Απόφαση Ολομέλειας Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος για συνέχιση της αποχής των Δικηγόρων έως και την Τετάρτη 16 Μαρτίου 2016.

2 Μαρτίου, 2016

Δελτία Τύπου | 02 Μάρτιος 2016 Κατηγορίες: Αποφάσεις Ολομέλειας ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Aθήνα, 2/3/2016 Απόφαση Ολομέλειας Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος για συνέχιση της αποχής των Δικηγόρων έως και την Τετάρτη 16 Μαρτίου 2016. Η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας συνεδρίασε την Τετάρτη 2 Μαρτίου υπό τη προεδρία του Προέδρου της Β. Αλεξανδρή, για το θέμα του ασφαλιστικού. Τα μέλη της Ολομέλειας ενημερώθηκαν από τον καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Αλ. Ζιμπίδη για τα συμπεράσματα της αναλογιστικής μελέτης που συντάχθηκε με πρωτοβουλία του δικηγορικού σώματος για την βιωσιμότητα του ασφαλιστικού κλάδου των Νομικών. Αναφερόμενος στα βασικά συμπεράσματα της αναλογιστικής μελέτης και συγκρίνοντας τα με το ασφαλιστικό προσχέδιο της κυβέρνησης, ο Πρόεδρος της Ολομέλειας Β. Αλεξανδρής, τόνισε: «Συνάγεται ευχερώς ότι η πρόταση του Yπουργείου Εργασίας δημιουργεί αναλογιστική ανισορροπία στο Ταμείο Ασφάλισης Νομικών. Το προτεινόμενο από την κυβέρνηση ασφαλιστικό σύστημα δεν δίνει μόνιμη αλλά πρόσκαιρη λύση, μετατοπίζοντας απλά την βιωσιμότητα του Ταμείου Ασφάλισης Νομικών μόλις κατά 2-3 έτη». «Η πρόταση του υπουργείου, μεταφέρει και πολλαπλασιάζει στο άμεσο μέλλον το πρόβλημα, καθώς δεν έχει αναλογιστική βάση, ούτε προβλεπόμενη ανταποδοτικότητα μεταξύ εισφορών και παροχών», συμπλήρωσε. Με την αναλογιστική μελέτη αναδεικνύεται η βιωσιμότητα του κλάδου ασφάλισης Νομικών για επόμενα 20 και πλέον έτη, υπό την προϋπόθεση της επίτευξης εξισορρόπησης των εισφορών-παροχών- μεταξύ παλαιών(προ της 1-1-1993) και νέων ασφαλισμένων. Τα παραπάνω αποτελούν συμπεράσματα της αναλογιστικής μελέτης από τα οποία προκύπτει η προοπτική του Ταμείου Ασφάλισης Νομικών, παρά τα όσα υποστηρίζει η κυβέρνηση. «Σε κάθε περίπτωση βασικά στοιχεία μιας πρότασης, που θα ερείδεται στο παραπάνω πόρισμα της αναλογιστικής μελέτης είναι η εξασφάλιση της αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών, η ισότητα των μελών και η ανταποδοτικότητα εισφορών – παροχών», υπογράμμισε. Ο πρόεδρος του ΔΣΑ και της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας ενημέρωσε επίσης το σώμα ότι ο υπουργός Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος απαντώντας σε έγγραφο αίτημα του δικηγορικού σώματος για χορήγηση των σχετικών αναλογιστικών μελετών που έχουν συνταχθεί, υποστήριξε ότι «δεν υφίστανται αναλογιστικές μελέτες -όπως ο ίδιος διαβεβαίωνε δημοσίως- παρά μόνον «αναλογιστικές προβολές και αναλύσεις ποσοτικών στοιχείων». Επσιημάνθηκε ότι ο κ. Κατρούγκαλος ανέφερε ακόμη στην απαντητική επιστολή του, πως οι ως άνω «προβολές και αναλύσεις», δεν είναι «ολοκληρωμένα έγγραφα» καθ’ όσον δεν φέρουν υπογραφή και το περιεχόμενό τους «μπορεί οποτεδήποτε να μεταβληθεί» και να δημιουργήσει «σύγχυση και παρανοήσεις». Παρά την αντιφατικότητα των θέσεων του υπουργού, ο κ. Αλεξανδρής, τόνισε πως «για το μείζον θέμα της αναλογιστικής τεκμηρίωσης των λύσεων που προτείνει, τον καλούμε να μας χορηγήσει τις «μελέτες που υφίστανται ήδη» και σκοπεύει να θέσει υπ’ όψιν της Βουλής». Συνοψίζοντας τις θέσεις του δικηγορικού σώματος ο κ. Αλεξανδρής σημείωσε :«Το προσχέδιο της κυβέρνησης καταστρατηγεί θεμελιώδεις αρχές του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, όπως ιδίως τις αρχές της βιωσιμότητας και της ανταποδοτικότητας, είναι αναξιόπιστο, και οδηγεί απροσχημάτιστα σε αντισυνταγματική δήμευση του εισοδήματος των δικηγόρων». Και υπογράμμισε την πάγια θέση των Δικηγόρων αλλά και του συνόλου των επιστημονικών φορέων, πως «ένας ουσιαστικός διάλογος προϋποθέτει την άμεση απόσυρση του προσχεδίου της κυβέρνησης, πλήρη αναλογιστική μελέτη, και έναρξη των συζητήσεων από μηδενική βάση». Κατόπιν τούτων, η Ολομέλεια υιοθέτησε την εισήγηση του προέδρου και αποφάσισε: Ανάρτηση της αναλογιστικής μελέτης στο site της Ολομέλειας Αποστολή των συμπερασμάτων – θέσεων και προτάσεων […]

Read more

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΕΕ της 1ης Μαρτίου 2016 (τμήμα μείζονος συνθέσεως) στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C 443/14 και C 444/14: ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ [συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-443/14 Alo και C-444/14 Osso]

