ΜΠρΠειρ 1395/2015 : Ασφαλιστικά Μέτρα – Προσβολή προσωπικότητας – Απειλητική συμπεριφορά υιού σε μητέρα – Χρήση ναρκωτικών ουσιών – Απαγόρευση επικοινωνίας υιού με μητέρα – Μετοίκηση ενηλίκου τέκνου από την οικία -.
ΜΠρΠειρ 1395/2015 Ασφαλιστικά Μέτρα – Προσβολή προσωπικότητας – Απειλητική συμπεριφορά υιού σε μητέρα – Χρήση ναρκωτικών ουσιών – Απαγόρευση επικοινωνίας υιού με μητέρα – Μετοίκηση ενηλίκου τέκνου από την οικία -. Λήψη ασφαλιστικών μέτρων κατόπιν απειλητικής συμπεριφοράς ενηλίκου τέκνου προς την μητέρα του (λόγω χρήσης ναρκωτικών ουσιών) και απαγόρευση να της απευθύνει το λόγο (προσωπικά δια ζώσης, τηλεφωνικά κ.ο.κ) και να έχει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο επικοινωνία μαζί της, να την πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των τριών (03) μέτρων, να επισκέπτεται την οικία της, να απέχει από την εκτόξευση ύβρεων και απειλών εναντίον της. Απόρριψη αιτήματος για μετοίκηση του υιού από την οικία της, γιατί δεν νομιμοποιείται ενεργητικά (η μητέρα), καθόσον αυτό είναι δικαίωμα αποκλειστικά των συζύγων. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 1395/2015 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) Αποτελούμενο από τη Δικαστή Σταυρούλα Λιακέα, Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίστηκε με κλήρωση σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3327/2005. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Ιουνίου 2015, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ: … η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Δημητρίου Καραϊσκου. ΤΟΥ ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ: …., κατοίκου Κερατσινίου Αττικής, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως. Η αιτούσα, ζήτησε να γίνει δεκτή η από 30-3-2015 αίτησή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθμό 1068/2015 και προσδιορίστηκε για την παραπάνω δικάσιμο. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αιτούσας και ο καθ’ ου ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως, ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την από 30.03.2015 (αρ. εκ. κατ. 5213/1068/2015) υπό κρίση αίτηση, κρινόμενη αίτηση, η αιτούσα, επικαλείται ότι ο καθ’ ου, υιός ο οποίος είναι εξαρτημένος από ναρκωτικές ουσίες, προσέβαλε την προσωπικότητά της με το να εκδηλώνει βίαιη και επιθετική συμπεριφορά με απειλές, εξυβρίσεις και χειροδικίες σε βάρος της καθώς και με το να αφαιρεί χρήματα και αντικείμενα από την οικία της εξαιτίας των οποίων περιάγεται σε τρόμο και ανησυχία, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην αίτηση. Ζητεί δε, επικαλούμενη επείγουσα περίπτωση και επικείμενο κίνδυνο, να ρυθμιστεί προσωρινά η κατάσταση και να διαταχθεί προσωρινά η μετοίκηση του καθού από την οικία της, να απαγορευθεί στον καθ’ ου α) να της απευθύνει το λόγο (προσωπικά δια ζώσης, τηλεφωνικά κ.ο.κ) και να έχει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο επικοινωνία μαζί της εν γένει, β) να την πλησιάζει σε απόσταση μικρότερη των πενήντα (50) μέτρων, να επισκέπτεται ή παρακολουθεί την οικία της, να αφαιρεί χρήματα ή και αντικείμενα από την οικία της, να την υβρίζει και να την απειλεί με οιονδήποτε τρόπο. Ζητεί, τέλος, να απειληθεί κατά του καθ’ ου προσωπική κράτηση διάρκειας ενός [1] έτους και χρηματική ποινή τριών (3.000) ευρώ και να καταδικασθεί στα δικαστικά της έξοδα. Η αίτηση εισάγεται παραδεκτώς και αρμοδίως προς εκδίκαση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 683 παρ. 1 και 22 Κ.