. Πραγματικά περιστατικά. Διδάγματα κοινής πείρας. Αιτιώδης συνάφεια. Υπόκεινται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Ανέφικτος έλεγχος της υπαιτιότητας του οδηγού της μηχανής. Αριθμός 50/2016 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Δ’ Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου -Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Ειρήνη Καλού και Σοφία Ντάντου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του, στις 6 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ: Του αναιρεσείοντος: …, κατοίκου Περιστερίου Αττικής, ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Άννα Τσουλφίδου. Των αναιρεσιβλήτων: 1) …, κατοίκου Αλίμου Αττικής και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία «GENERALI HELLAS ΑΑΕ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Σωτηρία Βελέντζα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-11-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1992/2012 μη οριστική, 1446/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4497/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-2-2015 αίτηση του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς διάβασε την από 22-10-2015 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της από 12-2-2015 αιτήσεως για αναίρεση της 4497/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς τους πρώτο και πέμπτο λόγους της. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τις διατάξεις των άρθρων 914, 330, 297 και 298 ΑΚ προκύπτει ότι προϋποθέσεις της ευθύνης προς αποζημίωση είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, το παράνομο της πράξης ή της παράλειψης αυτού και η ύπαρξη μεταξύ της πράξης ή της παράλειψης και της ζημίας που επήλθε αιτιώδους συνάφειας, η οποία υπάρχει όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ήταν ικανή και μπορούσε, αντικειμενικό να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε κυριαρχικώς ως αποδειχθέντα, επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή, από το δικαστήριο της ουσίας, των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συναφείας. Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του ν. Γ.Π.Ν./1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων οχημάτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Εξάλλου, η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας δεν θεμελιώνει αυτή καθαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθέντος αποτελέσματος. Εξάλλου ο λόγος αναιρέσεως που προβλέπεται από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται όταν η απόφαση […]
Read moreΠΠρΑθ 1013/2016 : Ανάκληση δωρεάς ακινήτου – Καταδίκη σε δήλωση βούλησης – Αναμεταβίβαση κυριότητας ακινήτου – Αναγνωριστική αγωγή – Βιβλία διεκδικήσεων – Έκτακτη χρησικτησία – Ένσταση ιδίας κυριότητας.
ΠΠρΑθ 1013/2016 Ανάκληση δωρεάς ακινήτου – Καταδίκη σε δήλωση βούλησης – Αναμεταβίβαση κυριότητας ακινήτου – Αναγνωριστική αγωγή – Βιβλία διεκδικήσεων – Έκτακτη χρησικτησία – Ένσταση ιδίας κυριότητας -. Για το παραδεκτό της αγωγής για αναγνώριση ανάκλησης δωρεάς δεν απαιτείται η εγγραφή της στα βιβλία διεκδικήσεων λόγω του ενοχικού της χαρακτήρα. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η αγωγή αυτή δεν υπόκειται σε εγγραφή στα βιβλία διεκδικήσεων ακόμη και όταν σε αυτήν σωρεύεται εκτός από την καταδίκη του εναγόμενου σε δήλωση βουλήσεως και (συμβατική) αξίωση για την παράδοση του ακινήτου στο οποίο αναφέρεται η οφειλομένη δήλωση, γιατί αντικείμενο της δίκης και στην περίπτωση αυτή δεν είναι το ακίνητο του οποίου η παράδοση ζητείται, αλλά μόνο η αξίωση του ενάγοντος (ενοχικό δικαίωμα) να απαιτήσει από τον εναγόμενο την παράδοση του πράγματος. Αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος απέκτησε την κυριότητα των δωρηθέντων οριζοντίων ιδιοκτησιών με τα προσόντα της έκτακτης χρησικτησίας, καθόσον νεμόταν αυτά για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της εικοσαετίας, ήτοι από 5-3-1982 μέχρι το χρόνο της ανάκλησης της δωρεάς από τον ενάγοντα πατέρα του στις 30-8-2007, η οποία επιδόθηκε στον εναγόμενο στις 4-9-2007. Αποδοχή ως κατʼ ουσίαν βάσιμης της προβαλλόμενης από τον εναγόμενο ένστασης ιδίας κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία. Απόρριψη αγωγής. