• 0
    28 Δεκεμβρίου, 2014

    EETT 742/2014 Iδιοκτησία του ονόματος χώρου abarth.gr

    ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΩΝ     Μαρούσι, 02-12-2014   Α.Π.: 742/9       ΑΠΟΦΑΣΗ       Λήψη απόφασης επί της ακροάσεως δια της υποβολής εγγράφου υποιιντιιιατος της εταιρεία με την επωνυμία «ΠΑΤ GROUP MARKETING & CORPORATE COMMUNICATION S.P.A.» και του …  με αντικείμενο τη διερεύνηση παραβάσεων διατάξεων του Κανονισμού Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου με κατάληξη gr. Αναφορικά με το όνομα χώρου abarth.gr   Η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων   Έχοντας υπόψη:   α) Τον Ν. 4070/2012 «Ρυθμίσεις Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών. Μεταφορών. Δημοσίων Έργων και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 82/Α/2012). με τον οποίο καταργήθηκε ο προγενέστερος Ν. 3431/2006. και ιδίως το άρθρο 12 στοιχ. κδ αυτού.   β) την Απόφαση της ΕΕΤΤ 693/009 “Κανονισμός Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου (Domain Names) με κατάληξη .gr (ΦΕΚ 1564/Β/21.6.2013), με την οποία τέθηκε σε ισχύ την 21.07.2013   γ) την Απόφαση της ΕΕΤΤ 592/012 “Κανονισμός Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου (Domain Names) με κατάληξη .gf5 (ΦΕΚ 593/Β/14.4.2011).   δ) την Απόφαση της ΕΕΤΤ ΑΠ 613/010/2011 [Παράταση της ημερομηνίας έναρξης ισχύος της Απόφασης της ΕΕΤΤ ΑΠ 592/012/2011 «Κανονισμός Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου (DomainNames) με κατάληξη gr» (ΦΕΚ 1953/B/2.9.11»], σύμφωνα με την οποία ο Κανονισμός τέθηκε σε ισχύ στις 30-10-2011,   ε) την Απόφαση της ΕΕΤΤ ΑΠ 249/115/2002 «Κανονισμός Ακροάσεων για Θέματα Τηλεπικοινωνιών» (ΦΕΚ 642/Β/2002) ,   στ) την Απόφαση της Ε.Ε.Τ.Τ. Α.Π. 536/175/2009 «Συγκρότηση Διαρκών Επιτροπών της ΕΕΤΤ και ορισμός των αρμοδιοτήτων αυτών» (ΦΕΚ τεύχος Υ.Ο.Δ.Δ. 477/9-11-09), όπως τροποποιήθηκε με την Απόφαση της ΕΕΤΓ ΑΠ 565/056720.05.2010 «Συμπλήρωση της Απόφασης της ΕΕΤΤ ΑΠ 536/175/15-10-2009 «Συγκρότηση Διαρκών Επιτροπών Ακροάσεων της ΕΕΤΤ και ορισμός των αρμοδιοτήτων αυτών», την Απόφαση της ΕΕΤΤ ΑΠ 637/112/26.01.2012 «Τροποποίηση της Απόφασης της ΕΕΤΤ ΑΠ 536/175/15-10-2009, «Συγκρότηση Διαρκών Επιτροπών Ακροάσεων της ΕΕΤΤ και ορισμός των αρμοδιοτήτων αυτών» και την Απόφαση της ΕΕΤΤ ΑΠ 702/006/07.01.2014 «Τροποποίηση της Απόφασης της ΕΕΤΤ ΑΠ 536/175/15-10-2009 «Συγκρότηση Διαρκών Επιτροπών Ακροάσεων της ΕΕΤΤ και ορισμός αρμοδιοτήτων αυτών»   ζ) την μεταβίβαση του Ονόματος Χώρου [abarth.gr] από τον … στον … την 17-09-2013.   η) την υπ’ αριθμ. πρωτ. ΕΕΤΤ 52371/23.12.2013 καταγγελία της εταιρείας με την επωνυμία «FIAT GROUP MARKETING & CORPORATE COMMUNICATION S.P.A.» αναφορικά με το Ονομα Χώρουabarth.gr.   θ) την Απόφαση της ΕΕΤΤ ΑΠ 12971/Φ.610/01-09-2014 με θέμα: Κλήση σε Ακρόαση της εταιρείας με την επωνυμία «FIAT GROUP MARKETING & CORPORATE COMMUNICATION S.P.A.» και του …  με αντικείμενο τη διερεύνηση παραβάσεων διατάξεων του Κανονισμού Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου με κατάληξη gr. (Απόφαση ΕΕΤΤ ΑΠ 693/009/2013) αναφορικά με το Ονομα Χώρουabarth.gr.   ι) την υπ. αριθμ. πρωτ. ΕΕΤΤ 35377/Φ391/12.09.2014 Πράξη της Διαρκούς Επιτροπής Ακροάσεων περί ορισμού προθεσμίας υποβολής γραπτού υπομνήματος σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 2 της Απόφασης της ΕΕΤΤ ΑΠ 536/175/15-10-2009, όπως ισχύει.   ια) την υπ? αριθμ. Πρωτ. ΕΕΤΤ 39512/Φ391/10.10.2014 Πράξη Διεξαγωγής Ακρόασης του Προέδρου της ΕΕΤΤ δια της οποίας κλήθηκαν η εταιρεία με την επωνυμία «FIAT GROUP MARKETING & CORPORATE COMMUNICATION S.P.A.» (στο εξής Καταγγέλλουσα) και ο Τσοπέλας Δημήτριος (στο εξής Καθ’ ου) αντίστοιχα σε ακρόαση ενώπιον της ΕΕΤΤ δια της υποβολής εγγράφου υπομνήματος κατά τα οριζόμενα στην υπό στοιχείο (ια) της παρούσης Πράξη της Διαρκούς Επιτροπής Ακροάσεων για θέματα Ονομάτων Χώρου.   ιβ) Το γεγονός ότι η Καταγγέλλουσα υπέβαλε υπόμνημα.   ιγ) Το γεγονός ότι ο Καθ: ου υπέβαλε υπόμνημα.   ιδ) την υπ’ αρ. Πρωτ. ΕΕΤΤ 29857/26-11-2014 Εισήγηση της αρμόδιας Υπηρεσίας της […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    28 Δεκεμβρίου, 2014