Πολ.Δικ.) κατά την προκειμένη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ. Κ.Πολ.Δικ.) Το αίτημα περί μετοίκησης του καθ’ ου υιού της αιτούσας από την οικία της τυγχάνει απορριπτέο προεχόντως ως απαράδεκτο, διότι η αιτούσα δεν νομιμοποιείται ενεργητικά, καθόσον αυτό είναι δικαίωμα αποκλειστικά των συζύγων. Κατά το μέρος που κρίθηκε παραδεκτή είναι νόμιμη και στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 1394, […]
Read moreΑνανέωση σήματος: Δεν χρειάζεται θεώρηση του γνησίου της υπογραφής του αιτούντος
Ανανέωση σήματος: Δεν χρειάζεται θεώρηση του γνησίου της υπογραφής του αιτούντος Σύμφωνα με ανακοίνωση (6/11/2015) της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή αναφορικά με τα εμπορικά σήματα, οι αιτήσεις για ανανέωση του σήματος που υποβάλλονται έγχαρτα στην Υπηρεσία από το δικαιούχο του σήματος ή τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, δεν χρήζουν θεώρησης γνησίου της υπογραφής του αιτούντος. Δείτε επίσης την κοινή ανακοίνωση σχετικά με την Κοινή Πρακτική για το Διακριτικό χαρακτήρα – Απεικονιστικά σήματα που περιέχουν περιγραφικά/στερούμενα διακριτικού χαρακτήρα λεκτικά στοιχεία εδώ (http://gge.gov.gr/wp-content/uploads/2015/09/koinh_praktikh_CP3_02102015.pdf). http://legalnews24.blogspot.gr/2015/11/blog-post_7.html
Read moreΛήξη αναστολής πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης
Από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοινώθηκε ότι δεν παρατείνεται εκ νέου η ισχύς της υπ᾽αριθμ. 49214/21-7-2015 Κοινής Υπουργικής Απόφασης “Αναστολή πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης, καταβολής δικαστικών παραβόλων, εγγυοδοσιών και χρηματικών ποσών από μετατροπή ποινών» (Β΄ 1525) η οποία έχει ήδη παραταθεί μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2015 με την υπ᾽αριθμ. 57384/31-8-2015 όμοια (Β΄ 1867) και στη συνέχεια μέχρι 31 Οκτωβρίου 2015 με την υπ᾽αρ. 70905/29-9-2015 όμοια (Β΄ 2110). Κατά συνέπεια από Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2015 γίνονται όλες οι πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης.
Read moreΑΠ 341/2015 : Παραδεκτή η έφεση όταν το παράβολο του άρθρου 495 παρ. 4 ΚΠολΔ κατατίθεται μεταγενέστερα της υποβολής της και πριν τη συζήτησή της
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α2′ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 27 Οκτωβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Των αναιρεσειόντων: 1) 1, 2) Α. (Ρ.) Τ. του Κ., κατοίκων …, 3) Α. Τ. του Κ., συζύγου Π. Κ., κατοίκου …, 4) Χ. Τ. του Κ., συζύγου Κ. Κ. και 5) Χ. Τ. του Κ., κατοίκων …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους ΑΦ. Της αναιρεσίβλητης: Ζ. χήρας Κ. Τ., το γένος Α. Λ., κατοίκου …, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της ΓΗ με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-7-2008 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, την από 15-3-2010 ανακοίνωση δίκης του ήδη πρώτου αναιρεσείοντος, την από 22-3-2010 πρόσθετη παρέμβαση της Αθανασίας Τσίκλη και την από 24-3-2010 κύρια παρέμβαση των ήδη δευτέρας, τρίτης, τετάρτης και πέμπτου των αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 249/2012 του ίδιου Δικαστηρίου και 34/2014 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19-2-2014 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 