United Kingdom Supreme Court 22.7.2015, Beghal v. Director of Public Prosecutions [2015] UKSC 49 Ιδιωτικός βίος (άρ. 8 ΕΣΔΑ) – Έρευνες σχετικές με την τρομοκρατία – Κράτηση (άρ. 5 ΕΣΔΑ) – Δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης (άρ. 6 ΕΣΔΑ).
United Kingdom Supreme Court 22.7.2015, Beghal v. Director of Public Prosecutions [2015] UKSC 49 Ιδιωτικός βίος (άρ. 8 ΕΣΔΑ) – Έρευνες σχετικές με την τρομοκρατία – Κράτηση (άρ. 5 ΕΣΔΑ) – Δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης (άρ. 6 ΕΣΔΑ) Διάταξη του βρετανικού νόμου περί τρομοκρατίας η οποία επιτρέπει στην αστυνομία, μεταξύ άλλων, να κάνει ερωτήσεις στα σύνορα και στα αεροδρόμια ή λιμάνια, με σκοπό τη διαπίστωση εάν ο ερωτώμενος φαίνεται να εμπλέκεται ή να έχει εμπλακεί στην τέλεση, προετοιμασία ή υποκίνηση τρομοκρατικών ενεργειών, χωρίς να απαιτείται να υπάρχει εύλογη υποψία διάπραξης αδικήματος στο παρελθόν ή στο μέλλον – Σύμφωνα με την ίδια διάταξη, η αστυνομία μπορεί να ψάξει τον ερωτώμενο, να ζητήσει την επίδειξη των εγγράφων (ή ηλεκτρονικών δεδομένων) που είναι στην κατοχή του και να τον κρατήσει για έξι ώρες το πολύ – Η παράλειψη του ερωτηθέντος να απαντήσει συνιστά ποινικό αδίκημα – Εξάλλου, έχει θεσπιστεί Πρακτικός Οδηγός για τους αστυνομικούς που ασκούν τα σχετικά καθήκοντα Εν προκειμένω, η αστυνομία σταμάτησε στο αεροδρόμιο την αιτούσα, η οποία επέστρεφε από ταξίδι της στο Παρίσι, όπου είχε πάει για να επισκεφθεί το σύζυγό της, Γάλλο υπήκοο υπό κράτηση για αδικήματα τρομοκρατίας, και τις έκανε ερωτήσεις, με βάση την προαναφερόμενη διάταξη – Η αιτούσα ζήτησε δικηγόρο, με τον οποίο μίλησε στο τηλέφωνο, και (χωρίς την παρουσία του), αφού οι αστυνομικοί την έψαξαν, κλήθηκε να απαντήσει σε διάφορες ερωτήσεις για τη σχέση της με το σύζυγό της, τους λόγους του ταξιδιού της, τον τόπο διαμονής της και το εάν είχε ταξιδέψει και εκτός Γαλλίας – Αρνήθηκε να απαντήσει στις περισσότερες ερωτήσεις και, για το λόγο αυτό, διώχθηκε ποινικά και, στη συνέχεια καταδικάσθηκε για το ως άνω αδίκημα και αφέθηκε ελεύθερη υπό όρους – Η διαδικασία των ερωτήσεων και σύνταξης της οικείας αστυνομικής αναφοράς κράτησε περίπου μισή ώρα (Α) Η έρευνα της αιτούσας και οι ερωτήσεις που της απηύθυναν οι αστυνομικοί ενείχαν επέμβαση στον ιδιωτικό της βίο, κατά το άρ. 8 της ΕΣΔΑ – Η επέμβαση αυτή είχε έρεισμα στο νόμο, ο οποίος προβλέπει επαρκείς εγγυήσεις έναντι καταχρήσεων και αυθαιρεσιών της αστυνομίας, ενόψει των τιθέμενων περιορισμών ως προς το χρόνο, τον τόπο και το είδος των ερωτήσεων και της έρευνας, της επιταγής να επιτρέπεται η λήψη συμβουλής από δικηγόρο και της δυνατότητας ελέγχου από τα Δικαστήρια και την Ανεξάρτητη Αρχή για τη νομοθεσία περί τρομοκρατίας – Εξάλλου, μόνο το ότι δεν απαιτείται αντικειμενικά δικαιολογημένη υποψία τέλεσης εγκλήματος δεν καθιστά ανεπαρκείς τις προβλεπόμενες εγγυήσεις – Επιπρόσθετα, οι ανωτέρω εξουσίες της αστυνομίας συνάδουν προς την αρχή της αναλογικότητας, διότι (α) η έρευνα και θέση ερωτήσεων στα αεροδρόμια συνδέεται ευλόγως με το θεμιτό σκοπό της ρύθμισης, που είναι η αποτροπή και ο εντοπισμός της τρομοκρατίας, (β) η απαίτηση βάσιμης υποψίας ως προϋπόθεσης για την άσκηση των ως άνω εξουσιών θα μείωνε ουσιωδώς τη χρησιμότητα του μέτρου και δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξίσου αποτελεσματική επίτευξη του προαναφερόμενου σκοπού, (γ) αντιστοιχούν σε δίκαιη στάθμιση των αντιτιθέμενων συμφερόντων, λαμβανομένης υπόψη, αφενός, της μεγάλης σπουδαιότητας του ανωτέρω σκοπού και, αφετέρου, της σχετικώς ελαφριάς επέμβασης στον ιδιωτικό βίο, η οποία δεν βαίνει πέραν του ευλόγως αναμενόμενου για όσους ταξιδεύουν στο εξωτερικό και (δ) δεν υπάρχει ουσιώδης κίνδυνος αθέμιτων διακρίσεων κατά την άσκηση […]