    ΑΠ 1751/2014 Αδικαιολόγητος πλουτισμός – Ελεύθερη ένωση

      Οι συνήθεις παροχές του ενός από τον άλλο στο πλαίσιο της ελεύθερης συμβίωσης γίνονται από ελευθεριότητα και χωρίς πρόθεση ανταλλάγματος, διότι η νόμιμη αιτία μπορεί να είναι υπηρεσίες πάσης φύσεως. Όταν πρόκειται για παροχές περιουσιακών στοιχείων μεγάλης αξίας και υπάρχει πλουτισμός του ενός συντρόφου, επειδή δημιουργήθηκε σύνδεσμος εμπιστοσύνης  και στον παρασχόνταδημιουργήθηκε η πεποίθηση ότι παρέχει τις υπηρεσίες υπό την προϋπόθεση ενός όχι ορισμένου αλλά οριστού περιουσιακού ανταλλάγματος, όπως η προοπτική μέλλοντος γάμου ή εξασφάλισης, η αθέτηση και γενικότερα λήξη του συνδέσμου εμπιστοσύνης ως νόμιμης αιτίας στηρίζει την αξίωση αδικαιολόγητου πλουτισμού για αιτία λήξασα ή μη επακολουθήσασα, που γεννάται τη χρονική στιγμή της διάρρηξης του συνδέσμου εμπιστοσύνης. Εάν η ελεύθερη συμβίωση λύνεται λόγω θανάτου του πλουτίσαντος συντρόφου, η αξίωση του άλλου συντρόφου απευθύνεται κατά των κληρονόμων του, γιατί η απαίτηση είναι κληρονομητή. Μειοψηφία ενός δικαστή, κατά τον οποίο, εάν η ελεύθερη συμβίωση λύνεται λόγω θανάτου του πλουτίσαντος συντρόφου, δεν γεννάται αξίωση του επιζώντος συντρόφου, διότι όσο ζούσε ο θανών είχε νόμιμη αιτία διατήρησης του πλουτισμού και οι κληρονόμοι του υπεισέρχονται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ως συνόλου και δεν έχουν υποχρέωση επιστροφής των παροχών, εφόσον κατέχουν με νόμιμη αιτία την κληρονομία του. Αναιρεί και παραπέμπει.   Αριθμός 1751/2014   ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ   Α2′ Πολιτικό Τμήμα   ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.   ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:   Της αναιρεσείουσας: Σ. Α. του Κ., κατοίκου …, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.   Της αναιρεσίβλητης: Ό. συζ. Π. Π., το γένος Κ. Π., κατοίκου …, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Νόπη Παπαδοπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..   Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-9-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κοζάνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 163/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 68/2012 του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 30-1-2013 αίτησή της.   Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης, ανέγνωσε την από 2-1-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης, και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.     ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ   Από το επικυρωμένο αντίγραφο της από 30-1-2013 αιτήσεως αναιρέσεως και την υπάρχουσα σ’ αυτό βεβαίωση με ημερομηνία 26-6-2013 της δικαστικής επιμελήτριας Κοζάνης Α. Ζ. – Ν., που προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσίβλητη, προκύπτει ότι επιδόθηκε σ’ αυτήν, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας νομότυπα και εμπρόθεσμα, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης μαζί με κλήση για συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Αφού δε η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το πινάκιο, πρέπει να δικασθεί ερήμην, η συζήτηση όμως θα χωρήσει ως να ήταν και αυτή παρούσα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 2 εδ. γ’ ΚΠολΔ.   Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 68/2012 απόφαση του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία και δέχθηκε την από 21-5-2009 έφεση της αναιρεσίβλητης κατά της […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    22 Νοεμβρίου, 2014

    ΕφΑθ 1876/2014: Σήμα, εθνικό και κοινοτικό – Προσβολή σήματος κατά τον παλαιό νόμο περί Σημάτων Ν. 2239/1994 – Χρήση ξένου σήματος «εν είδει διακοσμητικού στοιχείου» και όχι «εν είδει σήματος»

        Κρίθηκε ότι καταρχήν δεν μπορεί να νοηθεί διακοσμητική χρήση ενός λεκτικού σήματος και ότι ο μέσος καταναλωτής εκλαμβάνει τη λεκτική ένδειξη ενός ενδύματος ως διακριτικό γνώρισμα. Κρίθηκε ότι η χρήση της επίδικης ένδειξης «champion» έγινε από την εναγομένη εν είδει σήματος, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 18 παρ. 3 και 26 ν. 2239/1994. Ηθική βλάβη κατ’ άρθρο 932 ΑΚ. Επιδικάζει ηθική βλάβη 40.000 Ευρώ και συμβατική ποινική ρήτρα 15.000 Ευρώ, συνολικά 55.000 Ευρώ ως αποζημίωση, νομιμοτόκως. Απορρίπτει έφεση και αντέφεση. Επικυρώνει πρωτόδικες εκκαλούμενες αποφάσεις 5610/2010 και 3549/2012 ΠΠΑ.     ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ     Αριθμός Απόφασης 1876/2014   ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Τμήμα 15ο Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού, Πρόεδρο Εφετών, Βρυσηίδα Θωμάτου και Διονυσία Νίκα-Εισηγήτρια, Εφέτες, και από τη Γραμματέα Αικατερίνη Κούρκουλα.   Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 5 Δεκεμβρίου 2013 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:   ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ – ΑΝΤΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «JUMBO ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και το διακριτικό τίτλο «JUMBO», που εδρεύει στο Μοσχάτο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου από την πληρεξούσια δικηγόρο της Σταυρούλα Μποϊλέ.   ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ – ΑΝΤΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Αλλοδαπής εταιρίας με την επωνυμία «CHAMPION PRODUCTS EUROPE LIMETED» (Τσάμπιον Πρόντακτς Γιούροπ Λίμιτεντ), η οποία εδρεύει στο Δουβλίνο Ιρλανδίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Μαρκάκη.   Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη-αντεκκαλούσα με την από 16-1-2008 αγωγή της, προς το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που έχει κατατεθεί με αριθμό 11632/575/2008, ζήτησε να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ’ αυτήν.   Το Δικαστήριο εκείνο εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 5610/2010 εν μέρει οριστική του απόφαση, με την οποία ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης και ακολούθως την υπ’ αριθμ. 3549/2012 οριστική του απόφαση με την οποία δέχθηκε εν μέρει την αγωγή.   Την απόφαση αυτή προσέβαλαν οι ανωτέρω διάδικοι με την από 11-10-2012 (αρ. κατάθ. 6549/2012) έφεση και την από 20-12-2012 (αριθ. Β.Α.Β. 855/2012) αντέφεση προς το Δικαστήριο τούτο.   Η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκε.   Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις προτάσεις που κατέθεσαν.     ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ     Σύμφωνα με το άρθρο 523 παρ. 1 ΚΠολΔ «ο εφεσίβλητος μπορεί, και αφού περάσει η προθεσμία της έφεσης, να ασκήσει αντέφεση ως προς τα κεφάλαια της απόφασης που προσβάλλονται με την έφεση και ως προς εκείνα που συνέχονται αναγκαστικά με αυτά, και αν ακόμη αποδέχθηκε την απόφαση ή παραιτήθηκε από την έφεση». Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με το άρθρο 522ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η άσκηση της αντέφεσης για να είναι παραδεκτή πρέπει να βρίσκεται μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, αφού με την άσκηση της δεν μεταβιβάζεται στο σύνολο της η υπόθεση στο Εφετείο, αλλά μόνο κατά τα διαγραφόμενα με την έφεση όρια (ΑΠ 729/2013, ΑΠ 920/2013 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ΕφΔυτΜακ 62/2011 Αρμ. 2012,1082, Σ. Σαμουήλ, Η έφεση κατά τον ΚΠολΔ, εκδ.2009, παρ.617). Διαφορετικά, αν δηλαδή το κεφάλαιο που πλήττεται με την αντέφεση δεν έχει εκκληθεί, η αντέφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο (ΕφΑΘ 1107/2012 ΕΔΙΚΠΟΛ 2012.166, ΕφΠατρ 881/2007 ΑχΝομ 2008. 421). Ως «κεφάλαιο» θεωρείται η αυτοτελής αίτηση δικαστικής προστασίας, που δημιουργεί χωριστό αντικείμενο δίκης (στα πλαίσια της αυτής διαφοράς) και εκκρεμοδικία για την οποία (αίτηση) εκδόθηκε χωριστή διάταξη της απόφασης (ΑΠ 842/2010 ΕΠολΔ 2010.861, ΑΠ 798/2010 ΕΠολΔ 2010.862, ΑΠ 174/2010 ΔΕΕ 2010.919, ΑΠ 173/2010 ΧρΙΔ 2011.180). Ως […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    16 Νοεμβρίου, 2014

    ΑΠ 926/2014: Υποβολή έγκλησης με εξουσιοδότηση προσώπου που διαμένει στο εξωτερικό

      Βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του διαμένοντος στο εξωτερικό δίδοντος την πληρεξουσιότητα για υποβολή έγκλησης. Νόμιμη η  εξουσιοδότηση  χωρίς σφραγίδα της Χάγης. “…Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 46 και 42 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, στην παραπάνω περίπτωση .η υποβολή της εγκλήσεως από τον παθόντα που θέλει να ζητήσει τη δίωξη της αξιόποινης πράξης, γίνεται απευθείας στον Εισαγγελέα Πλημ/κών ή και στους άλλους ανακριτικούς υπαλλήλους είτε από τον ίδιο τον μηνυτή είτε από ειδικό πληρεξούσιο. Το έγγραφο της πληρεξουσιότητας μπορεί να δοθεί και με απλή έγγραφη δήλωση. Η γνησιότητα της υπογραφής του εντολέα πρέπει να βεβαιώνεται από οποιαδήποτε δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή ή δικηγόρο. Το έγγραφο της πληρεξουσιότητας προσαρτάται στην έκθεση για την κατάθεση της μήνυσης. Με την πληρεξουσιότητα πρέπει να παρέχεται η ειδική εντολή, όπως ο πληρεξούσιος υποβάλλει έγκληση για ορισμένο έγκλημα το οποίο πρέπει να εξατομικεύεται κατά τρόπο, που να μην καταλείπεται αμφιβολία για την ταυτότητα της πράξεως και τη βούληση του εντολέα για τη δίωξη του εγκλήματος, που τελέσθηκε σε βάρος του και δεν αρκεί η γενική και αόριστη εντολή να καταθέσει μήνυση. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων συνάγεται ότι είναι παραδεκτή η υποβολή εγκλήσεως προσώπου, που διαμένει στην αλλοδαπή δια συνηγόρου, που έχει σχετική έγγραφη εντολή, έστω και αν το γνήσιο της υπογραφής τουεντολέως βεβαιώνεται από δικηγόρο του τόπου της κατοικίας του και, κατά συνέπεια, ξένου κράτους, καθόσον η διάταξη του άρθρου 42 του Κ.Ποιν.Δ. δεν διακρίνει μεταξύ ημεδαπών και αλλοδαπών αρχών για τη βεβαίωση του γνήσιου της υπογραφής, αλλά αντίθετα αναφέρεται γενικώς και σαφώς εννοεί και τις δύο (πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για κράτος που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση). Εξ άλλου, η κατά το άρθρο 42 παρ. 2β του Κ.Ποιν.Δ. απαίτηση του νόμου, δηλαδή βεβαίωση της γνησιότητας της υπογραφής του δίδοντος την πληρεξουσιότητα με πράξη της δημόσιας αρχής ή δικηγόρου, δεν ανάγεται σε συστατικό στοιχείο του τύπου της περί πληρεξουσιότητας δικαιοπραξίας, ο οποίος παραμένει το ιδιωτικό έγγραφο, αλλά αφορά μόνο στη θέσπιση αποκλειστικού μέσου αποδείξεως της γνησιότητας της σχετικής δηλώσεως βουλήσεως στην περίπτωση αυτή. Πρέπει δε να ειπωθεί ότι κατά τη διάταξη του άρθρου 11 του ΑΚ η δικαιοπραξία είναι έγκυρη ως προς τον τύπο αν είναι σύμφωνη είτε με το δίκαιο που διέπει το περιεχόμενο της είτε με εκείνο του τόπου που επιχειρείται είτε με το δίκαιο της ιθαγένειας όλων των μερών. Η διάταξη αυτή αφορά και τις μονομερείς δικαιοπραξίες , επομένως και εκείνη με την οποία παρέχεται η εξουσιοδότηση προς αντιπροσώπευση (πληρεξουσιότητα). Περαιτέρω, με τη Σύμβαση της Χάγης που υπογράφηκε στις 5/10/1961 και καταργεί την υποχρέωση επικύρωσης των αλλοδαπών δημοσίων εγγράφων, η οποία κυρώθηκε με τον Ν. 1497/1984 και έχει την ισχύ που ορίζει η παράγραφος 1 του άρθρου 28 του Συντάγματος, ορίζονται τα ακόλουθα: Με το άρθρο 1 εδ. α’ της ως άνω Σύμβασης, ορίζεται ότι η παρούσα Σύμβαση εφαρμόζεται στα δημόσια έγγραφα που έχουν συνταχθεί στο έδαφος ενός συμβαλλόμενου Κράτους και πρέπει να προσαχθούν στο έδαφος του άλλου συμβαλλόμενου κράτους. Κατά την έννοια της παρούσας Συμβάσεως, ως Δημόσια έγγραφα θεωρούνται: α) τα έγγραφα που προέρχονται από αρχή ή δημόσιο υπάλληλο δικαιοδοτικού οργάνου του Κράτους, συμπεριλαμβανομένων και των εγγράφων που προέρχονται από την εισαγγελική αρχή, δικαστικό γραμματέα ή δικαστικό επιμελητή, β) τα διοικητικά έγγραφα, γ) […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    16 Νοεμβρίου, 2014

    Παράσταση πολιτικής αγωγής του Δημοσίου ενώπιον ποινικών δικαστηρίων (εγκύκλιος)