16-10-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε: α) την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως όσον αφορά τη συμπροσβαλλόμενη 249/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών και β) την αναίρεση της προσβαλλόμενης 34/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών κατά παραδοχή του μόνου λόγου αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη της αναιρεσίβλητης στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το άρθρο 553 παρ.1 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν γίνει τυπικώς δεκτή η έφεση και απορριφθεί κατ’ ουσίαν ή αν γίνει δεκτή κατ’ ουσίαν και εξαφανισθεί η πρωτόδικη απόφαση, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η εφετειακή απόφαση στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη, διότι με αυτήν περατώνεται οριστικά η δίκη. Αν όμως ασκηθεί έφεση για την εξαφάνιση πρωτόδικης αποφάσεως και η έφεση απορριφθεί για τυπικούς λόγους, τότε σε αναίρεση υπόκειται η εφετειακή απορριπτική απόφαση για το κεφάλαιό της το σχετικό με την απόρριψη, καθώς και η πρωτόδικη απόφαση ως προς την ουσία της υποθέσεως. Η αναίρεση, όπως όλα τα ένδικα μέσα, ασκείται με την κατάθεση του δικογράφου σε πρωτότυπο στη γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου, για την οποία συντάσσεται σχετική έκθεση (άρθρο 495 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.). Αν με το ίδιο αναιρετήριο προσβάλλονται δύο ή περισσότερες αποφάσεις πρωτοβάθμιου και δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η κατάθεση γίνεται, κατά το άρθρο 566 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., σε καθένα από τα δικαστήρια αυτά. Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αίτηση προσβάλλεται η 34/2014 απόφαση του Εφετείου Πατρών, με την οποία απορρίφθηκε για τυπικό λόγο (μη εμπρόθεσμη καταβολή παραβόλου) η έφεση των ήδη αναιρεσειόντων κατά της συμπροσβαλλόμενης 249/2012 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών, αλλά και η τελευταία αυτή απόφαση (πρωτόδικη). Όμως η αίτηση κατατέθηκε μόνο στο δευτεροβάθμιο και όχι και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αφού μία μόνο πράξη καταθέσεως, η 9/21-2-2014 ενώπιον […]
Read moreΑΠ 245/2015: Παράνομη παράσταση πολιτικής αγωγής – Απόλυτη ακυρότητα
ΑΠ 245/2015: Παράνομη παράσταση πολιτικής αγωγής – Απόλυτη ακυρότητα: «Κατά τη διάταξη του άρθρου 171 παρ. 2 ΚΠΔ, αν ο πολιτικώς ενάγων παρέστη παράνομα στη διαδικασία του ακροατηρίου επέρχεται απόλυτη ακυρότητα που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο σε κάθε στάση της διαδικασίας και στον Άρειο Πάγο ακόμη. Η ακυρότητα, όμως αυτή, που δημιουργεί τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, επέρχεται μόνον όταν υπάρχει έλλειψη ενεργητικής ή παθητικής νομιμοποίησης του πολιτικώς ενάγοντος, ή όταν δεν τηρήθηκε η επιβαλλόμενη από το άρθρο 68 του ίδιου κώδικα διαδικασία ως προς τον τρόπο και τον χρόνο ασκήσεως και υποβολής της πολιτικής αγωγής και όχι για άλλες πλημμέλειες (Ολ.ΑΠ 762/1992), μεταξύ των οποίων και εκείνη που δημιουργείται στην περίπτωση κατά την οποία η ασκούμενη αξίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης από αδίκημα έχει υποπέσει σε παραγραφή, εκτός αν ο κατηγορούμενος πρότεινε την σχετική ένσταση. Κατά τις διατάξεις των άρθρων 63 και 68 παρ.2 ΚΠΔ η πολιτική αγωγή για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, μπορεί να ασκηθεί και ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου από τον δικαιούμενο κατά τις διατάξεις του Α.