2 Μαρτίου, 2016

Ιστορικό Κατά την Οδηγία 2011/95/ΕΕ(link is external), τα κράτη μέλη οφείλουν να επιτρέπουν στα πρόσωπα, τα οποία έχουν αναγνωρίσει ως δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας, να κυκλοφορούν ελεύθερα εντός του εδάφους τους υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με εκείνες που προβλέπονται για τους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο έδαφός τους. Το γερμανικό δίκαιο προβλέπει ότι, όταν οι δικαιούχοι του καθεστώτος επικουρικής προστασίας λαμβάνουν κοινωνικές παροχές, η άδεια διαμονής τους πρέπει να συνοδεύεται με την υποχρέωση να διαμένουν σε συγκεκριμένο τόπο (υποχρέωση διαμονής). Αφενός, με την υποχρέωση αυτή είναι δυνατόν να διασφαλίζεται κατάλληλος επιμερισμός της επιβάρυνσης που συνεπάγονται οι παροχές αυτές μεταξύ των διαφόρων αρμοδίων επί τούτου φορέων. Αφετέρου, μπορεί να έχει ως στόχο τη διευκόλυνση της ένταξης των υπηκόων τρίτων χωρών στη γερμανική κοινωνία. Οι Ι. Alo και Α. Osso είναι Σύριοι υπήκοοι, οι οποίοι εισήλθαν στη Γερμανία, όπου τους χορηγήθηκε καθεστώς επικουρικής προστασίας. Επιπλέον, τους επιβλήθηκε υποχρέωση διαμονής την οποία αμφισβητούν ενώπιον των γερμανικών δικαστηρίων. Η διαφορά εκκρεμεί επί του παρόντος ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht (Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο, Γερμανία), το οποίο ζητεί από το Δικαστήριο να διευκρινίσει κατά πόσον η υποχρέωση διαμονής συμβιβάζεται με την οδηγία. Απόφαση Με τη σημερινή του απόφαση, το Δικαστήριο διαπιστώνει καταρχάς ότι η οδηγία επιβάλλει στα κράτη μέλη να επιτρέπουν στα πρόσωπα, στα οποία χορήγησαν το καθεστώς επικουρικής προστασίας, όχι μόνον να μπορούν να μετακινούνται ελεύθερα εντός του εδάφους τους, αλλά, επίσης, να μπορούν να επιλέγουν τον τόπο διαμονής τους στο εν λόγω έδαφος. Κατά συνέπεια, η επιβληθείσα στα πρόσωπα αυτά υποχρέωση διαμονής συνιστά περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας την οποία εγγυάται η οδηγία. Όταν η εν λόγω υποχρέωση διαμονής επιβάλλεται μόνον στους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας που λαμβάνουν κοινωνικές παροχές, συνιστά, επίσης, περιορισμό στην πρόσβαση των δικαιούχων αυτών στην κοινωνική προστασία που προβλέπει το δίκαιο της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι οι δικαιούχοι του καθεστώτος επικουρικής προστασίας δεν μπορούν, κατ’ αρχήν, να υπάγονται, σε πιο περιοριστικό καθεστώς από το εφαρμοστέο στους άλλους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο οικείο κράτος μέλος, όσον αφορά την επιλογή του τόπου διαμονής τους, και από το εφαρμοστέο στους υπηκόους του κράτους αυτού, όσον αφορά την πρόσβαση στην κοινωνική αρωγή. Εντούτοις, το Δικαστήριο φρονεί ότι είναι δυνατόν να επιβάλλεται υποχρέωση διαμονής στους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας, εάν αυτοί δεν τελούν, σε σχέση με τον επιδιωκόμενο από την επίμαχη εθνική ρύθμιση σκοπό, σε κατάσταση αντικειμενικώς συγκρίσιμη με εκείνη των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο οικείο κράτος ή με εκείνη των υπηκόων του κράτους αυτού. Στη συνέχεια, το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι η μετακίνηση των δικαιούχων κοινωνικών παροχών ή η άνιση συγκέντρωσή τους στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να συνεπάγεται μη κατάλληλο επιμερισμό της επιβάρυνσης που απορρέει από τις παροχές αυτές μεταξύ των διαφόρων αρμοδίων επί τούτου φορέων. Εντούτοις, ο άνισος αυτός επιμερισμός των επιβαρύνσεων δεν συνδέεται ειδικά με την τυχόν ιδιότητα των προσώπων που λαμβάνουν κοινωνικές παροχές ως δικαιούχων του καθεστώτος επικουρικής προστασίας. Υπό τις συνθήκες αυτές, η οδηγία αντιτίθεται στην επιβολή υποχρέωσης διαμονής στους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας η οποία αποσκοπεί στον κατάλληλο επιμερισμό της επιβάρυνσης που συνεπάγονται οι επίμαχες παροχές. Αντιθέτως, το Δικαστήριο αναφέρει ότι απόκειται στο γερμανικό δικαστήριο να […]

Read more

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ ΚΑΤ' ΑΡΘΡΟ 209 ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΑΥΤΩΝ

1 Μαρτίου, 2016

Μεταγράφεται στα βιβλία του Υποθηκοφυλακείου το πρακτικό συμβιβασμού κατ’ άρθρο 209 ΚΠολΔ, όταν αφορά σύσταση, αλλοίωση, μετάθεση ή κατάργηση εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο; Την πρώτη της γνωμοδότηση για το 2016 εξέδωσε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Η γνωμοδότηση, την οποία υπογράφει ο Αντιεισαγγελέας του ΑΠ Κων/νος Παρασκευαΐδης, απαντά στο ερώτημα κατά πόσο το πρακτικό συμβιβασμού κατ’ άρθρο 209 ΚΠολΔ, όταν αφορά σύσταση, αλλοίωση, μετάθεση ή κατάργηση εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο, μεταγράφεται στα βιβλία του αρμοδίου Υποθηκοφυλακείου / καταχωρείται στα αρμόδια Κτηματολογικά βιβλία. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, σε σχέση με τα ζητήματα που τίθενται με το ερώτημα: Ως προς το ζήτημα του τύπου. Από πλευράς δικονομικού δικαίου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 209, 212 § 4 και 293 § 1 εδ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι και ο εξώδικος συμβιβασμός των άρθρων 209 επ. ΚΠολΔ, εφόσον και αυτός κατά το γράμμα της διάταξης του άρθρου 212 § 4 ΚΠολΔ έχει τα αποτελέσματα του δικαστικού συμβιβασμού, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 293 § 1 εδ. 3 ΚΠολΔ «….καλύπτει τον τύπο τον συμβολαιογραφικού εγγράφου που προβλέπεται από το ουσιαστικό δίκαιο, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Τίτλος προς εγγραφή ή εξάλειψη υποθήκης». Από πλευράς ουσιαστικού δικαίου, κατά τη διάταξη του άρθρου 369 ΑΚ απαιτείται πράγματι η τήρηση του συμβολαιογραφικού εγγράφου όταν αναλαμβάνεται υποχρέωση για σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο. Σημειωτέον ότι η εν λόγω διάταξη αφορά στην τήρηση τύπου για τις υποσχετικές δικαιοπραξίες με τις οποίες αναλαμβάνεται η υποχρέωση για σύσταση, μετάθεση κλπ εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο. Και τέτοια υποχρέωση μπορεί να αναληφθεί και με συμβιβασμό. Ο ίδιος ο νόμος όμως στην περίπτωση του συμβιβασμού, κατά τα προεκτεθέντα, λύνει το Θέμα του τύπου (βλ. άρθρο 293 § 1 εδ.3 ΚΠολΔ), ορίζοντας ότι η σύνταξη του πρακτικού συμβιβασμού κατά τους όρους του νόμου καλύπτει τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου. Επομένως, έχουμε τη γνώμη ότι ο εξώδικος συμβιβασμός, όταν αφορά ακίνητο, δεν απαιτείται να περιαφεί τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου. Ως προς το ζήτημα της μεταγραφής. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1192 ΑΚ οι μεταγραπτέες πράξεις είναι αυτές που ορίζονται στην εν λόγω διάταξη. Κατά την περ. α’ του ευ λόγω άρθρου μεταγραπτέες είναι εν πρώτοις οι εμπράγματες δικαιοπραξίες, αυτές δηλαδή με τις οποίες επέρχεται σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο. Υπό το πρίσμα αυτό, επειδή ο συμβιβασμός και ανεξάρτητα από τη διχογνωμία για τη νομική του φύση, έχει και δικαιοπρακτικό χαρακτήρα και είναι δυνατόν να έχει ως αντικείμενο και τη σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματων δικαιωμάτων σε ακίνητο, Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι το πρακτικό ενός τέτοιου συμβιβασμού είναι μεταγραπτέο. Κατά τη νομολογία γίνεται καταρχήν δεκτό ότι είναι μεταγραπτέο το πρακτικό του δικαστικού συμβιβασμού (ΑΠ 1739/1999 ΕΕΝ 2001, 366). Με δεδομένο όμως ότι και ο συμβιβασμός των άρθρων 209 επ. ΚΠολΔ, έχει κατά τα προεκτεθέντα, τα αποτελέσματα του δικαστικού συμβιβασμού, έχουμε τη γνώμη ότι μεταγραπτέο είναι και το πρακτικό ενός τέτοιου συμβιβασμού, όταν αφορά ακίνητο (άρθρ. 209 επ. ΚΠολ). Βλ. την γνωμοδότηση σε pdf : https://www.lawspot.gr/sites/default/files/images/nea/misc/eisap-1.2016.pdf www.lawspot.gr

Read more

Επίδοση δικογράφου αστικών υποθέσεων στο εξωτερικό.