Read morehttp://www.humanrightscaselaw.gr/ : Το ελληνικό site νομολογίας για τα θεμελιώδη δικαιώματα
Καλώς ήλθατε στο ελληνικό site για τη νομολογία στο πεδίο των θεμελιωδών δικαιωμάτων κατά το Σύνταγμα (Σ.), την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), τις γενικές αρχές και το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Χάρτης), ενίοτε δε και με βάση άλλα διεθνή κείμενα. Σκοπός του site η έγκυρη, ταχεία και συστηματική πληροφόρηση των λειτουργών της ελληνικής δικαιοσύνης αναφορικά με τη σύγχρονη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εθνικό και στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι κύριοι άξονες του site είναι η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) και του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), χωρίς να λείπουν και αναφορές σε αποφάσεις των λοιπών ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας μας ή άλλων κρατών. Οι σημαντικότερες πρόσφατες νομολογιακές εξελίξεις παρουσιάζονται στην αρχική σελίδα. Παράλληλα μπορείτε να ενημερωθείτε για τις οικείες αποφάσεις του τρέχοντος έτους ανά δικαστήριο (ΣτΕ, ΕΔΔΑ, ΔΕΕ, λοιπά δικαστήρια). Επιπλέον, έχετε πρόσβαση σε καθ’ ύλην ευρετήριο της νομολογίας. Αυτό θα εμπλουτίζεται σταδιακά με την προσθήκη των νέων αλλά και παλαιότερων αποφάσεων. Ελπίζω το site να σας φανεί χρήσιμο και εύχρηστο. Καλή περιήγηση! Ιωάννης Γ. Δημητρακόπουλος Πάρεδρος Συμβουλίου της Επικρατείας http://www.humanrightscaselaw.gr/
Read moreΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 12ης Δεκεμβρίου 2012
ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (αναδιατύπωση) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 67 παράγραφος 4 και το άρθρο 81 παράγραφος 2 στοιχεία α), γ) και ε), Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβιβάσεως του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1), Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Την 21η Απριλίου 2009, η Επιτροπή ενέκρινε έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (3). Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης, η λειτουργία του εν λόγω κανονισμού είναι γενικά ικανοποιητική, αλλά είναι επιθυμητό να βελτιωθεί η εφαρμογή ορισμένων διατάξεών του για να διευκολυνθεί περαιτέρω η ελεύθερη κυκλοφορία των αποφάσεων, και να αναβαθμιστεί ακόμη περισσότερο η πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Δεδομένου ότι πρόκειται να επέλθει σειρά τροποποιήσεων, ο εν λόγω κανονισμός, για λόγους σαφήνειας, θα πρέπει να αναδιατυπωθεί. (2) Κατά τη συνεδρίασή του στις Βρυξέλλες στις 10 και 11 Δεκεμβρίου 2009, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε νέο πολυετές πρόγραμμα με τίτλο «το Πρόγραμμα της Στοκχόλμης — Μια ανοικτή και ασφαλής Ευρώπη που εξυπηρετεί και προστατεύει τους πολίτες» (4). Στο Πρόγραμμα της Στοκχόλμης το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έκρινε ότι η διαδικασία κατάργησης όλων των ενδιάμεσων μέτρων (της κήρυξης εκτελεστότητας) θα πρέπει να συνεχισθεί κατά την περίοδο που καλύπτεται από το εν λόγω πρόγραμμα. Ταυτόχρονα η κατάργηση της κήρυξης εκτελεστότητας θα πρέπει επίσης να συνοδεύεται από σειρά διασφαλίσεων. (3) Η Ένωση θέτει ως στόχο τη διατήρηση και την ανάπτυξη ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, μεταξύ άλλων διευκολύνοντας την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, ιδίως με την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών και εξωδικαστικών αποφάσεων σε αστικές υποθέσεις. Προκειμένου να δημιουργήσει σταδιακά έναν τέτοιο χώρο, η Ένωση πρέπει να θεσπίσει μέτρα στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις, οι οποίες έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις, ιδίως όταν αυτό είναι απαραίτητο για την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. (4) Ορισμένες διαφορές μεταξύ των εθνικών κανόνων για τη δικαιοδοσία και την αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων δυσχεραίνουν την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Είναι ουσιώδης η θέσπιση διατάξεων σχετικά με την ενοποίηση των κανόνων σύγκρουσης δικαιοδοσίας στις αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ώστε να εξασφαλίζεται ταχεία και απλή αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων που εκδίδονται σε κράτος μέλος. (5) Οι εν λόγω διατάξεις εμπίπτουν στο χώρο της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις κατά την έννοια του άρθρου 81 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). (6) Για να επιτευχθεί ο στόχος της ελεύθερης κυκλοφορίας των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, είναι αναγκαίο και ενδεδειγμένο οι κανόνες σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων να καθορίζονται από δεσμευτικό και άμεσα εφαρμοστέο νομοθέτημα της Ένωσης. (7) Τα τότε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, συνήψαν στις 27 Σεπτεμβρίου 1968, στο πλαίσιο του άρθρου 220 τέταρτη περίπτωση της Συνθήκης για την ίδρυση της […]
Read moreΚανονισμός (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποϕάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις
Επίσημη Εϕημερίδα αριθ. L 012 της 16/01/2001 σ. 0001 – 0023 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 61, στοιχείο γ) και το άρθρο 67 παράγραφος 1, την πρόταση της Επιτροπής(1), τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου(2), τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η Κοινότητα θέτει ως στόχο τη διατήρηση και την ανάπτυξη ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης μέσα στον οποίο να εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Προκειμένου να δημιουργήσει σταδιακά έναν τέτοιο χώρο, η Κοινότητα πρέπει να θεσπίσει, μεταξύ άλλων, μέτρα στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις, τα οποία είναι αναγκαία για την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. (2) Ορισμένες διαφορές μεταξύ των εθνικών κανόνων για τη δικαιοδοσία και την αναγνώριση των δικαστικών αποφάσεων δυσχεραίνουν την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Είναι ουσιώδης η θέσπιση διατάξεων σχετικά με την ενοποίηση των κανόνων σύγκρουσης δικαιοδοσίας στις αστικές και εμπορικές υποθέσεις καθώς και σχετικά με την απλούστευση των διατυπώσεων για την ταχεία και απλή αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων κρατών μελών που δεσμεύονται από τον ανά χείρας κανονισμό. (3) Το θέμα αυτό υπάγεται στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις κατά την έννοια του άρθρου 65 της συνθήκης. (4) Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και την αρχή της αναλογικότητας όπως διατυπώνονται στο άρθρο 5 της συνθήκης, οι στόχοι του ανά χείρας κανονισμού είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Ο ανά χείρας κανονισμός περιορίζεται στο ελάχιστο που απαιτείται για την επίτευξη των στόχων αυτών και δεν υπερβαίνει τα αναγκαία προς τούτο όρια. (5) Τα κράτη μέλη συνήψαν στις 27 Σεπτεμβρίου 1968, στο πλαίσιο του άρθρου 293, τέταρτη περίπτωση, της συνθήκης, τη σύμβαση των Βρυξελλών για τη διεθνή