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΝΟΧΙΚΟ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Αριθμός Απόφασης: 1013/2016 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Χαρίκλεια Τσαγγαρού, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Ευστράτιο Πατινίδη, Πρωτοδίκη – Εισηγητή, Παναγιώτα Πόντου, Πρωτοδίκη και από την Γραμματέα Μαρία Αντωνοπούλου. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του, στην Αθήνα, στις 16 Οκτωβρίου 2014, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: …, κατοίκου Αχαρνών Ν. Αττικής (οδός …), ο οποίος παραστάθηκε μετά των πληρεξούσιων δικηγόρων του Ιωάννη Σχινά και Νικολάου Κυπριώτη. ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: …, κατοίκου Κρυονερίου Ν. Αττικής (οδός …), ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του Νικολάου Δάρα. Ο ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή η από 21-9-2007 αγωγή του, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με Γ.Α.Κ. 203662/24-9-2007 και με Α.Κ.Δ. 8796/2007, προσδιορίστηκε προς συζήτηση αρχικά για τις 8-1-2009 και κατόπιν αναβολών για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο. Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, αφού ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους, ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα εκτίθενται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 505 ΑΚ ο δωρητής έχει δικαίωμα να ανακαλέσει τη δωρεά αν ο δωρεοδόχος φάνηκε με βαρύ παράπτωμα αχάριστος απέναντι στο δωρητή, στο σύζυγο ή σε στενό συγγενή του και ιδίως αν αθέτησε την υποχρέωση του να διατρέφει το δωρητή. Ως αχαριστία κατά την έννοια της άνω διατάξεως, δικαιολογούσα την ανάκληση της δωρεάς, νοείται η έλλειψη συναισθήματος ευγνωμοσύνης του δωρεοδόχου προς το δωρητή, που εκδηλώνεται με βαριά υπαίτια και δυνάμενη να καταλογισθεί αντικοινωνική συμπεριφορά ή διαγωγή του δωρεοδόχου προς το δωρητή ή το σύζυγο ή στενό συγγενή του και αντιβαίνει σε κανόνες δικαίου ή σε κρατούσες στην κοινωνία αντιλήψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Ειδικότερα αχαριστία μπορεί, κατά τις περιστάσεις, να αποτελεί η χωρίς σοβαρό λόγο αδιαφορία του δωρεοδόχου, γενικώς για την τύχη του δωρητή, όταν ο τελευταίος έχει ανάγκη από περίθαλψη, έστω και αν ο δωρεοδόχος, που αδιαφορεί για την τύχη του, δεν […]
Read moreΠΠρΑθ 875/2016 : Κοινοτικό Σήμα – Κανονισμός 207/2009 – Αγωγή περί άρσης της προσβολής του σήματος και παράλειψης αυτής στο μέλλον. Κίνδυνος σύγχυσης. Εφαρμογή του κανόνα της διπλής ταυτότητας σημάτων και προϊόντων/υπηρεσιών (double identity), επί της οποίας δεν απαιτείται η συνδρομή κινδύνου σύγχυσης.
ΠΠρΑθ 875/2016 Κοινοτικό Σήμα – Κανονισμός 207/2009 – Αγωγή περί άρσης της προσβολής του σήματος και παράλειψης αυτής στο μέλλον -. Κίνδυνος σύγχυσης. Εφαρμογή του κανόνα της διπλής ταυτότητας σημάτων και προϊόντων/υπηρεσιών (double identity), επί της οποίας δεν απαιτείται η συνδρομή κινδύνου σύγχυσης. Δεκτή εν μέρει η αγωγή. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΜΗΜΑ ΕΙΔΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ Αριθμός Απόφασης 875/2016 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Αποτελούμενο από τις Δικαστές Ιωάννα Μάμαλη, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Ευγνωσία Κελεσίδου, Πρωτοδίκη, Καλλιόπη Σμπυρούνια, Πρωτοδίκη-Εισηγήτρια και από τη γραμματέα Αικατερίνη Αλεξοπούλου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 07 Οκτωβρίου 2015, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Της ενάγουσας: αλλοδαπής εταιρίας με την επωνυμία «Northern & Shell Worldwide Limited», η οποία έχει την έδρα της στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Εμμανουήλ Μαρκάκη. Των εναγομένων : 1) …, κατοίκου Αθηνών, ο οποίος παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου του Ελένης Ρωμανού και 2) της εταιρείας με την επωνυμία «MEDIA POWER ΕΠΕ» και δ.