      Mε την ΠΟΛ. 1019/17-1-2014(Παράσταση πολιτικής αγωγής Δημοσίου ενώπιον ποινικών δικαστηρίων) διευκρινίζονται ζητήματα σε νομολογιακή βάση σχετικά με την παράσταση πολιτικής αγωγής του Δημοσίου στις ποινικές δίκες. Η εγκύκλιος έχει ως εξής: “Σε συνέχεια του αριθ. πρωτ. ΔΝΥ Α 1168770 ΕΞ 2012/6.12.2012 εγγράφου μας, με το οποίο σας δόθηκαν οδηγίες για τη δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων σε υποθέσεις φοροδιαφυγής μείζονος σημασίας, κοινοποιούμε σχετική νομολογία επί θεμάτων παράστασης του Δημοσίου ως πολιτικώς ενάγοντος (επιμέλεια: Πάρεδρος Ν.Σ.Κ. Ευθύμιος Τσάκας): 1. Το Δημόσιο δύναται να παρασταθεί ως πολιτικώς ενάγον για την αποκατάσταση της προκληθείσας περιουσιακής του ζημίας, χωρίς την έγγραφη προδικασία του άρθρου 68 παρ. 1 ΚΠοινΔικ. Κατά το άρθρο 5 του N.Δ. 2711/1953 , το Δημόσιο δύναται για οποιαδήποτε αξίωση αποζημίωσής του λόγω ποινικού αδικήματος (χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης του ή αποκατάσταση της προκληθείσας περιουσιακής του ζημίας) να παρίσταται ως πολιτικώς ενάγον ενώπιον του ακροατηρίου του ποινικού δικαστηρίου, χωρίς την έγγραφη προδικασία του άρθρου 68 παρ. 1 ΚΠοινΔικ, δύναται δε ταυτόχρονα με τη δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής να γνωστοποιεί τα ονοματεπώνυμα των εξεταστέων μαρτύρων του προς απόδειξη της αξίωσής του (Α.Π. 14/1991 Ελλ.Δνη 1991, 1573, Α.Π. 268/1989 Ποιν.Χρον.1989, 846, Α.Π. 163/1987 ττοιν. Χρον. 1987, 395, Α.Π. 1162/1987 Ποιν. Χρον. 1987, 989, Α.Π. 11/1981 Ποιν. Χρον. 1981, 416). 2. Στη δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής του Δημοσίου δεν απαιτείται ιδιαίτερη εξειδίκευση του τρόπου πρόκλησης της ηθικής βλάβης του. Στη δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής του νομικού προσώπου -επομένως και του Δημοσίου – δεν απαιτείται να γίνει ιδιαίτερη εξειδίκευση του τρόπου πρόκλησης της ηθικής βλάβης του, διότι αναφέρεται προφανώς στον αντίκτυπο, τον οποίο έχει στην πίστη και στο κύρος του νομικού προσώπου η διαπραχθείσα εις βάρος του κολάσιμη πράξη (Α.Π. 39/2003 Ποιν.Χρον. 2003, 893, Α.Π. 2266/2002 Ποιν.Χρον. 2003, 799, Α.Π. 1510/2002 Ποιν.Χρον.2003, 527, Α.Π. 575/1986 ΝοΒ 1986,1267). 3. Νόμιμη η παράσταση του πολιτικώς ενάγοντος το πρώτον στη μετ΄ αναβολή ποινική δίκη. Κατά το άρθρο 68 παρ. 1 και 2 του ΚΠοινΔικ, η πολιτική αγωγή ασκείται ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου μέχρι την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας, ήτοι μέχρι την όρκιση του πρώτου μάρτυρα κατηγορίας. Όταν, όμως, αναβληθεί η ποινική δίκη για κρείσσονες αποδείξεις, δύναται ο άμεσα ζημιωθείς από το ποινικό αδίκημα- έστω και αν δεν είχε εμφανιστεί κατά την πρώτη συζήτηση – να παραστεί ως πολιτικώς ενάγων, καθόσον, κατά τη νέα δικάσιμο, η ποινική υπόθεση εκδικάζεται εξαρχής (Α.Π. 58/1978 Ποιν.Χρον. 1978, 411, Α.Π. 536/1989 Ποιν.Χρον. 1990, 22, Α.Π. 852/1974 Ποιν.Χρον. 1975, 193, Α.Π. 178/1962, Ποιν.Χρον. 1962,442, Α.Π. 357/1964 Ποιν.Χρον. 1965, 19, Α.Π. 129/1957 Ποιν.Χρον. 1957,300, Α.Π. 410/1953 Ποιν.Χρον. 1954,73). 4. Απαράδεκτη η παράσταση του πολιτικώς ενάγοντος το πρώτον ενώπιον του εφετείου. Η παράσταση του πολιτικώς ενάγοντος το πρώτον ενώπιον του εφετείου προς επιδίωξη των αστικών αξιώσεών του – κατά παράλειψη του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας – είναι απαράδεκτη και επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της επ΄ ακροατηρίω διαδικασίας, συνιστώσα λόγο αναιρέσεως κατ΄ άρθρο 510 παρ.1 εδ. α΄ ΚΠοινΔικ (Α.Π. 1740/2002 Ελλ.Δνη 2003,1438, Α.Π. 70/2002 Ποιν.Χρ.2003,43, Α.Π.794/1990 Ποιν.Χρον.MA΄ 202, Α.Π.1212/1989 Ποιν.Χρον. Μ΄526, Α.Π. 1168/1989 Ποιν.Χρον. Μ΄, 452, Α.Π. 1251/1984 Ποιν.Χρον. ΛΕ΄ 314). 5. Σε περίπτωση έφεσης του εισαγγελέα κατά αθωωτικής απόφασης, ο πολιτικώς ενάγων παρίσταται στο εφετείο μόνο προς υποστήριξη της ενοχής. Σε περίπτωση άσκησης έφεσης […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    20 Σεπτεμβρίου, 2014

    Ειρ.Αθηνών 2122/2014 :Πώληση αυτοκινήτου με παρακράτηση κυριότητας- Εκχώρηση δικαιωμάτων του πωλητή σε τρίτο

     Η εκχώρηση των δικαιωμάτων του πωλητή σε τρίτο στην πώληση με παρακράτηση κυριότητας, δεν επιφέρει μεταβίβαση των υπό αίρεση δικαιωμάτων νομής και κυριότητας επί του κινητού και των σχετικών αγωγών: “Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του την 19η Δεκεμβρίου 2013 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ της ενάγουσας Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία …και του εναγομένου … ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας του δικηγόρου Αγγελικής Βαγενά…Στην υπό κρίση αγωγή όπως το περιεχόμενό της εκτιμάει το Δικαστήριο, η ενάγουσα Τράπεζα ιστορεί ότι δυνάμει της αναφερόμενης από…έγγραφης ταυτόχρονης τριμερούς συμβάσεως πώλησης αυτοκινήτου και χρηματοδότησης μέσω δανείου ή κάρτας που συνήφθη μεταξύ αυτής, του εναγομένου και της τρίτης πωλήτριας εταιρίας με την επωνυμία .., η τελευταία πώλησε στον εναγόμενο το περιγραφόμενο αυτοκίνητο εργοστασίου κατασκευής … τύπου… με παρακράτηση κυριότητας από την πωλήτρια μέχρι αποπληρωμής του τιμήματος. Η ενάγουσα δε τράπεζα χορήγησε στον εναγόμενο δάνειο ποσού 17.948,55 ευρώ με το οποίο χρηματοδοτήθηκε η αγορά του αυτοκινήτου, με συνέπεια την εξόφληση του τιμήματος που έλαβε η πωλήτρια, αποδοτέο από τον εναγόμενο στην ενάγουσα σε εκατό (100) ισόποσες μηνιαίες δόσεις, κατά το σύστημα της σύνθετης τοκοχρεωλυσίας ποσού 242,83 ευρώ εκάστη. Ισχυρίζεται δε ότι η πωλήτρια εταιρία εκχώρησε προς αυτή (την ενάγουσα) όλες τις αξιωσεις της κατά του αγοραστή από την παρακράτηση της κυριότητας, γεγονός που γνωστοποιήθηκε συγχρόνως στον αγοραστή. Επίσης επειδή ο εναγόμενος καθυστέρησε την καταβολή του οφειλόμενου ποσού για τουλάχιστον 60 ημέρες και συγκεκριμένα τις δόσεις των μηνών Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2010, η ενάγουσα κατήγγειλε τη δανειακή σύμβαση. Αποτέλεσμα τούτου ήταν να καταστούν ληξιπρόθεσμες και απαιτητές και οι υπόλοιπες (άληκτες) δόσεις του δανείου, σύμφωνα με τον αντίστοιχο όρο της δανειακής σύμβασης, ο δε τηρούμενος λογαριασμός του εναγόμενου κατά την ημερομηνία καταγγελίας παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος του ποσού 13.010,45 ευρώ, το οποίο αρνείται να καταβάλει παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της ενάγουσας με συνέπεια η τελευταία να υπαναχωρήσει από την πώληση ζητώντας την απόδοση του πράγματος. Όμως με την αρνηση του εναγομένου να της το αποδώσει την αποβάλλει αυθαίρετα και παράνομα από τη νομή της σε αυτό. Γι αυτό η ενάγουσα ζητεί από το παρόν δικαστήριο ως καθ ύλη και κατά τόπο αρμόδιο να αναγνωρισθεί νομέας του αναφερόμενου αυτοκινήτου, να διαταχθεί η αφαίρεσή του από τον εναγόμενο και από οποιονδήποτε τρίτο έλκει δικαιώματα από αυτόν ή το κατέχει επ’ ονόματί του και η απόδοση του σ αυτή. Ο εναγόμενος προφορικά στην αρχή της συζητήσεως στο ακροατήριο και με τις προτάσεις του αρνήθηκε εν πρώτοις την αγωγή ως νόμω αβάσιμη, ισχυριζόμενος ότι ουδέποτε γεννήθηκε το ιστορούμενο δικαίωμα της ενάγουσας προκειμένου να εγείρει αξίωση προς προστασία της νομής της. Επί του ισχυρισμού αυτού πρέπει να σημειωθούν τα εξής: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 383, 389 παρ. 2, 455, 458, 460, 461, 462, 470, 532 παρ. 1, 976, 977, 1034, 1035, 1094 και 1095 ΑΚ συνάγονται τα εξής: Αν στην πώληση κινητού έχει τεθεί ο όρος ότι ο πωλητής διατηρεί την κυριότητα ωσότου το τίμημα, που εν όλω ή εν μέρει πιστώνεται, αποπληρωθεί, λογίζεται, σε περίπτωση αμφιβολίας, ότι η μεταβίβαση της κυριότητας στον αγοραστή επέρχεται μόλις πληρωθεί η αίρεση της αποπληρωμής του τιμήματος και ότι, σε περίπτωση υπερημερίας του αγοραστή ως οφειλέτη, εν όλω […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    17 Σεπτεμβρίου, 2014