1 Μαρτίου, 2016

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΑΚΡΟΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ – ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΕΝΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΣΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΣΕ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα πλαίσια εφαρμογής ηλεκτρονικού συστήματος στο Γραφείο Δικαστικής Συνδρομής, η πληροφόρηση για την πορεία μιας επίδοσης στο εξωτερικό, θα γίνεται με την επίδειξη της εκθέσεως επιδόσεως καθώς και της ταυτότητας του παραγέλλοντος δικηγόρου, ή του αιτούντος. Οποιοδήποτε άλλο άτομο θα πρέπει να έχει εξουσιοδότηση. H τηλεφωνική ενημέρωση περί της πορείας επίδοσης θα γίνεται μόνο σε όσους έχουν λάβει τον αριθμό πρωτοκόλλου της επίδοσης από το γραφείο μας. Α) ΕΞΟΔΑ απαιτούνται για τις εξής χώρες: 1) Για ΓΑΛΛΙΑ έχει αλλάξει ο τρόπος διαβίβασης. Αρμόδια όργανα για την επίδοση δικογράφων είναι πλέον οι κατά πόλη δικαστικοί επιμελητές και όχι το Εθνικό επιμελητήριο των Γάλλων δικαστικών επιμελητών (LA CHAMBRE NATIONALE DES HUISSIERS DE JUSTICE). 2) Τα έξοδα είναι 50 Ευρώ εις διαταγή του δικαστικού επιμελητή Γαλλίας που είναι αρμόδιος για την επίδοση. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για να εκδοθεί το έμβασμα θα πρέπει να έχει βρεθεί ο αρμόδιος δικαστικός επιμελητής πριν να γίνει η επίδοση στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών και να έχει εκδοθεί το έμβασμα στο όνομά του. Μπορείτε να βρείτε το όνομα του δικαστικού επιμελητή στην ιστοσελίδα του LA CHAMBRE NATIONALE DES HUISSIERS DE JUSTICE-PARIS-FRANCE η οποία είναι (www.huissier-justice.fr). 2) ΗΠΑ: έμβασμα 95 δολαρίων Αμερικής που θα εκδίδεται στο όνομα της κεντρικής αρχής λήψης δικογράφων : PROCESS FORWARDING INTERNATIONAL (PFI). Στοιχεία λογαριασμού PFI: Wells Fargo Bank Account No 2007107119 Routing No 121000248 Swift Code: WFBIUS6S 3) ΚΑΝΑΔΑΣ: επιταγή 100 δολαρίων Καναδά. Το όνομα της αρχής στο οποίο θα εκδίδεται η σχετική επιταγή είναι διαφορετικό για κάθε περιοχή. ΟΝΟΜΑ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΟΝΟΜΑ ΑΡΧΗΣ ΕΙΣ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ Η ΕΠΙΤΑΓΗ ALBERTA PROVINCIAL TREASURER OF ALBERTA BRITISH COLUMBIA MINISTER OF FINANCE OF BRITISH COLUMBIA MANITOBA MINISTER OF FINANCE OF MANITOBA NEW BRUNSWICK MINISTER OF FINANCE OF NEW BRUNSWICK NEW FOUNDLAND – TERRE NEUVE NEW FOUNDLAND EXCHEQUER ACCOUNT ONTARIO MINISTER OF FINANCE PRINCE EDWARD ISLAND MINISTER OF FINANCE OF PRICE EDWARD ISLAND QUEBEC MINISTRE DES FINANCE DU QUEBEC SASKATCHEWAN DEPARTMENT OF JUSTICE OF SASKATCHEWAN – SHERIFF SERVICES YUKON TERRITORIAL TREASURER OF THE GOVERNMENT OF YUKON TERRITOIRES DU NORD-OUEST GOVERNMENT OF THE NORWEST TERRITORIES 4) Για τις εξής χώρες: ΒΕΛΓΙΟ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ, ΣΚΩΤΙΑ και ΜΠΑΧΑΜΕΣ θα ειδοποιείστε από το γραφείο Δικαστικής Συνδρομής να παραλάβετε την σχετική γνωστοποίηση για την καταβολή εξόδων μετά από την λήψη των δικογράφων από τις αρμόδιες αρχές της αλλοδαπής. 5) ΑΓΓΛΙΑ: Ανακλήθηκε η εντολή περί εξόδων για επίδοση στην Αγγλία. 6) ΚΥΠΡΟΣ: Έμβασμα 21 ευρώ ανά επίδοση που θα κατατίθενται στον λογαριασμό του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ Λογαριασμός: 6001017 – Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως IBAN: CY21 0010 0001 0000 0000 0600 1017 Κωδικός SWIFT: CBCYCY2N 7) ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Η επίδοση σε Έλληνες κατοίκους Αυστραλίας μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Να διαβιβασθεί από την Εισαγγελία α) στο Υ.Π.Ε.Ξ. και από εκεί σε Ελληνική Πρεσβεία-Προξενείο στην Αυστραλία. Θα χρειαστείτε εις διπλούν το έγγραφό σας στην Ελληνική Γλώσσα και ένα παράβολο του Δημοσίου του ενός ευρώ (1 €) β) σύμφωνα με την Σύμβαση της Χάγης του 1965 για επίδοση δικογράφων στο εξωτερικό στις αρμόδιες Αυστραλιανές Αρχές. Θα χρειαστείτε εις διπλούν […]

Read more

ΑΠ 307/2005 : Αυτοκινητικό ατύχημα – Θάνατος συνοδηγού – Συνυπαιτιότητα θανόντος – η ύπαρξη της υπαιτιότητας δεν αποκλείεται καταρχήν από το γεγονός, ότι στο αποτέλεσμα της βλάβης που προκλήθηκε, συνετέλεσε και συνυπαιτιότητα του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται ο αιτιώδης σύνδεσμος.

29 Φεβρουαρίου, 2016

Περίληψη Αυτοκινητικό ατύχημα – Θάνατος συνοδηγού – Παράβαση διατάξεων ΚΟΚ – Συνυπαιτιότητα θανόντος -. Απαραίτητη προϋπόθεση της ευθύνης προς αποζημίωση σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος, είναι η υπαιτιότητα του οδηγού του αυτοκινήτου που προκάλεσε τη ζημία καθώς και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της πράξεως ή παραλείψεως του οδηγού, από τις οποίες προκλήθηκε η ζημία, η ύπαρξη δε της υπαιτιότητας δεν αποκλείεται καταρχήν από το γεγονός, ότι στο αποτέλεσμα της βλάβης που προκλήθηκε, συνετέλεσε και συνυπαιτιότητα του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται ο αιτιώδης σύνδεσμος. Η ύπαρξη της υπαιτιότητας ή της συνυπαιτιότητας καθώς και ο βαθμός του πταίσματος των εμπλακέντων στο ατύχημα προσώπων, δεν αναιρούνται από μόνο το γεγονός, ότι το ένα από τα πρόσωπα αυτά παραβίασε τις διατάξεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.), αφού μόνη η παραβίαση των διατάξεων αυτού, δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση των συνεπειών από αυτοκινητικό ατύχημα. Αποτελεί απλώς στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του επελθόντος αποτελέσματος. Ασαφείς αιτιολογίες ως προς την συνυπαιτιότητα θανόντος συνοδηγού, που δέχθηκε να επιβιβαστεί στη μοναδική θέση του συνοδηγού, μαζί με άλλους τρείς, ως τέταρτος επιβάτης, πράγμα που γνώριζε ότι απαγορεύεται, με συνέπεια, λόγω της έντονης πίεσης που δέχθηκε η πόρτα του συνοδηγού από τα σώματα των επιβαινόντων, κατά το ατύχημα, ν’ ανοίξει η πόρτα του συνοδηγού και ο ευρισκόμενος προς αυτή παθών, να πέσει στο οδόστρωμα και από τις βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις που υπέστη από την πτώση του στην άσφαλτο, να αποβιώσει. Κείμενο Απόφασης Αριθμός 307/2005 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Δ’ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Στυλιανό Πατεράκη, Αντιπρόεδρο, Ανάργυρο Πλατή, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη και Αχιλλέα Νταφούλη, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Δεκεμβρίου 2004, με την παρουσία και της Γραμματέως Κωνσταντίνας Ξηροτύρη, για να δικάσει μεταξύ: Των αναιρεσειόντων: 1) Α.Μ του 2) Σ.συζύγου Α.Μ., 3) Χ.Μπούζου. του Α., 4) Ι.Μ. του Α., 5) Θ.Μ. του Α. και 6) Ε.θυγατέρας Α.Μ., συζ. Α.Ν., κατοίκων Ρέντης Αττικής, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ανδρέα Αναγωνστάκη. Του αναιρεσιβλήτου: Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία «ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «***», της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γρατσία-Πλατή. Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 15-2-2000, των ήδη αναιρεσειόντων, και 19-9-2000, του ήδη αναιρεσιβλήτου, αγωγές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3066/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4253/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-10-2003 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κυριτσάκης ανέγνωσε την από 6-12-2004 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και την απόρριψη των λοιπών από τους λόγους της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξουσία του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 […]