δικαιοδοσία, και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις όπως τροποποιήθηκε από τις συμβάσεις προσχώρησης των νέων κρατών μελών σε αυτήν τη σύμβαση(4) (εφεξής: “σύμβαση των Βρυξελλών”). Στις 16 Σεπτεμβρίου 1988, τα κράτη μέλη και τα κράτη ΕΖΕΣ συνήψαν τη σύμβαση του Λουγκάνο για τη δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, η οποία είναι παράλληλη με τη σύμβαση των Βρυξελλών του 1968. Έχουν αναληφθεί εργασίες για την αναθεώρηση αυτών των συμβάσεων και το Συμβούλιο ενέκρινε το περιεχόμενο του αναθεωρημένου κειμένου. Πρέπει να διασφαλισθεί η συνέχεια των αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν στο πλαίσιο αυτής της αναθεώρησης. (6) Για να επιτευχθεί ο στόχος της ελεύθερης κυκλοφορίας των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, είναι αναγκαίο και ενδεδειγμένο οι κανόνες σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων να καθορίζονται από δεσμευτικό και άμεσα εφαρμοστέο κοινοτικό νομοθέτημα. (7) Το πεδίο εφαρμογής του ανά χείρας κανονισμού πρέπει να καλύπτει όλες τις κύριες αστικές και εμπορικές υποθέσεις εκτός από κάποια σαφώς καθορισμένα ζητήματα. (8) Οι δικαστικές διαφορές που υπάγονται στον κανονισμό πρέπει να παρουσιάζουν σύνδεσμο με το έδαφος των κρατών μελών που δεσμεύονται από τον ανά χείρας κανονισμό. Οι κοινοί […]
Read moreΠερί του νέου Κανονισμού 1215/2012 (Βρυξέλλες Ι)
Στις 21.4.2009 η επιτροπή δημοσίευσε[1]έκθεση σχετικά με τα προβλήματα τα οποία διαπίστωσε , στο διάστημα εφαρμογής[2]του ΕΚ 44/2001 , τα προβλήματα που παρουσιαστήκαν κατά την διάρκεια της εφαρμογής του κανονισμού και καθιστούσαν αναγκαία την αναδιατύπωση του ήταν σύμφωνα με την επιτροπή τα παρακατω : Η διαδικασία αναγνώρισης και εκτέλεσης μιας απόφασης σε άλλο κράτος μέλος («κήρυξη εκτελεστότητας/exequatur») εξακολουθεί να δημιουργεί εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των αποφάσεων, με συνέπεια περιττές δαπάνες και καθυστερήσεις για τους εμπλεκόμενους, και δεν επιτρέπει στις επιχειρήσεις και τους πολίτες να επωφελούνται πλήρως από την εσωτερική αγορά Στην ΕΕ η πρόσβαση στη δικαιοσύνη δεν είναι γενικά ικανοποιητική όσον αφορά τις διαφορές κατά τις οποίες ο εναγόμενος έχει την κατοικία του εκτός της ΕΕ. Η αποτελεσματικότητα της συμβατικής επιλογής δικαστηρίου (παρέκταση) πρέπει να βελτιωθεί – Η σύνδεση μεταξύ διαιτησίας και ενώπιον δικαστηρίου διαδικασίας πρέπει να βελτιωθεί. Η διαιτησία δεν περιλαμβάνεται στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Ωστόσο, εφόσον προσβάλλεται συμφωνία διαιτησίας ενώπιον δικαστηρίου, ένας διάδικος μπορεί να υπονομεύσει στην πράξη τη συμφωνία διαιτησίας και να δημιουργήσει μια κατάσταση όπου αναποτελεσματικές παράλληλες διαδικασίες ενώπιον δικαστηρίων μπορεί να οδηγήσουν σε ασυμβίβαστες επιλύσεις της διαφοράς Γενικότερος στόχος της αναθεώρησης είναι να αναπτυχθεί περαιτέρω ο ευρωπαϊκός χώρος δικαιοσύνης, με την άρση των εμποδίων που εναπομένουν στην ελεύθερη κυκλοφορία των δικαστικών αποφάσεων σύμφωνα με την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης Οι προτεινόμενες ενέργειες από την επιτροπή ήταν οι παρακατω Κατάργηση της ενδιάμεσης διαδικασίας για την αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων (εκτελεστότητα) με εξαίρεση τις αποφάσεις σε υποθέσεις δυσφήμισης και σε συλλογικές αγωγές αποζημίωσης Επέκταση των κανόνων δικαιοδοσίας του κανονισμού στις διαφορές όπου εμπλέκονται εναγόμενοι από τρίτη χώρα, ιδίως σε περιπτώσεις όπου η ίδια διαφορά εκκρεμεί ενώπιον δικαστηρίων εντός και εκτός της ΕΕ Αύξηση της αποτελεσματικότητας των συμφωνιών