τ. «ΤΗΕ WEB POWER», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 22-06-2015 αγωγή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθμό κατάθεσης 67913/2298/2015, προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο οικείο πινάκιο. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και στις προτάσεις τους. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ I. Στο άρθρο 271 ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 29 του ν. 3994/2010 (ΦΕΚ Α 165/25.07.2011, διαλαμβάνονται τα εξής: «1. Αν ο εναγόμενος δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση ή εμφανιστεί και δε λάβει μέρος σε αυτή κανονικά, το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν η αγωγή και η κλήση για συζήτηση επιδόθηκαν σε αυτόν νόμιμα και εμπρόθεσμα. 2. Αν η αγωγή και η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκαν εμπρόθεσμα, το δικαστήριο κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση. Διαφορετικά συζητεί την υπόθεση ερήμην του εναγόμενου. 3. Στην περίπτωση ερημοδικίας του εναγόμενου, οι περιεχόμενοι στην αγωγή πραγματικοί ισχυρισμοί του ενάγοντος θεωρούνται ομολογημένοι, εκτός αν πρόκειται για γεγονότα για τα οποία δεν επιτρέπεται ομολογία και η αγωγή γίνεται δέκτη, εφόσον κρίνεται νομικά βάσιμη και δεν υπάρχει ένσταση που εξετάζεται αυτεπαγγέλτως». Η ισχύς του ως άνω αναφερόμενου ν. 3994/2011, ο οποίος τροποποίησε εκτεταμένως τον ΚΠολΔ, άρχισε εν γένει, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 77 αυτού, από τη δημοσίευση του στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, δηλαδή από την 25.07.2011 (ΦΕΚ Α’ 165/25.07.2011). Από δε τη διατύπωση της ως άνω αντικατασταθείσας διάταξης του άρθρου 271 ΚΠολΔ, συνάγονται τα ακόλουθα: αχ ο εναγόμενος δεν παρασταθεί κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο ή δεν παρασταθεί σε αυτή κανονικά, το δικαστήριο εξετάζει το νόμιμο και εμπρόθεσμο της σε αυτόν επίδοσης της αγωγής και της κλήσης προς συζήτηση και, εφόσον διαπιστωθεί ότι η επίδοση δεν πάσχει, δικάζει το συγκεκριμένο απολειπόμενο διάδικο ερήμην (διαφορετικά, σε περίπτωση μη νόμιμης ή μη εμπρόθεσμης κλήτευσης, κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση)- στη συνέχεια, το δικαστήριο, αφού ελέγξει αυτεπαγγέλτως το παραδεκτό και το νόμω βάσιμο της αγωγής (βλ. ΕφΠειρ 444/1987, ΠειρΝ 1987, 106), και εφόσον δεν συντρέχει […]
Read moreΕφΑθ 1143/2016 Εφαρμογή της ειδικής διαδικασίας του 681Δ ΚΠολΔ και στα ιστολόγια.
Με το άρθρο 681Δ ΚΠολΔ καθιερώνεται ειδική διαδικασία εκδίκασης των διαφορών που αφορούν σε προσβολές από δημοσιεύματα ή ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές. Ειδικότερα κατά την παρ. 1 του άρθρου αυτού κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666 παρ. 1, 667, 671 παρ. 1-3, 672 και 673-676 ΚΠολΔ δικάζονται από το καθ’ύλην αρμόδιο δικαστήριο όλες οι διαφορές που αφορούν σε αποζημιώσεις οποιασδήποτε μορφής περιουσιακής ζημίας ή ηθικής βλάβης που προκλήθηκε διά του τύπου ή με ραδιοφωνικές ή τηλεοπτικές εκπομπές και οι συναφείς προς αυτές αξιώσεις προστασίας της προσωπικότητας των προσβληθέντων. Από την ευρύτητα της διατύπωσης της διάταξης του άρθρου 681Δ παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι στην εν λόγω ειδική διαδικασία υπάγονται όλες οι αγωγές που αποσκοπούν στην αποκατάσταση κάθε περιουσιακής ζημίας ή στην ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, καθώς και οι κάθε μορφής αξιώσεις προστασίας των προσώπων, των οποίων η περιουσία ή η προσωπικότητα προσεβλήθη από δημοσίευμα ή τηλεοπτική ή ραδιοφωνική εκπομπή του έντυπου ή ηλεκτρονικού τύπου, ασχέτως της ιδιότητας του εναγομένου, ο οποίος, καθώς ο νόμος δεν διακρίνει, μπορεί να είναι οποιοδήποτε πρόσωπο, του οποίου η συμπεριφορά προσέβαλε την προσωπικότητα του ενάγοντος (ΑΠ 1900/2006, ΧρΙΔ 2007/433). Η προαναφερόμενη διάταξη