    ΑΠ 74/2013 : Παραγραφή. Συνιστά ανωτέρα βία ο προσδιορισμός της συζήτησης της υπόθεσης λόγω φόρτου εργασίας των δικαστηρίων σε δικάσιμο πέραν του χρόνου της βραχυπρόθεσμης παραγραφής

     Παραγραφή. Συνιστά ανωτέρα βία ο προσδιορισμός της συζήτησης της υπόθεσης λόγω φόρτου εργασίας των δικαστηρίων σε δικάσιμο πέραν του χρόνου της βραχυπρόθεσμης παραγραφής. «Κατά τη διάταξη του άρθρου 261 ΑΚ, την παραγραφή διακόπτει η έγερση της αγωγής. Η παραγραφή που διακόπηκε με τον τρόπο αυτό αρχίζει και πάλι από την τελευταία διαδικαστική πράξη των διαδίκων ή του δικαστηρίου. Από την τελευταία αυτή διάταξη, συνάγεται ότι αν η παραγραφή διακόπηκε με την άσκηση της αγωγής, η ίδια παραγραφή, δηλαδή ομοειδής και ισόχρονη με αυτή που διακόπηκε, αρχίζει σε κάθε περίπτωση – και ανεξαρτήτως από το είδος αυτής ως βραχυπρόθεσμης ή συνήθους – ευθύς μετά την έγερση της αγωγής και διακόπτεται μετά από κάθε διαδικαστική πράξη των διαδίκων ή του δικαστηρίου. Έτσι επί αξιώσεως που έχει καταστεί επίδικη, η παραγραφή στην οποία υπόκειται μπορεί να συμπληρωθεί κατά τη διάρκεια της επιδικίας. Ως διαδικαστική δε πράξη, που συνεπάγεται κατά την ως άνω διάταξη του άρθρου 261 ΑΚ, τη διακοπή της παραγραφής θεωρείται κάθε πράξη των διαδίκων ή των νομίμων αντιπροσώπων και πληρεξουσίων τους ή της δικαστικής αρχής που περιέχει τα στοιχεία δικαστικής ενέργειας και είναι αναγκαία για την έναρξη, συνέχιση ή αποπεράτωση της δίκης. Σύμφωνα με το σκοπό της ίδιας διάταξης για να αρχίσει εκ νέου η παραγραφή που διακόπηκε από την τελευταία διαδικαστική πράξη του δικαστηρίου πρέπει να είναι δυνατή η περαιτέρω προώθηση της υποθέσεως με πράξεις των διαδίκων. Τούτο δε διότι ο θεσμός της παραγραφής της αξίωσης (ΑΚ 247 επ.) αποτελεί, τη νομοθετικά προβλεπόμενη κύρωση στην αδράνεια του δανειστή να επιδιώξει την ικανοποίηση της αξίωσης του και επομένως δεν είναι νοητή η παραγραφή της αξίωσης όταν αυτός έχει ενεργήσει ό,τι ήταν αναγκαίο στη συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε να μη χρειάζεται να επιχειρήσει κάτι ιδιαίτερα. Γι` αυτό ο νόμος αναγνωρίζει σοβαρούς λόγους, συνεπεία των οποίων η πάροδος του χρόνου δεν έχει δυσμενείς συνέπειες για το δανειστή. Τέτοιοι λόγοι αναστολής της παραγραφής είναι κατ` άρθρο 255 ΑΚ το δικαιοστάσιο, η ανωτέρα βία και ο δόλος του υπόχρεου. Ανωτέρα βία κατά την έννοια της διατάξεως αυτής συνιστά και ο προσδιορισμός της συζήτησης της υπόθεσης λόγω φόρτου εργασίας των δικαστηρίων, λαμβανομένου υπόψη και του αριθμού των υποθέσεων που μπορεί κατά τον οικείο κανονισμό να εγγραφούν στο πινάκιο κάθε δικασίμου, σε δικάσιμο πέραν του χρόνου της βραχυπρόθεσμης παραγραφής αφού ο διάδικος δεν έχει τη δυνατότητα να ενεργήσει κάποια διαδικαστική πράξη η οποία και μόνο θα μπορούσε να επιφέρει την διακοπή της παραγραφής. Εξετέρου κατά τη διάταξη του αρθρ. 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών (άρθρα 173 και 200 του ΑΚ). Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ. ΑΠ 7/2006 και Ολ. ΑΠ 4/2005). Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    11 Σεπτεμβρίου, 2014

    ΜΠρΑθ (Ασφ.Μ.) 8839/2014 : Ασφαλιστικά μέτρα – Προσβολή προσωπικότητας – Παραγωγή και διάθεση δυσφημιστικού φυλλαδίου – Ανάρτηση-αναπαραγωγή με οποιοδήποτε μέσο συνθήματος – Διαταγή παύσης διάδοσης δυσφημιστικών μηνυμάτων – Απειλή χρηματικής ποινής .

