ΤρΠλημΑιγίου 791/2012: Δημοσίευση φωτογραφιών που ανευρέθηκαν μέσω Facebook
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η με αριθμ. 791/2012 απόφαση του τριμελούς Πλημμελλειοδικείου Αιγίου, με την οποία κηρύχθηκαν κατά πλειοψηφία αθώοι η εκδότρια, ο αρχισυντάκτης και ο βοηθός αρχισυντάκτη τοπικής εφημερίδας του Αιγίου για τα αδικήματα της συκοφαντικής δυσφήμησης και της παράνομης επέμβασης σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, δημοσιεύοντας φωτογραφία που οι πολιτικώς ενάγοντες είχαν αναρτήσει στο Facebook και σε ανύποπτο χρόνο είναι χαν θέσει ως ιδιωτική (private). Συγκεκριμένα, σε τοπική εφημερίδα δημοσιεύθηκε φωτογραφία των πολιτικώς εναγόντων σε οικογενειακές τους στιγμές, την οποία η πρώτη κατηγορουμένη ισχυρίζεται ότι βρήκε μέσω Google και όχι μέσω Facebook. Το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι πιθανό στις 10.9.2010 και κατά τον αμέσως προηγηθέντα μήνα να ανέκτησε την επίδικη φωτογραφία η πρώτη κατηγορουμένη από το Google και έτσι να μην επενέβη σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και εν συνεχεία να δημοσίευσε την επίδικη φωτογραφία στην εφημερίδα. Επιπλέον, και αν ακόμη γινόταν δεκτό ότι αυτή ανέκτησε τη φωτογραφία από το Facebook, ανέκυψαν εύλογες αμφιβολίες για το αν στην ιστοσελίδα της τρίτης εγκαλούσας και πολιτικώς ενάγουσας ήταν ενεργοποιημένη η εντολή custom (μόνο για φίλους, οπότε η πρώτη κατηγορουμένη επενέβη κ.λπ. σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα) ή η εντολή public (δημόσια, οπότε δεν επενέβη κ.λπ. σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα). Περαιτέρω, η πρώτη κατηγορουμένη ούτε γνώριζε (ή πιθανολογούσε) ούτε όφειλε ούτε και μπορούσε να γνωρίζει ότι ειδικά για την επίδικη φωτογραφία ο πρώτος, η δεύτερη και τρίτη των πολιτικώς εναγόντων είχαν αίφνης (και με μεταβολή της μέχρι τότε πρακτικής τους) άρει την αδιαλείπτως παρεχόμενη προηγούμενη, ρητή και ειδική συγκατάθεσή τους και είχαν εγείρει απαγόρευση δημοσιοποίησής της. Πηγή: nbonline.gr
Read moreΜΠλημΠειρ 2974/2013, Χρήση πλαστού εγγράφου – Πώληση εμπορευμάτων απομίμησης – Είσοδος στο ελληνικό έδαφος παρανόμως.
ΜΠλημΠειρ 2974/2013 Χρήση πλαστού εγγράφου – Πώληση εμπορευμάτων απομίμησης – Είσοδος στο ελληνικό έδαφος παρανόμως – Απόπειρα αποδοχής προϊόντων εγκλήματος -. Κήρυξη του α’ κατηγορουμένου ενόχου για χρήση πλαστών εγγράφων τελώντας εν γνώσει της πλαστότητάς τους, με σκοπό να παραπλανήσει άλλους αναφορικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες. Κατοχή προς πώληση ποσότητας αθλητικών και μη υποδημάτων που γνώριζε ότι ήταν απομιμήσεις, με σκοπό την παραπλάνηση του αγοραστικού κοινού ότι επρόκειτο για γνήσια προϊόντα. Κήρυξη του α’ κατηγορουμένου ενόχου, ο οποίος όντας αλλοδαπός υπήκοος Κίνας, κατελήφθη να έχει εισέλθει στο ελληνικό έδαφος χωρίς να έχουν τηρηθεί οι νόμιμες διατυπώσεις. Αθώοι οι β’ και γ’ κατηγορούμενοι, καθώς επιχείρησαν μεν να δεχθούν στην κατοχή τους προϊόντα εγκλήματος, αλλά δεν επέτυχαν το σκοπό τους από λόγους ανεξάρτητους της βουλήσεώς τους. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ AM 2974/2013 ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Α’ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Συνεδρίαση της 27ης Μαρτίου 2013 Σύνθεση του Δικαστηρίου Αφροδίτη ΚΟΥΤΣΟΥΛΑ Πλημμελειοδίκης Ροδόπη ΝΙΚΟΛΟΥΔΗ Αντεισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ειρήνη ΠΑΛΛΗΚΑΡΑΚΗ Γραμματέας Πράξεις 1] Χρήση πλαστού εγγράφου 2] Παράβαση άρθρ. 1,2,28 & 1δ – Ν. 2239/94 3] Παράβαση άρθρ. 83 Ν. 3386/05 4] Απόπειρα αποδοχής προϊόντων εγκλήματος ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ Κατά τη σημερινή δημόσια στο ακροατήριο συνεδρίαση του Δικαστηρίου, η Πλημμελειοδίκης εκφώνησε τα ονόματα των κατηγορουμένων και εμφανίσθηκαν οι 2ος και 3ος κατηγ/νος, οι οποίοι αφού ρωτήθηκαν από την Πλημμελειοδίκη σχετικά με την ταυτότητα τους κ.λ.π. ο 2ος κατηγ/νος δεν αποκρίθηκε ενώ ο 3ος κατηγ/νος είπε ότι ονομάζεται όπως αναγράφεται παραπάνω και διορίζει συνήγορο για να τον “υπερασπιστεί τον παρόντα στο ακροατήριο δικηγόρο Νικόλαο ΒΡΥΝΙΩΤΗ (AM 26121 Δ.Σ.Α.). Στο σημείο αυτό η Πλημμελειοδίκης, αφού πείστηκε ότι ο 2ος κατηγορούμενος αγνοεί την ελληνική γλώσσα, διόρισε διερμηνέα σύμφωνα με το άρθρο 233 Κ.Π.