καθώς και αυτή του άρθρου μόνου παρ. 1 του ν. 1178/1981 “περί αστικής ευθύνης του τύπου και άλλων τινών διατάξεων”, όπως τροποποιήθηκε με το ν. 2243/1994, εφαρμόζονται αναλόγως και επί προσβολών της προσωπικότητας οι οποίες συντελούνται στο διαδίκτυο μέσω ηλεκτρονικών ιστοσελίδων ή άλλων ιστοτόπων που λειτουργούν ως διεθνές μέσο διακίνησης πληροφοριών δεδομένου ότι για τις προσβολές αυτές δεν υπάρχει ιδιαίτερο θεσμικό πλαίσιο και η αντιμετώπισή τους δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με την αναλογική εφαρμογή της ήδη υπάρχουσας νομοθεσίας για τις προσβολές της προσωπικότητας μέσω του έντυπου (εφημερίδες, περιοδικά) ή του ηλεκτρονικού (τηλεόραση, ραδιόφωνο) τύπου, αφού και η διαδικτυακή πληροφόρηση δεν διαφέρει ως προς τα ουσιώδη στοιχεία της από εκείνη που παρέχεται από τον ηλεκτρονικό τύπο, ιδίως δε ως προς τα ιδιαίτερα εκείνα χαρακτηριστικά της που οδήγησαν τον νομοθέτη στην καθιέρωση ειδικής διαδικασίας για την εκδίκαση των διαφορών που ανακύπτουν από την λειτουργία τους, ήτοι την εμβέλεια δράσης του, που μάλιστα στο διαδίκτυο είναι παγκόσμια, και συνακόλουθα του αριθμού των αποδεκτών όσων διά αυτού διαδίδονται, που μεγεθύνει την προσβολή εκείνου που θίγεται από τη διάδοση συκοφαντικών, δυσφημιστικών ή εξυβριστικών ισχυρισμών (βλ. ΑΠ 1596/2011 σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΑΘ 3071/2014 σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΔωδ 220/2013 σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΔωδ. 36/2011 σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΠειρ 680/2009 σε ΤΝΠ ΔΣΑ, ΕφΑΘ 8962/2006 σε ΤΝΠ Νόμος). Η άποψη ότι ελλείψει νομοθετικής ρύθμισης για τους ιστοτόπους η προσήκουσα διαδικασία είναι όχι η ανωτέρω διαδικασία που καθιερώνεται με τη διάταξη του άρθρου 681Δ ΚΠολΔ αλλά η τακτική διαδικασία, παραβλέπει το σύνολο των ιστολογιών που έχουν ειδησεογραφικό/ενημερωτικό περιεχόμενο μη αρκούμενα εκ του σκοπού τους μόνο σε ανταλλαγή απόψεων, ιδεών, σκέψεων και αναλύσεων μέσω διαδραστικής επικοινωνίας των χρηστών τους, κυρίως όμως παραβλέπει την αναγκαιότητα ταχείας εκδικάσεως των αναφυουσών διαφορών, σκοπό δηλαδή που επιτελεί η διάταξη του άρθρου 681Δ ΚΠολΔ της οποίας η καθιέρωση αποβλέπει στην ταχεία περάτωση των δικών και την επίτευξη οικονομίας χρόνου και δαπάνης, λόγω της φύσης των εν λόγω διαφορών και του κινδύνου συχνότητας αυτών, ανάγκη δηλαδή που εξυπηρετεί καταλληλότερα η ανωτέρω διάταξη (βλ. και Βαθρακοκοίλη ερμηνεία στο άρθρο […]
Read moreΑΠ 1304/2014: Ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος, προταθείσα το πρώτον σε μετ’ αναβολήν δίκη.
Ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να προβάλλει την ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος στην πρωτοβάθμια δίκη μετά την έναρξη αυτής. Αν ο κατηγορούμενος εμφανισθεί ο ίδιος και ζητήσει αναβολή, χωρίς να προβάλει αντιρρήσεις ως προς τυχόν ακυρότητα της επίδοσης της κλήσεως ή του κλητηρίου θεσπίσματος, κατά παραδοχή δε του αιτήματός του αναβληθεί η δίκη σε ρητή δικάσιμο, η οποιαδήποτε ακυρότητα της επίδοσης δεν καλύπτεται. Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση που αναβληθεί η συζήτηση σε ρητή δικάσιμο λόγω απεργίας ή πέρατος του ωραρίου του γραμματέα της έδρας, ή για σημαντικό αίτιο που αναγγέλθηκε στο δικαστήριο από τον συνήγορο του κατηγορουμένου ή από άλλο πρόσωπο (άγγελο), για λογαριασμό του απόντος κατηγορουμένου, ή αν ζητηθεί αναβολή από συγκατηγορούμενο και αυτή δοθεί για όλους, οπότε η περί αναβολής απόφαση επέχει θέση κλητεύσεως του κατηγορουμένου. ΠοινΧρον 2016/2012
Read moreAΠ 181/2016 : "Το δικαστήριο οφείλει να ερευνήσει την κατ’ ουσίαν συνδρομή λόγου που εμποδίζει την αυτοπρόσωπη εµφάνιση του συνηγόρου της επιλογής του, διότι αν απορρίψει το αίτηµα του κατηγορουµένου να τον εκπροσωπήσει συγκεκριµένος δικηγόρος, παρ’ ότι δέχεται ότι συντρέχουν οι όροι του άρθρου 349 ΚΠοινΔ, επέρχεται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας κατά το άρθρο 171 αρ. 1 στοιχ. δ’ του ΚΠοινΔ.".