Κ (άρθρο 932 ΑΚ), μέχρι να αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία, χωρίς έγγραφη προδικασία. Εξάλλου, στο άρθρο 937 του Α.Κ ορίζεται ότι η απαίτηση από αδικοπραξία παραγράφεται μετά πενταετία αφότου ο παθών έμαθε την ζημία και τον υπαίτιο σε αποζημίωση…εάν δε η αδικοπραξία αποτελεί συνάμα κολάσιμη πράξη που κατά τον ποινικό νόμο υπόκειται σε μακρότερη παραγραφή, αυτή ισχύει και για την απαίτηση αποζημιώσεως. Στην παραπάνω πενταετή παραγραφή υπόκειται και η κατ’ άρθρο 932 ΑΚ αξίωση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης. Για την διαπίστωση αν η ποινική παραγραφή της καλύπτουσας την αδικοπραξία κολάσιμης πράξης είναι μακρότερη ή όχι της αστικής παραγραφής, θα ληφθεί υπόψη ο χαρακτηρισμός της κολάσιμης πράξης ως κακουργήματος, πλημμελήματος ή πταίσματος και η προβλεπόμενη από τον ποινικό κώδικα ή άλλους ειδικούς ποινικούς νόμους παραγραφή, όπως αυτή, ως προς τη διάρκεια της, καθορίζεται στο άρθρο 111 του Π.Κ ή άλλο ειδικό ποινικό νόμο και η οποία, προκειμένου για τα πλημμελήματα, είναι πενταετής και κατά τη διάταξη του άρθρου 17 του Π.Κ αρχίζει από το χρόνο κατά τον οποίο ο υπαίτιος ενήργησε ή όφειλε να ενεργήσει, δηλαδή, η αφετηρία της ποινικής παραγραφής μπορεί να είναι διαφορετική από εκείνη της αστικής από αδικοπραξία απαιτήσεως κατά το άρθρο 937 παρ. 1 Α.Κ. Για τη διακρίβωση εάν, προκειμένου περί πλημμελημάτων, η ποινική παραγραφή είναι μακρότερη ή όχι σε σύγκριση με την αστική παραγραφή, δεν υπολογίζεται το οριζόμενο από την παρ.3 του άρθρου 113 του Π.Κ μέγιστο διάστημα της τριετούς αναστολής, κατά το οποίο διαρκεί η κυρία διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση (Πολ. Ολ.ΑΠ 21/2003). Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 261 Α.Κ την παραγραφή διακόπτει η έγερση αγωγής, η δε με τον τρόπο αυτό διακοπείσα παραγραφή αρχίζει και πάλι από την τελευταία διαδικαστική πράξη των διαδίκων ή του δικαστηρίου, κατά δε το άρθρο 270 ΑΚ, αν η παραγραφή διακόπηκε ο χρόνος που πέρασε έως τότε δεν υπολογίζεται και αφότου περατώθηκε η διακοπή αρχίζει νέα παραγραφή. Τέτοια άσκηση αγωγής που διακόπτει την παραγραφή, συνιστά και η κατά την ποινική διαδικασία με τη δήλωση παραστάσεως πολιτικής αγωγής εισαγωγή προς […]
Read moreΗ διαταγή πληρωμής στη διοικητική δίκη
Η διαταγή πληρωμής στη διοικητική δίκη Της Κλεοπάτρας Καλλικάκη, Εφέτη Δ.Δ. Με το άρθρο 1 του ν.4329/2015 (ΦΕΚ Α 53/2-6-15), το οποίο άρχισε να ισχύει στις 16-9-2015, προβλέφθηκε η δυνατότητα έκδοσης διαταγής πληρωμής για αξιώσεις από διοικητικές συμβάσεις, στο πλαίσιο της διοικητικής δίκης, με την προσθήκη τρίτου τμήματος στον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας με τίτλο: «ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ» (άρθρα 272Α έως και 272Ι). Η ανάγκη πρόβλεψης μιας τέτοιας διαδικασίας ανέκυψε μετά την προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2011/7/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Φεβρουαρίου 2011 «για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές» (ΕΕ L 48), με την παρ.Ζ του άρθρου πρώτου του ν.4152/2013 (Α 107). Η διαδικασία αυτή μέχρι τώρα προβλεπόταν μόνο για τα πολιτικά δικαστήρια, τα οποία άλλωστε εξέδιδαν διαταγή πληρωμής (εφόσον συνέτρεχαν οι σχετικές προϋποθέσεις) σε βάρος του Δημοσίου, ΟΤΑ και ν.π.δ.