      Κρίθηκε ότι η αιτούσα εταιρία «COCA COLA 3Ε ΑΕ» εξακολουθεί να δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, τόσο παραγωγικά όσο και εμπορικά, και να καταβάλει φόρο εισοδήματος στην Ελλάδα. Επιπροσθέτως, δεν πιθανολογήθηκε ότι η αιτούσα μετέφερε μέρος της παραγωγικής της δραστηριότητας και ειδικότερα αυτό που προορίζεται για την κάλυψη των αναγκών του καταναλωτικού κοινού της Βορείου Ελλάδος στη Βουλγαρία. Συνεπώς, το σύνθημα «COCA COLA παράγεται στη Βουλγαρία, φορολογείται στην Ελβετία, καταναλώνεται από τους Έλληνες», το οποίο περιέχεται σε φυλλάδιο, που οι καθ’ ων παρήγαγαν και διένειμαν, είναι ψευδές και είναι ικανό να προκαλέσει ζημία στην αιτούσα εταιρία καθώς μερίδα του καταναλωτικού κοινού μπορεί να επιλέξει να μην αγοράσει τα προϊόντα της επειδή δεν παράγονται στην Ελλάδα. Δεκτή εν μέρει η αίτηση της εταιρίας και διαταγή προς τους καθʼ ων να παύσουν την παραγωγή και διάθεση του δυσφημιστικού φυλλαδίου με το ως άνω σύνθημα, να σταματήσουν την ανάρτηση και την αναπαραγωγή με οποιοδήποτε μέσο του ως άνω συνθήματος, με απειλή κατά εκάστου των καθ’ ων χρηματικής ποινής εκατό ευρώ για κάθε παράβαση του διατακτικού της απόφασης.   ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ       Αριθμός απόφασης 8839/2014 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ     Αποτελούμενο από το Δικαστή Βασίλειο Μαντά, Πρωτοδίκη, τον οποίο όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου χωρίς την σύμπραξη γραμματέως.   Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του την 5ι Αυγούστου 2012, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:   Της αιτούσας – καθ’ ης η πρόσθετη παρέμβαση: Της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «COCA COLA 3Ε ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» με το διακριτικό τίτλο «COCA COLA ΤΡΙΑ ΕΨΙΛΟΝ (3 Ε)» που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νομίμως, η οποία παραστάθηκε διά των πληρεξουσίων δικηγόρων Αντωνίου Χατζή ιωάννου και Χαραλάμπους Καράμπελα.   Των καθ’ ων η αίτηση – υπέρ ων η πρόσθετη παρέμβαση : 1) Της πρωτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης με την επωνυμία «ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ     ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΜΦΙΑΛΛΩΣΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ» που εδρεύει στο 17° χιλιόμετρο Θεσσαλονίκης Πολυγύρου και εκπροσωπείται νομίμως, 2) .. 28) …κ των οποίων ο δεύτερος, ο δέκατος, ο δέκατος τέταρτος και ο δέκατος πέμπτος παραστάθηκαν μετά και οι υπόλοιποι διά των πληρεξουσίων δικηγόρων Αγγέλου Βρεττού, Ιορδάνη Προυσανίδη και Ευστάθιου Παναγιωτόπουλου.   Των προσθέτως παρεμβαινόντων : 1) Της τριτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργανώσεως με την επωνυμία «ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ» που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νομίμως, 2) του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, το οποίο εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νομίμως, οι οποίες παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου δικηγόρου Γεωργίου Μελισσάρη.   Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 24/6/2014 αίτηση της, η οποία κατατέθηκε στην Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως δικογράφου 740278/8083/2014 και προσδιορίσθηκε προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.   Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, αφού έλαβαν διαδοχικά το λόγο, ανέπτυξαν τις απόψεις τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί οι ισχυρισμοί τους.     ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ   Με την υπό κρίση αίτηση η αιτούσα ανώνυμη εταιρεία εκθέτει ότι στο πλαίσιο της ασκήσεως της εμπορικής της δραστηριότητας αποφάσισε να κλείσει το εργοστάσιο της στη Θεσσαλονίκη καθώς και να αναθέτει σε τρίτους μεταφορείς τη διανομή των προϊόντων της στην περιοχή της Βορείου Ελλάδος απολύοντας τους τριάντα τρεις οδηγούς – υπαλλήλους της. Ότι η πρώτης και ένατη των καθ’ […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    6 Σεπτεμβρίου, 2014

    Μον.Πρωτ.Αθ.9118/2014: Προσβολή προσωπικότητας από αναπαραγωγή υβριστικών σχολίων σε ιστοσελίδα

      «…Τα ιστολογία (blogs) είναι διαδικτυακά ημερολόγια που περιλαμβάνουν υπερζεύξεις (hyperlinks) και καταχωρήσεις απόψεων, έχουν δε ως «βασική μονάδα» τους τις καταχωρήσεις και όχι τις εκάστοτε «σελίδες» (pages), όπως συμβαίνει με τους ιστοτόπους (websites). Ο κάτοχος – διαχειριστής του διαδικτυακού ημερολογίου (blogger), ο οποίος μπορεί να είναι επώνυμος, ανώνυμος ή με ψευδώνυμο, καταγράφει, ανακοινώνει και καταθέτει τις απόψεις του αυτό για διάφορα ζητήματα, ενώ τα ιστολογία είναι δυνατό να συνδέονται με άλλους ιστοτόπους, ιστοσελίδες και blogs και να επιτρέπουν στους χρήστες-αναγνώστες τους να απαντήσουν στις απόψεις του γράφοντος, ανακοινώνοντας στο ίδιο ιστολόγιο τα δικά τους σχόλια, που είναι επίσης αναγνώσιμα από όλους τους τρίτους χρήστες του διαδικτύου. Τα ιστολογία συντηρούν οι χρήστες τους (bloggers) που ανταλλάσσουν απόψεις μέσω του ιστολογίου, το οποίο είναι διαδραστικό μέσο που διαφέρει από τις ιστοσελίδες που διατηρούν στο διαδίκτυο τα μέσα ενημέρωσης, γιατί η διαμόρφωση του περιεχομένου του δεν αποφασίζεται μόνο από τον κάτοχο – διαχειριστή του, αλλά από όλους τους χρήστες – αναγνώστες του ιστολογίου (πρβλ. Σ. Τάσση, Διαδίκτυο και ελευθερία έκφρασης – το πρόβλημα των Blogs, ΔίΜΕΕ, 2006,518 επ.). Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό, ότι ακόμη και στην περίπτωση που ο κάτοχος – διαχειριστής μπορεί, με τη χρήση στοιχείων πρόσβασης, να επιλέξει ποιοι από τους χρήστες – αναγνώστες επιτρέπεται να αναρτήσουν δικά τους σχόλια στο ιστολογία του, δεδομένου ότι η δυνατότητα αυτή εξαρτάται από το εκάστοτε λογισμικό που χρησιμοποιείται για κάθε ιστολόγιο, δεν είναι σε θέση να ελέγξει το αληθές ή όχι των χορηγουμένων από τον εκάστοτε αναγνώστη προσωπικών του δεδομένων, διότι είναι πολύ πιθανό ο αναγνώστης να χρησιμοποιεί ψευδώνυμο, οπότε είναι δυσχερέστατη η αποκάλυψη της πραγματικής του ταυτότητας. Έτσι η επέμβαση του κατόχου-διαχειριστή είναι συνήθως κατασταλτική. Τα διαδικτυακά ημερολόγια συνδέονται μεταξύ τους στενά και έτσι έχουν αναπτύξει το δικό τους πολιτισμό, ενώ για τον χαρακτηρισμό όλων των ημερολογίων του ιστού, ως κοινότητας και ως κοινωνικού δικτύου χρησιμοποιείται ο όρος «blogosphere». Στη συνείδηση των χρηστών του διαδικτύου, τα ιστολογία έχουν τη θέση του μέσου, όπου η ελευθερία της έκφρασης εφαρμόζεται στην απόλυτη μορφή της. Συνεπώς, ενόψει των ανωτέρω, ο σκοπός της δημιουργίας και ο προορισμός της λειτουργίας των blogsκαι ιδίως μάλιστα όσων δεν έχουν ειδησεογραφικό περιεχόμενο, δεν είναι η διάδοση πληροφοριών με σκοπό τη μαζική ενημέρωση, στοιχείο απαραίτητο για το χαρακτηρισμό ενός εντύπου (γραπτού ή ηλεκτρονικού) ως τύπου αλλά η ανταλλαγή απόψεων, ιδεών, σκέψεων και αναλύσεων, μέσω ενός μηχανισμού δυναμικής επικοινωνίας και με τη χρήση ενός μέσου που λόγω της φύσεως του έχει μεν πράγματι ως άμεσο και αναγκαίο επακόλουθο να καθίσταται το περιεχόμενο των κειμένων τους προσβάσιμο σε απεριόριστο αριθμό ατόμων, δίχως όμως αυτό να αποτελεί τον αυτοσκοπό του διαχειριστή και κατόχου τους ως και των αναγνωστών τους. Επομένως, σύμφωνα και με το γράμμα των περί τύπου διατάξεων και τη βούληση του ιστορικού νομοθέτη, κριτήριο για την εφαρμογή των περί τύπου διατάξεων και στα κείμενα που δημοσιεύονται στα διαδικτυακά ημερολόγια, δεν είναι μόνο το αντικειμενικό γεγονός ότι το κείμενο αυτό έχει παραχθεί με μηχανική ή φυσικοχημική ή ηλεκτρονική διαδικασία κατάλληλη για την παραγωγή σημαντικού αριθμού αντιτύπων αλλά θα πρέπει παράλληλα και η κατά προορισμό χρήση του να είναι η διάδοση, γεγονός που, κατά κανόνα δεν συντρέχει στα διαδικτυακά ημερολόγια. Συνεπώς οι συγκρινόμενες περιπτώσεις, εν προκειμένω ομοιάζουν καθόσον πράγματι […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    5 Σεπτεμβρίου, 2014

    ΤρΔΕφΑθ 3916/2014 : Προμήθεια ιατρικών ειδών – Νοσοκομείο ΝΠΔΔ – Τόκος υπερημερίας – Δαπάνες ασφαλιστικών φορέων .