Δ. τον ευρισκόμενο στο ακροατήριο και ο οποίος εμφανίστηκε αυθόρμητα και αφού ρωτήθηκε από την Πλημμελειοδίκη για την ταυτότητα του, αποκρίθηκε ότι ονομάζεται … κατοικεί στον Πειραιά, και δήλωσε ότι γνωρίζει την πακιστανική γλώσσα και από ερωτήσεις που έκανε στον κατηγορούμενο διαπίστωσε ότι ο αλλοδαπός κατηγορούμενος γνωρίζει και μιλά αυτή τη γλώσσα. Στη συνέχεια ο διερμηνέας επικαλούμενος την τιμή και την υπόληψη του (άρθρο 236 ΚΠΔ) είπε ότι θα κάνει πιστή και ακριβή διερμήνευση των ερωτήσεων όλων των παραγόντων της δίκης και των όσων θα ειπωθούν κατά τη συζήτηση, καθώς και των απαντήσεων των κατηγορουμένων από την πακιστανική γλώσσα στην ελληνική και το αντίθετο. Ακολούθως η Πλημμελειοδίκης μέσω του διερμηνέως ρώτησε τον 2ο κατηγορούμενο σχετικά με την ταυτότητα του κ.λ.π. και εκείνος είπε ότι ονομάζεται όπως αναγράφεται στην αρχή και διορίζει συνήγορο για να τον υπερασπιστεί τον παρόντα στο ακροατήριο δικηγόρο Νικόλαο ΒΡΥΝΙΩΤΗ (AM 26121 Δ.Σ.Α.). Όπως προκύπτει από το από 21-2-2013 αποδεικτικό επίδοσης κλήσης του Αρχιφύλακα … ο οποίος υπηρετεί στο Α.Τ. Ομόνοιας Αθήνας που βρίσκεται στη δικογραφία ο 1ος κατηγορούμενος κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα κατά τα άρθρα 166 παρ. 1 και 155 παρ. 1 ΚΠΔ, για να εμφανισθεί σήμερα και, αφού δεν εμφανίσθηκε, δικάζεται σαν να ήταν παρών (αρθ. 340 παρ.3 ΚΠΔ). Στο, σημείο αυτό εμφανίσθηκε η δικηγόρος Αθηνών ΣΤΑΜΑΤΙΝΑ ΚΟΛΙΟΔΕΔΕ (AM 18578 Δ.Σ.Α) και δήλωσε ότι έχει εξουσιοδοτηθεί από τον Δικηγόρο […]
Read moreΜΠρΑθ 1726/2013, Σήμα – Ασφαλιστικά μέτρα, Sky vs Σκάϊ.
ΜΠρΑθ 1726/2013 Σήμα – Ασφαλιστικά μέτρα -. Προστασία σήματος φήμης. Απόρριψη αίτησης ασφαλιστικών μέτρων. Η προσωρινή απαγόρευση της χρήσης του επίδικου σήματος και τα λοιπά ασφαλιστικά μέτρα που ζητούνται στην αίτηση χωρίς να ορίζεται χρονικό σημείο λήξης τους, δεδομένου ότι δεν έχει κατατεθεί κύρια αγωγή για τη ρύθμιση της κατάστασης αυτής θα οδηγήσει σε ανεπίτρεπτη πλήρη ικανοποίηση των αξιώσεων των αιτούντων με ανυπολόγιστη ζημία και οικονομική καταστροφή των καθ’ ν. Η χρήση του επίδικου σήματος από τους καθ’ ων στην ελληνική γλώσσα έχει καθιερωθεί κυρίως στο ελληνικό ή σε κάθε περίπτωση στο ελληνόφωνο τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό κοινό, ενώ οι παρεχόμενες από τις αιτούσες υπηρεσίες απευθύνονται στο αγγλόφωνο κοινό με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή ουδεμία σύνδεση ή σύγχυση μεταξύ τους. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 1726/2013 Αριθμός κατάθεσης αίτησης 3351/2012 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Δικαστή Αλεξάνδρα Πολύζου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίσθηκε με κλήρωση σύμφωνα με το νόμο. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 28 Νοεμβρίου 2012, χωρίς τη σύμπραξη γραμματέα, για να δικάσει την με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 3351/2012 αίτηση με αντικείμενο την ρύθμιση κατάστασης μεταξύ: ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΣΩΝ:1) “British Sky Broadcasting Group pic” Αγγλική εταιρία με έδρα στη διεύθυνση Grant Way Isleworth, TW75QD, Ηνωμένο Βασίλειο, νόμιμα εκπροσωπούμενης, που παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Νικολάου Δοντά, και 2) «Sky IP International Limited” Αγγλική εταιρία με έδρα στη διεύθυνση Grant Way Isleworth, TW75QD, Ηνωμένο Βασίλειο, νόμιμα εκπροσωπούμενης, που παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Εμμανουήλ Μαρκάκη. ΤΩΝ ΚΑΘΏΝ Η ΑΙΤΗΣΗ: 1) της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», που εδρεύει στο Νέο Φάληρο, επί της οδού Εθν. Μακαρίου και Φαληρέως 2, και εκπροσωπείται νόμιμα που παραστάθηκε διά της πληρεξουσίου δικηγόρου της Αφροδίτης Γουγά, 2) της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΝΤΟΤ ΚΟΜ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ», που εδρεύει στο Νέο Φάληρο, επί της οδού Εθν. Μακαρίου και Φαληρέως 2, και εκπροσωπείται νόμιμα που παραστάθηκε διά της πληρεξουσίου δικηγόρου της Αφροδίτης Γουγά. Κατά τη συζήτηση της αίτησης οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως ανωτέρω αναφέρεται και οι πληρεξούσιοι δικηγόρου τους ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στην αίτηση και στα έγγραφα σημειώματα τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 4§1 εδ.