Read more

ΑΠ 411/2014 : Μίσθωση, Τί καλύπτει το ποσό που δόθηκε από το μισθωτή ως «εγγύηση», συμβατικός ή εκούσιος συμψηφισμός.

29 Φεβρουαρίου, 2016

Περίληψη Ο συμβατικός ή εκούσιος συμψηφισμός – Τι καλύπτει το ποσό που δόθηκε από το μισθωτή ως «εγγύηση» – Έννοια «συστατικού» μέρους πράγματος -. Από το ότι ο νόμος ρυθμίζει τον μεταξύ δύο προσώπων μονομερή ή αναγκαστικό συμψηφισμό, δεν αποκλείεται η δυνατότητα απόσβεσης αμοιβαίων απαιτήσεων με συμψηφισμό κατόπιν συμφωνίας των ενδιαφερόμενων μερών. Το περιεχόμενο μιας τέτοιας σύμβασης, που είναι έγκυρη εφόσον δεν αντιβαίνει σε απαγορευτική διάταξη του νόμου ή στα χρηστά ήθη, καθορίζουν ελεύθερα τα μέρη, που μπορούν να συμφωνήσουν τον συμψηφισμό και χωρίς να συντρέχουν οι όροι του νόμου, δηλ. χωρίς οι αμοιβαίες απαιτήσεις να είναι ληξιπρόθεσμες και ομοειδείς και χωρίς να απαιτείται πρόταση συμψηφισμού, με δήλωση του ενός συμβαλλομένου προς τον άλλον. Η σύμβαση περί συμψηφισμού είναι δυνατόν να αφορά και απαιτήσεις μέλλουσες, με αποτέλεσμα, να επέρχεται αυτοδικαίως η λόγω συμψηφισμού απόσβεση μόλις γεννηθούν και συνυπάρχουν αντιμέτωπες απαιτήσεις μεταξύ των μερών. Στην περίπτ. αυτή, η επίκληση του συμβατικού συμψηφισμού αποτελεί και θεμελιώνει ένσταση εξοφλήσεως. Το χρηματικό ποσό που κατά την έναρξη της σύμβασης μίσθωσης δίνεται από το μισθωτή στον εκμισθωτή και στις συναλλαγές αποκαλείται «εγγύηση», διέπεται ως προς τη λειτουργία του και ιδίως την τύχη του από την ειδικότερη συμφωνία των συμβαλλομένων. Είναι δυνατόν να δόθηκε για εξασφάλιση του μισθώματος και μάλιστα ως προκαταβολή ή ως αρραβώνας υπό μια μορφή του (επιβεβαιωτικός ή για κάλυψη της ζημίας λόγω μη εκπλήρωσης της σύμβασης) είτε ως ποινική ρήτρα, είτε ως συμβατική εγγυοδοσία. Συνήθως δίνεται ως εγγυοδοσία προς εξασφάλιση του εκμισθωτή για την καλή εκτέλεση της σύμβασης και περιλαμβάνει: α) ζημιές από φθορές στο μίσθιο (συνήθως φθορές πέρα από τη συνήθη χρήση) β) πληρωμή δαπανών τις οποίες υποχρεούνται να καταβάλει ο μισθωτής (κοινόχρηστα, ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, τηλέφωνο κλπ.) γ) καταβολή μισθωμάτων, χαρτοσήμου, τόκων δ) πληρωμή τυχόν συμφωνημένων ποινών και γενικά, οποιαδήποτε χρηματική αξίωση του εκμισθωτή κατά του μισθωτή, που προέρχεται από τη λειτουργία της συγκεκριμένης μισθωτικής σύμβασης, ε) ποινική ρήτρα για την περίπτωση μη εκπλήρωσης ή ατελούς εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του μισθωτή (βλ. σχετ. ΑΠ 1193/13, 496/03, 585/97). Η διάταξη περιέχει γενικό κριτήριο της έννοιας του συστατικού που εφαρμόζεται σε κινητά και ακίνητα και εξαρτά την αναγνώριση της ιδιότητας αυτής από τις συνέπειες που θα έχει ο αποχωρισμός του μέρους από το κύριο πράγμα. Αλλοίωση της ουσίας ή του προορισμού μέρους πράγματος υφίσταται όταν με τον αποχωρισμό του από το υπόλοιπο πράγμα αίρεται εντελώς ή μειώνεται σοβαρά η δυνατότητα χρησιμοποίησης που έγινε αυτό μέχρι τον αποχωρισμό, ενώ αλλοίωση της ουσίας του «κυρίου» (σύνθετου) πράγματος επέρχεται, όταν με τον αποχωρισμό του τμήματος γίνεται αδύνατη ή δυσχεραίνεται σοβαρά η χρησιμοποίησή του. Η αλλοίωση αυτή πρέπει να ερευνάται με βάση τις συνθήκες της συγκεκριμένης περίπτωσης και κρίνεται σύμφωνα με την αντίληψη των συναλλαγών με τεχνικοοικονομικά κριτήρια. Συστατικά του ακινήτου, είναι όλα εκείνα τα κινητά πράγματα που χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση οικοδομήματος ή συναρμόστηκαν σ’ αυτό. Κείμενο Απόφασης Αριθμός 411/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Δ’ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ: Των αναιρεσειόντων: 1. Μ. […]