AΠ 181/2016 : “Το δικαστήριο οφείλει να ερευνήσει την κατ’ ουσίαν συνδρομή λόγου που εμποδίζει την αυτοπρόσωπη εµφάνιση του συνηγόρου της επιλογής του, διότι αν απορρίψει το αίτηµα του κατηγορουµένου να τον εκπροσωπήσει συγκεκριµένος δικηγόρος, παρ’ ότι δέχεται ότι συντρέχουν οι όροι του άρθρου 349 ΚΠοινΔ, επέρχεται απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας κατά το άρθρο 171 αρ. 1 στοιχ. δ’ του ΚΠοινΔ.” Αριθμός 181/2016 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Μπουρνάκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Βασίλειο Καπελούζο, Πάνο Πετρόπουλο – Εισηγητή και Δημήτριο Γεώργα, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Ιανουαρίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Σπυροπούλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου Ν. Π. του Γ., κατοίκου … που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του ΒΠ, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 19397/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1)Ά. σύζυγο Γ. Μ., 2) Γ. Μ. του Δ., κάτοικοι …., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους ΚΣ, 3)Α. Μ. του Κ., 4)Α. Κ. του Ι., 5)Ε. Μ. του Ι. και 6)Μ. Μ. του Κ., κάτοικοι … που παραστάθηκαν με τον ίδιο ως άνω δικηγόρο.Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων – κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Αυγούστου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 932/2015.Αφού άκουσεΤους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τις διατάξεις του άρθρου 349 παρ. 1 και 2 του ΚΠοινΔ, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο εκδικάσεως της προκειμένης υποθέσεως (4-5-2015), προκύπτει ότι το δικαστήριο μετά από πρόταση του Εισαγγελέα ή και αυτεπάγγελτα μπορεί να διατάξει την αναβολή της δίκης για λόγους ανώτερης βίας, με αίτημα δε κάποιου από τους διαδίκους, μια μόνο φορά για σοβαρούς λόγους υγείας ή λόγους ανωτέρας βίας. Η αναβολή χορηγείται με αίτημα του διαδίκου για λόγο που αφορά αυτόν ή το συνήγορό του, δεν μπορεί να υπερβεί τους τρεις μήνες, και διατάσσεται μόνο για σοβαρούς λόγους υγείας, οι οποίοι αποδεικνύονται με έγγραφο νοσηλευτικού ιδρύματος. Οι λόγοι αυτοί προσδιορίζονται στην απόφαση, η οποία πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη.Εξάλλου η κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, απαιτείται όχι μόνον για την απόφαση περί της ενοχής, δηλ. την καταδικαστική ή απαλλακτική για την κατηγορία απόφαση του δικαστηρίου, αλλά για όλες τις αποφάσεις, ανεξάρτητα αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε. Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση που απορρίπτει την αίτηση του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης λόγω σημαντικών αιτιών κατά το άρθρο 349 του ΚΠοινΔ, πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, παρά το ότι η παραδοχή ή απόρριψη τέτοιας αιτήσεως έχει […]
Read moreΑΠ 1618/2010 – Τμ. Δ’ (Πολ.) : Οριζόντια ιδιοκτησία – Πυλωτή – Χώροι στάθμευσης.
Η pilotis (πυλωτή), δηλαδή ο ελεύθερος ημιυπαίθριος χώρος του ισογείου τμήματος του κτηρίου, μπορεί να μην καταλαμβάνει ολόκληρο το ισόγειο, αλλά το 50% αυτού τουλάχιστον, εφόσον προβλέπεται από την οικοδομική άδεια, στο οποίο όμως δεν περιλαμβάνονται οι χώροι κλιμακοστασίων, ανελκυστήρων και εισόδων που βρίσκονται στο υπόγειο. Το υπόλοιπο τμήμα και μέχρι το 50% μπορεί να είναι, σύμφωνα με την οικοδομική άδεια, πανταχόθεν περίκλειστο, οπότε δεν περιλαμβάνεται στην πυλωτή και δεν είναι κοινόκτητος και κοινόχρηστος χώρος. Ο χώρος της πυλωτής δεν προσμετράται στο συντελεστή δόμησης, ο δε λοιπός περίκλειστος χώρος του ισογείου προσμετράται, εκτός εάν αποτελεί χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων. Το περίκλειστο μέρος του ισογείου του κτηρίου, αφού δεν αποτελεί κοινόχρηστο και κοινόκτητο μέρος της οικοδομής, μπορεί να αποτελεί αυτοτελή διαιρεμένη ιδιοκτησία ή να ανήκει ως παρακολούθημα σε κάποια ιδιοκτησία ή της οικοδομής (βλ. ΑΠ 1131/2003, ΑΠ 1441/2006). Όμως, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 13 § 1 και 3, 4 § 1 του Ν. 3741/1929, συνάγεται ότι, παρόλο που δεν μπορεί στην πυλωτή να αποκτηθεί δικαίωμα κυριότητας, εντούτοις, με την