παρέκτασης• Βελτίωση της σύνδεσης του κανονισμού με τη διαιτησία Καλύτερος συντονισμός των διαδικασιών ενώπιον των δικαστηρίων των κρατών μελών Βελτίωση της πρόσβασης στη δικαιοσύνη για ορισμένες κατηγορίες διαφορών Διασαφήνιση των όρων υπό τους οποίους μπορούν να κυκλοφορούν εντός της ΕΕ οι αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων. Στην παρουσίαση του κατά την διάρκεια της Κυπριακής προεδρίας[3], για τα περίπου τέσσερα χρόνια διαπραγμάτευσης μεταξύ των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, χρειάστηκαν μόλις δυο λεπτά και δεκαπέντε δευτερόλεπτα για να εκτεθούν οι νέες αλλαγές που επιφέρει ο ΕΚ 1215/2012. Οι σημαντικότερες αλλαγές είναι οι έξης: Η αλλαγή στο σύστημα αναγνώρισης και εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων Αυτό επιτυγχάνεται με την εισαγωγή του τμήματος 3[4] ,του κεφαλαίου ΙΙΙ και των υποτμημάτων Ι (άρνηση αναγνώρισης) και ΙΙ (άρνηση εκτέλεσης) , που περιορίζουν κατά πολύ την εξουσία των δικαστηρίων του κράτους εκτέλεσης να αρνούνται την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων , κάτι το οποίο είχε επισημάνει στην εισηγητική της έκθεση και η ΕΟΚΕ[5] . Επίσης με την εισαγωγή του Άρθρου 39, εισάγεται η διαδικασία αυτόματης εκτέλεσης χωρίς να απαιτείτε κήρυξη εκτελεστότητας (διατηρείται η διαδικασία για υποθέσεις δυσφήμησης και συλλογικών απαιτήσεων), ενώ δίνει την δυνατότητα δυνατότητα στον εναγόμενο αποτρέψει την εκτέλεση απόφασης εναντίον του με το να αμφισβητήσει την απόφαση στο κράτος προελεύσεως (εκδόσεως) της στην βάση του ότι δεν είχε ενημερωθεί για την διαδικασία (για λόγους μη ή κακής επίδοσης) . Επίσης μπορεί να προβάλει στο κράτος εκτελέσεως ισχυρισμούς σχετιζόμενους με διαδικαστικά ελαττώματα στην δικαστική διαδικασία στο κράτος προελεύσεως τα […]
Read moreΗ Ευρώπη των πολιτών της – Βοήθεια και συμβουλές προς τους υπηκόους της ΕΕ
Ο δικτυακός αυτός τόπος δημιουργήθηκε για όλους εσάς, τους ευρωπαίους πολίτες και τις οικογένειές σας, για να γνωρίζετε τα δικαιώματά σας και να βρίσκετε πρακτικές συμβουλέςπου θα σας βοηθούν όταν πηγαίνετε σε άλλη χώρα της ΕΕ. http://europa.eu/youreurope/citizens/index_el.htm
Read moreΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ
Δικαστήρια των κρατών μελών Νομική συνδρομή (οδηγία 2003/8/EK) Διαμεσολάβηση (οδηγία 2008/52/ΕΚ) Επίδοση ή κοινοποίηση εγγράφων (κανονισμός 1393/2007) Ευρωπαϊκές διασυνοριακές διαδικασίες Ευρωπαϊκή διαταγή πληρωμής (κανονισμός 1896/2006) Μικροδιαφορές (κανονισμός 861/2007) Απόκτηση αποδείξεων (κανονισμός 1206/2001) Αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων Αποφάσεις σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (κανονισμός 44/2001) Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος (κανονισμός 805/2004) Οικογενειακό δίκαιο Αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας (κανονισμός 2201/2003) Υποχρεώσεις διατροφής (κανονισμός 4/2009) Δικαιο που ειναι εφαρμοστεο στο διαζυγιο και τον δικαστικο χωρισμο (κανονισμός 1259/2010) Αποζημίωση των θυμάτων βίας (οδηγία 2004/80/EK) http://ec.europa.eu/justice_home/judicialatlascivil/html/index_el.htm
Read moreC‑436/13, Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 — Άρθρα 8, 12 και 15 — Διεθνής δικαιοδοσία σε ζητήματα γονικής μέριμνας — Διαδικασία σχετική με την επιμέλεια παιδιού