Read more

ΜονΠρΘεσσ 29160/2011 : Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 632 ΚΠΟΛ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ – ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΕΠΙ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΣΕ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΠΈΜΠΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΣΤΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ .

23 Φεβρουαρίου, 2016

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΦΥΣΗ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 632 ΚΠΟΛ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ – ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΕΠΙ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΣΕ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΠΈΜΠΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΣΤΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ Δικαστήριο: ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ Τόπος: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Αριθ. Απόφασης: 29160 Ετος: 2011 Περίληψη Aνακοπή 632 ΚΠολΔ – Αναστολή διαταγής πληρωμής – Αναστολή εκτέλεσης – Τριτανακοπή – Αρμόδιο δικαστήριο -. Το δικαστήριο που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής μπορεί κατά τη διαδικασία των άρθρων 686 επ. να χορηγήσει αναστολή, με εγγύηση ή και χωρίς εγγύηση, ώσπου να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ανακοπή. Αρμόδιο καθ` ύλην δικαστήριο για την χορήγηση της αναστολής αυτής είναι σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής. Το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η ανακοπή εκτέλεσης είναι αρμόδιο να διατάξει την αναστολή ακόμη και αν δεν είναι αρμόδιο για την εκδίκαση της ανακοπής, καθόσον η αρμοδιότητα του δικαστηρίου για την εκδίκαση της αίτησης αναστολής της εκτέλεσης θεμελιώνεται στην ενώπιον του εκκρεμοδικία της ανακοπής, η οποία προκαλείται και όταν ακόμη η τελευταία απευθύνεται σε αναρμόδιο δικαστήριο. Αν η αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων υποβληθεί ενώπιον αναρμόδιου δικαστηρίου, αυτό δεν την απορρίπτει αλλά την παραπέμπει στο αρμόδιο κατά περίπτωση Ειρηνοδικείο ή Μονομελές Πρωτοδικείο, αφού με την υποβολή της αίτησης δημιουργείται ιδιόμορφη εκκρεμοδικία, αντικείμενο της οποίας είναι το διαπλαστικό δικαίωμα του αιτούντος για την δημιουργία τέτοιας προσωρινής νομικής κατάστασης που να τον εξασφαλίζει απέναντι στον επικείμενο κίνδυνο ή την επείγουσα περίπτωση. Κείμενο Απόφασης Αριθμός απόφασης 29160/2011 Αριθμός κατάθεσης αίτησης 24090/2011 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΣ: Δέσποινα Ευκαρπίδου, Πρωτοδίκης, που ορίσθηκε με κλήρωση σύμφωνα με το Νόμο. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Δεν ορίσθηκε. ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ: Της 1ης Σεπτεμβρίου 2011. ΑΙΤΟΥΝ: Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία «Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «…», που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, εκπροσωπείται νόμιμα από τον Διοικητή του …, κάτοικο Θεσσαλονίκης και παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας του δικηγόρου Αικατερίνης Αργυρίου (ΑΜ 1352), η οποία κατέθεσε έγγραφο σημείωμα. ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: Ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «…» και το διακριτικό τίτλο «…», που εδρεύει στον Γέρακα Αττικής, εκπροσωπείται νόμιμα και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Εμμανουήλ Τσαλικίδη (ΑΜΔΣΑθηνών 14925), ο οποίος κατέθεσε έγγραφο σημείωμα. ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΑΙΤΗΣΗΣ: 9 Ιουνίου 2011. ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: 24090/14-6-2011. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΚΗΣ: Αναστολή εκτέλεσης (άρθρ. 933 ΚΠολΔ). Η συζήτηση έγινε δημόσια στο ακροατήριο του Δικαστηρίου. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 632 παρ. 2 του ΚΠολΔ, η οποία ορίζει ότι «Η άσκηση της ανακοπής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της διαταγής πληρωμής. Το δικαστήριο όμως που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής μπορεί κατά τη διαδικασία των άρθρων 686 επ. να χορηγήσει αναστολή, με εγγύηση ή και χωρίς εγγύηση, ώσπου να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ανακοπή», με σαφήνεια συνάγεται ότι αρμόδιο καθ` ύλην δικαστήριο για την χορήγηση της αναστολής αυτής είναι σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο που, κατ` άρθρο 625 ΚΠολΔ, εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής, ήτοι το Ειρηνοδικείο ή το Μονομελές Πρωτοδικείο. Εξάλλου, αρμόδιο δικαστήριο για την εκδίκαση της, κατ` άρθρο 938 παρ. 2 του ΚΠολΔ, αίτησης αναστολής της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης, η οποία ασκείται από […]

Read more

ΜονΕφΠειρ 776/2014 : ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΜΑΤΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΜΙΣΘΩΣΕΩΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 288 ΑΚ, κατά το οποίο «ο οφειλέτης υποχρεούται να εκπληρώσει την παροχή, όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη».