πράξη σύστασης των οριζόντιων ιδιοκτησιών ή με μεταγενέστερη συμφωνία μεταξύ όλων των συνιδιοκτητών, η οποία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και υποβάλλεται σε μεταγραφή, μπορεί εγκύρως να ρυθμισθεί η χρήση του ακαλύπτου αυτού χώρου της πυλωτής μέσω παραχώρησης δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης ορισμένου από τα εν λόγω κοινόχρηστα και κοινόκτητα πράγματα-τμήματα της πυλωτής σε ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων της ίδιας οικοδομής, δεδομένου ότι με την συμφωνία αυτή δεν αναιρείται η συγκυριότητα των οροφοκτητών επί της πυλωτής, αλλά η χρήση. Οι συγκεκριμένοι χώροι της πυλωτής είναι δηλαδή κοινόκτητοι και κοινόχρηστοι επί των οποίων έχει παραχωρηθεί δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως σε συγκεκριμένους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων της ίδιας οικοδομής και έχουν χαρακτήρα παρακολουθηματικό της οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμερίσματος ή ορόφου) και συνεπώς δεν είναι δυνατή ούτε η αυτοτελής διάθεση αυτών, ούτε η παραχώρηση της αποκλειστικής χρήσης αυτών σε τρίτο, μη ιδιοκτήτη (βλ. ΑΠ 2174/2009). Στην προκείμενη υπόθεση η επίδικη θέση σταθμεύσεως που ανήκει στον αναιρεσίβλητο, εφόσον είναι περίκλειστη σύμφωνα με την οικοδομική άδεια και εφόσον ο ελεύθερος ημιυπαίθριος χώρος καταλαμβάνει τουλάχιστον το 50%, δεν είναι κοινόκτητο και κοινόχρηστο μέρος. Αυτός ο λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος, επειδή το Εφετείο δεν υπέπεσε σε λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση των προσκομισθέντων μετ’ επικλήσεως εγγράφων από τους αναιρεσείοντες, αλλά αφού τα ανέγνωσε σωστά, τα συνεκτίμησε ορθά μαζί με τα άλλα αποδεικτικά μέσα και κατέληξε σε διαφορετικό πόρισμα από αυτό που οι αναιρεσείοντες θεωρούν ορθό. Απορρίπτει την από 20 Δεκεμβρίου 2007 αίτηση των Χ1, κ.λπ. για αναίρεση της 796/2007 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς. areiospagos.gr
Read moreΕιρΡοδ ΔιατΠληρ 300/2015 : Έκδοση Διαταγής Πληρωμής κατά ΝΠΔΔ (Δήμου) από τα πολιτικά δικαστήρια, λόγω σύμβασης απευθείας ανάθεσης παροχής υπηρεσιών.
Το Δικαστήριο κρίνει ότι η παραπάνω σύμβαση συνάφθηκε εξ αρχής ως ιδιωτικού δικαίου, δεδομένου ότι συνάφθηκε με απευθείας ανάθεση και δεν προηγήθηκε κανονιστική πράξη κατάρτισης όρων διαγωνισμού, η οποία θα προσέδιδε υπερέχουσα θέση στο αντισυμβαλλόμενο μέρος και υποχρεωτική προσχώρηση στους όρους του διαγωνισμού από την αιτούσα ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Αντίθετα, δηλαδή η σύμβαση καταρτίσθηκε σε ισοτιμία των συμβαλλομένων μερών, χωρίς υπερκείμενη εξουσία βούλησης του καθ’ ου, σε κάθε δε περίπτωση η δημιουργία ιστοσελίδας του δικτυακού τόπου προβολής και διαφήμισης, που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης, αφορά όχι δημόσια κτήση ή περιουσία αλλά ιδιωτική περιουσία του Δήμου, ώστε κατόπιν αυτού να διέπεται από τους κανόνες του ιδιωτικού δικαίου. Επίσης ο μη δημόσιος περιουσιακός χαρακτήρας της σύμβασης αυτής προκύπτει και από το σύμφωνα με τη σύμβαση γεγονός πως η εν λόγω παροχή-διαφήμιση με την κατάρτιση-δημιουργία της ιστοσελίδας δεν αφορά την προβολή περιουσιακών στοιχείων και οργάνων διάρθρωσης του ΝΠΔΔ Δήμου Καρπάθου, όπως π.χ. οι υπηρεσίες του, τα διοικητικά όργανα κ.λπ., αλλά των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής ολόκληρου του νησιού, ως δηλαδή ταξιδιωτικός προορισμός που δραστηριοποιούνται πλήθος ιδιωτικών επιχειρήσεων. Κρίνοντες δε την αίτηση αυτή ως παραδεκτώς ασκηθείσα ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 14 παρ. 1 εδ. α’ και 33 ΚΠολΔ που είναι ως καθ’ ύλη και κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο, επειδή στη Ρόδο εκπληρώθηκε η συμφωνηθείσα παροχή και ως νόμιμη και βάσιμο κατ’ ουσία, δοθέντος ότι ο τόπος παροχής είναι στη Ρόδο και οι περί ων αυτές απαιτήσεις αποδεικνύονται εκ των προσαγομένων εγγράφων: 1) της αρ. πρωτ. …/18.6.2015 βεβαίωσης του καθ’ ου Δήμου Καρπάθου, για απευθείας ανάθεση παροχής υπηρεσιών με τόπο εκπλήρωσης τα γραφεία της εταιρείας στη Ρόδο, με αριθ. πρωτ.