δ., και αν ακόμη η υποκείμενη σχέση, από την οποία απέρρεε η χρηματική απαίτηση προς πληρωμή, της οποίας εζητείτο η έκδοση διαταγής πληρωμής, υπαγόταν στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων, όπως επί διαφοράς από σύμβαση δημόσιου έργου (Α.Π. 369/2014, 431/2015, πρβλ. ΑΕΔ 18/2005). Ειδικότερα, με τη διάταξη του νέου άρθρου 272Α καθορίζονται οι προϋποθέσεις έκδοσης διαταγής πληρωμής. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, διαταγή πληρωμής επιτρέπεται να εκδοθεί μόνο για «μη αμφισβητούμενες» χρηματικές αξιώσεις. Για τον προσδιορισμό της έννοιας «μη αμφισβητούμενες» η ίδια διάταξη παραπέμπει στο άρθρο 3 παρ. 1 του Κανονισμού (ΕΚ) 805/2004 (EE L 143). Όπως ορίζεται δε στο άρθρο αυτό: «Αξίωση θεωρείται “μη αμφισβητούμενη”, εάν: α) την έχει αναγνωρίσει ρητά ο οφειλέτης, μέσω αποδοχής της αξίωσης ή μέσω συμβιβασμού που επικυρώθηκε από δικαστήριο ή καταρτίσθηκε ενώπιον δικαστηρίου κατά τη διάρκεια διαδικασίας, ή β) ο οφειλέτης ουδέποτε αντιτάχθηκε προς αυτήν σύμφωνα με τις σχετικές δικονομικές απαιτήσεις του δικαίου του κράτους μέλους προέλευσης κατά τη διάρκεια διαδικασίας ενώπιον δικαστηρίου, ή γ) ο οφειλέτης δεν παρέστη ή δεν εκπροσωπήθηκε στη σχετική με την εν λόγω αξίωση ακροαματική διαδικασία αφού είχε αντιταχθεί αρχικά στην αξίωση κατά τη διάρκεια διαδικασίας ενώπιον δικαστηρίου, εφόσον η συμπεριφορά αυτή ισοδυναμεί με σιωπηρή αποδοχή της αξίωσης ή των πραγματικών περιστατικών τα οποία επικαλέσθηκε ο πιστωτής σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους προέλευσης, ή δ) την έχει αναγνωρίσει ρητά ο οφειλέτης σε δημόσιο έγγραφο». Περαιτέρω, η, κατά τα πιο πάνω «μη αμφισβητούμενη αξίωση» πρέπει να πηγάζει από διοικητική σύμβαση, που έχει συνομολογηθεί στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής, που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρ. Ζ του άρθρου πρώτου του ν.4152/2013 (Α 107), όπως αυτή οριοθετείται εννοιολογικά από την υποπαράγραφο Ζ3. Κατά τη διάταξη αυτή «Εμπορική συναλλαγή» είναι «κάθε συναλλαγή μεταξύ επιχειρήσεων ή μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών, η οποία συνεπάγεται την παράδοση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής». Επόμενη προϋπόθεση, η οποία πρέπει να συντρέχει για την έκδοση διαταγής πληρωμής, είναι να έχει ολοκληρωθεί ο προληπτικός έλεγχος της σχετικής δαπάνης και να έχει αποβεί θετικός για την πληρωμή της. Ως προληπτικός έλεγχος νοείται ο έλεγχος που διενεργείται πριν από την πληρωμή της σχετικής δαπάνης από το Ελεγκτικό Συνέδριο, εφόσον αυτή εμπίπτει στον έλεγχό του, καθώς και από τις Υπηρεσίες Δημοσιονομικού Ελέγχου ή τις κατά περίπτωση αρμόδιες υπηρεσίες για την εκκαθάριση της δαπάνης και την έκδοση της σχετικής εντολής πληρωμής. […]
Read moreΔικαστικοί Επιμελητές : Οι νέες αμοιβές τους απο 1/1/2016
Με το ΦΕΚ Β ‘ 2346 – 30/10/2015 καθορίζονται οι νέες αμοιβές των Δικαστικών Επιμελητών : Α. ΕΠΙΔΟΣΗ 1. Για κάθε μία επίδοση δικογράφου ή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου και τη σύνταξη της σχετικής έκθεσης σε: • τριάντα πέντε ευρώ (35,00 €) από 0 έως 10 χλμ. (Α΄ Ζώνη) • πενήντα πέντε ευρώ (55,00 €) από 11 έως 30 χλμ. (Β΄ Ζώνη) • εβδομήντα τρία ευρώ (73,00 €) από 31 έως 60 χλμ. (Γ΄ Ζώνη) • ενενήντα πέντε ευρώ (95,00 €) από 61 και άνω χλμ. (Δ΄ Ζώνη). Σε περίπτωση επίδοσης έξω από τον νομό που έχει την έδρα του ο δικαστικός επιμελητής ή η αστική εταιρεία των επιμελητών η αμοιβή της Δ΄ Ζώνης διπλασιάζεται. Για επίδοση σε νησί ή σε διαφορετικό νησί από εκείνο στο οποίο διατηρεί το γραφείο του ο δικαστικός επιμελητής, ή έχει την έδρα της η αστική εταιρεία δικαστικών επιμελητών, η αμοιβή του είναι αυτή της Δ΄ Ζώνης, υπολογιζόμενων και των πάσης φύσεως εξόδων. 