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 1ης Οκτωβρίου 2014 (*) «Προδικαστική παραπομπή — Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης — Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις — Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 — Άρθρα 8, 12 και 15 — Διεθνής δικαιοδοσία σε ζητήματα γονικής μέριμνας — Διαδικασία σχετική με την επιμέλεια παιδιού που έχει τη συνήθη διαμονή του στο κράτος μέλος της διαμονής της μητέρας του — Παρέκταση δικαιοδοσίας υπέρ δικαστηρίου του κράτους μέλους της διαμονής του πατέρα του παιδιού αυτού — Περιεχόμενο» Στην υπόθεση C‑436/13, με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, την οποία υπέβαλε το Court of Appeal (England & Wales) (Civil division) (Ηνωμένο Βασίλειο) με απόφαση της 2ας Αυγούστου 2013, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο την ίδια ημέρα, στο πλαίσιο της δίκης E. κατά B., ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta, πρόεδρο τμήματος, K. Lenaerts, αντιπρόεδρο του Δικαστηρίου που ασκεί καθήκοντα δικαστή του δεύτερου τμήματος, J. L. da Cruz Vilaça, J.-C. Bonichot και A. Arabadjiev (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: N. Wahl γραμματέας: L. Hewlett, κύρια υπάλληλος διοίκησης, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζήτησης της 15ης Μαΐου 2014, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν: – ο E., εκπροσωπούμενος από την C. Marín Pedreño, solicitor, τον D. Williams, QC, και τον M. Gration, barrister, – η B., εκπροσωπούμενη από την N. Hansen, solicitor, τον H. Setright, QC, και τους E. Devereaux και R. Genova Alquacil, advocates, – η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπούμενη από τις V. Kaye καθώς και M. Gray, barrister, – η Γερμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον T. Henze και την J. Kemper, – η Ισπανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την J. García-Valdecasas Dorrego, – η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τον M. Wilderspin και την A.‑M. Rouchaud-Joët, κατόπιν της απόφασης που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων, εκδίδει την ακόλουθη Απόφαση 1 Η αίτηση προδικαστικής απόφασης αφορά την ερμηνεία των άρθρων 8, 12 και 15 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ. 1). 2 Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε κατά την εκδίκαση διαφοράς μεταξύ του E. (που θα αναφέρεται στο εξής ως πατέρας) και της B. (που θα αναφέρεται στο εξής ως μητέρα), αντικείμενο της οποίας είναι το ζήτημα αν τα δικαστήρια του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν διεθνή δικαιοδοσία για να προσδιορίσουν, μεταξύ άλλων, αφενός τον τόπο της συνήθους διαμονής του παιδιού των διαδίκων, το οποίο θα αναφέρεται στο εξής ως S., δηλαδή με το αρχικό γράμμα του ονόματός του, και αφετέρου το δικαίωμα επικοινωνίας του πατέρα με το παιδί. Το νομικό πλαίσιο Το δίκαιο της Ένωσης 3 Η αιτιολογική σκέψη 12 του κανονισμού 2201/2003 προβλέπει τα εξής: «Οι κανόνες αρμοδιότητας που θεσπίζονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού περί γονικής μέριμνας επιλέγονται υπό το πρίσμα του συμφέροντος του παιδιού, ειδικότερα δε του κριτηρίου της εγγύτητας. Αυτό σημαίνει ότι κατά πρώτο λόγο θα πρέπει να είναι αρμόδια τα δικαστήρια του κράτους μέλους της συνήθους διαμονής του παιδιού, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις μεταβολής της διαμονής του παιδιού ή ύστερα από συμφωνία μεταξύ των δικαιούχων της γονικής μέριμνας.» 4 Στο τμήμα 2, που επιγράφεται «Γονική μέριμνα», του κεφαλαίου II του κανονισμού 2201/2003, το οποίο επιγράφεται «Δικαιοδοσία», το άρθρο 8, που […]
Read moreυπόθεση C-466/12: Δικαίωμα ιδιοκτήτη ιστοσελίδας να παραπέμπει σε προστατευόμενα έργα χωρίς την άδεια του δημιουργού