      Τόκοι κατά ΝΠΔΔ υπολογιζόμενοι σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 4 παρ. 4 του Π.Δ. 166/2003, με το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην πλέον πρόσφατη κύρια πράξη αναχρηματοδότησής της προσαυξημένο κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες, απορριπτομένων των περί αντιθέτου υποστηριζομένων από το εναγόμενο ως αβασίμων (σημ. το εναγόμενο επικαλέστηκε τις αποφάσεις 7/2011 και 25/2012 του Α.Ε.Δ). Μη επιδίκαση κονδυλίων, επειδή οι ασφαλιστικοί φορείς δεν έχουν αποδώσει τις δαπάνες συγκεκριμένων Φύλλων Εκκαθάρισης Δαπανών στο εναγόμενο.     ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 3916/2014   ΤΟ   ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ   ΤΜΗΜΑ 18ο ΤΡΙΜΕΛΕΣ     συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 16 Ιανουαρίου 2014, με δικαστές τους: Χάιδω Χαρμπίλα-Κώτσου, Πρόεδρο Εφετών Δ.Δ., Δημήτρη Κωστάκη και Σοφία Μαραβελάκη -Εισηγήτρια, Εφέτες Δ.Δ. και γραμματέα την Αμαλία Παναγιωτοπούλου, δικαστική υπάλληλο   για να δικάσει την αγωγή με χρονολογία 28-12-2011 (αριθμ. καταχ. ΑΒΕΜ 2498/29-12-2011)   της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «ΑΛΦΑ ΜΕΝΤΙΣΥΣΤ ΕΠΕ» που εδρεύει στην Αθήνα (οδός Δαβάκη αρ.12), η οποία λογίζεται ότι παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο της δικηγόρο ΙωσήφΜπετούρα   κατά του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) με την επωνυμία «Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων -Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)» που εδρεύει στην Αθήνα, οδόςΑγ.Κωνσταντίνου αρ.8, το οποίο παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούντα και του 1ου Νοσοκομείου ΙΚΑ Αθήνας που εντάχθηκε στο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής «ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ», το οποίο παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Λύτρα, σύμφωνα με την από 2205-2013 έγγραφη δήλωση του άρθρου 133 παρ.2 του ΚΔΔ.   Η κρίση του είναι  η εξής:   1.Επειδή, με την κρινόμενη αγωγή, για την οποία καταβλήθηκε το αναλογούν δικαστικό ένσημο και τέλη υπέρ τρίτων (σχετ. τα υπ’ αρ. 212118120,348572 και 619019/2014 ειδικά γραμμάτια παραβόλων σειράς Α), η ενάγουσα εταιρεία, η οποία είχε συνάψει με το 1° Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας (Μελισίων) δύο (2) διοικητικές συμβάσεις για προμήθεια υγειονομικού υλικού, επιδιώκει, καθ’ερμηνείαν του δικογράφου, να υποχρεωθεί το Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής «ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ »,ως φορέας υποδοχής του ως άνω συμβληθέντος Νοσοκομείου, να της καταβάλει συνολικό ποσό 46.282,24 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε συνολικά είκοσι ένα (21) ανεξόφλητα τιμολόγια . Την καταβολή του ως άνω ποσού επιδιώκει η ενάγουσα εντόκως, από την πάροδο 60 ημερών από την παραλαβή εκάστου τιμολογίου από το εναγόμενο, με το επιτόκιο υπερημερίας που προβλέπεται στο άρθρο 4 παρ.4 του π.δ 166/2003. Τέλος, επικουρικώς, ζητεί την καταβολή του ως άνω ποσού λόγω αδικαιολογήτου πλουτισμού, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής.   2.Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 32 παρ. 1 του Ν. 3918/2011 (ΦΕΚ Α 51/02-03-2011), οι Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εντάχθηκαν από 01-06-2011 στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ), το δε 1ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας εντάχθηκε στο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής «ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ». Περαιτέρω, με τις παρ.5 και 6 του ίδιου ως άνω άρθρου 32 του Ν.3918/2011 ορίστηκε ότι: «5. Συμβάσεις που έχουν καταρτιστεί με συμβαλλόμενους το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και τρίτους (εκμισθωτές, προμηθευτές κλπ.), καθώς και με ιατρούς και οδοντιάτρους απασχολούμενους με σχέση μίσθωσης έργου, εξακολουθούν να ισχύουν έως τη λήξη τους και παράγουν δικαιώματα και υποχρεώσεις έναντι των φορέων υποδοχής που υπεισέρχονται αυτοδικαίως σε αυτές.6.Εκκρεμείς δίκες που αφορούν τις εντασσόμενες Υπηρεσίες συνεχίζονται αυτοδικαίως στο όνομα και για λογαριασμό του νοσοκομείου, στο οποίο εντάσσονται». Από τις παραπάνω διατάξεις, συνάγεται ότι τα Νοσοκομεία του ΕΣΥ, στα οποία εντάχθηκαν οι Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, αποτελούν φορείς υποδοχής των ως άνω Υπηρεσιών […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    5 Σεπτεμβρίου, 2014

    ΜΕφΙωανν 108/2014 – Αντισυνταγματικό το παράβολο του άρθρου 495, παρ. 4 ΚπολΔ.