α‘ βν και γ’ 18§1 και 26 του Ν. 2239/1994 συνάγονται τα εξής: α) Σήμα θεωρείται κάθε σημείο, επιδεικτικό γραφικής παραστάσεως, ικανό να διακρίνει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες μιας επιχειρήσεως από εκείνα άλλων επιχειρήσεων, β) Με την καταχώριση του σήματος, η οποία γίνεται σύμφωνα με όσα ορίζουν τα άρθρα επ. του ίδιου νόμου, παρέχεται στον καταθέτη το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως του σήματος στα προϊόντα ή εμπορεύματα για την διάκριση των οποίων αυτό προορίζεται, όποιος δε χρησιμοποιεί ή παραποιεί ή απομιμείται σήμα που ανήκει σε άλλο μπορεί να εναχθεί για παράλειψη ή αποζημίωση ή και για τα δύο. γ) Παραποίηση του σήματος συνιστά η ακριβής ή κατά τα κύρια αυτού μέρη αντιγραφή ή αναπαράσταση του, ενώ απομίμηση αποτελεί η ιδιαίτερη προσέγγιση προς το ξένο σήμα, η οποία όμως λόγω οπτικής ή […]
Read moreΣτΕ 1973/2013 Φαρμακεία – Διευρυμένο ωράριο λειτουργίας
ΣτΕ 1973/2013 Φαρμακεία – Διευρυμένο ωράριο λειτουργίας -. Απόρριψη αίτησης ακύρωσης της πράξης του Περιφερειάρχη Αττικής με την οποία ανακοινώθηκε ο πίνακας των φαρμακοποιών μελών του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αθηνών που υπέβαλαν δήλωση συμμετοχής στο προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 15 του ν. 4052/2012 διευρυμένο ωράριο λειτουργίας φαρμακείων για το δεύτερο εξάμηνο του έτους 2012. Έννομο συμφέρον του αιτούντος Φαρμακευτικού Συλλόγου για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης. Κρίθηκε ότι με το προβλεπόμενο διευρυμένο ωράριο λειτουργίας των φαρμακείων δεν επιβάλλεται περιορισμός στην επαγγελματική ελευθερία των φαρμακοποιών, αλλά αντιθέτως παρέχεται σε αυτούς μεγαλύτερη ελευθερία κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους. Η διάταξη του άρθρου 15 του ν. 4052/2012 δεν αντίκειται στην επαγγελματική ελευθερία των φαρμακοποιών, ούτε στην αρχή της ισότητας, ούτε στην αρχή της αναλογικότητας. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι επιβαρύνει σε τέτοιο βαθμό τους φαρμακοποιούς, ώστε να θέτει σε κίνδυνο την υγεία τους και την ικανότητά τους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Η ρύθμιση του άρθρου 15 του ν. 4052/2012 δεν αντιβαίνει στις διατάξεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λαμβανομένου υπόψη ότι με τη ρύθμιση αυτή δεν θεσπίζεται περιορισμός στην άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητος των φαρμακοποιών που θα επιλέξουν να μην ενταχθούν στο ως άνω διευρυμένο ωράριο. Απόρριψη λόγου ακύρωσης με τον οποίο προβάλλεται ότι τα φαρμακεία τα οποία θα ενταχθούν στο διευρυμένο ωράριο θα αποκτήσουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά, με συνέπεια νοθεύεται ο ελεύθερος ανταγωνισμός. Αριθμός 1973/2013 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ Δ΄ Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 13 Νοεμβρίου 2012, με την εξής σύνθεση: Ε. Σαρπ, Αντιπρόεδρος, Προεδρεύουσα, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Σπ. Χρυσικοπούλου, Δ. Κυριλλόπουλος, Σύμβουλοι, Μ. Σωτηροπούλου, Χ. Μπολόφη, Πάρεδροι. Γραμματέας ο Ν. Αθανασίου. Για να δικάσει την από 8 Ιουνίου 2012 αίτηση: του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής, που εδρεύει στην Αθήνα (Μυλλέρου 1 και Αγησιλάου), ο οποίος παρέστη με το δικηγόρο Απόστολο Παπακωνσταντίνου (Α.Μ. 25904), που τον διόρισε με πληρεξούσιο, κατά της Περιφέρειας Αττικής, που εδρεύει στην Αθήνα (Λεωφ. Συγγρού 15-17), η οποία παρέστη με τη δικηγόρο Μαργαρίτα Γιαννοπούλου (Α.Μ. 19488), που τη διόρισε με πληρεξούσιο, και κατά των παρεμβαινόντων : 1) … και 32) … οι οποίοι παρέστησαν με τους δικηγόρους: 1) Σπυρίδωνα Κλουδά (Α.Μ. 6657) και 2) Παναγιώτη Γιαννόπουλο (Α.Μ. 16922), που τους διόρισαν με πληρεξούσιο. Με την αίτηση αυτή ο αιτών Φαρμακευτικός Σύλλογος επιδιώκει ν α ακυρωθεί η υπ΄ αριθμ. πρωτ. 78417/07.06.2012 απόφαση του Περιφερειάρχη Αττικής και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως. Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Συμβούλου Δ. Κυριλλόπουλου. Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο του αιτούντος Συλλόγου, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση, την πληρεξουσία της καθ΄ ης Περιφέρειας και τους πληρεξουσίους των παρεμβαινόντων, οι οποίοι ζήτησαν την απόρριψή της. Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α Σ κ έ φ θ η κ ε κ α […]
Read moreΜον.Πρωτ.Μεσολ. 45/2013: Εκτέλεση κατά του Δημοσίου – ΝΠΔΔ βάσει διαταγής πληρωμής.