Δικαίωμα ιδιοκτήτη ιστοσελίδας να παραπέμπει σε προστατευόμενα έργα χωρίς την άδεια του δημιουργού (νομολογία ΔΕΕ) Απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-466/12 Nils Svensson κ.λπ. κατά Retriever Sverige AB: Ο ιδιοκτήτης ιστοτόπου μπορεί, χωρίς την άδεια των κατόχων των δικαιωμάτων του δημιουργού, να παραπέμπει, μέσω υπερσυνδέσμων, σε προστατευόμενα έργα που διατίθενται με ελεύθερη πρόσβαση σε άλλον ιστότοπο. Τούτο ισχύει ακόμη και αν οι χρήστες του Διαδικτύου που ενεργοποιούν με επιλογή τον υπερσύνδεσμο έχουν την εντύπωση ότι το έργο τους εμφανίζεται μέσω του ιστοτόπου που περιέχει τον υπερσύνδεσμο. “Διάφορα άρθρα του Τύπου γραμμένα από Σουηδούς δημοσιογράφους δημοσιεύθηκαν και ήταν ελεύθερα προσβάσιμα στον ιστότοπο της Göteborgs-Posten. Η Retriever Sverige, σουηδική εταιρία, εκμεταλλεύεται έναν ιστότοπο ο οποίος παρέχει στους πελάτες της διαδικτυακούς συνδέσμους δυνάμενους να ενεργοποιηθούν με επιλογή (υπερσυνδέσμους) που οδηγούν σε άρθρα δημοσιευμένα σε άλλους ιστοτόπους, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και ο ιστότοπος της Göteborgs-Posten. To Svea hovrätt (Εφετείο Στοκχόλμης, Σουηδία) υπέβαλε αίτηση προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο προκειμένου να διευκρινιστεί αν η παροχή τέτοιων υπερσυνδέσμων συνιστά πράξη παρουσίασης στο κοινό υπό την έννοια του δικαίου της Ένωσης 1. Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, η δημιουργία των υπερσυνδέσμων δεν θα ήταν δυνατή χωρίς την άδεια των κατόχων των δικαιωμάτων του δημιουργού. Πράγματι, το δίκαιο της Ένωσης ορίζει ότι οι δημιουργοί έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν κάθε παρουσίαση των έργων τους στο κοινό. Με τη σημερινή του απόφαση, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η παροχή υπερσυνδέσμων δυνάμενων να ενεργοποιηθούν προς προστατευόμενα έργα συνιστά πράξη παρουσίασης. Συγκεκριμένα, η πράξη αυτή ορίζεται ως η θέση ενός έργου στη διάθεση του κοινού ώστε το κοινό να μπορεί να έχει πρόσβαση στο έργο (έστω και αν δεν κάνει χρήση της δυνατότητας αυτής). Επιπλέον, οι δυνητικοί χρήστες του ιστοτόπου που εκμεταλλεύεται η Retriever Sverige μπορούν να θεωρηθούν κοινό, δεδομένου ότι ο αριθμός τους είναι απροσδιόριστος και αρκετά σημαντικός. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ωστόσο ότι η παρουσίαση πρέπει να απευθύνεται σε ένα νέο κοινό, ήτοι σε ένα κοινό το οποίο δεν ελήφθη υπόψη από τους κατόχους του δικαιώματος του δημιουργού, όταν επέτρεψαν την αρχική παρουσίαση στο κοινό. Κατά το Δικαστήριο, ένα τέτοιο «νέο κοινό» δεν υφίσταται στην περίπτωση του ιστοτόπου που εκμεταλλεύεται η Retriever Sverige. Συγκεκριμένα, δεδομένου ότι η πρόσβαση στα έργα που πρότεινε ο ιστότοπος της Goeteborgs-Posten ήταν ελεύθερη , οι χρήστες του ιστοτόπου της Retriever Sverige πρέπει να θεωρηθούν ότι αποτελούν τμήμα του κοινού που είχε ήδη ληφθεί υπόψη από τους δημοσιογράφους όταν επέτρεψαν τη δημοσίευση των άρθρων στη Göteborgs-Posten Η διαπίστωση αυτή δεν τίθεται εν αμφιβόλω από το γεγονός ότι οι χρήστες του Διαδικτύου που ενεργοποιούν με επιλογή τον υπερσύνδεσμο έχουν την εντύπωση ότι το έργο τους εμφανίζεται από τον ιστότοπο της Retriever Sverige, ενώ στην πραγματικότητα προέρχεται από τη Göteborgs-Posten. Το Δικαστήριο καταλήγει συναφώς ότι ο ιδιοκτήτης ιστοτόπου, όπως αυτός της Retriever Sverige, μπορεί να παραπέμπει, μέσω υπερσυνδέσμων, σε προστατευόμενα έργα που διατίθενται με ελεύθερη πρόσβαση σε άλλον ιστότοπο, χωρίς την άδεια των κατόχων των δικαιωμάτων του δημιουργού. Τούτο δεν θα ίσχυε ωστόσο αν ένας υπερσύνδεσμος παρείχε τη δυνατότητα στους χρήστες του ιστοτόπου στον οποίο βρίσκεται ο υπερσύνδεσμος αυτός να παρακάμψουν περιοριστικά μέτρα που έχει λάβει ο ιστότοπος στον οποίο βρίσκεται το προστατευόμενο έργο για να […]