    Το Μονομελές Εφετείο Ιωαννίνων, με την υπ’ αριθμ. 108/2014 απόφασή του, έκρινε ότι η διάταξη του άρθρ. 495 § 4 ΚΠολΔ, όπως αυτή προστέθηκε με το άρθρ. 12 § 2 του Ν.4055/12 και εν συνεχεία με το άρθρ. 93 § 1 του Ν.4139/13, με την οποία προβλέπεται η επί ποινή απαραδέκτου του ενδίκου μέσου κατάθεση παραβόλου ύψους 200,00€, αποτελεί δικονομική προϋπόθεση, που δεν είναι συναφής με τη λειτουργία των δικαστηρίων και την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης και ότι υπερβαίνει τα όρια εκείνα τα οποία θέτουν το άρθρ. 6 § 1 της ΕΣΔΑ και 20 § 1 του Συντάγματος. Συγκροτήθηκε από το Δικαστή Λάμπρο Καρέλο, Εφέτη, τον οποίο όρισε ο Πρόεδρος Εφετών και τη γραμματέα Αναστασία Βαρδάκα. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Απριλίου 2014, για να δικάσει την εξής υπόθεση: Της εκκαλούσης …………., κατοίκου ……………. Ιωαννίνων, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μπασιό.       . Με την 24/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων απορρίφθηκε η από 8-7-2013 (αρ. κατ. 759/17-7-2013) ανακοπή της εκκαλούσης. Την ανωτέρω απόφαση προσέβαλε η ανακόπτουσα με την από 14-3-2014 (αρ. κατ. 36/20-3-2014) έφεσή της, με την οποία ζητά, όσα αναφέρονται σ’ αυτή. Με την 119/21-3-2014 πράξη ορίστηκε δικάσιμος για τη συζήτηση της έφεσης η ανωτέρω. Εκφωνήθηκε η υπόθεση με τη σειρά εγγραφής της στο πινάκιο και παραστάθηκε η εκκαλούσα, όπως αναφέρεται παραπάνω. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εκκαλούσης ζήτησε, όσα αναφέρονται στις προτάσεις του και στα πρακτικά. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Η υπό κρίση από 14-3-2014 (αρ. κατ. 36/20-3-2014) έφεση στρέφεται κατά της 24/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Με την απόφαση αυτή απορρίφθηκε, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρων 741 επ. ΚΠολΔ), η από 8-7-2013 {αρ. κατ. 759/17-7-2013) ανακοπή της εκκαλούσης, για την ακύρωση της από 18-5-2012 πράξης και των 293/2012 πρακτικών δημοσίευσης ιδιόγραφης διαθήκης του Μονομελούς –Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Η έφεση έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, καθόσον ή εκκαλούσα δεν επικαλείται και από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης, ενώ, από τη δημοσίευση της απόφασης αυτής, στις 31-1-2014, δεν έχει περάσει τριετία (άρθρα 495, 498, 499, 500, 518 παρ. 2, 739, 741, 760 επ. ΚΠολΔ). Επίσης, αρμόδια φέρεται στο Δικαστήριο τούτο (άρθρα 19, 741, 760 επ, ΚΠολΔ, όπως το άρθρο 19 ισχύει μετά το άρθρο 4 παρ. 2 του νόμου 3994/2011, σύμφωνα με τα άρθρα 72 παρ. 2 και 4 και 77 παρ. 1 του νόμου αυτού), με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 524 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά το άρθρο 44 παρ. 1 του νόμου 3994/2011 (σύμφωνα με τα άρθρα 72 παρ. 2 και 4 και 77 παρ. 1 του νόμου αυτού), με την εφαρμογή και των άρθρων 748 και 760 επ. ΚΠολΔ (άρθρο 760 ΚΠολΔ). Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρα 532, 533 παρ. 1, 741 ΚΠολΔ).   Πρέπει να σημειωθεί, ότι, ναι μεν δεν έχει κατατεθεί, κατά την άσκηση της έφεσης, το παράβολο που προβλέπεται από το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, όπως προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του νόμο;} 4055/2012 και εν συνεχεία με το άρθρο 93 παρ. 1 του νόμου 4139/2013, η παράλειψη όμως αυτή δεν καθιστά απαράδεκτη την […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
  • 0
    3 Σεπτεμβρίου, 2014

    ΠΠΘεσ. αριθμ. 15203/2014 : Αντισυνταγματική η διάταξη περί απαράδεκτου συζητήσεως ενώπιον δικαστηρίου εμπράγματης αγωγής λόγω της μη προσκομίσεως πιστοποιητικού ΕΝ.Φ.Ι.Α.

    Αντισυνταγματική η διάταξη περί απαράδεκτου συζητήσεως ενώπιον δικαστηρίου εμπράγματης αγωγής λόγω της μη προσκομίσεως πιστοποιητικού ΕΝ.Φ.Ι.Α. που προβλέπεται από το άρθρο 54α του ν.4174/2013 Αριθμός απόφασης 15203/2014 Αριθμός κατάθεσης κλήσης: 27787/07.11.2013 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Κωνσταντία Εμμανουηλίδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Πέτρο Αλικάκο, Πρωτοδίκη, Χρυσάνθη Νεραντζίδου, Πάρεδρο(επειδή κωλύονται οι λοιποί Τακτικοί Δικαστές) – Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα Ζωή Παπαδοπούλου. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 31 Ιανουαρίου του 2014, για να δικάσει τις με αριθμό κατάθεσης στο Ειρηνοδικείο 11576/2011 διεκδικητική αγωγή και 2435/2013 προσεπίκληση δικονομικού εγγυητή-παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης, που φέρονται προς συζήτηση με την με αριθμό 27787/7-11-2013 κλήση, κατόπιν της με αριθμό 6705/06.8.2013 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, που κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε στο παρόν δικαστήριο, μεταξύ: ΤΗΣ ΚΑΛΟΥΣΑΣ – ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ κύριας αγωγής: …………………………………………………….., κατοίκου Ραχώνας Νομού Πέλλας, που παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου της Κωνσταντίνου Τορπουζίδη (Α.Μ.Δ.Σ.Θ. 6416), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΚΛΗΣΗ – ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ κύριας αγωγής: 1) …………………… του …………………………………. της …………………………, κατοίκου Χαριλάου Θεσσαλονίκης, οδός ………………………………. και 2) …………………………… του …………………… και της …………………………. κατοίκου ομοίως, που παραστάθηκαν αμφότεροι διά της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Μαρίας Τσιάκου (ΑΜΔΣΘ 2941), η οποία κατέθεσε προτάσεις. ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΚΛΗΣΗ – ΠΡΟΣΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΩΝ- ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ παρεμπίπτουσας αγωγής: 1) …………………………………………………………. και της ……………………, κατοίκου …………………………………………………………. Θεσσαλονίκης, οδός ………………………………… αρ. …..και 2) …………………………………….κατοίκου ομοίως, που παραστάθηκαν αμφότεροι διά της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Μαρίας Τσιάκου (ΑΜΔΣΘ 2941), η οποία δήλωσε ότι παραιτείται του δικογράφου της με αρ. κατ. 2435/2013 προσεπίκλησης δικονομικού εγγυητή-παρεμπίπτουσας αγωγής ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΚΛΗΣΗ- ΠΡΟΣΕΠΙΚΛΗΣΗ- ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ παρεμπίπτουσας αγωγής: ……………………… του ………………………………………………., κατοίκου Νέας Μηχανιώνας Θεσσαλονίκης, η οποία δεν παραστάθηκε. ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ δημόσια συζήτηση της υποθέσεως, παραστάθηκαν οι διάδικοι, όπως σημειώνεται παραπάνω και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά, όσα αναφέρονται στα πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως και στις έγγραφες προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Νόμιμα επαναφέρονται προς συζήτηση, με την με αριθμό 27787/7.11.2013 κλήση, η με αριθμό κατάθεσης ενώπιον του Ειρηνοδικείου 11576/7.11.2013 διεκδικητική αγωγή της καλούσας- ενάγουσας κατά των καθ’ ων η κλήση – εναγομένων και η με αριθμό κατάθεσης ενώπιον του Ειρηνοδικείου 2435/4.2.2013 προσεπίκληση δικονομικής εγγυήτριας – παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης των δεύτερων κατά της ……………………………………….., κατόπιν της με αριθμό 6705/6.8.2013 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης που κήρυξε εαυτό καθ’ ύλη αναρμόδιο και τις παρέπεμψε στο παρόν Δικαστήριο. Ωστόσο με προφορική δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου των καθ’ ων η κλήση – προσεπικαλούντων –εναγόντων (παρεμπίπτουσας αγωγής) στο ακροατήριο, η οποία καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, αυτοί παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της με αριθμό κατ. 2435/2013 προσεπίκλησης δικονομικού εγγυητή-παρεμπίπτουσας αγωγής αποζημίωσης κατά της ……………, η οποία αν και κλητεύθηκε νόμιμα για τη σημερινή δικάσιμο (βλ. την με αριθμό 1924γ/20.11.2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Λάμπρου Κουρκουβάτη) δεν παρέστη, οπότε και η εν λόγω προσεπίκληση- παρεμπίπτουσα αγωγή θεωρείται ως μη ασκηθείσα (άρθρα 294,295 ΚπολΔ). Με το Ν.4223/2013 προβλέφθηκε η επιβολή του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) και δη στο άρθρο 1 αυτού ορίζεται «1. Από το έτος 2014 και για κάθε επόμενο έτος επιβάλλεται Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) στα δικαιώματα της παραγράφου 2 του παρόντος, σε ακίνητα που βρίσκονται στην […]

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