2. Στις πιο πάνω περιπτώσεις η χιλιομετρική απόσταση υπολογίζεται από την έδρα του Πρωτοδικείου στην περιφέρεια του οποίου είναι διορισμένος και διατηρεί το γραφείο του ο δικαστικός επιμελητής ή είναι η έδρα της αστικής εταιρείας των δικαστικών επιμελητών. 3. Η αμοιβή του μάρτυρα που συμμετέχει στη θυροκόλληση κάθε εγγράφου υπολογίζεται στα δέκα ευρώ (10,00 €). 4. Σε περίπτωση που η επίδοση ματαιωθεί από λόγο ανεξάρτητο από τη θέληση του δικαστικού επιμελητή, λαμβάνει αυτός το 75% του ποσού της πιο πάνω αμοιβής. 5. Η αμοιβή για την επίδοση με ηλεκτρονικά μέσα σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 122 του Κ.Πολ.Δ. καθορίζεται σε είκοσι πέντε ευρώ (25,00 €). Β. ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ 1. Για την ενέργεια αναγκαστικής ή συντηρητικής κατάσχεσης σε εξακόσια εξήντα ευρώ (660,00 €). 2. Αν με την ίδια έκθεση κατάσχεσης κατάσχονται περισσότερα από ένα ακίνητα, πλοία ή αεροσκάφη, ο δικαστικός επιμελητής λαμβάνει χωριστή αμοιβή για κάθε ένα από αυτά και συγκεκριμένα: • από το δεύτερο μέχρι και το τρίτο ακίνητο, ολόκληρη την πιο πάνω αμοιβή • από το τέταρτο έως και το δέκατο ακίνητο, το 1/2 της πιο πάνω αμοιβής • από το ενδέκατο ακίνητο και άνω. το 1/3 της πιο πάνω αμοιβής. Γ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ Για τη σύνταξη κάθε αποσπάσματος κατασχετήριας έκθεσης αρχικού ή επαναληπτικού πλειστηριασμού ήαναπλειστηριασμού σε τετρακόσια ευρώ (400,00 €). Αν το απόσπασμα κατασχετήριας έκθεσης αφορά διενέργεια πλειστηριασμού δικαστικής διανομής κατά το άρθρο 484 του Κ.Πολ.Δ. και στην περίπτωση του άρθρου 1021 του ίδιου Κώδικα ή με άλλη διάταξη νόμου καθορίζεται η ίδια πιο πάνω αμοιβή. Δ. ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ Ι. Γενικά α) Αν το αντικείμενο της εκτέλεσης δεν αφορά κατάσχεση αλλά αφαίρεση, αποβολή, εγκατάσταση, μεσεγγύηση, προσωπική κράτηση, απογραφή κινητών, διαπιστωτική έκθεση ή όποια άλλη πράξη εκτέλεσης, για την ενέργεια καθεμιάς από αυτές η αμοιβή του δικαστικού επιμελητή καθορίζεται σε τριακόσια ευρώ (300,00 €) και προσαυξάνεται ανάλογα με τις δυσχέρειες που εμφανίζονται στην απασχόληση του δικαστικού επιμελητή μετά από συμφωνία με τον εντολέα του. β) Όταν πρόκειται για περιγραφή και εκτίμηση στις περιπτώσεις των άρθρων 484 και 1021 του Κ.Πολ.Δ. ή άλλης διάταξης νόμου, η αμοιβή του δικαστικού επιμελητή καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του Β Κεφαλαίου για την κατάσχεση. γ) Όταν η εκτελούμενη απόφαση με προσωπική κράτηση αφορά χρηματική […]
Read moreΓνησιότητα και πλαστότητα ιδιωτικών και δημοσίων εγγράφων.