Αντισυνταγματική η ρύθμιση που εξαιρεί από την έννοια της δικαστικής απόφασης τις διαταγές πληρωμής. «(…)Στο άρθ. 1 του ν. 3068/2002 (ΦΕΚ Α 274/14-11-2002), όπως ίσχυε πριν τροποποιηθεί από το άρθ. 20 του ν. 3301/2004 που εκδόθηκε προς εκτέλεση του άρθρου 94 παρ. 4 του Συντάγματος, ορίζεται ότι: “Το Δημόσιο, οι οργανισμοίτοπικής αυτοδιοίκησης και τα λοιπά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου έχουν υποχρέωση να συμμορφώνονται χωρίς καθυστέρηση προς τις δικαστικές αποφάσεις και να προβαίνουν σε όλες τις ενέργειες που επιβάλλονται για την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής και για την εκτέλεση των αποφάσεων. Δικαστικές αποφάσεις κατά την έννοια του προηγούμενου εδαφίου είναι όλες οι αποφάσεις των διοικητικών, πολιτικών, ποινικών και ειδικών δικαστηρίων που παράγουν υποχρέωση συμμόρφωσης ή είναι εκτελεστές κατά τις οικείες δικονομικές διατάξεις και τους όρους που κάθε απόφαση τάσσει”. Επακολούθησε ο ν. 3301/2004 και με το άρθρο του 20 προστέθηκε στο άρθρο 1 του ν. 3068/2002 εδάφιο, με το οποίο ορίστηκε ότι δεν είναι δικαστικές αποφάσεις κατά την έννοια του νόμου αυτού και δεν εκτελούνται οι εκτελεστοί τίτλοι που αναφέρονται στις περιπτώσεις των εδαφίων γ-ζ της παρ. 2 του άρθ. 904 ΚΠολΔ, (μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι διαταγές πληρωμής που εκδίδονται σύμφωνα με τα αρθ. 623 επ. ΚΠολΔ), πλην των αλλοδαπών δικαστικών αποφάσεων που κηρύχθηκαν εκτελεστές. Περαιτέρω, με το άρθρο 2 παρ. 3 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, το οποίο κυρώθηκε μαζί με το προαιρετικό Πρωτόκολλο του, με το ν. 2462/1997, άρχισε να ισχύει στην Ελλάδα από 5-8-1997 (βλ. ανακοίνωση Υπουργείου Εξωτερικών Φ.0546/62/Α 1292/Μ.2870/7-5- 1997), και έχει υπερνομοθετική ισχύ σύμφωνα με το αρ. 28 παρ. 1 του Συντάγματος, ορίζεται ότι: “Τα Συμβαλλόμενα Κράτη στο παρόν Σύμφωνο αναλαμβάνουν την υποχρέωση: α) να εγγυώνται ότι κάθε άτομο, του οποίου τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που αναγνωρίζονται στο παρόν Σύμφωνο, θα παραβιασθούν, θα έχει στη διάθεση του μία πρόσφορη προσφυγή, ακόμη και αν η παραβίαση θα έχει διαπραχθεί από πρόσωπα που ενεργούν υπό την επίσημη κρατική ιδιότητα τους, β) να εγγυώνται ότι η αρμόδια δικαστική, διοικητική, νομοθετική αρχή θα αποφαίνεται πράγματι σχετικά με τα δικαιώματα του προσφεύγοντος και να προωθήσουν τη δυνατότητα δικαστικής προσφυγής, γ) να εγγυώνται την εκτέλεση, από τις αρμόδιες αρχές κάθε απόφασης που θα έχει κάνει δεκτή τη σχετική προσφυγή”. Εξάλλου, στο αρθ. 14 παρ. 1α του ίδιου Συμφώνου ορίζεται ότι: “Κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωμα η υπόθεση του να δικαστεί από δικαστήριο, το οποίο θα αποφασίσει και για αμφισβητήσεις δικαιωμάτων και υποχρεώσεων αστικού χαρακτήρα”. Με τη διάταξη αυτή συμπορεύεται και το δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο που καθιερώνεται με το αρθ. 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.), η οποία κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974, καθώς και με το αρθ. 20 παρ. 1 του Συντάγματος. Οι ως άνω διατάξεις δεν ιδρύουν μόνο διεθνή ευθύνη των συμβαλλομένων κρατών, αλλά έχουν άμεση εφαρμογή και υπερνομοθετική ισχύ, άρα θεμελιώνουν δικαιώματα υπέρ των προσώπων που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής τους. Οι διατάξεις αυτές εγγυώνται όχι μόνο την ελεύθερη πρόσβαση σε δικαστήριο, αλλά και την πραγματική ικανοποίηση του δικαιώματος που επιδικάσθηκε από το δικαστήριο, δηλαδή το δικαίωμα αναγκαστικής εκτέλεσης, χωρίς την οποία η προσφυγή στο δικαστήριο θα απέβαλλε την ουσιαστική αξία και χρησιμότητα της (ΟλΑΠ 21/2001 ΤΝΠ Νόμος). […]
Read moreMον. Πρωτ. Αθηνών 1932/2011: Έκδοση διαταγής πληρωμής βάσει email που εμπίπτει στην έννοια του ιδιωτικού εγγράφου
Mον. Πρωτ. Αθηνών 1932/2011: Έκδοση διαταγής πληρωμής βάσει email που εμπίπτει στην έννοια του ιδιωτικού εγγράφου. (…) Ως ηλεκτρονικό έγγραφο θεωρείται το σύνολο των εγγραφών δεδομένων στον μαγνητικό δίσκο ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, οι οποίες, αφού γίνουν αντικείμενο επεξεργασίας από την κεντρική μονάδα επεξεργασίας, αποτυπώνονται με βάση τις εντολές του προγράμματος κατά τρόπο αναγνώσιμο από τον άνθρωπο είτε στην οθόνη του μηχανήματος είτε στον προσαρτημένο εκτυπωτή του. Το ηλεκτρονικό έγγραφο δεν συγκεντρώνει μεν τα στοιχεία του παραδοσιακού εγγράφου κατά τον ΚΠολΔ, λόγω κυρίως της έλλειψης του στοιχείου της σταθερότητας κατά την ενσωμάτωση