…/6.2.2015, 2) της υπ’ αριθ. πρωτ. …/6.2.2015 Σύμβασης ανάθεσης έργου δημιουργίας ιστοσελίδας και δικτυακού τόπου για την προβολή και προώθηση της Νήσου Καρπάθου, 3) (…) Δέχεται την Αίτηση της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «(…)», με έδρα την Δημοτική Κοινότητα Ρόδου του Δήμου Ρόδου, οδός (…). Εκδίδει την αιτηθείσα Διαταγή Πληρωμής κατά του ΝΠΔΔ Δήμου Καρπάθου Νομού Δωδεκανήσου. Νομικές διατάξεις: άρθρα 14 § 1 εδ. α’, 33, 623 επ. ΚΠολΔ, εδ. α’ § 4 του άρθρου 3 του Π.Δ. 171/1987, § 8 του άρθρου 5 του Ν. 1418/1984, άρθρο 40 του Π.Δ. 609/1985, β΄ εδάφιο § 2 του άρθρου 104 του Π.Δ. 6/1974, άρθρο 12 του Π.Δ. 194/1979, § 2 του άρθρου 3 του Ν. 2842/2000, άρθρο 28 § 1 του Συντάγματος, άρθρα 2 § 3 και 14 § 1 εδ. α’ του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα που μαζί με το Προαιρετικό Πρωτόκολλο κυρώθηκε με τον Ν. 2462/1997, ως και του άρθρου 6 § 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που κυρώθηκε με το Ν.Δ. 53/1974, ως και του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς επίσης και του άρθρου 20 § 1 του Συντάγματος. ΕφημΔΔ – 3/2015.
Read moreΜΔΕφΑθ 1/2015 : Διαταγή πληρωμής. Προϋποθέσεις έκδοσης διαταγής πληρωμής για αξιώσεις από διοικητική σύμβαση.
Με την κρινόμενη από 17.9.2015 αίτηση, για την οποία κατατέθηκε το ανάλογο δικαστικό ένσημο ζητείται, για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν, να εκδοθεί διαταγή πληρωμής, της αναφερόμενης σ’ αυτήν χρηματικής αξίωσης, η οποία πηγάζει από διοικητική σύμβαση. Οι διατάξεις των άρθρων 272Α επ. ΚΔΔικ που αφορούν στην «Έκδοση διαταγής πληρωμής για αξιώσεις από διοικητική σύμβαση που έχει συναφθεί στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής και άλλες διατάξεις», ορίζουν, μεταξύ άλλων, ότι η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές αξιώσεις μη αμφισβητούμενες μπορεί να ζητηθεί και να χορηγηθεί από τον Δικαστή του Μονομελούς Διοικητικού Εφετείου της έδρας του αντισυμβαλλόμενου οφειλέτη εφόσον: α) πηγάζουν από διοικητική σύμβαση που έχει συναφθεί στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής και β) έχει ολοκληρωθεί ο προληπτικός έλεγχος της σχετικής δαπάνης και έχει αποβεί θετικός για την πληρωμή της. Εν όψει αυτών και δεδομένου ότι η ανάδοχος εταιρεία […] εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις στο ακέραιο, προσκόμισε στην Υπηρεσία τα απαραίτητα δικαιολογητικά πληρωμής ανά μήνα, ως όφειλε, όπως προβλέπεται από τον Νόμο και τις σχετικές συμβάσεις (Συμβάσεις παροχής υπηρεσιών φύλαξης-ασφάλειας του ΟΠΑΔ που είναι διοικητικές συμβάσεις), και όπως το καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο (ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων του Δημοσίου) αναγνώρισε με την 4685/9.9.2015 «Βεβαίωσης Αναγνώρισης Οφειλής» προς αυτήν, μη καταλειπομένης ως εκ τούτου αμφισβητήσεως ως προς το οφειλόμενο ποσό και δεδομένου ότι δεν απαιτείται εν προκειμένω η διενέργεια προληπτικού δημοσιονομικού ελέγχου, σύμφωνα με το Π.Δ. 136/2011, όπως ισχύει, το καθ’ ου αδικαιολόγητα αρνείται να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό, πρέπει δε να υποχρεωθεί προς τούτο. Παρ’ ότι η αιτούσα ανάδοχος εταιρεία […] δεν αποδεικνύει την ακριβή ημερομηνία παραλαβής από το καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο (ΟΠΑΔ) εκάστου ΤΠΥ, προκειμένου, με την πάροδο των 60 ημερών από την παραλαβή, να αρχίσει η τοκοφορία, παρήλθε όμως αντικειμενικώς η προθεσμία των 60 ημερών από την παροχή των υπηρεσιών, το καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο (ΟΠΑΔ) πρέπει να υποχρεωθεί να καταβάλει στην αιτούσα εταιρεία το ποσό των 31.857,75 € με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας (αρχή της τοκοδοσίας), όπως ορίζεται στον Νόμο, από 10.9.2015 (δηλ. από την επόμενη της χορήγησης της με αριθμό 4685/9.9.2015 «Βεβαίωσης Αναγνώρισης Οφειλής»), κατά το σχετικό αίτημα, έως την πλήρη εξόφληση και να καταδικαστεί το καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο (ΟΠΑΔ) στη δικαστική δαπάνη της αιτούσας εταιρείας […]. Δέχεται εν μέρει την αίτηση. Διατάσσει το καθ’ ου η αίτηση Ελληνικό Δημόσιο (δηλ. τον Οργανισμό Περίθαλψης Ασφαλισμένων του Δημοσίου) να καταβάλει στην αιτούσα ανάδοχο εταιρεία […] ποσό 31.857,75 € με τον νόμιμο τόκο από 10.9.2015. ΔιΔικ 5/2015.