Γνησιότητα και πλαστότητα ιδιωτικών και δημοσίων εγγράφων Χαράλαμπος Σεβαστίδης, Πρόεδρος Πρωτοδικών Ι.- Έννοιες Γνησιότητα υπό στενή έννοια: υποδηλώνει την προέλευση, δηλαδή την κατάρτιση του εγγράφου από τον φερόμενο ως εκδότη του. Γνησιότητα υπό ευρεία έννοια: συμπεριλαμβάνει εκτός από την προέλευση και το γεγονός της μη αλλοίωσης του περιεχομένου του εγγράφου. Ο νόμος (ΚΠολΔ) δεν κάνει σχετικές διακρίσεις. Οι περί γνησιότητας-πλαστότητας διατάξεις του ΚΠολΔ εφαρμόζονται κατ’ εξαίρεση και στις εκδηλώσεις της διανοητικής πλαστογραφίας (προκειμένου για δημόσια έγγραφα), μολονότι η παραποίηση δεν αναφέρεται εδώ στο εξωτερικό αλλά στο εσωτερικό περιεχόμενο του εγγράφου (βλ. σχετ. ΑΠ 1974/2008, ΕλλΔνη (2010), 677, NOMOS, ΑΠ 732/1970, ΝοΒ (1971), 314, ΕΕΝ (1971), 182, ΑΠ 753/1970, ΝοΒ (1971), 328, ΠολΠρΑθ 14566/1975, ΕλλΔνη (1980), 736, Π.Αρβανιτάκη, ζητήματα αποδεικτικών εγγράφων (κατά τον ΚΠολΔ), 1992, σελ. 63-64, σημ. 19, Ν.Νίκα, πολιτική δικονομία, τομ. ΙΙ, 2005, σελ. 542 και 545. Βλ. όμως αντίθ. ΑΠ 228/1970, ΝοΒ (1970), 955). Πάντως, η ψευδής βεβαίωση γεγονότων σε ιδιωτικό έγγραφο δεν συνιστά πλαστογραφία (βλ. ενδ. ΑΠ 467/1985, ΠοινΧρ (1985), 800). ΙΙ.- Η γνησιότητα των εγγράφων Ημεδαπά δημόσια έγγραφα Στα ημεδαπά δημόσια έγγραφα ο ΚΠολΔ απονέμει τεκμήριο γνησιότητας (άρθρο 455 ΚΠολΔ), που καλύπτει τόσο την προέλευση όσο και το ανόθευτο του περιεχομένου τους. Το τεκμήριο αυτό είναι μαχητό, αλλά μόνη δυνατότητα «ανταπόδειξης» εναντίον του προβλέπεται η προσβολή του ως πλαστού. Ιδιωτικά έγγραφα Τα ιδιωτικά έγγραφα δεν συνοδεύονται από αντίστοιχο τεκμήριο γνησιότητας (ΑΠ 1304/2013, NOMOS, ΑΠ 1764/2012, NOMOS, ΑΠ 915/2011, NOMOS, ΑΠ 1254/2010, ΕλλΔνη (2011), 999, ΑΠ 825/2010, NOMOS, ΑΠ 718/2010, ΝοΒ (2010), 2337 (περίλ.), NOMOS, ΑΠ 575/2010, ΝοΒ (2010), 2063 (περίλ.), ΑΠ 72/2008, ΝοΒ (2008), 2408, ΕλλΔνη (2008), 1024, ΕφΑΔ (2008), 582, ΑΠ 1568/2007, NOMOS, ΑΠ 1798/2006, ΧρΙΔ (2007), 147, ΑΠ 655/2003, ΕλλΔνη (2003), 1381, ΑΠ 1616/2001, ΕλλΔνη (2002), 407, ΑΠ 430/2001, NOMOS, ΑΠ 780/1994, ΕλλΔνη (1995), 840, ΕφΘεσ 1067/2010, Αρμ (2011), 600, ΕφΠατρ 954/2008, ΑχΝομ (2009), 391, ΕφΘεσ 1479/2007, Αρμ (2008), 754, ΕφΘεσ 1440/2004, ΕπισκΕΔ (2004), 748, ΕφΛαρ 268/2004, ΕπισκΕΔ (2004), 716, ΕφΔωδ 215/2004, NOMOS, ΕφΛαρ 70/2001, ΕλλΔνη (2004), 526, Δικογραφία (2001), 90, ΕφΑθ 1627/1982, ΕΕμπΔ (1983), 278). Αν αμφισβητηθεί η γνησιότητά τους, ο διάδικος που τα επικαλείται και τα προσκομίζει οφείλει να την αποδείξει, ανεξάρτητα από το είδος του εγγράφου, το πρόσωπο (διάδικο ή τρίτο) από το οποίο προέρχεται (ΑΠ 1304/2013, NOMOS, ΑΠ 1764/2012, ό.π., ΑΠ 915/2011, ό.π., ΑΠ 825/2010, ό.π., ΑΠ 718/2010, ό.π., ΑΠ 72/2008, ό.π., ΑΠ 1798/2006, ό.π., ΑΠ 1149/2002, ΕλλΔνη (2004), 485, ΑΠ 780/1994, ό.π.) ή την εκτίμηση του εγγράφου προς άμεση ή έμμεση απόδειξη (ΑΠ 718/2010, ό.π., ΑΠ 575/2010, ό.π., ΑΠ 1616/2001, ό.π., ΑΠ 310/1996, ΕλλΔνη (1997), 87, ΑΠ 780/1994, ό.π.). Η απόδειξη της γνησιότητας γίνεται με την ίδια διαδικασία με την οποία δικάζεται η επίδικη διαφορά (ΑΠ 825/2010, ό.π., ΑΠ 655/2003, ό.π., ΕφΑθ 67/2012, ΝοΒ (2012), 576, ΕλλΔνη (2012), 840, ΕφΠειρ 1722/1987, ΠειρΝομ (1987), 470, Ι.Τέντες, εις Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα ερμηνεία ΚΠολΔ, υπ’ άρθρο 458, αριθ. 2, σελ. 817). Για την απόδειξη αυτή μπορούν να χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα απόδειξης, ιδίως αυτοψία, πραγματογνωμοσύνη και μάρτυρες (ΑΠ 1304/2013, NOMOS, ΕφΛαρ 70/2001, ΕλλΔνη (2004), 526, Δικογραφία (2001), 90). Διαφορετικά (δηλ. αν αμφισβητηθεί η γνησιότητα του ιδιωτικού εγγράφου, χωρίς αυτή (γνησιότητα) να αποδειχθεί από τον επικαλούμενο το έγγραφο), το ιδιωτικό έγγραφο δεν λαμβάνεται υπόψη για […]
Read moreΤα δακτυλικά αποτυπώματα ως μέσο στην ποινική δίκη, στην καθημερινή αστυνομική πρακτική, η διάρκεια διατήρησή τους και η τύχη τους σε περίπτωση αθώωσης ή καταδίκης του προσώπου που αφορούν.