του σε υλικό που παρουσιάζει διάρκεια ζωής, αλλά δεν αποτελεί αντικείμενο αυτοψίας, όπως κατά μία άποψη υποστηρίζεται, αλλά πρόκειται για μια ενδιάμεση μορφή,την οποία ο νομοθέτης ορθώς εξομοίωσε προς τα ιδιωτικά έγγραφα, ενόψει της εγγύτητας προς αυτά (βλ. Κουσούλη, Σύγχρονες μορφές έγγραφης συναλλαγής, 1992,138/142). Σύμφωνα με τα διδάγματα τη κοινής πείρας, για τη λειτουργία του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) ως μέσου επικοινωνίας στο διαδίκτυο απαιτείται -εκτός της σύνδεσης με κάποιον διαμετακομιστή, ο οποίος παρέχει την υπηρεσία αυτή μέσω ειδικού λογισμικού που έχει εγκαταστήσει μόνιμα ο χρήστης στον υπολογιστή του- η χρήση ενός ειδικού κωδικού, βάσει του οποίου αναγνωρίζεται ο χρήστης στο σύστημα είτε ως αποστολέας είτε ως λήπτης ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Ο κωδικός αυτός αποτελεί την ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail) του χρήστη, έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται κατά πρωτότυπο τρόπο από τον ίδιο με τη χρήση χαρακτήρων της επιλογής του, οι οποίοι συνδυάζονται με το σύμβολο, και με χαρακτήρες που θέτει ο διαμετακομιστής, κατά τέτοιον τρόπο ώστε ο συγκεκριμένος συνδυασμός χαρακτήρων να αφορά μόνον στον χρήστη που τον έχει ορίσει, χωρίς να είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί νόμιμα από άλλον. Η απεικόνιση της διεύθυνσης του αποστολέα πάνω στο μήνυμα καθιστά αυτόν απολύτως συγκεκριμένο για τον παραλήπτη, με συνέπεια να μην είναι δυνατόν να επέλθει σύγχυση του με άλλον χρήστη του ίδιου συστήματος, ενώ η ταύτιση του με το περιεχόμενο του μηνύματος είναι άρρηκτη. Κρίσιμο στοιχείο για την υπαγωγή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στους κανόνες των άρθρων 443 και 444 ΚΠολΔ αποτελεί η κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του, διότι αυτό δεν είναι απλά ένα ηλεκτρονικό έγγραφο το οποίο υπάρχει αποθηκευμένο στο λογισμικό ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, ή ένα έγγραφο του οποίου η απεικόνιση μεταφέρεται ενσύρματα ή ασύρματα (τηλεομοιοτυπία, τηλετύπημα). Η τεχνική αποστολής του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οδηγεί υποχρεωτικά στην ταύτιση μηνύματος και αποστολέα, κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μην είναι μεταβιβάσιμο το μήνυμα, αν δεν συνοδεύεται από την ηλεκτρονική διεύθυνση του αποστολέα και βεβαίως δεν έχει και συγκεκριμένο, υπαρκτό παραλήπτη. Αυτό έχει ως λογική συνέπεια ότι, κατά την αποστολή ενός μηνύματος μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η δήλωση βούλησης του αποστολέα ταυτίζεται με την ηλεκτρονική του διεύθυνση, αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο, ώστε να καταστεί δυνατή τεχνικά η παραλαβή της από τον παραλήπτη και φυσικά είναι ήσσονος σημασίας η μορφή ή η διάταξη με την οποία απεικονίζεται μηχανικά στο έντυπο. Επομένως, ο καθορισμός της ηλεκτρονικής διεύθυνσης κατά τρόπο μοναδικό από τον ίδιο το χρήστη και η δήλωση της σε κάθε αποστελλόμενο ηλεκτρονικό μήνυμα συνιστά απόδειξη της ταυτότητας του εκδότη του και, κατ` αναλογία με τα οριζόμενα για το παραδοσιακό έγγραφο του άρθρου 443 ΚΠολΔ, η μηχανική του απεικόνιση σε έντυπο εμπίπτει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 444 περ.3 ΚΠολΔ, στην […]
Read moreΕιρΠατρ 25/2013 – Μεταρρύθμιση της απόφασης για ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένου φυσικού προσώπου λόγω επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης της αιτούσας
Περίληψη: Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα – Αίτηση μεταρρύθμισης απόφασης -. Δεκτή αίτηση μεταρρύθμισης της απόφασης για ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένου φυσικού προσώπου, λόγω επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης της αιτούσας. Καθορισμός μικρότερου ποσού μηνιαίων καταβολών προς τις πιστώτριες τράπεζες. Η τροποποιούμενη ρύθμιση αφορά αποκλειστικά και μόνο στην αιτούσα και δεν ασκεί καμία επιρροή στη ρύθμιση των χρεών του συζύγου της ούτε και αποδυναμώνει τις συνέπειες που παράγει ως προς αυτόν. Αριθμός 25/2013 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Πατρών Παρασκευή Αναστασοπούλου, με την παρουσία της Γραμματέα Ασημίνα Κακογιάννη. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 14 Δεκεμβρίου 2012 για να δικάσει την παρακάτω υπόθεση μεταξύ: Της αιτούσας: ……, συζύγου ……., κατοίκου Πατρών, που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου της δικηγόρου Παναγιώτη Σταυρόπουλου. Των μετεχόντων στη δίκη πιστωτών, οι οποίοι κατέστησαν διάδικοι μετά τη νόμιμη κλήτευσή τους [άρθρα 5 ν.3869/2010 και 748 παρ.2 ΚΠολΔ] και παρίστανται ως εξής: 1) Η ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία με την επωνυμία «……..» και τον διακριτικό τίτλο «…….», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, που δεν παραστάθηκε. 2) Η ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «…….» και τον διακριτικό τίτλο”……..”, (πρώην «…….» (ΑΡΙΘΜ. Κ2-5558/02.08.2012 απόφαση Δ/νσης ΑΕκα Πίστεως της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου – ΦΕΚ 8195/2012) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Θεοφάνη Κατσίνα. 3) Η ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία με την επωνυμία «…….», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, που παραστάθηκε δια της πληρεξουσίου της δικηγόρου Αριστέας Χειμαργιώτη. 4) Η ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «……» που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Νικολ. Φιλόπουλου. 5) Η Κυπριακή Δημόσια Εταιρία Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία «……», που εδρεύει στην Λευκωσία Κύπρου (…..) και εκπροσωπείται νόμιμα, όπως μετονομάσθηκε η Τράπεζα με την επωνυμία «………» και έχει εγκαταστήσει υποκατάστημα στην Ελλάδα με την εμπορική επωνυμία (trading name)/διακριτικό τίτλο «……..» και«……..», με διεύθυνση φορολογικής εγκατάστασης οδός…… και …..Θεσσαλονίκη και διεύθυνση αλληλογραφίας ……Μαρούσι Αττικής, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «……….», καθολικής διαδόχου της τράπεζας με την επωνυμία «………» κατόπιν συγχωνεύσεως δι’ απορροφήσεως των ανώνυμων τραπεζικών εταιριών «…….» «……..» και ……….» με απορρόφηση των δύο τελευταίων από την πρώτη, όπως εκπροσωπείταιν όμιμα, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Χρήστου Δελδήμου. Η αιτούσα με την υπό ημερομηνία 21-8-2012 αίτηση της, που απηύθυνε προς το Δικαστήριο τούτο και για όσους λόγους εκθέτει στο σχετικό δικόγραφο, ζήτησε να γίνουν δεκτά τα αιτήματά της. Για τη συζήτηση της αίτησης ορίστηκε με την υπ’ αριθμ. 1054/2012 πράξη της Ειρηνοδίκη, δικάσιμος εκείνη που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας απόφασης. Το δικαστήριο μετά την εκφώνηση των υποθέσεων από το οικείο πινάκιο και κατά τη σειρά της εγγραφής τους σ’ αυτό. Μελέτησε τη δικογραφία. Σκέφθηκε σύμφωνα με το νόμο. Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 8 παρ.4 του Ν.3869/2010 και 758 ΚΠολΔ προκύπτει ότι οι εκδοθείσες κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας οριστικές αποφάσεις για τη ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά, μπορούν με αίτηση διαδίκου μετά τη δημοσίευση τους να ανακληθούν ή να μεταρρυθμιστούν από το Δικαστήριο […]
Read moreΔιατΕισΕφΑθ 101/2013 [Προσφυγή κατά κλητηρίου θεσπίσματος – Ακυρότητες προδικασίας – Υπερασπιστικά δικαιώματα κατηγορουμένου] (παρατ. Π. Πανταζής)
(Περίληψη) Οι ακυρότητες της προδικασίας δεν αποτελούν λόγο ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος, αφού δεν ορίζεται τούτο από το νόμο, όμως είναι δυνατόν η ακυρότητα πράξεως της προδικασίας, εφόσον δεν προτάθηκε ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου, να προταθεί με την κατ’ άρθρο 322 ΚΠΔ προσφυγή ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών, εφόσον συνάπτεται με τη βασιμότητα της παραπομπής του κατηγορουμένου στο ακροατήριο.Εν προκειμένω, απορρίπτονται οι προσφυγές των κατηγορουμένων κατά του κλητηρίου θεσπίσματος διά του οποίου παραπέμφθηκαν αυτοί να δικασθούν για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Συγκεκριμένα, προκύπτει με απόλυτη βεβαιότητα ότι η επίδικη κατηγορία εξετέθη στους προσφεύγοντες και ότι αυτοί πληροφορήθηκαν την εν λόγω κατηγορία και ενημερώθηκαν γι’ αυτήν, ότι κατά την προανακριτική διαδικασία εφαρμόσθηκαν οι επιταγές των ισχυόντων σχετικώς κανόνων δικαίου και τηρήθηκαν οι παραδοχές της διαμορφωθείσας νομολογίας του ΑΠ και του ΕΔΔΑ, ότι οι προσφεύγοντες επέλεξαν να μην απολογηθούν, εγγράφως ή προφορικώς, παρά την κατά τα ανωτέρω σύννομη ενημέρωσή τους και ότι εν κατακλείδι δεν συντρέχει περίπτωση ούτε απόλυτης ακυρότητας της προδικασίας, ούτε, βεβαίως, κηρύξεως της ακυρότητας του υπό κρίση κλητηρίου θεσπίσματος, την οποία επικαλούνται οι προσφεύγοντες, προκειμένου να επιστραφεί η δικογραφία στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών για να λάβουν γνώση του εις βάρος τους κατηγορητηρίου, του οποίου όμως ήδη έλαβαν γνώση, ώστε να αντιμετωπίσουν την κατηγορία που τους αποδίδεται. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 322 παρ. 1 του ΚΠΔ, ο κατηγορούμενος που κλητεύθηκε απευθείας με κλητήριο θέσπισμα στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημ/κείου έχει δικαίωμα, αφού ενημερωθεί για την προανάκριση, να προσφύγει στον αρμόδιο Εισαγγελέα Εφετών εντός προθεσμίας δέκα ημερών, η οποία δεν παρεκτείνεται εξ αιτίας της απόστασης, επικαλούμενος ουσιαστικούς ή τυπικούς λόγους για την εσφαλμένη παραπομπή του. Για την προσφυγή αυτή, που συνιστά «οιονεί» ένδικο μέσο, υπό την έννοια ότι δι’ αυτής προσάπτεται μομφή κατά πράξεως του Εισαγγελέα και όχι κατά βουλεύματος ή αποφάσεως της οποίας κριτήριο αποτελεί το είδος του δικαστηρίου, στο οποίο παραπέμπεται ο προσφεύγων και όχι αυτή καθ’ εαυτή η πράξη (Α. Παπαδαμάκης, Ποινική Δικονομία, εκδόσεις Σάκκουλα Αθήνα-Θεσσαλονίκη, β΄ έκδοση αναθεωρημένη, 2004, Κεφ. Δ΄, παρ. 1.5.1 σελ. 405-407 και κατ’ αυτόν, Μαργαρίτης, Ποινική Δικονομία, Ένδικα Μέσα, 2000, Καλφέλης, Η προσφυγή κατά της απευθείας κλήσεως, 1990, σελ. 44 επ.), συντάσσεται έκθεση ενώπιον του γραμματέα της Εισαγγελίας Πρωτοδικών ή του γραμματέα του Ειρηνοδικείου της διαμονής του προσφεύγοντος. Ο Εισαγγελέας Εφετών αποφασίζει: «… απορρίπτοντας την προσφυγή (αν κρίνει ότι η παραπομπή στο ακροατήριο είναι ορθή) ή διατάσσοντας προανάκριση ή και συμπλήρωση της προανακρίσεως που προηγήθηκε μετά την ολοκλήρωση της οποίας ο Εισαγγελέας (Εφετών) ή απορρίπτει την προσφυγή ή διατάσσει την υποβολή της υπόθεσης στο δικαστικό συμβούλιο. Μπορεί επίσης να διατάξει την ενέργεια κυρίας ανάκρισης, μετά την ολοκλήρωση της οποίας εφαρμόζονται όσα προβλέπονται στο άρθρο 308 παρ. 3 ΚΠΔ, χωρίς να επιτρέπεται όμως νέα προσφυγή» (άρθρο 322 παρ. 2α΄ ΚΠΔ). Επίσης, με το άρθρο 33 παρ. 3 Ν 4055/2012 και με το άρθρο 93 παρ. 2Β΄ Ν 4139/2013, στο τέλος της παρ. 1 του άρθρου 322 ΚΠΔ, όπως η εν λόγω παράγραφος συμπληρώθηκε προστέθηκαν εδάφια έχοντα ως εξής: «Ο προσφεύγων υποχρεούται να καταθέσει παράβολο υπέρ του Δημοσίου ποσού τριακοσίων (300) ευρώ. Το ύψος του ποσού αναπροσαρμόζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αν δεν κατατεθεί […]
Read moreΜΠρ Αθ 93/2012 : “Παρουσίαση του έργου στο κοινό σύμφωνα με το ν. 2121/1993 νοείται και η τοποθέτηση τηλεοράσεων σε δωμάτεια ξενοδοχείου / εύλογη αμοιβή για χρήση οπτικοακουστικού έργου”
Περίληψη: Εύλογη αμοιβή για τη χρησιμοποίηση οπτικοακουστικού έργου -Παρουσίαση έργου στο κοινό – Τηλεοράσεις σε δωμάτια ξενοδοχείου – Οργανισμοί Συλλογικής Διαχείρισης Δικαιωμάτων -. Η απλώς και μόνο τοποθέτηση από τον ξενοδόχο στα δωμάτια του ξενοδοχείου συσκευών τηλεόρασης και η σύνδεσή τους με εγκατεστημένη στο ξενοδοχείο κεντρική κεραία, χωρίς καμμία άλλη ενέργεια ή μεσολάβηση ή παρέμβαση του ξενοδόχου αποτελούν παρουσίαση του έργου στο κοινό. Δεκτή η αγωγή του οργανισμού συλλογικής διαχείρισης και προστασίας συγγενικών δικαιωμάτων των ιδιωτικών τηλεοπτικών οργανισμών ως παραγωγών οπτικοακουστικών έργων κατά ανώνυμης εταιρίας που εκμεταλλεύεται ξενοδοχείο, στα δωμάτια του οποίου έχει τοποθετήσει συσκευές τηλεόρασης συνδεδεμένες με την κεντρική κεραία, μέσω των οποίων οι πελάτες είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθούν τα εκπεμπόμενα τηλεοπτικά προγράμματα μεταξύ των οποίων και αυτά μελών του οργανισμού, χωρίς όμως η εταιρία να έχει λάβει την άδειά τους και να έχει καταβάλει την ελάχιστη εύλογη αμοιβή, βάσει του καταρτισθέντος αμοιβολογίου. Παράνομη και υπαίτια προσβολή συγγενικών δικαιωμάτων. Η εναγομένη υποχρεούται σε αποζημίωση που ανέρχεται στο διπλάσιο της αμοιβής η οποία συνήθως καταβάλλεται για το είδος αυτό εκμετάλλευσης, δηλ. βάσει του αμοιβολογίου. (…) Το άρθρο 3 της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Μαΐου 2001 για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας ορίζει: «1. Τα κράτη μέλη παρέχουν στους δημιουργούς το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν κάθε παρουσίαση στο κοινό των έργων τους, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, καθώς και να καθιστούν προσιτά τα έργα τους στο κοινό κατά τρόπο ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση σε αυτά όπου και όταν επιλέγει ο ίδιος. 