23 Φεβρουαρίου, 2016

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΦΥΣΗ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΜΑΤΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΜΙΣΘΩΣΕΩΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 288 ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ:ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΣΑΛΙΚΙΔΗΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΕΚ Αριθμός 776 /2014 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ιωάννα Δούκα, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από τη Διευθύνουσα το Εφετείο Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Γεωργία Λογοθέτη. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 5 Δεκεμβρίου 2013 , για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των : ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ – ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ : Ν…… Ρ………….. του Κ…………., κατοίκου Πειραιά, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Εμμανουήλ Τσαλικίδη. ΚΑΘΗΣ Η ΚΛΗΣΗ-ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «…………………….», που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αθανάσιο Ψάλτη. Ο εκκαλών Ν……….. Ρ……….. άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 03-01-2013 και με αριθ. εκθ. καταθ. 52/ 2013 αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 2787/ 2013 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που απέρριψε την αγωγή . Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ο ενάγων και ήδη εκκαλών Ν………… Ρ………, με την από 27-06-2013 και με αριθ. εκθ. καταθ. 581/ 2013 έφεση, της οποίας δικάσιμος ορίστηκε η 19η-9-2013 κατά την οποία δεν συζητήθηκε η έφεση. Ήδη με την από 30-09-2013 και με αριθ. καταθ. 1090/ 2013 κλήση του ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος Ν………….Ρ………., επαναφέρεται προς εκδίκαση η προκειμένη υπόθεση στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε. Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αφού έλαβαν διαδοχικά το λόγο από την Πρόεδρο, αναφέρθηκαν στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς ασκήθηκαν και συνεκδικάστηκαν λόγω πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρα 6 ^ 7 επ. ΚΠολΔ) οι παρακάτω αγωγή πρόσθετες παρεμβάσεις και ανταγωγή : 1) Η από 3-1-2013 (αριθ. καταθ. 52/2013) αγωγή του μισθωτή Ν…………. Ρ………… κατά της εκμισθώτριάς του ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «…………………» με την οποία ο ενάγων επικαλούμενος απρόοπτη μεταβολή των συνθηκών, την οποία αναλύει επαρκώς στο δικόγραφο της (οικονομική κρίση, μείωση ταξιδιωτών, ακτοπλοϊκής κίνησης κλπ.), η οποία επισυνέβη μετά τη σύναψη της μισθώσεως, ζήτησε να μειωθεί το συμφωνημένο μίσθωμα, λόγω μείωσης της μισθωτικής αξίας του μισθίου ακινήτου κατά το αναφερόμενο σ’ αυτή (αγωγή) ποσό. 2) Οι ασκηθείσες με τις από 21-3-2013 πρόσθετες παρεμβάσεις των συγκυρίων του μισθίου ακινήτου και εκμισθωτών της ως άνω εναγομένης μισθώτριάς του f των σωματείων «………………..» και «……………..» με την οποία ζήτησαν την απόρριψη της αγωγής. 3) Η ασκηθείσα με τις από 21-3-2013 προτάσεις και με δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά συνεδριάσεως ανταγωγή της αντενάγουσας – εναγομένης μισθώτριας εταιρίας «……………………….» κατά του αντεναγομένου – ενάγοντος μισθωτή με την οποία ζήτησε α) να υποχρεωθεί ο τελευταίος να της αποδώσει τη χρήση μισθίου διότι η μίσθωση έληξε με καταγγελία εξαιτίας μη καταβολής των μισθωμάτων των μηνών Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2013 συνολικού ποσού (3000 € x 3 μήνες) 9.000 ΕΥΡΩ β) να υποχρεωθεί να της καταβάλει τα μισθώματα αυτά. Επ’ αυτών εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση (2787/2013) η οποία απέρριψε α) την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη β) τις πρόσθετες παρεμβάσεις ως απαράδεκτες και ανέβαλε την έκδοση απόφασης αναφορικά με το αίτημα της ανταγωγής […]

Read more

ΑΠ 1605/2013 : ΜΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΚΟΦΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΟΧΛΗΣΗ. Η ΟΧΛΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΗΣ, ΟΡΙΣΜΕΝΗ, ΣΑΦΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ .

23 Φεβρουαρίου, 2016

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΦΥΣΗ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: ΜΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΚΟΦΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΟΧΛΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΣΤΗ ΠΟΥ ΈΓΙΝΕ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΔΙΚΗ ΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΣ. Η ΟΧΛΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΗΣ, ΟΡΙΣΜΕΝΗ, ΣΑΦΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ , ΠΡΕΠΕΙ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗ, ΚΑΤΑ ΤΡΟΠΟ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΟ, ΤΟ ΕΙΔΟΣ, ΤΟ ΠΟΣΟ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Δικαστήριο: ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ Τόπος: ΑΘΗΝΑ Αριθ. Απόφασης: 1605 Ετος: 2013 Κείμενο Απόφασης Αριθμός 1605/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ A2′ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Γεράσιμο Φουρλάνο, Στυλιανή Γιαννούκου Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Του αναιρεσείοντος: Κ. Α. του Α., κατοίκου …, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Τσαλικίδη. Του αναιρεσιβλήτου: Π. χήρας Κ. Μ., το γένος Μ. Τ., κατοίκου …, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ζαχαρία Σαλούστρο. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-5-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2402/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 4689/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 20-1-2011 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης, ανέγνωσε την από 11-10-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 4689/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία και δέχθηκε μεν τυπικά, απέρριψε δε κατ’ ουσία την από 28-9-2008 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 2402/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η από 10-5-2005 αγωγή της αναιρεσίβλητης για την καταβολή αποζημιώσεως από αδικοπραξία. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ: “Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών”. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ. ΑΠ 7/2006, Ολ. ΑΠ 4/2005). Περαιτέρω, με τις διατάξεις του άρθρου 1 §§ 1 και 2 του ν. 5368/1932, όπως το άρθρο 1 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 ν.δ. 951/1971 και διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 124 περ. Δ στοιχ. α’ ν.δ. 118/1973, ορίζονται τα εξής: “1. Χρηματική κατάθεσις παρά τραπέζη εις ανοικτόν λογαριασμόν, επ’ ονόματι δύο ή πλειοτέρων από κοινού (compte Joint, Joint account) είναι εν τη εννοία του παρόντος νόμου η περιέχουσα τον όρον […]

Read more

ΜονΠρΑθ 6373/2005 : Διατροφή μεταξύ ανιόντων – κατιόντων και κατάχρηση δικαιώματος -.Η έννοια της συγγένειας πέρα από την καταγωγή του ενός προσώπου από το άλλο, προϋποθέτει ότι υπάρχει δεσμός αγάπης, στοργής και αλληλοσεβασμού.