Λάμπρου Σ.Τσόγκα, Εισαγγελέα Πρωτοδικών Τα δακτυλικά αποτυπώματα αποτελούν υλικό, που χρησιμεύει τόσο στην ποινική δίκη όσο και στην αστυνομική δράση για την αναζήτηση και ταυτοποίηση προσώπων. Πρόκειται προφανώς για ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο, αφού λόγω της μοναδικότητας της φύσης του, η πληροφορία που τα αποτυπώματα παρέχουν είναι αποκλειστική για το άτομο που αφορούν. Έτσι συνδέονται με την αναγνώριση-ταυτοποίηση συγκεκριμένου προσώπου, με την απόδειξη της παρουσίας του σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο και με τη σχέση του με συγκεκριμένα σε τόπο και χρόνο περιστατικά. Μετά από αυτά γίνεται εμφανής η σπουδαιότητα της χρήσης τους στην ποινική δίκη και στην αντεγκληματική δράση της αστυνομίας. Στον Κ.Π.Δ η χρήση των αποτυπωμάτων απαντάται στα άρθρα 181 και 443. Ειδικότερα σύμφωνα με το άρθρο 181 ΚΠΔ κατά τη διεξαγωγή της αυτοψίας εκείνος που την ενεργεί μπορεί να προβεί είτε ο ίδιος είτε με τη συνδρομή ειδικού υπαλλήλου ή εμπειρογνώμονα σε ιχνογραφήματα, φωτογραφίσεις ή απεικονίσεις και ιδίως να πάρει δακτυλικά ή άλλα αποτυπώματα. Μπορεί επίσης να προχωρήσει σε πειράματα με περιεχόμενο την αναπαράσταση του εγκλήματος ή την εξακρίβωση άλλων περιστατικών που είναι χρήσιμα για την ανακάλυψη της αλήθειας. Κατά τη διεξαγωγή των πειραμάτων πρέπει να αποφεύγονται η προσβολή του θρησκευτικού, του εθνικού ή του ηθικού συναισθήματος, ή ο κίνδυνος να διαταραχθεί η δημόσια τάξη, καθώς και η δημοσιότητα. Επίσης σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 443 ΚΠΔ η αίτηση δικαστικής συνδρομής της περίπτωσης του άρθρου 437στοιχ.α’, που διαβιβάζεται με την διπλωματική οδό πρέπει να επισυνάπτονται το κατηγορητήριο, το ένταλμα σύλληψης ή οποιαδήποτε άλλη δικαστική πράξη που έχει το ίδιο κύρος με αυτά και (αν δεν υπάρχει συνθήκη που να το εμποδίζει) όσα έγγραφα απαιτούνται ώστε να βεβαιωθεί ότι υπάρχουν ενδείξεις ενοχής επαρκείς για να παραπεμφθεί σε δίκη εκείνος για τον οποίο ζητείται η έκδοση.* Αν πρόκειται για την περίπτωση του άρθρου 437 στοιχ. β”, στην αίτηση πρέπει να επισυνάπτονται η απόφαση εναντίον εκείνου για τον οποίο ζητείται η έκδοση και οι αποδείξεις ότι είναι αμετάκλητη. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να διαβιβάζεται ταυτόχρονα αντίγραφο του νόμου ο οποίος ισχύει στο κράτος που ζητεί την έκδοση και τιμωρεί την πράξη.* Ακόμη, συνοπτική περιγραφή των περιστατικών του εγκλήματος και, τέλος, ακριβής περιγραφή των χαρακτηριστικών εκείνου για τον οποίο ζητείται η έκδοση, μαζί με τη φωτογραφία του και τα δακτυλικά του αποτυπώματα αν αυτό είναι δυνατό. Ολα αυτά τα έγγραφα μπορούν να προσκομίζονται και σε αντίγραφα επικυρωμένα από το δικαστήριο ή από οποιαδήποτε άλλη αρμόδια αρχή του κράτους που ζητεί την έκδοση. Από τις προαναφερθείσες διατάξεις γίνεται σαφές, ότι ο νομοθέτης έχει αναγάγει τα δακτυλικά αποτυπώματα σε βασική πληροφορία λόγω της αξιοπιστίας της για το πρόσωπο που το αφορά τόσο στη διαδικασία της αυτοψίας στη σκηνή του εγκλήματος, όσο και στη διαδικασία της έκδοσης προσώπου. Μάλιστα στην περίπτωση της αυτοψίας η λήψη των αποτυπωμάτων γίνεται χωρίς να το γνωρίζει ο δράστης, χωρίς τη συναίνεσή του προκειμένου να διαπιστωθεί μεταγενέστερα η ταυτότητά του, ενώ στην περίπτωση της έκδοσης η δακτυλοσκόπησή του μπορεί να έχει γίνει με τη συναίνεσή του και ο ίδιος να τελεί σε γνώση ότι τούτη η πληροφορία θα χρησιμοποιηθεί σε βάρος του στο μέλλον σε τυχόν εμπλοκή του σε αξιόποινα περιστατικά. Έτσι πλέον η πληροφορία για τα αποτυπώματα […]
Read moreΔιαδικασίες απέλασης αλλοδαπού σύμφωνα με το άρθρο 74 παρ. 4 εδ. α΄ και β΄ ΠΚ, μετά το Ν. 4322/2015.
ΓνωμΕισΑΠ 1/2015 (διαδικασίες απέλασης αλλοδαπού σύμφωνα με το άρθρο 74 παρ. 4 εδ. α΄ και β΄ ΠΚ, μετά το Ν. 4322/2015), http://diaskepsi.gr/wp-content/uploads/2015/06/%CE%93%CE%BD%CF%89%CE%BC%CE%95%CE%B9%CF%83%CE%91%CE%A0-1-2015.pdf
Read more