2. Τα κράτη μέλη παρέχουν το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν τη διάθεση στο κοινό, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, κατά τρόπο ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση σε αυτά όπου και όταν επιλέγει ο ίδιος: α) στους καλλιτέχνες ερμηνευτές ή εκτελεστές, όσον αφορά την εγγραφή σε υλικό φορέα των ερμηνειών ή εκτελέσεων τους, β) στους παραγωγούς φωνογραφημάτων, όσον αφορά τα φωνογραφήματα τους, γ) στους παραγωγούς της πρώτης υλικής ενσωμάτωσης ταινιών, όσον αφορά το πρωτότυπο και τα αντίγραφα των ταινιών τους, δ) στους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς, όσον αφορά την υλική ενσωμάτωση των εκπομπών τους, που μεταδίδονται ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, συμπεριλαμβανομένης της καλωδιακής ή δορυφορικής αναμετάδοσης». Η εν λόγω διάταξη αποσκοπεί στη δημιουργία ενός αποτελεσματικού και αυστηρού συστήματος προστασίας του δικαιώματος του δημιουργού και των συγγενικών δικαιωμάτων, προκειμένου να εξασφαλιστούν οι αναγκαίοι πόροι και να διασφαλιστούν η αυτονομία και η αξιοπρέπεια των δημιουργών και των ερμηνευτών. Ήτοι για να συνεχίσουν τη δημιουργική και καλλιτεχνική τους εργασία, οι δημιουργοί ή οι ερμηνευτές και εκτελεστές καλλιτέχνες, όπως και οι παραγωγοί, για να μπορούν να χρηματοδοτούν αυτές τις δημιουργίες, πρέπει να λαμβάνουν εύλογη αμοιβή για τη χρήση των έργων τους και χρειάζεται κατάλληλη έννομη προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας προκειμένου να εξασφαλιστεί η εύλογη αμοιβή και η ικανοποιητική απόδοση των σχετικών επενδύσεων (βλ. σχετ. αριθμούς 10 και 11 αιτιολογικές σκέψεις της οδηγίας 2001/29/ΕΚ). Εν συνεχεία, χρησιμοποίηση ενός οπτικοακουστικού έργου για «παρουσίαση στο κοινό» κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης (παρ. 1) της οδηγίας συντρέχει και στην περίπτωση της διανομής σήματος από ξενοδοχειακό συγκρότημα μέσω συσκευών τηλεοράσεως σε πελάτες που διαμένουν στα δωμάτια του, ασχέτως της τεχνικής μεταδόσεως […]
Read moreΚαταχρηστικοί όροι σε συμβάσεις χορήγησης πιστωτικών καρτών και βιβλιαρίων κατάθεσης
Σύμφωνα με την απόφαση του ΑΠ 650/2010 οι παρακάτω Γενικοί Όροι Συναλλαγών σε συμβάσεις χορήγησης πιστωτικής κάρτας και βιβλιαρίων καταθέσεως κρίθηκαν καταχρηστικοί: 1. Χρέωσης κατόχου πιστωτικής κάρτας για ανάληψη μετρητών από κατάστημα ή ΑΤΜ της ίδιας Τράπεζας 2. Χρέωσης ποσού 50 ευρώ ως έξοδα εξέτασης αιτήματος βεβαίωσης οφειλών και χρέωσης εφάπαξ δαπάνης εξέτασης αιτήματος δανειοδότησης και προέγκρισης δανείων λόγω αοριστίας και υπέρμετρης χρέωσης σε περίπτωση μη έγκρισης (βλ. 961/2007 ΠΠρΑθ) 3. Χρέωσης σε ακίνητους λογαριασμούς και χρέωσης εξόδων τήρησης σε λογαριασμούς με μικρό υπόλοιπο 4. Καθορισμού κάθε φορά αριθμών ημερών δέσμευσης και μετάθεσης της έναρξης τοκοφορίας ποσών που κατατίθενται ή αναλαμβάνονται από άλλο κατάστημα από αυτό που τηρείται ο λογαριασμός 5. Αποκλεισμού της ευθύνης της Τράπεζας για δόλο ή βαρειά αμέλεια, εφόσον πραγματοποιήσει πληρωμή σε μη δικαιούχο, πριν την ενημέρωση του κατόχου για απώλεια του βιβλιαρίου 6. Γνωστοποίησης της τροποποίησης συμβατικών όρων μέσω φυλλαδίων ή ανακοινώσεων στα καταστήματα. Έγκυρος ο όρος για μεταβολή του συμβατικού επιτοκίου πιστωτικής κάρτας μέχρι και 200% του ποσού της διαφορας μεταξύ του παλαιού και του νέου επιτοκίου σε συνδυασμό με τη μεταβολή του Βασικού Παρεμβατικού Επιτοκίου της ΕΚΤ. Επίσης με την απόφαση του ΠολΠρωτΑθ 961/2007κρίθηκαν καταχρηστικοί οι όροι πιστωτικών καρτών για αναδρομική χρέωση συμβατικών τόκων, για δικαίωμα μεταβολής συμβατικού επιτοκίου μόνο σε περίπτωση αυξήσεως του παρεμβατικού, για έξοδα ανάληψης μετρητών. Είναι επίσης καταχρηστικοί οι όροι τραπεζικών εντύπων για εφάπαξ δαπάνη εξέτασης αιτήματος δανειοδότησης, για χρεώσεις σε ακίνητους λογαριασμούς καταθέσεων. Είναι καταχρηστικοί οι όροι βιβλιαρίων καταθέσεων ταμιευτηρίου που προβλέπουν δικαίωμα της τράπεζας να διαφοροποιεί τα εκάστοτε ισχύοντα επιτόκια ανάλογα με το υπόλοιπο του λογαριασμού, καθορίζουν κάθε φορά αριθμό ημερών δέσμευσης της διαθεσιμότητας και μετάθεσης της έναρξης της τοκοφορίας (valeur), που αποκλείουν την ευθύνη της τράπεζας για δόλο ή βαριά αμέλεια, αν αυτή πραγματοποιήσει πληρωμή σε άλλο πρόσωπο με βάση το χαμένο βιβλιάριο ή και με πλαστή υπογραφή, εξόδων τήρησης-παρακολούθησης και κινήσεων για μέσο μηνιαίο υπόλοιπο μικρότερο εκείνου που ορίζει η τράπεζα, που επιτρέπουν στην τράπεζα να μεταβάλλει τους όρους λειτουργίας του λογαριασμού και τις τυχόν επιβαρύνσεις του, γνωστοποιώντας τις αλλαγές μέσω ενημερωτικών φυλλαδίων ή ανακοινώσεων που διατίθενται ή αναρτώνται στα καταστήματά της. (πηγή: Συνήγορος του Καταναλωτή)
Read more