Read moreΑΠ 1109/2015 (Πολ.) : Προϋποθέσεις αναψηλάφησης λόγω χρήσης ψευδών αποδεικτικών μέσων.
Κατά το άρθρο 544 αρ. 6 ΚΠολΔ, αναψηλάφηση επιτρέπεται, εκτός άλλων, αν η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται σε ψευδή κατάθεση μάρτυρα ή διαδίκου, σε ψευδή έκθεση ή κατάθεση πραγματογνώμονα, σε ψευδή όρκο διαδίκου ή σε πλαστά έγγραφα, εφόσον το ψεύδος ή η πλαστότητα αναγνωρίστηκαν με αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου και, αν πρόκειται για κατάθεση διαδίκου, και με δικαστική ομολογία του. Η αναγνώριση του ψεύδους δεν είναι ανάγκη να αφορά ολόκληρο το περιεχόμενο της μαρτυρικής κατάθεσης, ο λόγος δε της ψευδούς κατάθεσης είναι αδιάφορος •το επιλαμβανόμενο της ψευδορκίας δικαστήριο περιορίζεται στην αναγνώριση του ψεύδους της μαρτυρικής κατάθεσης και δεν επεκτείνει την έρευνά του στην επίδραση που είχε η ψευδής κατάθεση στην έκβαση της δίκης. Για τη θεμελίωση, όμως, κατά νόμο, του προπαρατεθέντος λόγου αναψηλαφήσεως, πρέπει να προκύπτει από την προσβαλλόμενη με την αναψηλάφηση απόφαση ότι η ψευδής κατάθεση του μάρτυρα είχε αποφασιστική επίδραση στον σχηματισμό της κρίσης του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση αυτή, δηλαδή το διατακτικό της προσβαλλομένης με την αναψηλάφηση αποφάσεως να στηρίχθηκε αποκλειστικά στην εν λόγω κατάθεση. Επειδή, σε αναψηλάφηση υπόκεινται οι οριστικές αποφάσεις των δικαστηρίων, οι μη υποκείμενες σε ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, συμπεριλαμβανομένων και των αποφάσεων του Αρείου Πάγου, εφόσον δίκασε κατ’ ουσίαν. Η αναψηλάφηση ασκείται εντός ορισμένης προθεσμίας, με δικόγραφο περιέχον τους λόγους αυτής, οι οποίοι πρέπει να είναι μεταξύ των περιοριστικώς καθοριζομένων από τον νόμο. Εξ άλλου, εάν κριθεί ότι η αναψηλάφηση είναι παραδεκτή και έχει ασκηθεί νομίμως και εμπροθέσμως, το δικαστήριο προβαίνει στην εξέταση των λόγων της και, αν θεωρήσει οποιονδήποτε από αυτούς παραδεκτό και βάσιμο, δέχεται την αίτηση, εξαφανίζει την προσβαλλόμενη απόφαση και εξετάζει πλέον την ουσία της υποθέσεως εντός των διαγραφομένων με την αναψηλάφηση ορίων, τότε δε κρίνεται και το παραδεκτό των ισχυρισμών, της επαναφοράς τους, των αποδεικτικών μέσων κ.λπ. . Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση όλων των διαδικαστικών εγγράφων και της προσβαλλομένης 2618/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης, προκύπτει […] ότι προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια, συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τις […] καταδικαστικές αποφάσεις του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, που είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει ο αιτών την αναψηλάφηση, ως ενάγων και τότε εφεσίβλητος. Ο εξεταζόμενος λόγος είναι αβάσιμος, διότι από το όλο περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, όπως παρατίθεται παραπάνω (βλ. σκέψη αρ.2), δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα λήφθηκαν υπόψη. Επειδή, […] σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση και να καταδικασθούν οι αναιρεσείουσες, λόγω της ήττας τους, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, σύμφωνα με το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής. Απορρίπτει την από 18-3-2014 αίτηση για αναίρεση της 2618/2013 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. areiospagos.gr
Read more