Read moreΥποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης – Τροχαίο ατύχημα – Θάνατος των γονέων ανηλίκου – Δικαίωμα αποζημιώσεως του τέκνου – Χρηματική ικανοποίηση – Κάλυψη από την υποχρεωτική ασφάλιση
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2013 (*) «Υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων – Οδηγία 72/166/ΕΟΚ – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Οδηγία 90/232/ΕΟΚ – Άρθρο 1 – Τροχαίο ατύχημα – Θάνατος των γονέων ανηλίκου – Δικαίωμα αποζημιώσεως του τέκνου – Μη υλική βλάβη – Χρηματική ικανοποίηση – Κάλυψη από την υποχρεωτική ασφάλιση» Στην υπόθεση C‑277/12, με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως βάσει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) με απόφαση της 16ης Μαΐου 2012, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο την 1η Ιουνίου 2012, στο πλαίσιο της δίκης Vitālijs Drozdovs, κατά Baltikums AAS, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta, πρόεδρο τμήματος, J. L. da Cruz Vilaça, Γ. Αρέστη, J.-C. Bonichot, και A. Arabadjiev (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: N. Jääskinen γραμματέας: M. Aleksejev, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 20ής Μαρτίου 2013, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν: – ο V. Drozdovs, εκπροσωπούμενος από τον N. Frīdmane, advokāte, – η Baltikums AAS, εκπροσωπούμενη από τον G. Radiloveca, advokāte, – η Λεττονική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την A. Nikolajeva και τον I. Kalniņš, – η Γερμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τη F. Wannek και τον T. Henze, – η Λιθουανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις R. Janeckaitė και A. Svinkūnaitė καθώς και από τον D. Kriaučiūnas, – η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους A. Sauka και K.-P. Wojcik, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 11ης Ιουλίου 2013, εκδίδει την ακόλουθη Απόφαση 1 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 136, στο εξής: πρώτη οδηγία), καθώς και του άρθρου 1, παράγραφοι 1 και 2, της δεύτερης οδηγίας 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1984, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ L 8, σ. 17, στο εξής: δεύτερη οδηγία). 2 Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του V. Drozdovs, διά της V. Balakireva, και της ασφαλιστικής εταιρίας Baltikums AAS (στο εξής: Baltikums), με αντικείμενο την καταβολή, από τη δεύτερη, λόγω αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, χρηματικής ικανοποιήσεως για την ηθική βλάβη που υπέστη ο V. Drozdovs λόγω του θανάτου των γονέων του σε τροχαίο ατύχημα. Το νομικό πλαίσιο Η νομοθεσία της Ένωσης 3 Το άρθρο 1 της πρώτης οδηγίας ορίζει: «Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας: […] 2. ως “ζημιωθείς” νοείται το πρόσωπο το οποίο δικαιούται αποκαταστάσεως της ζημίας που προεκλήθη από οχήματα· […]». 4 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας ορίζει: «Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει […] όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η αστική ευθύνη, η σχετική με την κυκλοφορία οχημάτων με συνήθη στάθμευση στο έδαφός του, να καλύπτεται από ασφάλιση. Οι καλυπτόμενες ζημίες καθώς και οι όροι της ασφάλισης αυτής καθορίζονται στα πλαίσια των μέτρων αυτών.» 5 Το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2, της δεύτερης οδηγίας ορίζει: «1. Η ασφάλιση που αναφέρεται στο άρθρο 3, […]
Read more