23 Φεβρουαρίου, 2016

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Δικαστήριο: ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ Τόπος: ΑΘΗΝΑ Αριθ. Απόφασης: 6373 Ετος: 2005 Περίληψη Διατροφή μεταξύ ανιόντων – κατιόντων και κατάχρηση δικαιώματος -.Η έννοια της συγγένειας πέρα από την καταγωγή του ενός προσώπου από το άλλο, προϋποθέτει ότι υπάρχει δεσμός αγάπης, στοργής και αλληλοσεβασμού. Είναι κακόπιστη και καταχρηστική η αξίωση της ενήλικης φοιτήτριαςθυγατέρας για διατροφή της από τον πατέρα της, αφού αυτή, παρά τις προσπάθειές του, είχε διακόψει κάθε επικοινωνία μαζί του και κάθε ψυχικό και συναισθηματικό δεσμό. Κείμενο Απόφασης Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων Αριθ. 6373/2005 Η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, που έχει έντονο χαρακτήρα κανόνα δημοσίας τάξεως, αφού σκοπεί στην πάταξη παραβιάσεως των αρχών της καλής πίστεως και των χρηστών ηθών και την άσκηση του κάθε δικαιώματος σύμφωνα με τον οικονομικό και κοινωνικό σκοπό του, δηλαδή στην πάταξη της κακοπιστίας και της ανηθικότητας στις συναλλαγές, δεν αποκλείεται να εφαρμοστεί και σε δικαιώματα που πηγάζουν από διατάξεις δημοσίας τάξης, χωρίς να έχει επιρροή αυτό και μόνο το γεγονός, ότι ο χαρακτήρας των διατάξεων αυτών είναι περισσότερο έντονος ή όχι, εφόσον η συμπεριφορά του δικαιούχου εμφανίζεται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να υπερακοντίζει καταφανώς τα όρια, που διαγράφονται παραπάνω, πράγμα το οποίο δεν προϋποθέτει απαραιτήτως, ότι από την άσκηση του συγκεκριμένου δικαιώματος δημιουργείται κατάσταση συνεπαγόμενη αφόρητες συνέπειες για τον οφειλέτη (ΟλΑΠ 596/86 ΝοΒ 35. 532, ΑΠ 1187/89 ΕλλΔνη 32. 796). Πιο πέρα από το άρθρο 1485 επ. ΑΚ σαφώς συνάγεται, ότι μεταξύ ανιόντων και κατιόντων υπάρχει αμοιβαία υποχρέωση προς διατροφή που απορρέει από τον δεσμό της συγγένειας (ΕφΠειρ 3/1996 ΝοΒ 44. 1023, ΕφΑθ 8212/80 ΝοΒ 29. 352, Μπαλής Οικ. Δικ. §131). Στην έννοια της σχέσης της συγγένειας περιλαμβάνεται όχι μόνο το γεγονός, ότι μεταξύ δύο προσώπων υπάρχει η σχέση, ότι το ένα γεννήθηκε από το άλλο, αλλά κυρίως, ότι μεταξύ των προσώπων αυτών υπάρχει ο δεσμός της αγάπης, της στοργής και του αλληλοσεβασμού. Εκδήλωση των πιο πάνω στοιχείων αποτελεί η επιθυμία του ενός να επικοινωνεί με το άλλο, να προσφέρει στήριξη και συμπαράσταση σε καλές και κακές στιγμές της ζωής του άλλου και να επιδεικνύει σεβασμό προς την προσωπικότητα του. Στην κοινωνία η συγγενική σχέση που συνδέει τον ανιόντα με τον κατιόντα αποτελεί τον ιστό και το ηθικό υπόβαθρό της, απόρροια της δε (της συγγενικής σχέσης) είναι και ότι ο ένας δικαιούται και ο άλλος υποχρεούται να διατρέφει τον άλλο, όταν υπάρχει λόγος προς τούτο. Από το όλο πνεύμα των σχετικών διατάξεων του οικογενειακού δικαίου του ΑΚ, και ιδίως εκείνων που ρυθμίζουν τα του τρόπου της επικοινωνίας μεταξύ ανιόντων και κατιόντων, προκύπτει, ότι η θέληση του νομοθέτη είναι ο δεσμός αυτός της συγγενείας να υπάρχει και όταν ακόμα, στην περίπτωση διασπάσεως της έγγαμης συμβίωσης, οι σχέσεις των γονέων και των τέκνων δεν είναι αρμονικές αλλά τεταμένες, ακόμα και εχθρικές. Στην παρούσα περίπτωση από τις ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων των διαδίκων που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου, τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλούνται οι διάδικοι μεταξύ των οποίων και η υπ’ αριθ. 11363/2005 ένορκη βεβαίωση στο Ειρηνοδικείο Αθηνών και οι υπ’ αριθ. 444/2005 και 443/2005 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ελευσίνας και την υπόλοιπη διαδικασία γενικά πιθανολογήθηκαν τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά. Η αιτούσα γεννήθηκε στις 29.5.1979 από τον νόμιμο γάμο της […]

Read more